Chile i Argentyna marzec 2026.

Zwiedzamy Museo Maritimo y del Presidio, które mieści się w dawnym więzieniu i zlokalizowane jest przy tej samej ulicy co szpital miejski.
































Można tu poznać historię Ziemii Ognistej od odkrycia przez Magellana, poprzez życie i zwyczaje ludu Yagan, po legendy o poszukiwaczach złota i pionierach patagońskich rancz.
Najbardziej na południe wysunięte więzienie funkcjonowało tu do 1947 roku.

Miasto i Kanał Beagle po zmroku.




















Kolejny hotel należący do byłej Pani Prezydent.








A jedyną zaletą hotelu Monaco w którym nas ulokowano, było jego położenie w centrum.

















Tak rano śniadanie podano.

23 marca, poniedziałek.


Rano spacerkiem idziemy do portu. Jest zimno i pochmurnie, ale podobno i tak mamy szczęście bo nie leje i wściekle nie wieje.



































Na 9.00 mamy zaplanowany rejs łodzią po wodach Kanału Beagle. Stoimy w porcie, wszystkie wycieczki już się zaokrętowały, brakuje tylko lokalnego przewodnika, który ma nasze papierowe bilety. Pilot dzwoni, ciśnienie rośnie, liczymy minuty, atmosfera się zagęszcza. W końcu jest- zdziwiony pyta o co chodzi, przecież nic się nie stało. To, że zaspał to normalna sprawa, nie było „przepraszam”.




















Ten nieduży czerwony stateczek pływa z turystami na Antarktydę. Jeden z uczestników naszej wycieczki będzie płynął nim w grudniu. Jestem bardzo ciekawa jego wrażeń (obiecał wysyłać relację na Whats App na bieżąco) bo sama się tam nie wybieram.

Miejsca mamy w klasie biznes, z dobrym widokiem na zewnątrz. Okna były myte co najmniej 6 razy w ciągu pięciogodzinnego rejsu.
























Mijaliśmy wyspy Wolf i Bird.

Latarnia morska Les Eclaireurs jest zautomatyzowana i zasilana energią słoneczną.

Jest nazywana „latarnią na końcu świata” od tytułu powieści Juliusza Verne’a „Latarnia na końcu świata”, chociaż inspiracją dla autora była w rzeczywistości starsza latarnia morska San Juan de Salvamento, położona na Wyspie Stanów w Argentynie.











































Widzieliśmy ogromne ilości kormoranów, lwów morskich i uchatek patagońskich. Pingwinów było niedużo. Pojawiały się też wieloryby i delfiny.
















































































Wycieczka nie obejmowała zejścia na ląd i dobrze, bo widzieliśmy jak zwierzęta uciekały przed grupą, która wysiadła na ich terytorium.

Nadrobiłam całość, prawie na raz...
Pingwiny przepiękne, wszystkie ostatnie zwierzaki przecudne.
Cała wycieczka zachwycająca. Dla mnie najfajniejsze (do tej pory) to W.Wielkanocna i ta wycieczka do zwierzyńca.

Zdążyliśmy zgłodnieć i po powrocie poszliśmy prosto na argentyńskie jedzenie.







































Po obiedzie zwiedzanie na lądzie.








Dom Tomása Bebana, syna imigranta pochodzenia chorwackiego, który, decydując się na ślub, zamówił panele do swojego przyszłego domu ze Szwecji.

Gmina Ushuaia , aby ocalić historyczno-architektoniczne dziedzictwo miasta, zdecydowała się przenieść dom z miejsca jego budowy do obecnej lokalizacji przy Promenadzie Starych Osadników.

piekara114 napisał(a): ... Dla mnie najfajniejsze (do tej pory) to W.Wielkanocna i ta wycieczka do zwierzyńca.

Tak. Dla mnie Wyspa Wielkanocna to też numer 1. Drób i foczki w podobnej ilości już oglądaliśmy na Wyspach Ballestas koło Paracas w Peru.

Stacja pociągu na koniec świata. Trasa pociągu podobno nie jest zbyt ciekawa, ogląda się głownie krzaki wzdłuż torów, ale nie mieliśmy okazji sprawdzić.

Drogą nr 3 (miejscowy odpowiednik Panamericany) wjeżdżamy do Parku Narodowego Ziemi Ognistej.

Nad zatoką Lapataia stoi jeszcze budynek poczty na końcu świata, niestety od jakiegoś czasu nieczynny. Można tylko wrzucić korespondencję do żółtej okrągłej skrzynki pocztowej, podobno jest odbierana.

Spacer przez las do jeziora Roca na granicy z Chile.

























































Jezioro Bahia la Ensenada, gdzie kończy się najdłuższa droga świata – Panamericana, biegnąca nieprzerwanie z Alaski.

Spacer ścieżką edukacyjną; gdzieś w tych zaroślach znaleziono ślady domostw Indian.





















































Cudny cudak.

Normalnie z kamerą wśród zwierząt

majkik75 napisał(a):Normalnie z kamerą wśród zwierząt

A ptaszysko zachowywało się jak pan na włościach i nawet nie próbowało uciekać