Chociaż z wycieczkami w okolice Wrocławia jakoś ostatnio

kiepsko mi wychodzi, to we wrześniu udało się wpaść na kilka godzin do Żmigrodu

. Dojazd pociągiem, ze stacji kolejkowej krótki spacer do rynku.
ŻmigródO początkach Żmigrodu niezbyt dużo wiadomo, ale najprawdopodobniej osada istniała tu już w III okresie epoki brązu. W czasach rzymskich zaś wiodła tędy droga nad „bursztynowy” Bałtyk. Pierwsza konkretna wzmianka o leżącej nad brodem słowiańskiej osadzie Zuhigrod pochodzi z papieskiej bulli Hadriana IV wydanej dla biskupstwa wrocławskiego 23 kwietnia 1155 r. Nazwę Smigrod notowano również w łacińskim dokumencie z 1228 r.
Obecne miasto zostało lokowane 15 maja 1253 r. przez księcia wrocławskiego Henryka III Białego, naprzeciw dawnej osady Zunigrod. Było ufortyfikowane, otoczone palisadą, wałem i fosą, miało dwie bramy ( zlikwidowane dopiero w 1819 r.).
Nazwa miasta pochodzi od staropolskiego słowa „żmij” oznaczającego smoka, którego wizerunek utrwalono w herbie miasta. Niemiecka nazwa miasta ( początkowo „Schmiegrode”, a później Trachenberg) pozostała temu wierna , w dosłownym tłumaczeniu oznaczała smoczą górę. Legenda głowi, iż w miejscu w którym dziś znajduje się wieża ciśnień (ale tam nie dotarłam w trakcie spaceru), w czasach Słowian był gaj dębowy, a w nim mieszkał żmij. Był to gad z trzema głowami i długim wężowatym jadowitym ogonem. Smoczysko terroryzowało mieszkańców pobliskiej osady do czasu, gdy Maryś Ciżemka nakarmił go gęsiną wypełnioną trucizną…
W latach 1294–1312 miasto należało do księstwa głogowskiego, a następnie księstwa oleśnickiego. Po wygaśnięciu linii książąt oleśnickich w 1492 r. przeszło we władanie króla czeskiego Władysława Jagiellończyka, który dwa lata później sprzedał je z okolicznymi dobrami swojemu podskarbiemu Zygmuntowi von Kurzbach. Od tego czasu nowy baronat żmigrodzki był samodzielnym państewkiem, które w ciągu wieków należało do trzech rodów: wspomnianych Kurzbachów (do 1592 r.), Schaffgotschów (do 1635 r.) i Hatzfeldtów (w latach 1641-1945 r.).
W 1813 r. w pałacu Hatzfeldtów doszło do spotkania króla Prus Fryderyka Wilhelma III z carem Rosji Aleksandrem I, podczas którego podpisano protokół trachenberski (żmigrodzki), którego celem było ostateczne pokonanie Napoleona Bonapartego. Na pamiątkę tego wydarzenia powstała okazjonalna tablica, której replika do dziś zdobi mury zabytkowej baszty w zespole pałacowo – parkowym.
Podczas II wojny światowej przez Żmigród przebiegała trasa przewozu polskich robotników przymusowych wywożonych do Niemiec. 23 stycznia 1945 sowieci zdobyli Żmigród broniony przez garnizon niemiecki. Miasto zostało zniszczone z wyjątkiem zamku, który został podpalony już po zakończeniu walk. Miasto zostało przyłączone do Polski, zaś jego dotychczasowa ludność wysiedlona do Niemiec. Początkowo miasto nazywano „Straburek”, ale wkrótce zmieniono nazwę na Żmigród.
Spacer po Żmigrodzie ograniczyłam do rynku i najbliższych jego okolic, ciut dalej dotaram jedynie do zespołu parkowo-pałacowego.