Gdy spełniamy swoje marzenia – lato 2025

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 22.02.2026 12:39

wiola2012 napisał(a):
Albo na silniku centralnie pod wiatr popłyniemy do Mitikas.
Albo na żaglach ponad dwa razy dalej do Astakos.
Wygrywa opcja druga.
Wszyscy chcą na żaglach.

Jakoś mnie to w Waszym przypadku nie dziwi

Chyba robimy się zbyt przewidywalni :lol:

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 22.02.2026 12:40

piotrf napisał(a):Zdziwiłbym się mocno , gdyby było inaczej Przecież "kochacie katarynę"

Pozdrawiam
Piotr

Taaa...miłością wielką :lol:

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 22.02.2026 12:48

megidh napisał(a):Nasuwa mi się pytanie, czy na pokładzie nie powinno być jakiegoś żelaznego zapasu prowiantu ?.

Tak Gosiu - powinien być i zawsze jest :oczko:

Może nie chleb - bo ciężko go przechować przez dłuższy czas, zwłaszcza ten robiony na południu - bardziej buła niż porządny chlebek ale inne rzeczy zawsze mamy. Bo naprawdę nigdy nie wiemy gdzie i kiedy będziemy przy brzegu.
Więc mimo wyśmiewania nas tu na forum staramy się mieć jakieś jedzenie w słoikach na wszelki wypadek, jakieś zupy, zafoliowane sery czy inne coś. Ziemniaki, makaron czy ryż - zawsze mamy zapasy. Bo czasem bywa i tak, że stoimy w zatoce portowej a raczej nie ma szans dostać się na brzeg - w Primosten staliśmy tak kiedyś dwie doby, bez możliwości wyjścia po zakupy.
Przy żegludze trzeba myśleć daleko do przodu żeby nie zostać głodnym w sytuacjach kryzysowych bo konob czy tawern pływających nie ma :tak:

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 23.02.2026 10:07

Astakos – ląd.

Obok MaBe cumuje rybak.

Ma świeże ryby.

Kupuję - będą na obiad.

Cztery albo pieć euro za kilogram, już nie pamiętam dokładnie.

Pyszne były.

Dziewczyny znajdują też melony od gospodarza – mega słodkie.

Chwilę po naszym wejściu do portu wpływa prom przeraźliwie trąbiąc.

Początkowo nie wiemy o co chodzi ale po chwili już widzimy.

Otóż nie ma gdzie zacumować bo jego miejsce zajął …….. katamaran!

Mimo tabliczek z informacja, mimo tego, że widać że to miejsce dla promu – stanął i już.

Tak, te komercyjne katamarany to jednak stan umysłu…..

Prom trąbił i trąbił i w końcu zwolniło mu się miejsce, zacumował.

Idziemy zobaczyć miasto.

Nasza miejscówka kojarzy mi się z Podgorą.

Astakos to dobre miejsce na uzupełnienie zakupów.

Sklepów jest dużo i są blisko nabrzeża, można wręcz przyjść do łodzi z wózkiem sklepowym.

Po zmroku nabrzeże ożywa, nie wiem skąd się na nim wzięło tyle ludzi.

napisał(a) **megidh** » 23.02.2026 20:41

Kapitańska Baba napisał(a):[color=#0000FF]Obok MaBe cumuje rybak.

Ma świeże ryby.

Kupuję - będą na obiad.

Cztery albo pieć euro za kilogram, już nie pamiętam dokładnie.

Pyszne były.

My mieliśmy okazję kupowania ryb bezpośrednio od rybaków na wyspie Kos, tyle że były dwa razy droższe. Możesz rzucić okiem tutaj.

Kapitańska Baba napisał(a):Po zmroku nabrzeże ożywa,

Pięknie wygląda to rozświetlone, wieczorne nabrzeże.

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 25.02.2026 14:05

"megidh"]My mieliśmy okazję kupowania ryb bezpośrednio od rybaków na wyspie Kos, tyle że były dwa razy droższe. Możesz rzucić okiem tutaj.

Te nasze wyglądały zupełnie inaczej niż pokazane w Twojej relacji. Były takie troszkę jak węże. Cena pewnie zależy od gatunku i miejsca. Ten port nie jest chyba zbyt popularną miejscówka więc i ceny na pewno nizsze.

Pięknie wygląda to rozświetlone, wieczorne nabrzeże.

Było naprawdę klimatycznie :tak:

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 26.02.2026 15:26

Kotwicowisko - Meganisi

Zatoka na północnym brzegu Meganisi.

Byliśmy w niej rok temu.

Nazwana przez nas zatoką szczura.

Żeby się w niej znaleźć najpierw trzeba ominąć mieliznę.

I po chwili już widać zatokę.

Jakoś rok remu wywarła na mnie lepsze wrażenie.

Teraz mi nie leży.

Już samo Meganisi – pełno przy nim łódek wszelkiego rodzaju.

I żaglówki i motorówki i jakieś maluchy na silnikach i pontony.

Za głośno, za gęsto, nie po mojemu.

No ale skoro jesteśmy i dzień się kończy – nie ma wyjścia, trzeba gdzieś się przespać.

Chcieliśmy jakąś inną zatokę ale wszędzie tłok.

Więc wpływamy do szczura.

Fajna sytuacja była przy tym naszym cumowaniu.

Patrzymy – jakiś SUP płynie.

Ale zajęci kotwicą nie bardzo zwracamy na niego uwagę.

I wtedy słyszymy: cześć!!!

O kurcze, Karol, Ty tutaj?

Nasz dobry znajomy.

To jak jesteś to pomóż z cumami, wywieź na ląd.

Coraz więcej ludzi znamy na tym morzu.

A z każdym rokiem tych znajomości jeszcze będzie przybywać.