Iraklia 2026

Iraklia 2026



Pomysł, aby pojawić się na kolejnej Małej Cykladzie (przed laty byliśmy na Koufonissi i Donoussie, są moje relacje na forum), kiełkował od dawna. Już kiedy lata temu podczytywałam relacje KOL’a i MCR’a wiedziałam, iż fajnie byłoby spędzić tam kilka dni podczas jesiennych wakacji. Iraklia trafiła wówczas na podium greckich wysp, jakie chciałabym odwiedzić .

Wczesną wiosną 2022 zaczęłam nawet wstępne planowanie, ale tamtego roku „wygrał” rejs po Północnych Cykladach, który na krótko poprzedziła Agistri, a zakończyły Ateny. Iraklia przesunęła się na rok 2023, nawet mieliśmy kupione bilety na samoloty oraz zaklepane noclegi na wyspie (ale na szczęście z opcją bezpłatnego odwołania niemalże do momentu rozpoczęcia rezerwacji), lecz z przyczyn rodzinno-zdrowotnych musieliśmy zrezygnować … Kolejne lata również nie sprzyjały zagranicznym wakacjom, na szczęście tego roku pojawiło się światełko w tunelu, postanowiliśmy więc zaryzykować wypad. Nie było wątpliwości, iż musi to być Iraklia ! W sierpniu kupiliśmy bilety na przeloty, zarezerwowaliśmy też przez booking noclegi na wyspie (jednak wybierając miejsce dające możliwość rezygnacji bez poniesienia kosztu). W połowie września w zasadzie byliśmy pewni, że tym razem się uda . Oby jeszcze dopisała pogoda , gdyż widok na Iraklię ze Skopelitisa podczas powrotu przed laty z Koufonissi wskazywał, że można trafić pechowo.

Fotki z 2019 roku:











SPIS TREŚCI:

1. Lot do Aten i promy na Iraklię: str. 1 - 2

2. Iraklia:
**

Nie może mnie tu nie być

Jest Grecja Jestem

Super, że piszesz.
Szybko się zebrałaś, ja coś nie mogę...

Twoje relacje Danusiu są zawsze ciekawe, więc ja też się melduję.
Tęsknię za Grecją, więc każda forma jej odwiedzenia jest mi miła.

Fajnie, że jesteście !

Zabrać się za pisanie relacji jest łatwo, gorzej z regularnym dodawaniem odcinków . Na pewno, kiedy jeszcze się wszystko dobrze pamięta, przychodzi to bez większego trudu , ale z czasem może to być inaczej. Tak więc, zaczynam, aby wybierając fotki do wstawienia, poczuć choć trochę muskanie słonecznych promieni, zapach ziół (niestety, już zeschniętych ) i wiatr we włosach. To atuty Iraklii, tu liczy się przyroda, nie ma przecież zabytków...

dangol napisał(a):Fajnie, że jesteście !
muskanie słonecznych promieni, zapach ziół (niestety, już zeschniętych ) i wiatr we włosach. To atuty Iraklii, tu liczy się przyroda, nie ma przecież zabytków...

Czyli jest to co najpiękniejsze

dangol napisał(a):Iraklia 2026

Ale psikus!
Będę zaglądał.

longtom napisał(a): Będę zaglądał.

Tomku, będzie mi miło , zapraszam!

Kapitańska Baba napisał(a): Czyli jest to co najpiękniejsze

Dokładnie !
Lubię wprawdzie zwiedzanie zabytków, ale w wakacyjne chwile to jednak przyroda musi dominować. Na Iraklii zedcydowanie królowała!

Poniedziałek, 5 października

Wylot do Aten oczywiście z Wrocławia, z domu na lotnisko dojechaliśmy w około godzinę miejscową komunikacją (bezpłatna dla 65+). Odlecieliśmy z kilkuminutowym poślizgiem.









Miejsce miałam przy oknie, ale pora dnia raczej nie sprzyjała widokom (a tym bardziej identyfikacji tego, co było w dole ).











Samolot wylądował planowo, ale ci co już latali do Aten Ryanairem wiedzą, że dojście z płyty lotniska do wyjścia z budynku terminala pasażerskiego zajmuje trochę czasu . W efekcie, X96 do portu w Pireusie uciekł nam sprzed nosa. Tak więc, zamiast o 22:04, z lotniska odjechaliśmy dopiero o 22:40.

W autobusie tłok i zaduch, jedna ze stojących pasażerek zemdlała. Reakcja pozostałych pasażerów bardzo pozytywna , zaraz dla kobiety znalazło się miejsce siedzące, woda do picia, coś słodkiego na szybkie wzmocnienie… Kierowca zatrzymał pojazd tak szybko, jak tylko mógł bezpiecznie stanąć. Otworzył wszystkie drzwi, żeby napłynęło więcej powietrza, ruszył dopiero po kilkunastu minutach, gdy już było wiadomo, że kobiecie jest nieco lepiej.
Chociaż więc o tej porze ruch na trasie był niewielki, do portu dotarliśmy kilka minut przed północą.

Wtorek, 6 października

Prom mieliśmy rano, toteż jeszcze w domu zarezerwowaliśmy spanie, wybierając hotel Ikaros w pobliżu naszej bramy portowej . Miejsce noclegowe bardzo skromne (cena w stosunku do jakości wręcz przeciwnie ), na szczęście było czysto i to najważniejsze . Hałas dochodzący z portu nieco przeszkadzał w niezbyt długim nocnym wypoczynku, ale udało się nie zaspać . Kilka minut po 6-tej opuściliśmy hotel, w znajdującej się w pobliżu Horiatiko Bacery kupiliśmy kawki i tyropity do skonsumowania na śniadanie już na promie. Potem poszliśmy do Giovanti Travel, gdzie kupiliśmy wszystkie bilety na promy w te i nazad. Z tej agencji już kiedyś korzystaliśmy, oceniamy ją pozytywnie, no i nigdy nie pobrali w niej prowizji od nabywanych biletów. Przy rezerwacji internetowej biletów prowizja jest chyba zawsze, więc jeśli ma się czas na kupno biletów na miejscu, to uznaliśmy że nie ma sensu korzystanie z wygodniejszego w sumie kupna przez Internet.

Potem znaleźliśmy wygodne miejsce na Blue Star Delos, w strefie economy oczywiście. Odpłynęliśmy punktualnie o 7:25.







Blue Star Delos to jeden z większych promów tego morskiego przewoźnika, pływa do Santorini. Został zbudowany w 2011 roku w Korei Południowej, ma długość 145,90 m i szerokość 23,20 m. Może pomieścić 2400 pasażerów i 427 samochodów osobowych (znacznie mniej, gdy na prom wjeżdżają ciężarówki)

(fotka z wikipedii)

Już kiedyś nim płynęliśmy (z Naxos do Pireusu).

Piękne zdjęcia nocne z samolotu

Promy w Grecji mają zupełnie inne gabaryty od tych, które znam z Chorwacji Ten to prawdziwy kolos.

Moje wrażenie z obserwowania promów w Grecji to nawet te pływające na krótkich trasach jak z Kavali/Keramoti na Thassos (takim płynęliśmy) są sporo większe niż w Chorwacji (odległość zbliżona do rejsu Split-Supetar).

Twój Danusiu to kolos.

Kolos, ale czasem trudno na nim o miejsce siedzące w klasie economy, na którym teraz był luzik. Przez laty, gdy wsiadaliśmy na Delosa w Naxos, wolne miejsce były w zasadzie jedynie na odkrytych pokładach, osłonięte miejsca znaleźliśmy jedynie na najwyższym pokładzie, gdzie było tylko nieco zaciszniej, niż w częściach odkrytych. Prom przypłynął do Naxos już mocno załadowany, ale nie ma co się dziwić, wracaliśmy wcześniej, niż w tym roku zaczynaliśmy nasze wakacje. A że Delos pływa na Santorini, a nie na ciche Małe Cyklady, to i pasażerów ma sporo. Zapewne można trafić lepiej lub gorzej, teraz było OK.

Wszystko zależy od trasy. Na krótkich pływają też malutkie - chociażby między Lefkadą a Kefalonią - absolutnie nie większe niż chorwackie. Na Erikoussę zagląda nawet mniejszy. Ale na dłuższych trasach - a takie jednak przeważają w Grecji - jednostki są większe. Muszą pomieścić więcej osób ale też być odporne na warunki na morzu - w Grecji woda nie jest tak płaska i spokojna jak w Chorwacji.