"Dziecko potrafi" :) czyli Hardcore na wesoło!!!!!

Taki sobie luźny temacik na poprawienie humorku tej długiej zimy

Zainspirowany wczorajszą rozmową z moją córcią.....wspominkami z jej dzieciństwa

Podzielcie się może też takimi wesołymi historyjkami z waszego dzieciństwa lub waszych pociech
Zabawne sytuacje....powiedzonka.....niepowtarzalne nazwy wymyślane przez dzieci.....tłumaczenia...itd

Dzieci mają wspaniałą wyobraźnię i niesamowite pomysły....sytuacje ,które wyprowadzają nas w danej chwili z równowagi.....po latach okazują się super śmieszne.....



Ja zaczynam
Moja Marta ....lat ok 5-6.....pewnego popołudnia została przeze mnie wysłana do sklepiku za blokiem z tymi słowy:
-"misiu idź mamie do sklepu i kup proszek do pieczenia ,to upiekę placuszek.............masz tu pieniążki ....a za resztę kup sobie lizaka"

Minęło 5 min.....7 min.....10...15...zaczęłam się denerwować....sklep niesamowicie blisko...zawsze bez kolejek....a dziecka nie widać
jedno okno...drugie okno....balkon.....no nie ma ....no to idę

Daleko nie zaszłam....zaraz za blokiem.....koło sklepu moja mała organizatorka bawi się z kolegami .....

wołam.........

podbiega z dziwnym dużym wybrzuszeniem na policzku
-" Martuś...ja czekam na Ciebie....gdzie masz proszek?" pytam
Martuś wyciągając ogromnego lizaka-kojaka z buzi odpowiada:
-"
Na proszek mi nie starczyło"

To może ja historia sprzed paru lat, ale aktualna bo zimowa.
Mianowicie podczas ostatniego dnia ferii pech chciał że syn wjechał na nartach w siedzącego na środku stoku snowbordzistę i złamał sobie nogę.
Goprowcy zwieźli go na dół i przyjechała karekta z Nowego Targu.
Lekarz stwierdził że trzeba wsadzić w gips, i musi zabrać syna do szpitala( dzieciak miał wtedy 5 lat)
No to syn mu odpowiada że on do karetki nie wsiądzie bo w karetce ludzie umierają.( było to w czasach afery "łowców skór")
Rozbawił tym oczywiście wszystkich zebranych.
Lekaż powiedział żebym go sam przywiózł do szpitala, bo nie chce dziecka bardziej stresować.

P.S.
Na szczęście syn nie ma urazu do jazdy na nartach, właśnie wróciliśmy z ferii w górach, dwa tygodnie szusowania, i co dziwne prawie bez kolejek do wyciągów( Poza weekendami oczywiscie)

o tak ......szczerość dziecka aż czasem strach się bać

A ja, trzy lata temu, dostałem od córci taką malutką Włoszkę, "osiemnastkę" Anię, "pod choinkę".



To się nazywa "dbać o tatusia".

A gdzie hardcore? A o to, to już moja lepsza połowa zadbała ...

A naprawdę, to było to tak:

Gdzieś w połowie grudnia, za sprawa mojego dziecka, dołączyliśmy do grona rodziców,
którzy przyjmą pod swój dach, dzieci z Włoch, spędzające u nas, w ramach wymiany, Święta.

Dzieci, jak to dzieci - koniec gimnazjum , początek liceum. Spodziewaliśmy się takich trzynasto- czternastolatków.
Tak więc możecie wyobrazić sobie nasze zdziwienie, ba, a jakie zdziwienie naszych żon,
gdy, zamiast dzieciarni z autokaru wysypała się solidna grupa mocno zaawansowanej młodzieży.
Ania, ta moja "osiemnastka", należała do tych najmłodszych.
Okazało się, że przepisy we Włoszech nie pozwalają na samodzielne poruszanie się młodzieży niepełnoletniej,
w związku z czym, jako wymianę, przysłali nam swoich pełnoletnich reprezentantów.
Nam, to znaczy facetom, to się nawet podobało.
Cóż, po prostu trzeba było schować mleko i wyjąć jakieś porządne wino
Dodatkowo, jakie wrażenie robiłem jak się chwaliłem moim "prezentem pod choinkę",
ale jednak, małżonki pozostały sceptycznie i czujnie nastawione.
Jeszcze u mnie to była jedna, taka cichutka, ale zdarzały się domy, gdzie zmieściły się dwie, a nawet trzy takie czarnulki.
No i starsze, bardziej rozwinięte, niż ta moja.
Wiadomo było kiedy one wstają i zaczynają się szykować,
bo wszystkie chłopy w okolicy mieli wtedy "spacer z psem".

Całe nieporozumienie, skończyło się szczęśliwie. Zima była taka jak teraz,
we Włoszech niespotykana, dziewczyny po raz pierwszy spotkały się z naszym bigosem,
flaczkami, kaszaneczką, barszczykiem, kompocikiem z owoców.
Pewne nieporozumienia były, jak im się paszteciki wigilijne z 7days'ami myliły,
a musujące wina dosładzały, ale z pobytu w Polsce były zadowolone.
Zwiedziły Warszawę, odwiedziły Kraków, Wieliczkę.
Żal było się rozstawać (zwłaszcza nam, chłopom).

Niemniej, małżonka baczniej zaczęła się przyglądać społecznej działalności Kaśki,
a prezenty wybierają wspólnie, bo, jak wspominają -" drugi raz to mógłbyś tego nie przeżyć".

Co do niepowtarzalnych nazw, to u mnie trochę tego było...

Ze słowniczka moich synków:
dubda - zupka
dubdy - butki
cin cin - pieniążki
papu dladu - popić herbatki
wawa - woda
wawa Sam - strażak Sam
puciong do Siawy - pociąg do Warszawy
ko ko, hau hau, miau miau, muuu - to kolejno kura, pies, kot i krówka

No i największy hicior dziecinnych powiedzonek to pencinek, co oznacza kompocik, jakby ktoś się pytał.....

to kilka z mojego rodzinnego podwórka:

bibdziu - mięso
babdziu - prześcieradło
ciacia - księżyc

tata - tata
tata - mama
tata - inne oprócz
bu - auto
ha - pies
hu - ptak
ma - ciastko
pa - lampa
pa - papa na pożegnanie

moje dzieci już nieco wyrosły i większość słówek zapomniałem (na szczęście żona gdzieś je zapisywała), tak na szybko pamiętam:
- starsza córka na wodę mówiła guga
- młodsza córka na słonia mówiła fłoń

I jeszcze mi się przypomniało:

sufit to był fisut

kwiatki - wkiatki
skarpetki - hokapetki

Ależ pieknie pomalowany telewizor

To chyba nie olejna???

Fajne te wasze teksty.

jorgus111
Zdjęcie nie do pobicia.


Mój syn (6 lat) wraca z przedszkola i pokazuje mi swoje rysunki.
Pytam się jak on to robi że tak pięknie rysuje.
Odpowiedź:
Tatusiu, chyba wiesz że istnieje coś takiego jak inteligencja...

sroczka66 napisał(a):Ależ pieknie pomalowany telewizor

To chyba nie olejna???

Przecież to nie jest ważne taka farba kosztuje kilkadziesiąt zł a uśmiech dziecka jest bezcenny

jorgus111 napisał(a):

sroczka66 napisał(a):Ależ pieknie pomalowany telewizor

To chyba nie olejna???

Przecież to nie jest ważne taka farba kosztuje kilkadziesiąt zł a uśmiech dziecka jest bezcenny

Farba kilkadziesiąt złotych, ale telewizor... Rozumiem, że jakoś go doczyściliście