W połowie XV wieku Kazimierz Jagiellończyk zakazał wybudowanie na Ołowiance spichlerza zbożowego ( „tak szybko, jak damy radę”). Spichlerz zbudowano dopiero w latach 1606-1621, miał wewnętrzną klatkę schodową i własny dźwig. Był do dyspozycji polskich królów (stąd nazwa Spichlerz Królewskich), ale gdańszczanie wynajmowali jego pomieszczenia także prywatnym kontrahentom. Gdy w sąsiedztwie wybudowano elektrownię, spichlerz stał się jej częścią. Po zniszczeniach w 1945 roku, elektrownia (od 1962 roku – elektrociepłownia) odbudowała spichlerz i wykorzystywała go do celów magazynowych. Po likwidacji elektrociepłowni "Ołowianka" budynek został odnowiony w 1998 roku, początkowo mieściła się tu sala prób dla filharmonii. Od 2004 roku działa w nim Hotel Królewski.
Na przeciwległym brzegu pięknie prezentuje się Stary Żuraw Portowy
Brama w tym miejscu istniała już w 1363 roku, a z 1367 roku zachowała się łacińska wzmianka o dźwigu. Drewniany dźwig spłonął w 1442 roku. Obecny Żuraw został zbudowany w latach 1442-1444. Powstały dwie masywne, ceglane wieże i drewniany mechanizm dźwigowy, który był później podwyższany. Żuraw był jednocześnie bramą miejską.
W XIX wieku Żuraw utracił znaczenie jako dźwig portowy, po czym wykorzystywano go m.in. do stawiania masztów na statkach. Po śmierci w 1858 roku ostatniego mistrza dźwigowego, w ceglanych wieżach zamieszkano i utworzono warsztaty rzemieślnicze (m.in. wytwórnia pantofli i zakład fryzjerski), a wraz z przebudową pomieszczeń wybito otwory okienne. Żuraw został podpalony w 1945 przez Armię Czerwoną. Część drewniana spłonęła, ale ocalała część murów. W 1956 roku opracowano dokumentację rekonstrukcyjną, a następnie rozpoczęto odbudowę obiektu. Od 1962 roku był on siedzibą Muzeum Morskiego w Gdańsku, a od 2013 roku stanowi jeden z oddziałów Narodowego Muzeum Morskiego. W latach 2022 –2024 obiekt został poddany kompleksowej modernizacji.

.png)