Alpy i Jadran - moja wakacyjna wyprawa 2007

Wreszcie mogę pisać, ręka prawie zdrowa, wczoraj wyciągnęli mi szwy

20.09 czwartek

Dzień wyjazdu z Chorwacji.

Wstajemy wcześnie rano, ok. 7.00 jesteśmy już w drodze.
Jeszcze musimy kupić gdzieś dżem figowy. Bez dżemu nie wracam do Polski.
Pierwszy przystanek w Podgorze. Idziemy do sklepu nad samym morzem ( Konzum) gdzie rok wcześniej kupowaliśmy dżem.
Niestety brak. Wszystko wykupili. Ciekawa jestem kto
Robimy szybko kilka fotek ( oto jedna z nich)

Jedziemy dalej



Może uda się zakupic dżem w Makarskiej . Przed sama Makarską mały korek, jakieś roboty drogowe. Z Jadranki patrzę na masyw Biokova , który przepięknie lśni w słońcu. Mila miała racje, dziś jest piękna pogoda.

Dostrzegam jakąś drogę wijącą się wzdłuż zbocza. Janusz mówi, że to droga na Jurę.
Ja się chyba tam nie wybiorę , no chyba że po dość dużej dawce środka znieczulającego.
Pamiętam w Orebiću jak wracaliśmy ze wzgórza, na którym stoi klasztor franciszkański.
Siedziałam w aucie z tyłu na samym środku .
I nie rozglądałam sie dookoła.
A co dopiero wjazd na św. Jurę. Nie dla mnie
W takich sytuacjach mam bardzo bujną wyobraźnię.

Wracajmy jednak do dżemu. Zatrzymujemy się na parkingu i idziemy do dużego Konzuma w Makarskiej.
Chwila poszukiwań i............. jest innej firmy ( nie SMS ), ale jak się później okazało ( już w Polsce) bardzo dobry powiem więcej lepszy niż sms !!!!!!!!!!!!!
Jeszcze kupujemy jakąś maskotkę dla naszej nowej członkini rodzinnej, na której chrzest jedziemy.
Zielony króliczek jest Jej ulubioną maskotką do dziś.
Po zakupach ruszamy w dalsza drogę. W Breli wyjeżdżamy z Riwiery Makarskiej i kierujemy się na autostradę.


Przed św. Rokiem postój na kawkę i małe co nieco. Na parkingu wieje "jak na dworcu w Kielcach", nie można spokojnie otworzyć drzwi od samochodu.
Jak widac na załączonych zdjęciach zero ruchu, pusta autostrada.


Przed samym tunelem znaki drogowe ograniczające prędkość do 40 km/godz.
Musi mocno wiać.

W pewnym momencie znaki zwężające drogę, za zakrętem widzimy przewróconą na bok przyczepę kempingową.
Janusz czuje w kierownicy, że rzeczywiście mocno wieje.

Za tunelem inny świat, cicho, zero wiatru ale kilka stopni zimniej.



Po kilku godzinach jazdy dojeżdżamy do Zagrzebia, tam kierujemy się na przejście z Węgrami.
Jedziemy przecież nad Balaton. Ja pierwszy raz w życiu,


c.d.n.

Kurcze, po ty "klikaniu' myszką jak "kliknę" oczami - cały czas mam niebiesko

fiolek napisał(a): Wreszcie mogę pisać, ręka prawie zdrowa

I 501-szy pościk wyszedł z tego dzisaj jak nic

fiolek napisał(a):Siedziałam w aucie z tyłu na samym środku

Skąd ja to znam

Janusz Bajcer napisał(a):Kurcze - ale mam niebiesko przed oczyma

własnie w dzien wyjazdu było przepiękne błękitne niebo
Aż żal było wyjeżdżać
Podczas naszego urlopu było tylko kilka takich bezchmurnych dni.

fiolek napisał(a):

Janusz Bajcer napisał(a):Kurcze - ale mam niebiesko przed oczyma

własnie w dzien wyjazdu było przepiękne błękitne niebo
Aż żal było wyjeżdżać
Podczas naszego urlopu było tylko kilka takich bezchmurnych dni.

A my przebywając trochę kilometrów na północ poprzedniego dnia nie byliśmy w stanie utrzymać się na nogach na zewnątrz apartamentu dłużej niż kilka sekund a tego właśnie dnia - 20 września zwialiśmy znad Jadranu do Plitwic . Za to niebo i morze prześlicznie błekitne. Ależ zapachniało urlopem.

To bora (bura-jak tam u nas mówili Chorwaci z Ribaricy) przeczyściła powietrze. Piękne widoki podczas podróży.

Wrzesień 2007 nie był dla turystów w Chorwacji bardzo łaskawy

A zapomniałabym, na rękę Fiolek bardzo uważaj, najlepiej nie używaj myszy podczas pracy przy komputerze i tam gdzie tylko się używaj klawiatury. Można pomyśleć o ergonomicznej klawiaturze. Bo mysz bardzo nadwyręża ścięgna, gdyż ręka jest cały czas w jednej pozycji

Lidia K napisał(a): Wrzesień 2007 nie był dla turystów w Chorwacji bardzo łaskawy

Lidia,

Nam bynajmniej jego druga połowa bardzo się udała, było słonecznie i ciepło, ale nie upalnie ... nawet te półtora dnia niepodgody na Hvarze było OK ... widać mieliśmy trochę więcej szczęścia od Was ...

Pozdrawiam,

PAP

Lidio na ręke staram się uważać.
Nietety musiałam wrócić do pracy, a w niej dość często korzystam z komputera . Ostatnio ręka trochę bolała, lekarka powiedziała mi, że może troche bolec do sześciu miesięcy od zabiegu.

A teraz zakończenie relacji.
Dojeżdżamy na granice z Węgrami, przejeżdżając jeszcze przez kawałek Słowenii.
Tu jeden plac budowy . Momentami nie wiadomo, którędy jechać.
Wreszcie granica węgierska.
Janusz gromkim głosem "jó napot kivanok! "
Bardzo miła kobieta w jakimś mundurze odpowiada z uśmiechem i bez oglądania paszportów pozwala jechać dalej.
Pamiętam jak pierwszy raz jechaliśmy przez Węgry. Ja ich języka nie znam, tylko jakieś tam "czorgosz morgosz duperelesz" , a tu mój Janusz na granicy zapodaje po węgiersku .
Ja mam opad szczęki , Węgrzy bardzo życzliwie patrzą na nas. Okazuje się, że ta "znajomość języka" to pozostałość po pracy w recepcji hotelu, kiedyś najlepszego w Krakowie.

Ale wracajmy na granicę. Po jej przekroczeniu kierujemy się na Keszthely.
Po drodze zauważamy, że nasze lewe światło znowu nie świeci.
Odwiedzamy kilka stacji benzynowych, niestety nikt nam nie umie pomóc.
Jadąc przez Kesztely mijamy salon Citroena, musimy tu przyjechać rano, żeby usunąć usterkę.
W centrum miasta widzimy odświętne dekoracje miasta, chyba jest jakieś święto.
Wszędzie pełno plakatów, dla nas nic nie znaczących.
Wyjeżdżamy z granic miasta, stajemy przed restauracją gdzie jest również informacja turystyczna.
Janusz idzie zapytać o noclegi, spotyka tam młodego mężczyznę który oferuje nam nocleg.
Wsiadamy do auta i jedziemy za nim.
Podjeżdżamy przed piękną willę, oglądamy pokój i decydujemy się. Cena 24 euro za noc/ pokój.

Tu adres: http://www.zimmerinfo.hu/gyenes/borbala/hu.htm
Mimo, że dom stoi przy bardzo ruchliwej drodze,( co chwilę tiry, ciężarówki, masa osobowych ) w pokoju nic nie słychać.
Przenosimy podręczne rzeczy z auta do domu i idziemy na kolację.
Jakieś 100 m od miejsca noclegu jest karczma regionalna,
gdzie jemy pyszną kolację , ja niestety popijam coca colą ( antybiotyk), nie mogę spróbować pysznego węgierskiego wina.


talerz jarzyn porcja dla dwóch osób
Po kolacji jeszcze spacer, okazuje się, że mieszkamy blisko Balatonu. Niestety jest już ciemno, więc nic nie udaje się nam zobaczyć.
Widać, że tu już jest po sezonie. Puste domy, restauracje, ulice. Czuć jesień.
Po spacerze wracamy do domu i dość szybko zasypiamy.
Rano budzimy się dość wcześniej, niestety mgła nie pozwala nam dostrzec Balatonu.
Podczas śniadania ustalamy, że nie zostajemy jeszcze na jeden dzień, tylko wracamy do domu.
Żegnamy miłego gospodarza, wracamy do centrum miasta do serwisu.
Tam młody chłopak wymienia nam żarówkę, jego szef nie chce pieniędzy, dajemy chłopakowi puszkę Żywca. Bardzo się ucieszył.

Jadąc przez miasto mijamy wiele takich sklepów

Kierujemy się nad Balaton. W pierwszej miejscowości skręcamy w stronę Balatonu.

I powiem szczerze nic pięknego. Może jesień i pustka, może brudna woda, może mgła, powodują, że nie jestem zachwycona. Jak dla mnie nic ciekawego.

Robimy trochę zdjęć, jedziemy dalej.
Znowu miejscowość letniskowa i płatny ( w sezonie) ośrodek.
Kierujemy się na Veszprem a potem na Gyór i Bratysławę.
Po drodze ( niedaleko Veszprem ) zatrzymujemy się koło restauracji ( zajazdu ) z młynem i kozami.
Przed granicą w Komarnie w przydrożnym zajeździe jemy obiad ( za ostatnie forinty).

Potem oglądamy takie widoczki


( skąd my to znamy )


A potem już bez przeszkód ( nie licząc strasznego korka na autostradzie słowackiej)
dojeżdżamy do Zwardonia.
Jadąc do Krakowa z lekkim przerażeniem spoglądamy na cenę benzyny na mijanych stacjach.
Najdroższa benzyna podczas naszego urlopu.
Późną nocą jesteśmy w domu.
KONIEC

Fiolek napisał(a):Potem oglądamy takie widoczki

Oj piękne widoczki!

Szukałam, szukałam ale się okazało, że zamków w Słowacji jest ponad 200 i po bezskutecznym poszukiwaniu tu poproszę o dodatkowe wskazówki.

Spiski hrad nie jest po drodze do Chorwacji mimo to warto zboczyć by pochodzić po tych ruinach a czy po ruinach ze zdjęcia warto pochodzić


Dzięki za ciekawą i szczegółową relację z pobytu w Zaostrogu. Bierzemy go pod uwagę na nasze miejsce stałego zamieszkania podczas tegorocznego wyjazdu we wrześniu. Wydaje się być bardzo dobrym punktem wypadowym na lepsze poznanie środkowego wybrzeża Chorwacji. I ze zdjęcia z kąpieli w Jadranie plaża jest właśnie taka jakiej byśmy oczekiwali

Lidio te ruiny zamku znajdowały się na Węgrzech, między Veszprem a Veszprem - varsany, gdzie skręciliśmy w boczną drogę na Komarno. Nie pamiętam dokładnie gdzie
Mijalismy jeszcze wiele innych zamków m.in w Zirc - to zdjęcie znalezione w necie:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Grafika:Ci ... t_Zirc.jpg

Zaostrog jest rzeczywiście bardzo dobrym miejscem wypadowym.
Ok. 100 km do Splitu, Dubrownika, niedaleko Drvenik i prom na Hvar, bardzo blisko do Bośni. I mozna dobrze wypocząć, gdyż nie ma tłumów
Pozdrawiam

Dziewięć lat jeździłem na Węgry nim zacząłem jeździć do Chorwacji
Trudne zadanie było znalezienie tego zamku ze zdjęcia, ale namierzyłem go

Ten zamek leży w miejscowości Csesznek









Galeria zdjęć

A tak wygląda na zdjęciu ten zamek zimową porą



Lista węgierskich zamków

Link do mapy interaktywnej

A to stara rycina zamku



Zapraszam na imprezy w ruinach zamku

Janusz dzięki
ja szukałam w necie, ale widac nie dość uważnie

I ja doczytałem i rzeczywiście błękit zostaje na siatkówce oka na długo
A wiatr na stacji benzynowej przed Św.Rochem ( patronem chorób zakaźnych ) hula chyba zawsze
Pozdrawiam.

I ja poczytałam...
Aneczka pisze na koniec o jesieni węgierskiej, a tu - czary mary hokus pokus, podmuchać na zimne, odpukać - i będzie wiosna i znów pojedziecie, i znów będzie pięknie. Tylko, żeby Wam słonko bardziej sprzyjało. I AMEN.
Aha - Köszönom


PS. Ale mi słowotok wyszedł

Piękna opowieść, czyta się naprawdę świetnie. Szkoda że to już koniec.
Pozdrawiam GAJUS

Przeczytałem Waszą przygodę!!!Bardzo mnie się podobało!!Dużo ciekawych rzeczy się dowiedziałem!!Szkoda,że pogoda Wam nie dopisała!!Ja zostaję przy wyjazdach do Chorwacji pod koniec czerwca i na samym początku lipca!!
Dzięki za bardzo przyjemną opowieść.
Sedecznie pozdrawiam!!
Ps.Jak by ktoś miał ochotę na,krótki postój niedaleko granicy SŁOWACKO-POLSKIEJ (przejście w Zwardoniu) to 9 km od granicy jest cudowna karczma z przepięknym widokiem na Beskidy a nawet przy dobrej widoczności na Tatry!!Jako rdzenny mieszkaniec Beskidów serdecznie polecam!! Oto link http://www.ochodzita.com.pl/index.htm