Turcja Osiołkiem 2022 i 2023

wiola2012 napisał(a):Nemrut Dagi - piękne i ciche o poranku miejsce. Bardzo mi się podoba w wersji jaką pokazałeś .

Bardzo miło mi to czytać Większość zabytków , atrakcji turystycznych staramy się zwiedzać rano , zanim ruszą liczne grupy zorganizowane z przewodnikami , co niestety nie zawsze się udaje ze zrozumiałych względów . . .

wiola2012 napisał(a):Zamek na skale też świetny. Niestety, trzęsienia ziemi to ogromne zagrożenie dla tureckich zabytków.

Na szczęście nie wszystkich Kolejny , bardzo ciekawy zabytek z drugiego wieku opierał się dotychczasowym trzęsieniom ziemi wiele razy i ma się bardzo dobrze . . .





Pozdrawiam
Piotr

Pożegnaliśmy Kurdów i zjechaliśmy do pełnej ukwieconych krzewów doliny , a po kilkunastu minutach jazdy znaleźliśmy się przy kolejnej wspaniałej konstrukcji , jakim jest zbudowany przez rzymski legion XVI Flavia Firma w II wieku na polecenie Septymiusza Sewera i jemu poświęcony most . Jego dawna nazwa to most "Chabinaz" ( tak nazywano w starożytności rzekę , dzisiejsza nazwa - Cendre ) , ale dotyczy ona starego mostu , powstałego prawdopodobnie za czasów panowania cesarza Wespazjana ( 69 - 79 r. n.e. ) . Nie znalazłem źródeł , które określiłyby jak tamten most wyglądał , ten wygląda imponująco . Dawna turecka nazwa rzeki to "Bölam Su" czyli "Podzielona Woda" , co wcale nie dziwi , bo rzeka częściowo płynie kanionem , a częściowo po ziemią i wypływa spod skały tuż przed mostem .









Nowożytny most też prezentuje się pięknie . . .
Zostawiam Agnieszkę z Osiołkiem i ruszam na rzymski most , świadomość stąpania po wiekowych elementach budowli jest wartością samą w sobie







Tak wyglądał ten most w Centrum na Nemrut Dagi



CDN

Bardzo ciekawie wygląda wyjście z kanionu widziane ze starożytnego mostu





Przeszedłem na drugą stronę - most nic nie traci ze swej atrakcyjności , wręcz przeciwnie







Później jeszcze zaglądamy z góry do kanionu i pośpiesznie wyremontowaną po ostatnim trzęsieniu ziemi drogą ruszamy dalej








Pozdrawiam
Piotr

Jadąc wzdłuż rzeki to wspinamy się na kolejne wysokie fałdy terenu , to zjeżdżamy do poziomu rzeki











Wreszcie zbliżyliśmy się do wioski , o czym świadczyły pola uprawne , sady . Na drodze pojawiły się krowy . . .



Potem wspięliśmy się na wysokość grubo powyżej 200 m nad rzekę i wjechaliśmy w teren ciężko doświadczony przez ostatnie trzęsienie ziemi . Zniszczenia ogromne . Zorganizowana tymczasowa , wycięta w stromym zboczu , ale pozbawiona jakichkolwiek zabezpieczeń droga miała szerokość około 3 m . W miejscach nieco szerszych na poboczu złożono rury , bo wszelkie instalacje zjechały ze zboczem i znajdowały się znacznie niżej , tak jak domy po lewej stronie drogi . . . Na stabilnym terenie rozlokowano kontenery mieszkalne dla ludzi , którzy stracili dorobek całego nieraz życia , ogromna większość przyklejonych do zbocza po prawej stronie domów z popękanymi ścianami , bez dachów i tak nadawała się do rozbiórki .
Jechaliśmy powoli w milczeniu i przerażeniu . . . nie robiliśmy zdjęć . . .











W wielu miejscach czekaliśmy , bo trwały prace przy odbudowie drogi - spadające ze szczytu ogromne głazy "zdmuchnęły" drogę kilkadziesiąt metrów niżej . . .




Pozdrawiam
Piotr

Dziękuję , trudno sobie odmówić wschodu słońca w takim miejscu


Pozdrawiam
Piotr

Masz rację , Piotrze , straszna tragedia - najpierw fala pożarów , potem tragiczne w skutkach trzęsienie ziemi


Pozdrawiam
Piotr

Przejechaliśmy przez miasto , w którym pięknie położone , ale opuszczone osiedle z nowoczesnymi , zupełnie nowymi kilkunastopiętrowymi budynkami sprawiało bardzo przygnębiające wrażenie .
Z popękanymi ścianami i załamanymi dachami , w sporej ilości bez okien domy , odgrodzone z uwagi na niebezpieczeństwo zawalenia . Strasznie przykry widok . Do tego osiedla kontenerowych , tymczasowych domów i całe kolumny samochodów dowożących tego typu kontenerowe lokum potrzebującym . . .

Potem dotarliśmy do leżącej w kotlinie u stóp gór Taurus , półmilionowej , pełnej zabytków Malatyi . Malatya ( dawniej Melitene ) to miasto , które odwiedzimy następnym razem ( taki jest plan ) , bo w internetach wyczytałem , że to właśnie tam jest interesujący nas zabytek , a prócz tego podobno został tam zamęczony ( w każdym razie dokonał żywota ) św. Ekspedyt
( św. Wierzyn ) . . .

"Legendarna postać utożsamiana jest ze świętym Meneasem lub Elpidiuszem . Czyniony jest patronem pilnych spraw i czczony w sposób zabobonny , co spotkało się z krytycznymi zarządzeniami Stolicy Apostolskiej.
W ikonografii przedstawiany jest jako wódz legionu rzymskiego , depczący kruka z napisem Cras ( łac. Jutro) . Święty trzyma krzyż z napisem Hodie ( łac. Dzisiaj ) .
Jedna z legend głosi , że świętemu w dniu , w którym zdecydował się nawrócić na chrześcijaństwo ukazał się diabeł pod postacią kruka , nakłaniając go , aby odłożył realizację swojego postanowienia na następny dzień . Św. Ekspedyt zmiażdżył ptaka swoją stopą , oświadczając : „Zostanę chrześcijaninem dzisiejszego dnia” .

Póki co zadowoliliśmy się kamiennym mostem , reszta następnym razem



Ruszyliśmy w kierunku drogi ekspresowej podziwiając okolicę pełną jaskiń i grot wszelkiego rodzaju aż dojechaliśmy do czegoś w rodzaju ogromnego dworca autobusowego z pełną obsługą : ogromna poczekalnia z restauracjami , barami , kawiarenkami , placem zabaw dla podrózujących dzieci i kompletną obsługą autokarów - mycie , sprzątanie itd. itp.
Tam zjedliśmy bardzo dobrą obiadokolację obsługiwani przez bardzo miłego szefa sali i podyskutowaliśmy co nieco o polityce , porównując sytuację w obu krajach . . . w otoczeniu bawiących się dzieci . . .







Na nocleg wybraliśmy MOP , parkując obok domu modlitwy ( meczet dla podróżnych za Osiołkiem i kontenerem na kartony ) . Po śniadaniu ruszyliśmy autostradą w kierunku stolicy









CDN

Kolejny raz przejechaliśmy przez stolicę Turcji Ankarę bez zatrzymania , tym razem ze wschodu na zachód ( w ubiegłym roku - z południa na północ ) , jakoś nie mieliśmy ochoty na to wielkie miasto , chociaż przy sprzyjających warunkach ( czytaj atrakcyjne ceny lotów ) bardzo chętnie tam polecimy sprawdzić dokładnie co i jak
Tureckie autostrady są wspaniałe , serwisy przy nich bardzo obszerne i wygodne , dotyczy to również parkingów dla TIRów





Zakamarki miast w których robimy przerwy na herbatę nie szokują brudem , nie odpychają odorem . W tej części świata , w przeciwieństwie do miast Europy tak jest od wieków . Nawet jeżeli fasady domów mniej zamożnych właścicieli wymagają remontu , to obejścia są bardzo schludne , ulice i chodniki czyste . Wiele domów jest remontowanych . . .













CDN

Eskisehir

Eskişehir ( łac. Dorylaeum , gr. Δορύλαιον , Dorýlaion ) – milionowe miasto w północno - zachodniej Turcji ( region Środkowa Anatolia ) nad rzeką Porsuk , stolica prowincji o tej samej nazwie , ośrodek akademicki ( Osmangazi Üniversitesi i Uniwersytet Anadolu – jeden z największych na świecie ) . W pobliżu Eskişehir znajdują się ruiny starożytnego miasta Dorylaion .
Nazwa w języku tureckim oznacza "Stare Miasto" , co w tym przypadku jest jak najbardziej uzasadnione , bo Eskişehir zostało założone około 1000 r p.n.e. przez Frygów .
Z jednej strony nowoczesne miasto z mnóstwem młodzieży , której życie koncentruje się wzdłuż nadrzecznej promenady Adalar i w nowoczesnym centrum , z drugiej strony dwa kilometry na południe znajduje się Odunpazari z odnowionymi osmańskimi domami starego centrum miasta i meczetami : Alaaddin , Kurşunlu , muzea : Muzeum Meerschaum Poświęcony piance morskiej ( sepiolit - prowincja Eskişehir to największe na świecie złoża ) , Muzeum Niepodległości , Muzeum Odunpazari . W mieście znajdują się też Muzeum Republiki , Muzeum Obróbki Drewna , Muzeum Nowoczesnej Sztuki Szkła , Muzeum maszyn do pisania , Muzeum Karykatury , Muzeum Archeologiczne Eti , Muzeum Tülomsaş , nie mogło też zabraknąć Muzeum Figur Woskowych Yılmaz Büyükersen .

Przez nową część miasta jedynie przejechaliśmy , podczas pierwszej wizyty ( powrót niemal obowiązkowy ) bardziej przyciągnęły nas stare dzielnice

















CDN

CDN

CDN

CDN