Taka mała ALUZJA - Po prostu ... ANDALUZJA.

Taka mała ALUZJA - Po prostu ... ANDALUZJA

Wstaje nowy dzień ... całkiem ładnie wstaje ... gdyby nie te blokowiska



Chodźcie ze mną zobaczyć to w ładniejszych okolicznościach przyrody

Całkiem szybko się ogarnęłam ... i już jestem na plaży



To jeszcze chodźmy do lasku












Rybki się jeszcze nie grillują



Słoneczko coraz wyżej ... czas chyba wracać do męża











No ale jak tu wracać jak tu tak pięknie ...






Wracając do apartmana nabywam jeszcze coś na śniadanko ...

A zobaczcie jeszcze jakie mamy "lobby blokowe" przy windzie







I po śniadanku ruszamy ...
Pogoda robi się niewyraźna ...
Ale mój ajfon tak właśnie przepowiadał
Ale twierdzi też, że około 11 będzie bezchmur ... oby się nie mylił



Jedziemy przez miasteczko Álora ... to znak, że Italia mnie wzywa






Mój ajfonik to się jednak zna






Zastanawiałam się czy auto lepiej zostawić przy wejściu czy przy wyjściu ...
Zdecydowałam, że wygodniej będzie przy wyjściu i tak też zrobiliśmy.
I wg mnie to wygodniejsze rozwiązanie ... ale jak ktoś zrobi inaczej to nikt strzelać z tego powodu nie będzie
Parkujemy na całkiem sporym darmowym parkingu - 36°54'23.5"N 4°45'36.5"W
Zostawiamy auto i idziemy na przystanek ... autobus zawiezie nas do wejścia.
Jest on dokładnie tu: 36°54'24.4"N 4°45'33.2"W, bo sporo ludzi stawało na przystanku na zakręcie ... i kierowca jadąc do góry machał ręką żeby przeszli na właściwe miejsce
Na właściwym przystanku bilecik kupuje się budce - 3 euro, można płacić kartą.
Z bilecikiem ustawiamy się w ogonku i czekamy na autobus ...
W czasie oczekiwania pani z budki kilka razy przechodzi i pyta czy aby na pewno wszyscy mają bilety ... bo u kierowcy kupować nie można
Podjeżdża autobus ... ludziów jest na tyle dużo, że nie wszyscy się mieszczą ... ale zanim odjechał pierwszy to podjechał już kolejny, więc spoko
Jedziemy jakieś 15-20 minut z przystankiem na parkingu "środkowym"
Wysiadamy koło restauracji El Kiosko

W planie mam przejście krótkim tunelem koło tego kiosku i spacer dłuższą trasą ... ale niestety jest zamknięta ...

No nic to, pójdziemy wzdłuż drogi to tego dłuższego tunelu ...
A że mamy całkiem sporo czasu do naszego wejścia to się nie spieszymy ...



Mamy czas popatrzeć na lazury Embalse del Conde de Guadalhorce


Przechodzimy przez tunel ...









Po około 10 minutach dochodzimy do początku ścieżki Caminito del Ray
Muszę stwierdzić, że organizacja jest taka sobie ... ludzi jest bardzo dużo ... panuje spory chaos ...
Utworzyły się jakieś trzy kolejki ...
Najkrótsza, po prawej stronie, okazuje się być kolejką do kasy ...
Sporo osób przyszło bez biletu i ma nadzieję jeszcze go kupić ...
I faktycznie, co jakiś czas kasa się otwiera i po kilka osób wychodzi i radośnie macha biletami
Po lewej stronie tworzy się jakaś kolejka dla grup zorganizowanych ...
My stoimy w kolejce dla zwykłych śmiertelników ... bo chociaż mamy te droższe bilety z przewodnikiem, to chcemy iść sami ... takich osób jest najwięcej
Co jakiś czas pani z obsługi głośno pyta czy w kolejce czeka ktoś, kto chciałby iść z przewodnikiem mówiącym po hiszpańsku lub
włosku
I o dziwo takich osób było dosłownie kilka
Cierpliwie czekamy ...
Co prawda do "naszej biletowej godziny" jest jeszcze około pół godzinki, ale ta godzina jest bardzo umowna i nikt tego dokładnie nie sprawdza
Pani wpuszcza grupy po około 20 osób ...
Obsługa rozdaje kaski, odbywa się krótkie "szkolenie BHP", co wolno a czego nie wolno ...
Pan kilka razy powtarza, że na całej trasie nie można zdejmować kasków ... nawet do selfie ... i życzy nam miłej wędrówki

Ufffff, można iść ...
Jeszcze troszkę korkuje się koło zapory ... bo są tam "kołowrotkowe" bramki






Teraz już wchodzimy na "właściwą" ścieżkę ... tą którą szedł król ... no prawie tą



Ale to już w kolejnym odcinku ... bo to będzie dość dłuuuuuga i emocjonująca trasa

marze_na napisał(a):

mysza73 napisał(a):Jedziemy przez miasteczko Álora ... to znak, że Italia mnie wzywa

Ja to tam sobie nawet nocleg w okolicy znalazłam .

Ja to se jednak w prawdziwej Italii coś wynajdę ... ALLORA

marze_na napisał(a):

mysza73 napisał(a):Zastanawiałam się czy auto lepiej zostawić przy wejściu czy przy wyjściu ...

Bezcenne wskazówki logistyczne .

Staram się ... jak zawsze

wiola2012 napisał(a):

mysza73 napisał(a): Pan kilka razy powtarza, że na całej trasie nie można zdejmować kasków ... nawet do selfie ... i życzy nam miłej wędrówki

Nic się nie zmieniło

A kaski mają taką śmieszną siateczkę i ona mi wyszła, zobaczyłam dopiero w domu na zdjęciach. Wyglądam jak kucharka ze szkolnej stołówki z PRLu w kasku .

Mnie się wszyscy z Bobem Budowniczym kojarzyli

Dawigs napisał(a):Caminito del Rey . Jestem ciekaw Twoich wrażeń. Już nie mogę się doczekać by nią ruszyć. Przy zakupie biletu wziąłem pakiet: bilet na ścieżkę + bilet na autobus + parking - w sumie 21,50 EUR. 18 EUR bilet z przewodnikiem oraz autobus (opcja dodania darmowego biletu autobusowego jest ukryta i przypadkiem to wypatrzyłem), parking w pobliżu tunelu 2 EUR (była adnotacja, że ... może nie być miejsc) oraz opłata administracyjna 1,50 EUR. Niestety za późno zabrałem się za rezerwację i nie było już biletów za 10 EUR bez przewodnika .

Ja bilety kupowałam jakoś w styczniu i tych za dyszkę też nie było ...

Taka mała ALUZJA - Po prostu ... ANDALUZJA


El Caminito del Rey - 'Ścieżka Króla' to pieszy szlak ciągnący się wzdłuż stromych ścian wapiennego wąwozu w parku narodowym Desfiladero de los Gaitanes.
Dnem wąwozu płynie rzeka Guadalhorce, zaś obie ściany wąwozu stanowią pionowe urwiska skalne osiągające wysokość ponad 100 metrów. Ścieżka Króla prowadzi w większości prawą ścianą wąwozu, po betonowych platformach przytwierdzonych stalowymi wysięgnikami do skały, często na wysokości kilkudziesięciu metrów ponad dnem wąwozu.
Po kilku wypadkach śmiertelnych w 2000 roku lokalne władze zamknęły wejścia na El Caminito (na obu końcach szlaku rozmontowano część platform)
W roku 2014 został przeprowadzony kompleksowy remont trasy. Ponowne otwarcie szlaku nastąpiło w marcu 2015 roku.
Cała trasa, od tunelu do przystanku w El Chorro, ma długość 7,7 km.

No to ruszamy ...



Chciałabym jeszcze wspomnieć, że mamy nieograniczony czas przebywania na szlaku ...
Bo mam wrażenie, że niektórzy myślą, że cała ta "atrakcja" polega na jak najszybszym przejściu ścieżki

"Nasza" grupa "pognała" do przodu ... mogliśmy iść prawie sami ... ale zaczęła nas doganiać kolejna grupa




Pogoda jest bardzo ładna, prawie bezchmurna ... tylko wieje bardzo mocny wiatr ...
Domyślacie się co krzyczy mój mąż?
Tak, tak, dobrze się domyślacie ... Co chwila krzyczał - Trzymaj telefon, bo nie będę po niego schodził na dół - na zmianę z - Nie podchodź do barierki!!!! ... normalnie płyta mu się zacięła

No jest dość wysoko ...




"Wyścigowcy" nas wyprzedzili ... znowu jesteśmy sami




Mogłabym krzyknąć - nie podchodź do barierki!!!!












































Po przejściu około 2 kilometrów wąwóz rozszerza się ... i tu idziemy takim typowym górskim szlakiem ...







Po kilkunastu minutach znowu dochodzimy do bardziej "atrakcyjnej" części ...




















No czy tu nie jest pięknie ...













W tym miejscu korkuję się bardzo ... bo każdy chce zrobić sobie zdjęcie na balkoniku ...



Na balkonik może wejść max 3 osoby
Jeśli jest się samemu, to pracownik ścieżki zrobi zdjęcie
Mąż się śmieje, że ten pracownik potrafi "obsłużyć" wszystkie modele aparatów i telefonów


No i już widać mostek, którym przechodzi się na drugą stronę wąwozu ...












No i trzeba przejąć mostek ...
U mnie lęk wysokości ujawnia się tylko jak stoję właśnie na jakimś moście ... tak mi się porobiło po problemach z błędnikiem
Wieję bardzo i mostek całkiem mocno się buja ...
Nie patrzę na boki ani pod nogi ... tylko przed siebie ... i przechodzę ...




Wiało tak mocno, że musiałam trzymać kask bo miałam obawy, ze mi go zdmuchnie
Mąż po przejściu długo się nie odzywał ... ale jakby wzrok mogł zabijć to już bym nie żyła ...



Kiedy już doszedł do siebie możemy ruszać dalej ...
Teraz trzeba pokonać troszkę schodków ...
Ale widoki cały czas piękne ...




Zobaczcie jaki skrócik budują ...



No ten mosteczek może nie jest jakoś bardzo wysoko ... ale jest dużo dłuuuuższy ... no ja bym chyba na niego nie weszła ...

























I jeszcze mosteczek kolejowy ...







I tak kończymy nasz "królweski" spacerek
Oddajemy kaski, kupujemy magnesik i idziemy do samochodu
Patrząc teraz na godziny zdjęć, to przejście całej trasy, od tunelu do oddania kasków, zajęło nam 4 godziny

Jutro dla odmiany będzie bardzo "miastowo" ... bo pojedziemy do Malagi

piekara114 napisał(a):Zastanawiałam się czy napiszesz o lęku wysokości....

Mąż też ma? że wzrokiem zabijał?

No ma, ale nie sądziłam, że aż taki
Po dojściu do siebie stwierdził, że gdyby wiedział co wymyśliłam, to by nie poszedł
A mąż nigdy nie wie co będziemy robić , ba, on często nawet nie wie gdzie jedzie Kiedyś jak wypisał urlop szef go zapytał go gdzie jedzie, to mu odpowiedział, że NIE WIE ... czaicie to Ja na miejscu szefa to bym pomyślała, że wariat

wiola2012 napisał(a):
Ps. Ten mostek raczej stabilny jest, ale nam nie wiało więc się nie wymądrzam.

Z naciskiem na "raczej" i że "nie wieje"