Pomorze Gdańskie, IX 2025 (Gdańsk)

Spichlerz Królewski pokazywałam już, gdy przez Bramę Świętojańską wyszliśmy nad Motławę. Teraz o nim słów kilka oraz jedna fotka.



W połowie XV wieku Kazimierz Jagiellończyk zakazał wybudowanie na Ołowiance spichlerza zbożowego ( „tak szybko, jak damy radę”). Spichlerz zbudowano dopiero w latach 1606-1621, miał wewnętrzną klatkę schodową i własny dźwig. Był do dyspozycji polskich królów (stąd nazwa Spichlerz Królewskich), ale gdańszczanie wynajmowali jego pomieszczenia także prywatnym kontrahentom. Gdy w sąsiedztwie wybudowano elektrownię, spichlerz stał się jej częścią. Po zniszczeniach w 1945 roku, elektrownia (od 1962 roku – elektrociepłownia) odbudowała spichlerz i wykorzystywała go do celów magazynowych. Po likwidacji elektrociepłowni "Ołowianka" budynek został odnowiony w 1998 roku, początkowo mieściła się tu sala prób dla filharmonii. Od 2004 roku działa w nim Hotel Królewski.

Na przeciwległym brzegu pięknie prezentuje się Stary Żuraw Portowy , największy i najstarszy z zachowanych dźwigów portowych średniowiecznej Europy.



Brama w tym miejscu istniała już w 1363 roku, a z 1367 roku zachowała się łacińska wzmianka o dźwigu. Drewniany dźwig spłonął w 1442 roku. Obecny Żuraw został zbudowany w latach 1442-1444. Powstały dwie masywne, ceglane wieże i drewniany mechanizm dźwigowy, który był później podwyższany. Żuraw był jednocześnie bramą miejską.



W XIX wieku Żuraw utracił znaczenie jako dźwig portowy, po czym wykorzystywano go m.in. do stawiania masztów na statkach. Po śmierci w 1858 roku ostatniego mistrza dźwigowego, w ceglanych wieżach zamieszkano i utworzono warsztaty rzemieślnicze (m.in. wytwórnia pantofli i zakład fryzjerski), a wraz z przebudową pomieszczeń wybito otwory okienne. Żuraw został podpalony w 1945 przez Armię Czerwoną. Część drewniana spłonęła, ale ocalała część murów. W 1956 roku opracowano dokumentację rekonstrukcyjną, a następnie rozpoczęto odbudowę obiektu. Od 1962 roku był on siedzibą Muzeum Morskiego w Gdańsku, a od 2013 roku stanowi jeden z oddziałów Narodowego Muzeum Morskiego. W latach 2022 –2024 obiekt został poddany kompleksowej modernizacji.

Jesteśmy pod Narodowym Muzeum Morskim. Niewątpliwie zasługuje ono na odwiedziny i pewnie byśmy weszli, gdybyśmy na wizytę w Głównym Mieście Gdańsk mieli chociaż dwa dni czasu. Przy jednym dniu, zdecydowanie wolimy połazić po mieście, niekoniecznie zwiedzając muzea. Z tego względu, należący do muzeum statek „Sołdek”, też tylko z zewnątrz.





To pierwszy po II wojnie światowej polski pełnomorski statek towarowy zwodowany w Stoczni Gdańskiej. Pływał 31 lat, w tym czasie odbył 1479 rejsów, przewożąc ponad 3,5 t ładunku i zawijając do ponad 60 portów.
Widoczki z nabrzeża fajne, więc absolutnie nie żałujemy rezygnacji z wejścia na Sołdka.





Widok od strony Mostu Kamieniarskiego na trzy zabytkowe spichlerze (Panna, Miedź, Oliwski), w których mieści się Muzeum Morskie.

Do kolejnego mostu przejdziemy nabrzeżem przy ulicy Szafarnia, rozgościła się przy nim Marina Gdańsk.





Port jachtowy powstał w tym miejscu w 1997 roku, na obchody 1000-lecia Gdańska.



A to zabytkowy spichlerz Nowa Pakownia, zbudowany w 1750 roku nad Nową Motławą, w miejscu wcześniejszego magazynu. W XIX wieku składowano tu drobnicę podlegającą ocleniu. II wojnę światową spichlerz przetrwał bez zniszczeń, od lipca 2008 roku mieści się w nim Hotel Gdańsk i browar. Nawet zastanawialiśmy się nad piwkiem tamże, ale ceny nas zmroziły .



Za moment przejdziemy na Wyspę Spichrzów…



Przed nami Most Stągiewny…



Zaczął padać deszcz .

Deszcz podczas zwiedzania jest dobry tylko w upalne lato , a i to pod warunkiem , że trwa krótko


Pozdrawiam
Piotr

Ten na szczęście był krótki

Brama Stągiewna (zwana też Stągwiami Mlecznymi) została zbudowana na początku XVI wieku, przebudowana na początku XVII wieku. Część bramy została zniszczona podczas oblężenia w 1813 roku, a w roku 1945 spaliły się wnętrza i zawaliły dachy. Na szczęście teraz wygląda dobrze .



Ulicą Stągiewną, pełną różnych restauracyjek, idziemy do Mostu Zielonego.





Zielony Most powstał w 1564 roku (ale drewniana przeprawa w tym miejscu istniała już przed połową XIV wieku), nazwa mostu wywodzi się ponoć od odcienia kamienia użytego do jego budowy (ale to raczej mało prawdopodobne) lub zielonkawych glonów, jakie pokryły kamienie mostu. Dziś ten most jest szary… Most był dawniej mostem zwodzonym, ale w czasie II wojny światowej, na potrzeby wojska, ruchome przęsło zostało zabetonowane. Po wojnie odbudowano zniszczenia, most zmodernizowano w 1993 roku. Obecnie to bardzo popularne piesze przejście z Głównego Miasta na Wyspę Spichrzów (i w przeciwnym kierunku). A to już widok z mostu…








No i koniec deszczu !

A to kilka naszych zdjęć Zielonego Mostu z poprzedniej wizyty w Gdańsku w 2012 roku.

dangol napisał(a):

tony montana napisał(a): aktualnie Hala Targowa też podlega renowacji

Potwierdzam tak prawie live
A zwiedzanie znajdujących się tuż obok "podziemi" delikatnie mówiąc nie polecam.

Btw: po sześciu latach powrotu zauważam mega zmianę, naganiacze i kelnerzy zapraszają po angielsku.
No ale jak loty tak śmiesznie tanie...

te kiero napisał(a):
A zwiedzanie znajdujących się tuż obok "podziemi" delikatnie mówiąc nie polecam.

Czyli dobrze, że nie weszliśmy

Przed nami Zielona Brama, zbudowana w latach 1564-1568 w stylu manieryzmu niderlandzkiego, zastąpiła starszą Bramę Kogi (wzmiankowaną już w 1357 roku). Do budowy bramy wykorzystano niespotykane dotąd w gdańskim budownictwie cegły o małych rozmiarach, nazwane holenderskimi z uwagi na to, że zostały sprowadzone jako balast w ładowniach statków z Amsterdamu.



Po wybudowaniu, Zielona Brama miała pełnić funkcję rezydencji polskich monarchów, kiedy odwiedzaliby Gdańsk. Faktycznie jednak żadni królowie tu nie gościli (woleli cztery pierwsze kamienice na Długim Targu) , przejazdem zatrzymała się jedynie w lutym 1646 roku przyszła żona Władysława IV, a później Jana Kazimierza, Maria Ludwika Gonzaga. Mieściło się tutaj natomiast (1746-1845) Towarzystwo Przyrodnicze, przeniesione wkrótce do Domu Przyrodników. Od 1880 do 1939 była siedzibą Zachodniopruskiego Muzeum Przyrodniczego. W roku 1945 brama została spalona, zawaliła się w części murów, w 1946 nastąpiła rozbiórka górnych kondygnacji skrzydła południowo-zachodniego oraz zwieńczeń szczytów. Bramę odbudowano w latach 195o-1953, do 1992 roku mieściło się w niej Przedsiębiorstwo Państwowe Pracownie Konserwacji Zabytków, następnie była użytkowana przez Agencję Rozwoju Pomorza Gdańskiego.
Po konserwacji w latach 2001-2003 (po przejęciu przez Urząd Marszałkowski), od 2004 roku mieści się tu oddział Muzeum Narodowego w Gdańsku (muzeum nie gromadzi tu zbiorów, lecz organizuje czasowe wystawy) i Gdańska Galeria Fotografii. W jednym z pomieszczeń Zielonej Bramy w latach 1999–2015 znajdowało się biuro Prezydenta Lecha Wałęsy, przeniesione następnie do siedziby Europejskiego Centrum Solidarności.
Brama jest piękna, ma bogaty wystrój rzeźbiarski i duże okna.









Koniecznie zobaczcie, jak pięknie Zieloną Bramę pokazał Tony (gdansk-i-wojewodztwo-pomorskie-t56105.html#p2186797), tam są też fotki ulicy Stągiewnej i zamykającej ją Bramy Stągiewnej.

Na Długim Targu trzeba być koniecznie, to przecież jedna z piękniejszych wizytówek miasta.
Zapewne nie ma szans, aby tu trafić na pustki (może tylko Tony to potrafi ), ale czy to to istotne?



Jak na reprezentacyjne miejsce przystało, jest tu szeroko, a manierystyczne i barokowe kamienice otaczające Długi Targ urzekają . Ich dawni właściciele, najzamożniejsi mieszkańcy Gdańska, nie szczędzili grosza, aby dodać piękna swym domom.

Po przejściu przez Zieloną Bramę, po prawej mamy widok na takie kamienice…



(fotka z 2012)



(fotka z 2012)

(fotka z 2012)

(fotka z 2012)

Kamienice po przeciwnej stronie od pokazanych poprzednio. Każdą z nich warto byłoby sfotografować oddzielnie, ale cóż…



Kamienica zajmowana obecnie przez Hotel Radisson Blu…



Do połowy XIX wieku były to trzy osobne kamienice, które zostały później scalone podczas budowy Hotelu du Nord. W okresie międzywojennym budynek stał się siedzibą Deutsche Banku. Po wojnie w odbudowanej kamienicy mieścił się hotel Jantar. Nieremontowany zabytek jednak szybko niszczał…
Na przełomie XX i XXI wieku powstał projekt stworzenia tu nowoczesnego hotelu z wykorzystaniem istniejącej elewacji od strony Długiego Targu. Całkowicie rozebrano mury wewnętrzne, ale zachowano frontową elewacją w stylu socrealistycznym, pokrytą dekoracją malarską. Fasadę zabezpieczono przed zawaleniem stalową konstrukcją. Budowę nowego hotelu ukończono w 2009 roku.

Nie no w Gdańsku trudno trafić na pustki. Chyba że o 6 rano, deszcz nie deszcz ładnie pokazujesz nasze cudowne miasto

Ja właśnie wracam SKM byłem w restauracji na Wyspie Spichrzów tak w ogóle
W lokalu raczej języki niemiecki, angielski i szwedzki niż polski

I ludzi sporo przy stoliczkach siedzi na zewnątrz nad Motławą łapią słonko, choć chłodny, to słoneczny dzień dziś mamy

Gdańsk

majkik75 napisał(a):Gdańsk

tony montana napisał(a):
I ludzi sporo przy stoliczkach siedzi na zewnątrz nad Motławą łapią słonko, choć chłodny, to słoneczny dzień dziś mamy

W słoneczku to i w chłodzie fajnie się siedzi przy stoliczku , ale... ja po ostatnim śnieżnym weekendzie w Zakopanem, jakoś nie mam ochoty na zewnątrz nawet w słońcu

Na rogu Długiego Targu i ulicy Mieszczańskiej, w szklanej gablocie stoi kolumna meteorologiczna Fahrenheita. Wewnątrz kolumny znajduje się termometr rtęciowy do pomiaru temperatury powietrza z dwoma skalami (według Fahrenheita i Celsjusza) oraz barometr do pomiaru ciśnienia powietrza. Termometr i barometr umocowane są na stelażu wzorowanym na oryginale z 1752 roku.



Daniel Gabriel Fahrenheit, wybitny fizyk i wynalazca, urodził się w Gdańsku w 1686 roku przy ulicy Ogarnej (można do niej dojść właśnie ul. Mieszczańską).



Nadal Długi Targ…