Kajakowy Pelješac i Šipan z Przeklętym finałem

Habanero napisał(a):Miłego szusowania Agnieszko i samych wspaniałości dla Was w nowym roku

Dziękujemy bardzo, Konradzie
Szusowanie było wczoraj, a że ostatnio polubiliśmy zimowe górskie wędrówki, przeszliśmy się dzisiaj jakieś 20 km

Warunki trudne - walka z wiatrem, mrozem i samą sobą , ale było warto, bo widoki przepiękne :

Habanero napisał(a):Dubrownik piękny, a patent na jego zwiedzanie jak najbardziej w moich klimatach

megidh napisał(a):Z ciekawością zajrzałam do Twojej relacji sprzed trzynastu lat i bardzo się zdziwiłam, że Twoja wieczorowa kreacja nie jest do samej ziemi. To super zdjęcie mnie zmyliło, bo nie przyszło mi do głowy, że stoisz na niższym stopniu.

Nie, nie jest do samej ziemi. Nie jest też ani trochę elegancka, dlatego napisałam o "wieczorowej" sukience, a nie o wieczorowej Na żaden bal się nie nadawała, ale była przewiewna i długa (co ma swoje zalety, np. gdy zwiedza się świątynie) i bardzo ją lubiłam. Była, bo leży w szafie; nie wiem, po co

megidh napisał(a):Już widzę, że nie wszędzie dotarłam, więc czekam na dalszy ciąg spaceru, bo może pokażesz jeszcze jakieś inne zakątki, w których nie byłam.

Wleziemy w różne zakamarki i zaułki, jak to my , ale obawiam się, że może nie pojawić się nic odkrywczego

Ural napisał(a):A co, Maslinka chodzi w tej samej sukni od 13 lat albo i więcej ?.

Tak, Darku Regularnie, co drugi dzień, w te parzyste dni

megidh napisał(a):Kto wie, może jeszcze ją ma w swojej szafie.
Figura jej się nie zmieniła przez te 13 lat, to może od czasu do czasu ją założy, na przykład w rocznicę ślubu .

Tak, w szafie jest, bo mam wielki problem z pozbywaniem się rzeczy, ale już niedługo będzie dobra na moją chrześnicę
A figura się zmieniła, wierz mi , ale cieszę się, że aż tak tego nie widać

robiz napisał(a):Piękny widok na Pradziada

Widziałam Pradziada w różnych odsłonach, ale ta była chyba najpiękniejsza Chmury dodały mu dużo uroku

robiz napisał(a):Po cichutku podczytuję

Cieszę się Możesz też czasem głośniej

Habanero napisał(a):Jestem pod wrażeniem Przeszliśmy się 20 km, ...niezłe

Dokładnie 21,4 km

Habanero napisał(a):Widoki wspaniałe, zdjęcia super, bawcie się dobrze

Dziękujemy!

Nefer napisał(a):Piękny górski przerywnik w chorwackiej relacji .

Fajnie, że się podoba Niedługo wrócimy do głównego wątku

Dawigs napisał(a):Świetnie pokazujesz Dubrownik a i zdjęcie z Pradziadem super wyszło.

Mam nadzieję, że Wam się ten Dubrownik nie znudzi, bo jeszcze trochę go tu będzie

Dawigs napisał(a):

maslinka napisał(a):

Dawigs napisał(a):Świetnie pokazujesz Dubrownik a i zdjęcie z Pradziadem super wyszło.

Mam nadzieję, że Wam się ten Dubrownik nie znudzi, bo jeszcze trochę go tu będzie

Nie ma szans by się znudził . Dubrownik to piękne miasto.

No to lecimy dalej


1 sierpnia (niedziela): Dubrownickie must see - część trzecia

Kręcimy się w wąskich uliczkach. Ta okazuje się ślepa:



Kończy się Akwarium Ale w murze widocznym po lewej stronie jest przejście (skrót) do portu, z którego chętnie korzystamy (z przejścia, nie z portu ):



Fajnie tu znowu być :



Potężne mury i wzgórze Srđ:



Co chwilę odpływają kolejne motorówki:



Tvrđava Svetog Ivana:



Fort wybudowano w XIV wieku na cyplu zamykającym od południa zatokę starego portu, naprzeciwko twierdzy Revelin. Obecnie znajduje się tu wspomniane Akwarium (Akvarij), czyli Muzeum Morskie, oceanarium oraz Instytut Morza i Wybrzeża.

Tym statkiem można popłynąć na wyspę Lokrum:



Z tego, co czytałam u Kamili (Pomorzankizachodniej), ceny dość kosmiczne

Podobnie jak w przypadku kotwiczenia w porcie:



Wachlarz możliwości:



Na koniec wizyty w porcie ze śmiechem patrzymy na stoliki w Gradskiej Kavanie Arsenal:



w której jedliśmy najdroższą rybę w życiu..., a było to w 2006 roku. Wtedy mieszkaliśmy na campingach i rzadko stołowaliśmy się w restauracjach, więc pozwoliliśmy sobie na taką ekstrawagancję

Z ulgą wchodzimy w zacienione uliczki:



i patrzymy sobie na kolejkę:



Zmierzamy w stronę Bramy Ploče:




Przystajemy obok restauracji Revelin, żeby spojrzeć jeszcze raz na port:




Palmy Tonowe :



Wychodzimy na moment poza mury, żeby w najbliższym sklepie kupić zimnego Szłepsa



Pomaga, choć tylko na chwilę...

Wracamy. Przez Bramę Ploče:




Akurat teraz trafiło się trochę turystów, więc nie mogę powiedzieć, że mieliśmy w Dubrowniku totalne pustki Ale ludzie mają to do siebie, że nadciągają falami , więc zaraz było tak:



A potem nawet tak :



Zwróćcie uwagę, jak turyści kryją się w cieniu

Przez kratę oglądamy "starożytne" kulki:



Poszaleli, moim zdaniem, z ceną za wejście na mury :



Raz w życiu pewnie trzeba , ale my na szczęście mamy to już "odhaczone" W taki upał to byłaby prawdziwa męczarnia

Zdjęcia na schodach :



Nie minęło kilka minut od schłodzenia się Szłepsem, a znowu padamy z gorąca... Może lody w takim razie? A jak sladoled, to koniecznie najlepszy w Dubrowniku :



To pierwsze i jedyne lody, jakie zjadłam w czasie tych wakacji No cóż, chyba w końcu powiem to głośno

Nie wiem, czy oglądaliście (myślę, że tak ) "Przyjaciół" i czy pamiętacie odcinek, w którym Chandler mówi reszcie bohaterów, że nie lubi psów Joey (który o tym wiedział) przypomina mu, że miał się do tego nigdy nie przyznawać, bo nikt tego nie zrozumie
Wtedy też Ross, w przypływie szczerości, oznajmia, że nie lubi lodów, bo... są zimne
Przyjaciele również są w szoku

No więc i ja, w przypływie szczerości , przyznaję, że nie lubię lodów A przynajmniej nie przepadam, a jak już jem, to jestem bardzo wybredna i szukam jakichś dobrych rzemieślniczych. Najlepiej pistacjowych, ewentualnie czekoladowych.

Nie lubię lodów, bo... są zimne Zimno w napojach mi nie przeszkadza (wręcz przeciwnie!), w lodach - tak
No to teraz możecie się śmiać albo dziwić

Tym razem byłam jednak tak zdesperowana (czytaj: zdecydowana na wszystko, nawet na zjedzenie lodów, byle, choć przez moment, zrobiło mi się chłodniej ), że spróbowałam. (Ile można pić piwa? ) Nie były złe, a nawet całkiem przyzwoite Mniej zimne, niż się obawiałam Małż chwalił, że pyszne, więc chyba mogę polecić

No i tak się rozgadałam o lodach, że nie zauważyłam, że znowu weszliśmy na Stradun:



Ale o tym, co tam znowu porabialiśmy, już następnym razem