Niezależnie od tego czy przekraczamy granicę z Barwinku , Ożennej , czy Koniecznej , na naszej drodze do Bardejowa znajdzie się Zborov , z górującym nad nim zamkiem Zborov na wzgórzu Makovica 474 m n.p.m. .
W drugiej połowie XIII wieku Szarysz ( Šariš ) został wzmocniony dwoma królewskimi majątkami , na ich terenie powstały końcem XIII wieku zamki obok ówczesnych osad Zborov i Bodoń , strzegące dróg przez pobliskie przełęcze .
Wieś Zborov pierwszy raz była wzmiankowana w roku 1355 . Z czasem rozwinęło się z niej prywatne miasteczko zwane Zborovem , z prawem organizowania cotygodniowych targów , a później i dorocznych jarmarków . O jego znaczeniu świadczy fakt , iż posiadało ono nawet prawo miecza ( łac. ius gladii ) - przywilej nadawany przez władcę miastom i feudałom , który dawał im prawo do sądzenia najcięższych przestępstw , za które groziła kara śmierci ( np. zabójstwo , zdrada ) i prawo do jej wykonywania . W XVII wieku działali już liczni rzemieślnicy , z czasem powstał szereg niewielkich zakładów ( huta szkła , papiernia , cegielnia , gorzelnia , dwa tartaki ) . W latach 1769 - 1770 miasto , leżące już na Węgrzech , ale tuż za polską granicą , było jednym z ośrodków politycznych konfederacji barskiej . Tyle o wsi/miasteczku .
Zamek Zborov - Makowica zborovska powstała jako królewski , wyjęty spod jurysdykcji żupanów szaryskich , pograniczny punkt obronny , strzegący dogodnego szlaku handlowo - komunikacyjnego przez Karpaty wzdłuż doliny rzeki Kamenec , a także komory celnej w Bardejovie . Jednocześnie zamek stanowił centrum zarządzania królewskim majątkiem . Pierwsze zapisy na temat tego zamku pochodzą z 1347 roku .
W 1355 roku król Ludwik I udzielił ówczesnemu kasztelanowi Mikulaśovi przywilej poszukiwania kruszców w okolicznych górach .
W 1364 roku za wierną służbę król Ludwik podarował Zborov Peterowi Cudarowi z Olnodu . Dzięki przyłączaniu kolejnych wsi do swych posiadłości potomkowie Petera szybko stworzyli największe latyfundium w całym komitacie , zajmujące większość północnego Szarysza . Władali zamkiem i okolicznymi ziemiami aż do wygaśnięcia męskiej części rodu w 1470 roku . Potem majątek był pustoszony przez wojska polskie idące na Węgry przeciwko Maciejowi Korwinowi , później , w latach 1490 – 1492 dotknęła je bratobójcza wojna o węgierski tron pomiędzy królem Władysławem , a Janem Olbrachtem - przemarsze wojsk zrujnowały pobliskie miasteczka i wsie , których właścicielem była rodzina Rozgonyi . Pomiędzy 1494 a 1497 rokiem Zborov należał do śląskiego szlachcica Jana Schelnbergka , następnie do rodziny Perényi , a od 1522 roku do rodu Tarcai .
w 1548 roku zamek i majątek przejęła rodzina Seredyi , która dostała go jako wynagrodzenie za wsparcie Ferdynanda Habsburga w wojnie z Janem Zapolyą . Seredyi pozostawali w ciągłym konflikcie z mieszczanami z pobliskiego Bardejova , co skutkowało licznymi skargami na poczynania właścicieli zamku . W takich przypadkach cesarz prawie zawsze stawał po stronie magnatów , którzy nie żałowali grosza na rozbudowę zamku , co w czasie tureckiego naporu miało znaczenie podstawowe . A właśniew tym czasie ród Seredyi stary , gotycki zamek otoczyli trzecim pierścieniem murów obronnych , a wszelkie newralgiczne punkty wzmocniono basztami armatnimi .
Pierwsza nasza wizyta na tym zamku była wyzwaniem , zdobyliśmy wzgórze zamkowe na wprost kładki nad rzeką Kamenec , przedzierając się przez krzaczory podszycia lasu porastającego strome zbocze i zastanawiając się jak zdobywanie zamku musiało być trudnym zajęciem . . .
Kolejne nasze wizyty odbywały się okrężną drogą , znacznie wygodniejszą ( po przekroczeniu stalowej kładki trzeba skręcić w lewo , i iść dalej oznaczonym szlakiem ) prowadzącą do bram zamczyska
CDN