Odrobina szaleństwa na otarcie łez – ZEA listopad 2022

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 11.09.2023 11:03

piotrf napisał(a):Piękne widoki , piękne zdjęcia
Ptaszor też fajny . . .

Pozdrawiam
Piotr

Piotrze - ptaszor najfajniejszy :tak:

Polataliśmy, chyba czas na lądowanie :mg:

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 11.09.2023 11:04

Trajgul napisał(a):
pavlo napisał(a):Cieszę się z Twojego balonowania bo w powietrzu sporo czasu spędziłem i wiem, że latanie bezkabinowe było zawsze najcudowniejsze Czujesz wtedy zapach lasu, sadów, skoszonej trawy,... i inne zapachy też

Nie ma Cię czasami tam? Codziennie mi tu latają nad głową i rano i popołudniu. Wczoraj chyba 32 sztuki leciały:
20230825_183252.jpg

Kapitańska, sorry za OT.

Wow!!! Ale mega widok :hearts:

Kiedyś nad moim blokiem też latały ale od lat coś pustki w powietrzu :nie:

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 11.09.2023 11:07

pavlo napisał(a):Niestety już nie latam

Może należy zaczać od nowa? :tak:

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 11.09.2023 11:11

wiola2012 napisał(a):I o taką opinię mi chodziło. Wszystko jasne , jak tylko będzie okazja - lecę .

Ps. Jeśli przeżyłam nurkowanie, to tym bardziej przeżyję latanie .

Kochana - ja bym nurkowania nie przeżyła więc lot balonem to musi być pikuś :tak:

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 11.09.2023 11:13

crooopka napisał(a):Ostatnie odcinki to uczta dla oczu Niesamowite te widoki z lotu balonem...

Dziękuję

I zapraszam dalej - coś tam jeszcze zerkniemy z wysokości i nie tylko :proszedzieki:

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 11.09.2023 11:14

majkik75 napisał(a):Pani Kapitan - wszystko ok? Będzie dalszy ciąg? Pewno jakiś wyjazd trwa, ale tak kontrolnie wolę się upewnić

pozdrawiam, Michał

Juz wróciłam

Czas nadrobić forum :mg:

Zaraz cd

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 11.09.2023 11:15

piotrf napisał(a):
majkik75 napisał(a):Pani Kapitan - wszystko ok? Będzie dalszy ciąg? Pewno jakiś wyjazd trwa, ale tak kontrolnie wolę się upewnić

Musimy uzbroić się w cierpliwość , na pocieszenie - będą nowe zdjęcia i relacja

Pozdrawiam
Piotr

Nic nie obiecuję bo jakoś mnie irytacja bierze i nie wiem jak się to wszystko skończy ale....narazie lecimy dalej :proszedzieki:

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 11.09.2023 11:26

Pilot odwrócił balon i zdecydowanie obniżył naszą wysokość.

Jeszcze raz oglądamy hodowlę wielbłądów.

Widzimy też stado owiec.

Kolejny balon leci gdzieś za nami.

A pod nami uprawy – małe kwadratowe poletka.

My robimy zdjęcia miejscowym – oni robią nam.

W osadzie panuje straszny bałagan.

Nawet basen tu mają.

I coś jak poletka ryżowe.

Zbliżamy się do jakiejś drogi asfaltowej.

Widać na niej nasze samochody – już po nas jadą.

No niechybny znak, że zbliżamy się do końca lotu.

Szkoda bo to była niesamowita godzina w powietrzu z naturą.

Jesteśmy już blisko ziemi.

Pilot wydaje komendę: pozycja do lądowania!

Wszyscy wciskamy się w siebie i mocno trzymamy uchwytów.

Kosz delikatnie osiada na ziemię po czym przechyla się dość mocno do tyłu.

Ale w tym momencie nie wiemy skąd pojawia się kilku mężczyzn którzy łapią kosz i za wszelką cenę próbują go utrzymać w pionie.

Kosz raz delikatnie się poderwał po czym panowie ustawili go pionowo na ziemi.

Stoimy.

Wywrotki nie było.

Od razu dopowiem, że w trakcie drogi powrotnej nasz kierowca pokazał nam film z naszego lądowania i z jakiegoś innego balonu.

My ustaliśmy bez problemu.

Ten drugi balon nie miał łapaczy i oczywiście przewrócił się i długo jechał po piachu.

Nie chciałabym w nim być – zwłaszcza po niedawnej operacji kręgosłupa.

Dziękujemy serdecznie naszemu pilotowi.

Robię sobie z Nim oczywiście pamiątkową fotografię.

Pilot kładzie sam balon na ziemię, panowie z obsługi go klarują.

Ten lot był mega przygodą.

Już wiem, że jeśli kiedykolwiek miałabym okazję polecieć balonem – lecę!!!

napisał(a) **majkik75** » 11.09.2023 11:31

Super, witaj po powrocie :papa:

Tak, lot balonem rewelacyjny. Teraz jak tak czytam Twoje opowieści, to chyba sam mam ochotę

Jedna tylko rzecz - to jest kontrast. Ktoś leci balonem a z ziemi, umówmy się ze "skromnych" warunków ktoś ogląda ten lot. Jest dysonans ...

pozdrawiam, Michał

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 11.09.2023 13:36

"majkik75"]Super, witaj po powrocie

Tak, lot balonem rewelacyjny. Teraz jak tak czytam Twoje opowieści, to chyba sam mam ochotę
Jedna tylko rzecz - to jest kontrast. Ktoś leci balonem a z ziemi, umówmy się ze "skromnych" warunków ktoś ogląda ten lot. Jest dysonans ...

pozdrawiam, Michał

Dzięki za powitanie :oops:

Ja Tobie taki lot całą sobą polecam :hearts:

Mówisz o kontrastach - tak jest ze wszystkim. Na żaglach czuję się podobnie. A z drugiej strony - wiem, że wiele osób by mówiło: bo taki lot nie dla mnie, bo się boję, bo nudno, bo...itd. Uwierz - gdybyś słyszał ile ja się w życiu nasłuchałam od tych co nigdy nie pływali jakie to żeglowanie nudne, słabe, bez sensu :rotfl:

I dobrze bo dla wszystkich zabraknie miejsca w powietrzu albo na morzu :mg:

napisał(a) **piotrf** » 11.09.2023 22:37

Na całe szczęście nie wszyscy są jednakowi , nie wszyscy też muszą tacy być i dla każdego miejsce się znajdzie :mg:

Pozdrawiam
Piotr

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 12.09.2023 07:05

piotrf napisał(a):Na całe szczęście nie wszyscy są jednakowi , nie wszyscy też muszą tacy być i dla każdego miejsce się znajdzie

Pozdrawiam
Piotr

Dokładnie - bo gdybyśmy byli identyczni świat byłby strasznie nudny :proszedzieki:

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 12.09.2023 07:59

Oczywiście nie byłabym sobą gdybym nie dopadła jeszcze raz do sokoła.

Pora pożegnać pilota i sokolnika.

Dziękujemy im raz jeszcze za cudowne chwile, przytulam ptaka na odchodne i wsiadamy do naszych Land Cruiserów.

Jedziemy pustynną autostradą.

Znowu tak strasznie powoli.

Taka droga a nasz kierowca max 30 km/h.

Bez sensu.

Panowie zaczynają się po cichu z niego podśmiechiwać.

Zjeżdżamy z piaskowej autostrady w bok.

Jedziemy po wydmach.

Nagle postój.

Oryksy!!!

Poszły, możemy jechać dalej.

Kilkanaście minut jazdy przez pustynię i jesteśmy na miejscu.

W oazie czeka na nas śniadanie.

Jest około 7:30 czyli w Polsce 4:30.

A my po czerwonym dywanie idziemy....

...a jakże....napić się Moeta.

O takiej porze.

Co tu się wyprawia w tym Dubaju...

To zdrówko!

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 13.09.2023 08:08

W oazie wszystko już przygotowane do śniadania.

Smacznego!

Kucharze uwijają się smażąc nam omlety, robiąc gofry i jakieś inne ciepłe dania.

Jedna z naszych Toyot pięknie pozuje na tle wydm.

Śniadanie na pustyni było niezwykle przyjemne – uwielbiamy posiłki na łonie natury.

Ale przecież nie będziemy cały czas siedzieć.

Idziemy na spacer na pustynię.

Co krok spotykamy czyjeś tropy.

Przewodnik kazał nam bardzo uważać na skorpiony i węże.

Nie jest łatwo iść po piasku.

Miejscami jest on twardy jak beton – wtedy można nawet biegać.

Miejscami zaś luźny – wtedy stopy zapadają się i każdy krok jest dużym wysiłkiem.

Napełniamy butelkę po wodzie piaskiem – córy chciały abyśmy przywieźli im piasek z pustyni.

On jest taki mięciutki i cieplutki – zdejmujemy buty i idziemy kawałek na bosaka.

I wtedy dostrzegam na wydmie dwie dziury w odległości ok. dwóch metrów od siebie i trop między nimi.

Pokazuję Kapitanowi.

Mówię: skorpion???

Lepiej ubierzmy buty.

Ubieramy.

Przewodnik później potwierdził nam, że był to ślad skorpiona.

Pustynia jest piękna, jak wzburzone morze.

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 14.09.2023 07:48

Jak widać po pustyni jeżdżą same Land Cruisery.

Tylko one i galendy wytrzymują te ciężkie warunki.

Każdy z nich ma klatkę która chroni pasażerów w razie dachowania.

Oaza fajnie wygląda pośród piachu.

Gdzieś nad nią przysiadło stado gołębi.

Wszyscy już zjedli, powoli zaczynamy się zbierać.

Czas wracać do hotelu.

Pakujemy się do naszego Landka z naszym kierowcą.

Znowu siedzę z przodu, trzech mężczyzn z tyłu i nasz leniwie jeżdżący kierowca za kółkiem.

Ruszamy jako jedni z ostatnich.

Ale jak ruszamy!

Co się stało naszemu kierowcy?

Gaz w podłogę i na pierwszej wydmie pokonanej z prędkością ok. 70 km/godz wyfruwam z siedzenia w powietrze.

Dobrze, że mam się czego mocno trzymać.

Aż wrzasnęłam z wrażenia.

Kierowca się przestraszył, pyta czy wszystko ok.

Odkrzyczałam tylko: yes! Ok.!Go go go!

Ale nas przewiózł.

Cały wydmowy fragment drogi jechaliśmy z prędkością 60-70 km/godz.

Najeżdżaliśmy pionowo na wydmy żeby szczyt pokonać bokiem i zjechać pionowo w dół.

Zatrzymaliśmy się na moja prośbę tylko raz.

Bo znowu pokazały się nam oryksy a takiej okazji nie mogłam odpuścić.

Przy oryksach była chwila oddechu i znowu jazda!

No no.... nasz kierowca pokazał na co go stać.

A jak sam mi powiedział to była bardzo grzeczna jazda.

Podobno na safari z nim lata się po kilka metrów w powietrzu.

Po sposobie prowadzenia widać, że ma te manewry opanowane do perfekcji.

Uśmiechamy się całą czwórką do siebie.

Jest ekstra!!!

Wydmy się skończyły, wpadamy na piaskową autostradę.

I but!!!

Ponad stówa na liczniku.

Ostry zakręt brany bokiem z driftem.

Wow!

Co ciekawe – mimo że tu tylko sam piach właściwie nie ma za nami kurzu.

Kierowca potwierdza nasze obserwacje, że tu jeżdżą tylko Land Cruisery albo Galendy.

Podoba mi się!

Pustynia szybko się kończy.

Wyjeżdżamy z niej tą samą bramą którą rano wjechaliśmy ale teraz zatrzymujemy się przy tych dziwnych pachołkach co to nie wiedziałam do czego służą.

Rano było ciemno, nie widziałam.

A to po prostu kilkanaście ustawionych w rzędzie kompresorów bo po pustyni trzeba dopompować koła.

Na piachu dla bezpieczeństwa mieliśmy tylko 1,5 atmosfery w oponach.

Pompujemy do 3,5.

I wpadamy na autostradę.

Tu też już nie wleczemy się jak rano.

Jedziemy normalnie zgodnie z przepisami.

Po godzinie jesteśmy na głównym podjeździe przed hotelem.

Żegnamy się serdecznie z naszym sympatycznym kierowcą dziękując Mu za super przejażdżkę.

To był genialny czas – lot balonem i ta pustynia – niezapomniane chwile.