Słowacja Osiołkiem i nie tylko ;)

Kapitańska Baba napisał(a):Piękne
Zawsze zachwyca i zadziwia mnie ten widok - płasko, płasko i Tatry. Po naszej stronie jest zupełnie inaczej

Tatry są piękne z każdej strony , ale trzeba przyznać , że południowa strona wygląda spektakularnie , szczególnie gdy jest podświetlona promieniami słonecznymi


Pozdrawiam
Piotr

Piękno Tatr przyciąga turystów bardzo mocno , czasem nawet zbyt mocno i wtedy ilość turystów powoduje , że stają się ( jak to określiła kiedyś Beata ) "miejscem masowego rażenia" . Tak było w sierpniu 2005 roku , gdy bardzo wcześnie rano postanowiliśmy przejść ciekawą trasę górską . Gdy przyjechaliśmy pod granice Parku jeszcze przed piątą , zobaczyliśmy ogromną ilość ludzi wchodzących na szlak - Słowaków , Czechów , Węgrów , Polaków , Niemców - tych przygotowujących się do wyjścia oraz dojeżdżających , postanowiliśmy że plany nasze ulegną zmianie - góry są spore , gdzieś znajdziemy miejsce ze znacznie mniejszą ilością chętnych . Wstąpiliśmy jeszcze zobaczyć co nowego w Wysokich Tatrach , a potem pojechaliśmy na wschód .


















CDN

Na szczycie znaleźliśmy źródełko , w którym ukoiliśmy pragnienie podziwiając widoki na dolinę , odpoczęliśmy trochę , zrobiliśmy kilka zdjęć i filmów , a potem zjechaliśmy nad Poprad do miejscowości Czerwony Klasztor ( Červený Kláštor )


















CDN

piotrf napisał(a):Lata dziewięćdziesiąte XX wieku to okres renowacji i zmiany miasta w ośrodek turystyczny , w 2009 roku zabytki Lewoczy zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO .
W całości jest zachowane stare miasto na planie nieregularnego owalu , otoczone murami obronnymi i siatka uliczek przy prostokątnym rynku ( Námestie Majstra Pavla ) , który jest jednym z większych placów miejskich w tej części Europy .

W Lewoczy byłam, nawet trzy razy, ale nie zwiedziłam jej tak dokładnie, jak Ty. Super, że tak dokładnie ją opisałeś.
Najbardziej zapadła mi w pamięć wizyta w świetnej (wtedy, bo nie wiem, jak jest teraz) restauracji "U 3 Apoštolov", w której można było pysznie zjeść.

piotrf napisał(a):..., a potem zjechaliśmy nad Poprad do miejscowości Czerwony Klasztor ( Červený Kláštor )

Mam nadzieję, że nie odpuściliście spływu Dunajcem.

megidh napisał(a):Najbardziej zapadła mi w pamięć wizyta w świetnej (wtedy, bo nie wiem, jak jest teraz) restauracji "U 3 Apoštolov", w której można było pysznie zjeść.

Tą restaurację dobrze pamiętam , jedzenie jak u mamy w latach osiemdziesiątych , prócz tego klimat bardzo fajny , na wiosnę sprawdzimy czy nadal tak jest

megidh napisał(a):
Mam nadzieję, że nie odpuściliście spływu Dunajcem.

Spływ z flisakami miałem w latach 70' ubiegłego wieku , niezapomniane wrażenia - nikt nam nie powiedział , że mamy się wysikać przed spływem , potem już tylko kajakiem , pontonem i raz na SUPie , ale zdecydowanie wolę mniej zatłoczone rzeki .


Pozdrawiam
Piotr

Czerwony Klasztor ( słow. Červený Kláštor ) – leżąca na wysokości 465 m n.p.m. miejscowość w powiecie Kieżmark , w kraju preszowskim na Słowacji . Rzeka Dunajec oddziela Czerwony Klasztor od polskiej wsi Sromowce Niżne .
Do miejscowości tej należą również dwie dawniej samodzielne osady : Szwaby Niżne ( słow. Nižné Šváby ) i Śmierdzonka ( słow. Smerdžonka , po II wojnie światowej zmieniona na Červený Kláštor - kúpele ) , której nazwa pochodzi od źródła mineralnego o silnym zapachu siarkowodoru . Połączenie nastąpiło w 1948 roku .
Ta składanka miejscowości nosi swoją nazwę od dawnego klasztoru kartuzów i kamedułów – Czerwonego Klasztoru .
W 1319 roku węgierski magnat Kokosz Berzewiczy zabił w wyniku sporu Chyderka z rodu Györgów , za co wyrokiem sądu zobowiązany został do wybudowania sześciu klasztorów na terenie Królestwa Węgier i opłacenia czterech tysięcy mszy intencyjnych w tych klasztorach . Jednym z tych klasztorów był Klasztor Lechnicki , którego potoczna nazwa to Czerwony Klasztor , od czerwieni pokrycia dachowego . Na utrzymanie klasztoru składały się podatki z 10 wsi , prócz tego wspierany był przez polskich królów : Kazimierza Wielkiego , Ludwika Węgierskiego i królową Jadwigę .
w 1381 Ludwik król polski i węgierski nakazał Bolkowi , księciu opolskiemu i staroście czorsztyńskiemu , by nie wzbraniał kartuzom lechnickim łowienia ryb na polskim brzegu Dunajca . Roku 1393 Jadwiga królowa uposażyła klasztor stałym dochodem soli z żup bocheńskich , tudzież młynem po polskiej stronie . Władysław Jagiełło zatwierdził to nadanie we Lwowie 1425 roku .













Hojnie wspierani zakonnicy z czasem rozbudowywali obiekt i wznieśli dalsze budowle domki – pustelnie , szpital , aptekę , zajazd dla podróżnych i wieżę kościoła .
Do roku 1567 klasztor dzierżyli mnisi z zakonu kartuzów , posiadający również klasztor w Kláštorisku ( jego ruiny znajdują się na wysokości 744 m n.p.m. , na terenie Słowackiego Raju ) , który zburzono w lipcu 1543 roku a zakonnicy przenieśli się do Czerwonego Klasztoru



Lekko tam nie mieli , trzeba pamiętać , że w latach 1431–1433 klasztory były łupione przez husytów .
Późniejszy okres , lata 1711 – 1782 to okres działalności zakonu kamedułów . W 1731 w Czerwonym Klasztorze przebywał słynny badacz Tatr Georg Bucholtz , jednak najbardziej znaną osobistością związaną z Czerwonym Klasztorem był Brat Cyprian , właśc. Franz Ignatz Jäschke ( ur. 28 lipca 1724 w Polkowicach , zm. 1775 w Czerwonym Klasztorze ) – mnich z zakonu kamedułów , który pełnił funkcję aptekarza , botanika , cyrulika i kucharza . Twórca jednego z najstarszych zachowanych zielników z roślinami tatrzańskimi , w którym zebrał i opisał 288 różnych leczniczych roślin rosnących w Pieninach i Tatrach . Zielnik ten można podziwiać obecnie w zbiorach Muzeum Narodowego w Bratysławie .
Z bratem Cyprianem związane są dwie legendy . Wg jednej miał być konstruktorem skrzydeł ( lotni ? ) , dzięki którym sfrunął z wierzchołka Trzech Koron na dziedziniec Czerwonego Klasztoru . Wg innej legendy z wierzchołka Trzech Koron doleciał aż nad Morskie Oko , gdzie anioł , oburzony jego pychą , poraził go piorunem . Brat Cyprian miał wówczas spaść na wysoką turnię , którą na pamiątkę tego wydarzenia do dziś zwą Mnichem . w 2008 roku w koprodukcji czterech państw ( Czechy , Polska , Słowacja , Węgry ) został nakręcony film nawiązujący do legendy o bracie Cyprianie pod tytułem Latający mnich i tajemnica Da Vinci . Wcześniej zbeletryzowaną wersję tych opowieści przedstawił Jan Wiktor w opowiadaniu Zapomniany lotnik ( 1937 ) , a następnie w powieści Skrzydlaty Mnich ( 1947 ) .


CDN

Zakon działał do roku 1782 , kiedy został skasowany przez cesarza Józefa II . Dobra zakonu zostały rozdysponowane wśród kilkuset rodzin niemieckich kolonistów , którzy w tym czasie przybyli do pobliskiej Dolnej Lechnicy ( niem. Unterlechnitz ) , wówczas też upowszechniła się niemiecka nazwa Rotes Kloster ( węg. Vöröskolostor ) . W 1907 klasztor strawił pożar , spłonęły dach i zawaliła się wieża kościoła . W 1934 preszowski oddział KCST wydzierżawił go na 50 lat i przeprowadził prowizoryczny remont , w latach 1952 – 1968 przeprowadzono remont generalny , a cały obiekt został uznany za narodowy pomnik kultury .


CDN

Od czasu do czasu wpadamy do Słowacji, tej północnej od Zliny po Bardejów, gdzie mamy najbliżej. W tym roku byliśmy w czerwcu na długi weekend i muszę przyznać, że podobała mi się jak nigdy wcześniej. Pogoda nawet dopisała, Tatry od południowej strony oświetlone późno popołudniowym słońcem wyglądały przepięknie. Zdecydowanie większy ład i porządek tam panuje. Nie ma tyle, tych szpecących nasz krajobraz, reklam. Chociaż akurat centrum Popradu nie szczególnie nam się podobało. Kiedyś nawet miałem pomysł wyskoczyć do Bratysławy na weekend, ale mi przeszło . Będę zaglądał. Pozdrawiam.

_Piotrek_ napisał(a): Zdecydowanie większy ład i porządek tam panuje. Nie ma tyle, tych szpecących nasz krajobraz, reklam. Chociaż akurat centrum Popradu nie szczególnie nam się podobało. Kiedyś nawet miałem pomysł wyskoczyć do Bratysławy na weekend, ale mi przeszło .

To prawda , Piotrze , Poprad to zlepek kilku miejscowości ( jak mówi mój znajomy - " nie do końca zlepiony " ) , ale w sprawie Bratysławy - lepiej żeby Ci wróciło , bo to piękne miasto i ciekawe moim zdaniem , warte długiego weekendu
Na okres świąt jest też pięknie ozdobione - to akurat można sprawdzić w internetach . . .


Pozdrawiam
Piotr

Tak sobie podążam za Wami i przypomniało mi się, jak kilka lat temu, gdy zahaczyliśmy o Spisske Vlachy, Bea nakręcała zegar na wieży zegarowej. Załapaliśmy się na to, kiedy człowiek odpowiedzialny za tę czynność zaprosił nas na wieżę.

Pozdrawiam,
Wojtek

Wspaniałe wspomnienia
Mam wrażenie , Wojtku , że niewielu turystów wędruje tamtymi ścieżkami , Drevenik , Spiskie Włochy , Krompachy , Slovinky z Białą i Czerwonymi Skałami ( przy ładnej pogodzie wspaniałe widoki na Tatry ) są jakby mniej znane/odwiedzane , chociaż to wspaniałe miejsca tak blisko Spiskiego Zamku .


Pozdrawiam
Piotr

Na temat Spiskiego Hradu , podobnie jak i Słowackiego Raju bardzo ciekawą relację napisała pomorzanka zachodnia - "Paradajki i uhorki - z wizytą na Słowacji" . Dowiedziłem się z niej , że sporo się zmieniło na spiskim zamku od czasu naszej wizyty , a to jest bardzo dobry powód do ponownych odwiedzin . Zameldowaliśmy się późnym popołudniem na parkingu przed zamkiem , prócz naszego Osiołka zajętego przez dwa kampery ( z Czech i Niemiec ) oraz dwa samochody osobowe . Za parkingiem patrząc od strony zamku jest wzniesienie , które postanowiłem wykorzystać do podziwiania Spiskiego Hradu na tle gór i zachodzącego słońca









Był jeszcze jeden powód do wyjścia na wzgórze , po drugiej stronie widać Rezerwat Przyrody Skalne Miasto Drevenik ( Skalné mesto Dreveník ) , z niezrozumiałych względów pomijane przez turystów odwiedzających Spiski Hrad









Dreveník ( pol. drewniany dom ) to trawertynowe wzgórze w kształcie płaskowyżu w Kotlinie Hornadzkiej i narodowy rezerwat przyrody . Powstał w wyniku połączenia kilku wapienno - trawertynowych kopców ( Pažie , Kozia , Ostrá hura ) . Jest to najstarsza formacja tego typu w okolicach Spiskiego Podgrodzia i największy obszar trawertynowy na Słowacji . Znajduje się na pograniczu powiatów Spišská Nová Ves i Lewocza , ma powierzchnię 1 018 186 m² i jest objęty ochroną od 1925 roku . Wraz z pobliskim Zamkiem Spiskim od 1993 roku jest wpisany na listę światowego dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego UNESCO . Rezerwatem zarządza Park Narodowy Słowacki Raj . Dreveník to również stanowisko archeologiczne – słowiańskie grodzisko , gdzie odkryto jedne z najstarszych znalezisk z czasów osadnictwa wschodniej Słowacji świadczące o tym , że na wzgórzu Dreveník istniała osada w okresu neolitu .
Z lotu internetowego ptaka pięknie prezentuje się ze Spiskim Podgrodziem i samym zamkiem .






CDN

Następnego dnia jak zwykle wstajemy wcześnie , Spiski Zamek w promieniach wschodzącego słońca prezentuje się całkiem całkiem ale jest zbyt wcześnie żeby można było go zwiedzać .





Na zwiedzanie wybraliśmy się dopiero wtedy , gdy zjawiła się obsługa i otwarto bramę









Na zamku organizowane są różne wydarzenia kulturalne , pokazy historyczne z turniejami włącznie , nocne zwiedzanie , rekonstrukcje i festiwale w sezonie letnim , w tym koncerty i jarmarki . Informują o tym plakaty , ale terminarz imprez najlepiej sprawdzać na oficjalnej stronie zamku ( Muzeum Spiskie w Lewoczy ) , tam też można zakupić bilety na te imprezy .









Przekroczyliśmy bramę , zakupiliśmy bilety i ruszyliśmy w kierunku górnego zamku










CDN

piotrf napisał(a):Następnego dnia jak zwykle wstajemy wcześnie , Spiski Zamek w promieniach wschodzącego słońca prezentuje się całkiem całkiem

"Całkiem, całkiem" to chyba trochę za słabe określenie. Dla mnie prezentuje się wspaniale.

piotrf napisał(a):ale jest zbyt wcześnie żeby można było go zwiedzać .
Na zwiedzanie wybraliśmy się dopiero wtedy , gdy zjawiła się obsługa i otwarto bramę

Też miałam okazję zwiedzić ten zamek i pamiętam, że mi się bardzo tam podobało.

megidh napisał(a): "Całkiem, całkiem" to chyba trochę za słabe określenie. Dla mnie prezentuje się wspaniale.

Dziękuję , czasem udaje się zrobić jakieś dobre zdjęcie . . .

megidh napisał(a): Też miałam okazję zwiedzić ten zamek i pamiętam, że mi się bardzo tam podobało.

Był pięknym i potężnym zamkiem , teraz jest uznawany za największe ruiny zamku na terenie Słowacji , chociaż Zamek Šariš posiada oficjalnie pół hektara większą powierzchnię , ale to nikomu raczej nie przeszkadza
Bardzo mnie cieszy fakt , że prowadzone są prace zmierzające do zabezpieczenia ruin i częściowa rekonstrukcja , oby nie brakło funduszy i pasjonatów , którzy ratują takie ruiny .


Pozdrawiam
Piotr