Zamiast iść dalej Szlakiem Słonia w stronę rynku, zdecydowałam się na przeciwny kierunek, aby chociaż trochę zobaczyć, dlaczego Trzebiatów bywa nazywany Miastem Czterech Religii.
Na początek widok na stojącą w narożniku ul. Wojska Polskiego i ul. Daszyńskiego prawosławną cerkiew Świętego Ducha.
To dawna szpitalna kaplica zbudowana w XIV wieku, wchodziła w skład obiektów szpitalno-opiekuńczych ufundowanych przez radę miejską Trzebiatowa. W 1534 roku odbył się tu sejmik stanów Pomorza odrzucający zwierzchnictwo papieża i wprowadzający na Pomorzu protestantyzm. Głównym orędownikiem wprowadzenia protestantyzmu na tych ziemiach był Jan Bugenhagen, rektor tutejszej szkoły łacińskiej i przyjaciel Marcina Lutra.
W 1750 roku w kaplicy urządzono magazyn soli, następnie remizę strażacką. Od 1902 roku była używana jako aula żeńskiej szkoły (zabudowana tej szkoły sąsiadowały z kaplicą), a po II wojnie światowej do 1953 roku jako sala gimnastyczna lokalnego klubu sportowego. Od 1956 roku to świątynia prawosławna, niestety nie mogłam zaglądnąć do wnętrza.
Ładna kamienica przy ul. Wojska Polskiego 39 to secesyjny budynek z początku XX wieku, pierwotnie hotel.
Kościół św. Jana przy ul. Żółwiej ufundowany został w 1850 roku, należał do parafii staroluterańskiej. W latach 1904-1905 świątynię przebudowano w stylu neogotyckim.
Po II wojnie światowej służył krótko kościołowi rzymskokatolickiemu jako świątynia Przemienienia Pańskiego oraz miejsce katechezy prowadzonej przez siostry zakonne ze Zgromadzenia Służebniczek NMP. Obecnie od 1950 roku świątynia ewangelicko-augsburska, na przedłużeniu świątyni mieści się pastorówka. Charakterystyczny jest wspólny dach dwuspadowy kościoła i plebanii oraz 35-metrowa wieża z dzwonami z 1931 roku.

.png)