Pomorze Gdańskie, IX 2025

(2012)







(2012)

(2012)

Dochodzimy do Bramy Mariackiej



Tuż przy bramie znajduję się kamienica w stylu manierystycznym (z boczną fasadą od strony Długiego Pobrzeża), w której w latach 1846-1936 znajdowała się siedziba Towarzystwa Przyrodniczego, a od 1958 roku mieści się tu główna siedziba Muzeum Archeologicznego. Kamienica została zbudowana w latach 1597-1599 dla kupca Hansa Köpego. W XVII-XVIII wieku kamienica prawdopodobnie łączyła funkcje budynku mieszkalnego i składowego, w którym poszczególne pomieszczenia były wynajmowane zagranicznym kupcom.



Brama Mariacka została zbudowana prawdopodobnie w ostatniej ćwierci XV wieku, powstała na planie wydłużonego prostokąta zamykającego wylot ulicy. W przyziemiu znajduje się przejazd, nad którym umieszczono herby. Ode strony ulicy Mariackiej jest to herb Gdańska trzymany przez dwa lwy.





Od strony Motławy na Bramie Mariackiej mieści się herb Rzeczypospolitej, po jego bokach umieszczono herb Gdańska i herb Prus Królewskich.



Po dość znacznym zniszczeniu w 1945, bramę odbudowano w latach 1958-61 i przeznaczono do użytku Muzeum Archeologicznego. Podczas odbudowy powiązano pomieszczenia w bramie z sąsiednim Domu Towarzystwa Przyrodniczego.
W 1998 wmurowano od strony Motławy tablicę, upamiętniającą Alexandra von Humboldta (twórca nowoczesnej geografii) i jego pobyt w Gdańsku w 1840 roku oraz honorowe członkostwo w gdańskim Towarzystwie Przyrodniczym.

Od strony Długiego Pobrzeża, przy budynku Muzeum Archeologicznego znajdują się prymitywne rzeźby antropomorficzne z terenów pruskich, tzw. kamienne „baby pruskie”.



Rzeźby powstały około XI-XII wieku, były charakterystycznymi wczesnośredniowiecznymi zabytkami z ziem zamieszkiwanych przez Prusów, przede wszystkim na terenach plemiennych Pomezanów i Bartów.
Być może ich pojawienie się na terenach pruskich należy wiązać z wpływami Wikingów, a pierwowzorów szukać na stepach południowo-wschodniej Europy. Posągi mogły więc przedstawiać zmarłych wojowników lub lokalne bóstwa... Po podboju ziem pruskich przez Krzyżaków w końcu XIII wieku, stare posągi wykorzystywano m.in. jako kamienie graniczne.

(2012)

Jedna z nich postawiona została jako punkt graniczny dawnych posiadłości, inna ma być osobą zaklętą w kamień za jakąś zbrodnię… Nie ma jednoznacznej wersji na temat powstania kamiennych bab i ich przeznaczenia.



Znawcy uważają , że nie są to kobiety, lecz faceci , o czym mają świadczyć grubsze rysy twarzy oraz to, co posągi trzymają w dłoniach (róg służący do picia, miecz lub inna broń…). Polska nazwa „baba” w językach ludów stepowych oznaczała przodka, praojca.



(2012)

Z Długiego Pobrzeża jest fajny widok na Wyspę Spichrzów.









Chwilkę spacerujemy deptakiem, jakim jest Długie Pobrzeże .







Brama Chlebnicka w swojej obecnej gotyckiej formie pochodzi z XV wieku, jest ona najstarszą z trzech zachowanych późnogotyckich bram wodnych. Nad przejazdem od strony Motławy umieszczono średniowieczny herb Gdańska – dwa srebrne krzyże na tarczy w polu czerwonym.





Spośród wszystkich bram wodnych, Brama Chlebnicka przetrwała koniec II wojny światowej w najlepszym stanie (wypaleniu uległy mury obwodowe, dach i wnętrze) i posiada do dziś taką samą formę, jak na dawnych fotografiach.

Jak się zmieniła Wyspa Spichrzów od kilku lat ... Pamiętam ja jeszcze z połowy lat 90, potem kolejne wizyty w Gdańsku, teraz już właściwie cała zabudowana. Kiedyś ruiny, czy puste place po spichrzach ... A teraz taka zabudowa. I bardzo dobrze
Gdańsk to piękne miasto, dla mnie nr 1 w PL

[quote="majkik75" Kiedyś ruiny, czy puste place po spichrzach ... A teraz taka zabudowa. I bardzo dobrze [/quote]
Bardzo dobrze , to wyśmienite miejsce chociażby na przystanek gastronomiczny , ale nie tylko. Przejście przez Wyspę Spichrzów niewątpliwie uatrakcyjnia spacer po Gdańsku

Doszliśmy do Bramy Krowiej zbudowanej w 1378 roku, nazwanej tak najprawdopodobniej od drogi, którą pędzono bydlo na wypas w rejonie dzisiejszego Dolnego Miasta. Po rozbudowie fortyfikacji na przedpolach Gdańska brama utraciła znaczenie militarne i została przebudowana na mieszkania. Na początku XX wieku władze miasta postanowiły całkowicie zmienić wygląd budynku bramnego, nadając mu podczas przebudowy cechy eklektyczne. W czasie II wojny światowej brama zbytnio nie ucierpiała (zniszczeniu uległ tylko dach i drewniane elementy), jednakże podjęto decyzję o jej wyburzeniu i odbudowaniu w stylu gotyckim, w jakim była przed przebudową.





Widok na Bramę Krowią od ulicy Ogarnej,..



Zdecydowaliśmy, że przez Most Krowi przejdziemy raz jeszcze ne Wyspę Spichrzów .

dangol napisał(a):Po wyjściu z Bazyliki Mariackiej główną bramą, możemy zobaczyć makietę świątyni. Nie mam jej z bliska na naszych fotkach, ale na pewno jest w relacji Tony’ego.

Głowy nie położę, ale chyba dawałem

Ulica Mariacka z jej wszystkimi detalami to moja ulubiona ulica w GDN.

Pięknie pokazałaś największy gotycki ceglany kościół na świecie!

tony montana napisał(a):
Ulica Mariacka z jej wszystkimi detalami to moja ulubiona ulica w GDN.

Chociażby dla tej uliczki (a przecież nie tylko ) warto odwiedzić Gdańsk!

Trochę kilometrów mieliśmy już w nogach pomimo tego, że obszar, po którym się poruszaliśmy, nie jest wielki. Postanowiliśmy, że zamiast nabijać kolejne dystanse, milej będzie przysiąść przy kawce z widokiem na Motławę i Długie Pobrzeże. Takie słoneczne pożegnanie Gdańska

tony montana napisał(a):Ulica Mariacka z jej wszystkimi detalami to moja ulubiona ulica w GDN.

Też tak mam. Choć w Gdańsku byłem dawno temu.

pzdr

Paweł Adamowicz wciąż patrzy na swój Gdańsk…