Jura Krakowsko-Częstochowska, VI 2025 + VI 2026

Wróciłyśmy do Bramy Krakowskiej.



Skały tworzące bramę mają wysokość około 15 metrów. Nazwa od tego, iż ponoć tędy wiódł (ale żadne źródła tego nie potwierdzają) szlak handlowy ze Śląska do Krakowa. My przez te skalne wrota weszłyśmy do wąwozu Ciasne Skałki i ruszyłyśmy w kierunku kolejnej jaskini - Groty Łokietka.

Budka biletowa jest ciut wcześniej od jaskini, zaraz za odejściem szlaku niebieskiego od czarnego (ten wiedzie tuż pod wejście pod grotę). Bilet emerycki 21 zł, zwykły 30 zł.
Wejścia do jaskini są z przewodnikiem, co pół godziny, grupy max do 60 osób. W pobliżu wejścia jest kilka ławeczek i niewielka wiata, jest więc gdzie przysiąść w oczekiwaniu na swoją godzinę wejścia (wpisywana jest na bilecie przy jego zakupie).

Legenda podaje, że w jaskini tej przez czas jakiś ukrywał się Władysław Łokietek podczas najazdu na krakowskie ziemie króla czeskiego Wacława II. Wejście do groty wiedzie przez wąską szczelinę. Gdy Łokietek ze swymi ludźmi stanęli przed nią, była „zarośnięta” pajęczynami. Uznali, że to świetna zmyłka dla ścigających ich Czechów, do szczeliny spuścili się od góry po linach, nie naruszając delikatnej pajęczynowej zasłony… Gdy ścigający Łokietka czescy rycerze dostrzegli wejście do jaskini pokryte pajęczą siecią z małym pajączkiem uznali, że żaden człowiek nie miał szans tamtędy przejść i wrócili do swych oddziałów. Łokietek ze swoimi rycerzami przebywał w grocie przez kilka tygodni…

(tak Łokietka w jaskini uwiecznił Wojciech Gerson)

Dla upamiętnienia tych wydarzeń, krata w szczelinie ma kształt pajęczej sieci.
Nie mamy własnych jej fotek, gdyż turystów było wielu i zamiast pajęczyny, uwieczniłybyśmy ich .

(fotka z netu: https://opn.gov.pl/jaskinia-lokietka)

Być może, w legendzie tkwi ziarnko prawdy. Podczas badań archeologicznych prowadzonych w ponad 10 podkrakowskich jaskiniach odkryto bowiem artefakty z szeroko rozumianych czasów Władysława Łokietka (fragmenty naczyń, ostrogi wyposażone w małe żelazne gwiazdki, okucie heraldyczne pasa rycerskiego, pochwę miecza, pieniądze bite przez Wacława II). Znaleziska te pochodzą wprawdzie głównie z innych jaskiń na terenie Ojcowskiego PN (w tym Jaskini Ciemnej), ale świadczą o tym, że w kilku jaskiniach przebywały grupy zbrojnych rycerzy w czasach, kiedy Czesi ścigali Łokietka. Tam polscy rycerze oczekiwali sposobności na obalenie Wacława II z polskiego tronu i osadzenie tam piastowskiego Łokietka oraz zjednoczenie kraju.

W Grocie Łokietka byłam podczas „czarnobylowej” majówki 1986, ale prawdę mówiąc, niewiele z tego pamiętam . Nawet mam kilka pamiątkowych slajdów, ale niewiele mi przypomniały. Mam jednak wrażenie, że wówczas o wiele krótszą trasę można było przejść w tej jaskini. No i nie było wtedy elektrycznego oświetlenia.

Jaskinia leży na Górze Chełmowej, około 125 m ponad dnem Doliny Prądnika. Składa się z kilku korytarzy i komór. To największa jaskinia znajdująca się na obszarze Ojcowskiego Parku Narodowego, a także jedna z największych na terenie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej. Łączna długość korytarzy i komór wynosi około 320 metrów, głębokość 7 m, temperatura jest stała 7–8 °C. W 1927 roku jaskinię uznano za zabytek, od 1987 roku trasa dla turystów jest oświetlona elektrycznie. Szata naciekowa Jaskini Łokietka jest uboga, zachowała się tylko w niedostępnych miejscach. W Jaskini Łokietka zimują nietoperze z gatunku podkowców małych i nocków dużych, ale ich populacja jest tu znacznie niższa, niż w Jaskini Ciemnej.

(plan ze strony https://epimenides.sktj.pl/jura/lokiet_p.html)

Do wejścia prowadzi wąska szczelina skalna o długości 20 metrów, będąca pozostałością korytarza, którego strop zawalił się przypuszczalnie jeszcze przed epoką lodową.
Wstępny korytarz zakręca, po drewnianych schodach schodzimy do obszernego Głównego Korytarza, Na jego stropie widać kotły wirowe, powstałe w czasie kiedy cały przekrój jaskini wypełniony był wodą.







Korytarz Główny prowadzi do Sali Rycerskiej o wymiarach 25 × 10 metrów, wysokość tej Sali to 5 metrów

Naciek „Duch Łokietka”…





Z Sali Rycerskiej w górę po schodach a następnie niewielkim krętym korytarzykiem docieramy do niedużego pomieszczenia, tzw. Kuchni. Sala ta znajduje się blisko powierzchni ziemi, na stropie widać zwisające korzenie.



Po lewej stronie znajduje się wnęka zwana Kominkiem.

Schodami zmierzamy w dół do ostatniej sali, tzw. Sypialni. Jest największą salą w tej jaskini, ma wymiary 20 × 30 metrów. Jej dno pokrywają głazy odpadłe od stropu pokryte polewą naciekową. W stropie znajdują się liczne kotły wirowe. Jest tu oczywiście "Łoże Łokietka" – półka skalna, na której wg legendy sypiał Władysław Łokietek wtedy, gdy ukrywał się w jaskini przed Wacławem II.











Na uwagę na pn. ścianie tej sali zasługuje słup naciekowy przypominający kształtem orła .



W 1974 roku Sypialnia została połączona z salą Rycerską sztucznie przebitym korytarzem o długości 8 m. Tędy wiedzie trasa powrotna.

Po wyjściu z jaskini, szlakiem czarnym powędrowałyśmy do Ojcowa.



Wejście na punkt widokowy Jonaszówka odpuściłyśmy. Za dużo ludzi tam było, a widok wprawdzie szerszy, ale chyba nie aż tak, żeby przewyższał chęć jak najszybszego dotarcia na piwko i pstrąga . Dlatego przed Jonaszówką opuściłyśmy szlak czarny (wiodący do asfaltowej drogi) i krócej, nieznakowaną ścieżką, zeszłyśmy do mostku na Sąspówce i wkrótce byłyśmy przy restauracjach.



Przysiadłyśmy pod parasolami Baru Sąspówka na zasłużony obiadek.





Stąd do naszego Młyna miałyśmy bliziutko i spędzony tam wieczór był milusi.

Widzę, że na stół wjechał słynny ojcowski pstrąg.

piekara114 napisał(a):Widzę, że na stół wjechał słynny ojcowski pstrąg.

Obowiązkowy przy każdej wizycie w tamtym rejonie , jako że jest podawany na dwa sposoby , za każdym razem sprawdzamy obydwa sposoby i smakuje nam wyśmienicie


Pozdrawiam
Piotr

Ojcowskiego pstrąga trzeba zjeść koniecznie! Co prawda, koleżanki które jadły pstrąga też w zamkowej restauracji w Pieskowej Skale, zdecydowanie palmę pierwszeństwa oddały tamtejszemu też ojcowskiemu. Ja smakowego porównania nie nam, ale co do wyglądu dania zgadzam się z nimi. Wakacyjnie spiro pstrąga jadamy na Kaszubach, z tym że surowe rybki przyrządzamy sobie w różnych wersjach sami.
A tak przy okazji. to najlepsze (tyle że wędzone) pstrągi kupujemy u pani Krystyny w Upiłce (po wielu latach pobytu mamy porównanie), ale ostatnio (jeśli jest nas nad jeziorem większe grono). z pstrąga wygrywa wędzony jesiotr od pani Krystyny.