Alpejskie wędrówki i wspinaczki

Ładnie nam się tabliczka informująca o granicy BRD wkomponowała w krajobraz....

tony montana napisał(a):Ładnie nam się tabliczka informująca o granicy BRD wkomponowała w krajobraz....

Widziałem orła...

Pozdrawiam,
Wojtek

Stopniowo przybliżam się ostrym skosem do wartkiego potoku, coraz łatwiej więc zajrzeć kaskadom w gardziel.

Wyrastają już pojedyncze drzewa, przechodzące następnie w las, gdzie ścieżka przechodzi w szerszą drogę, doprowadzającą do Untere Rossgumpenalm, gdzie zamykam pętlę.

Ua, niezły "łoterfol" Ile mógł mieć metrów?

tony montana napisał(a):Ua, niezły "łoterfol" Ile mógł mieć metrów?

Nie był jakoś nadzwyczajnie wysoki - trzydziestu metrów raczej nie przekraczał.

Pozdrawiam,
Wojtek

Jeszcze skręcam w króciutki wąwóz, kończący się pięknym wodospadem, dobrze w tej chwili oświetlonym, po czym ruszam łagodnie opadającym dnem doliny.

Kiedy na prowadzącej do Holzgau drodze pojawia się betonowa nawierzchnia, wiem, że zbliża się ten ciekawy moment.

I oto już w grubym, mocno zleżałym, brudnym śniegu otwiera się czarna dziura, w której znika spadający kaskadami Höhenbach. Ten śnieg, leżąc w zacienionym fragmencie wąskiej w tym miejscu doliny, przypuszczalnie liczy sobie już dobrych parę lat i co za tym idzie, wyglądem mało śnieg przypomina.

Zaglądam jeszcze w dolny wylot tunelu, jaki sobie potok w tej przeszkodzie wyżłobił, po czym ruszam niezbyt spiesznie na ostatni, króciutki już etap trasy.

Mapki trasy

Około 17:00 docieram do wozu. Rozstawiam stolik, otwieram bar i rozkładam mapy - pora ustalić coś na dzień następny. Zakończyłem właśnie zaplanowane trasy w Allgaeuer Alpen a nie miałem sprecyzowanych dalszych planów. Waham się pomiędzy ferratkami a zwykłymi wędrówkami. Zastanawiam się, czego mi w tej chwili najbardziej trzeba. Wiem! Największą ochotę mam na wędrówkę pośród pięknych miejsc - jakiś szczyt, jakieś jeziorka i co ważne... żeby nie było tłoku. Przeglądam mapy, zataczam palcem kółka, szacuję czasy przejścia. Wreszcie zapada decyzja. Wrzucam graty do samochodu i przejeżdżam niedaleko, bo do Gramais, leżącego w dolince odchodzącej od głównej Lechtal na południe.

Sprawdzam punkt startu w wiosce, po czym wracam na upatrzone po drodze miejsce i parkuję tuż nad szosą. Mam stąd piękny widok na czerwieniejące w zachodzącym słońcu szczyty Alp Lechtalskich, chociaż nie widać zaplanowanego na jutrzejszy dzień szczytu - Leiter-Spitze.