Pomorze Gdańskie, IX 2025

Odpoczywający przy nabrzeżu trzymasztowy „Dar Młodzieży”



W drugiej połowie lat 70.XX uznano, że potrzebny jest nowy, trzeci w historii żaglowiec szkolny, gdyż „Dar Pomorza” dobiegał do kresu eksploatacji. Oficjalny apel w sprawie zbiórki pieniędzy na budowę wystosowała gdańska młodzież w czerwcu 1978 roku. Społeczne składki nie były jednak wystarczające na pokrycie kosztów budowy. Kadłub „Daru Młodzieży” został zwodowany w Stoczni Gdańskiej 12 listopada 1981 roku, a 13 grudnia 1981 roku wprowadzono stan wojenny. Grupa entuzjastów podjęła starania o dokończenie przerwanej budowy i powstrzymanie prób sprzedaży statku zagranicznym armatorom. Po majowych próbach morskich 4 lipca 1982 roku, na „Darze Młodzieży” podniesiono biało-czerwoną banderę. „Dar Młodzieży” jest pierwszym wielkim żaglowcem oceanicznym polskiej budowy, jaki wyszedł poza Morze Bałtyckie, przeciął równik i opłynął świat…



(fotka z netu: https://pya.org.pl/polski-zwiazek-zegla ... mlodziezy/ )

Na końcu Molo Południowego stoi pomnik Żagle z 1980 roku – trzy wysokie na 25 metrów maszty z wydętymi żaglami.



W pobliżu jest pomnik Josepha Conrada (Józef Teodor Konrad Korzeniowski) odsłonięty w 1976 roku. Granitowa rzeźba ma formę stylizowanego żagla, którego centralna część przedstawia relief z ukazaną do pasa sylwetką pisarza-marynisty. Pod reliefem wyryto cytat z „Lorda Jima” („Nic tak nie nęci, nie rozczarowuje i nie zniewala jak życie na morzu”).



(fotka z netu: https://mapy.com/pl/zakladni?source=osm ... 86575&z=17

Z wejścia do oceanarium zrezygnowaliśmy, zwiedzanie w pośpiechu jakoś nie bardzo nam pasowało, a na dłuższe czasu nie mieliśmy. Zamiast tego, wybraliśmy 15-minutową przygodę 5D w Batyskafie Nautilus.



Czterdzieści metrów od brzegu, na nieużywanej dalbie siedzi Marzyciel-Dyrygent Fal – chłopiec z batutą w ręku, 2-metrowy odlew z brązu. Batuta umocowana jest na specjalnym pływaku, dzięki któremu ma się poruszać w rytmie morskich fal.





Minęliśmy gdyńską marinę i Bulwarem Nadmorskim przeszliśmy obok Muzeum Marynarki Wojennej. Zwiedzanie odpuściliśmy, zobaczyliśmy jedynie przez ogrodzenie okręt podwodny ORP „Sokół”, zbudowany w RFN, zwodowany we wrześniu 1966 roku. W odróżnieniu od okrętów oryginalnego projektu, został zbudowany ze stali magnetycznej, co miało na celu zwiększenie dopuszczalnej głębokości zanurzenia, zastosowano też w nim kilka innych mniejszych modyfikacji.
W 1967 wszedł do służby w marynarce norweskiej, został wycofany z tej służby w 2001 roku a rok później przekazany Polsce.



W polskiej marynarce wojennej służył w latach 2002-2018, wykonywał działania głównie na Bałtyku i Morzu Północnym, pod polską banderą przebył prawie 26000 mil morskich. Ma długość 47 m, dwa silniki wysokoprężne o mocy 1200 KM każdy i jeden elektryczny o mocy 1800 KM, co pozwalało osiągnąć prędkość 12 węzłów na wodzie i 18 węzłów pod wodą. Uzbrojony był w 8 wyrzutni torpedowych kalibru 533 m.
Jeszcze przed wycofaniem ORP „Sokoła” ze służby Muzeum Marynarki Wojennej (MMW) w Gdyni rozpoczęło starania o jego przejęcie i udostępnienie do zwiedzania. 28 lipca 2020 roku MMW zawarło umowę z komendą Portu Wojennego Gdynia na formalne przejęcie „Sokoła”, zaś dzień później umowę z PGZ Stocznią Wojenną na wyciągnięcie okrętu na ląd, wyczyszczenie i odpowiednie przygotowanie do wyeksponowania Według pierwotnych planów, ORP „Sokół” miał stanąć w suchym doku obok Akwarium Gdyńskiego. Zgodnie z przyjętą koncepcją okręt miał być zagłębiony w gruncie i częściowo przykryty taflami szkła imitującymi poziom wody, ponad który wystawać miała jedynie część kadłuba. 17 listopada 2023 roku rozpoczął się proces umieszczenia okrętu na otwartej wystawie Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni. Wówczas spoczywający na pontonie TRD-Voyager okręt został zaholowany z PGZ Stoczni Wojennej do nabrzeża Mola Południowego, gdzie zajął miejsce okrętu-muzeum ORP „Błyskawica”, który dzień wcześniej tymczasowo odholowano do gdyńskiego Portu Wojennego. 21 listopada „Sokoła” umieszczono na dwóch samonośnych wózkach SPMT przeznaczonych do przewożenia ciężkich ładunków wielkogabarytowych, zaś dwa dni później okręt został przewieziony w rejon bulwaru Nadmorskiego gdzie mieści się siedziba Muzeum Marynarki Wojennej. 24 listopada jednostka została posadowiona w docelowym miejscu – w niecce ekspozycyjnej przy Muzeum Marynarki Wojennej.



Tony, czy "Sokół" już już udostępniony do zwiedzania?

Popatrzyliśmy na śródmiejską plażę i pomnik „Gdyńskie Rybki”.



Następnie jeszcze trochę pospacerowaliśmy promenadą – Bulwarem Nadmorskim im. Feliksa Nowowiejskiego. Doszliśmy do pomnika „Tym, co odeszli na wieczną wachtę”, upamiętniającego ofiary katastrof morskich.









Promenadą wróciliśmy pod fontannę przy Skwerze Kościuszki, gdzie pożegnaliśmy się z koleżanką. Postanowiliśmy, że jeszcze troszkę w Gdyni pobędziemy.

Z tego, co mi wiadomo Sokoła można zwiedzać. Ja nie byłem. Ciekaw jestem, czy dotarliscie na Oksywie pod Akademię Marynarki Wojennej, stoi tam jesZcze jeden okręt Kobben (nie można go zwiedzać, ale wygląda fajnie i jest blisko ulicy/chodnika)

dangol napisał(a):Tony, czy "Sokół" już już udostępniony do zwiedzania?

My byliśmy w ostatni weekend kwietnia i zwiedzanie bylo możliwe .

marze_na napisał(a):
My byliśmy w ostatni weekend kwietnia i zwiedzanie bylo możliwe .

A więc kolejnym razem trzeba zwiedzić, szczególnie dla Grześka byłoby to ciekawe.

tony montana napisał(a): Ciekaw jestem, czy dotarliscie na Oksywie pod Akademię Marynarki Wojennej, stoi tam jesZcze jeden okręt Kobben (nie można go zwiedzać, ale wygląda fajnie i jest blisko ulicy/chodnika)

Niestety tam nie doszliśmy...

Zdecydowaliśmy się na rejs „pirackim” galeonem po basenach portu Gdynia.



Ten turystyczny statek jest oczywiście tylko stylizowany na XVII-wieczny galeon, ale fajnie jest ozdobiony. Na dziobie znajduje się galion przedstawiający smoka, od niego statek przyjął nazwę „Dragon”. Statek powstał w 2008 roku na bazie wojskowego holownika. Ma długość 45 m z bukszprytem, szerokość 8,20 m, 4 maszty i może zabrać na pokład ponad 200 pasażerów. Oprócz pokładu otwartego ma też obszerną salę na dolnym poziomie. Działa tam restauracja, z jej usług postanowiliśmy skorzystać po zakończeniu rejsu (w jego takcie było piwko ).





Rejs po porcie trwa około 40 minut, z głośników podawane są informacje o historii portu i mijanych miejscach. Podobało mi się, lecz odbiór byłby jeszcze lepszy przy korzystniejszej pogodzie .

Decyzja, aby zjeść obiad na galeonie, była słuszna. Jedzonko było smaczne, a ceny niższe, niż w poprzedniego dnia w Gdańsku.

Najedzeni, opuściliśmy galeon.





Ostatnie spojrzenie na „Dar Pomorzą”…





A potem już tylko prosta droga do stacji SKM i powrót na miejsce noclegowe.

To już koniec zwiedzania Pomorza Gdańskiego, ale nie koniec naszego urlopu . Kolejnego dnia przenosiny na nasze Gochy, a po drodze jeszcze jeden zamek krzyżacki, w którym dawno nie byliśmy… Ale to będzie (jednak nie wiem kiedy) już w innym temacie, tam gdzie sporo o Gochach zamieściłam.

Dziękuję za relację Jak zwykle pięknie popatrzeć na Gdańsk i okolice

tony montana napisał(a): Ciekaw jestem, czy dotarliscie na Oksywie pod Akademię Marynarki Wojennej, stoi tam jesZcze jeden okręt Kobben (nie można go zwiedzać, ale wygląda fajnie i jest blisko ulicy/chodnika)

dangol napisał(a):Niestety tam nie doszliśmy...

Tam trzeba byłoby jechać autobusem 150 z centrum (tak z 20 minut - zależy od korków)

CO do ostatniej zajawki - czyżby Zamek w Bytowie?

dangol napisał(a):
To już koniec zwiedzania Pomorza Gdańskiego...

Dawno nie byłem w Trójmieście, tym bardziej z przyjemnością z Wami wędrowałem.

pzdr

Pięknie Wam dziękuję za zaglądanie do relacji , a do Bytowa (bo Tony dobrze wskazał ) zaproszę Was chyba już jesienią, gdy najdzie mnie chęć na kolejną porcję wspomnień z Gochów.
Tymczasem pociągnę dalej zimowo-wiosenne Dolomity, prawdopodobnie zacznę też kolejne BBW (znów jurajskie ), póki jeszcze mam to na świeżo w głowie.