Chorwacja Online..........odkryj Chorwację na forum obecnych i przyszłych Cromaniaków

i nie tylko Paryż.....

Słowenia, Czarnogóra, Albania, a nawet Grecja, Włochy, Hiszpania, a może Floryda, albo ... Słowacja?
[Nie ma tutaj miejsca na reklamy. Molim, ovdje nije mjesto za reklame. Please do not advertise.]
Anunak
Odkrywca
Posty: 103
Dołączył(a): 21.04.2020

Nieprzeczytany postnapisał(a) Anunak » 25.05.2020 21:56

Château de Valençay
Po pierwszych donżonach zbudowanych na miejscu rozległej willi galijsko-romańskiej, w XIII wieku panowie z Valencay zbudowali fortecę, która należała do rodziny Chalons. W XV wieku przeszła w ręce młodszej gałęzi rodziny, Etampes. Oni to zastąpili dawną twierdzę aktualnym zamkiem. Budowę rozpoczęto w 1520 roku od budowy wielkiej wieży zachodniej. Potomkowie rodziny w następnych latach kontynuowali budowę zamku. Budowa zamku trwała do XVIII wieku. W 1747 roku posiadłość sprzedano Chaumont de la Milliere, który z kolei sprzedaje ją w 1765 roku rodzinie Legendre de Villemorien. W tamtych czasach była to jedna z najpiękniejszych posiadłości we Francji. Zamek zostaje uzupełniony o wielką wieżę południową. W 1803 roku jego syn na polecenie Napoleona Bonaparte sprzedaje posiadłość ministrowi spraw zagranicznych Charles-Maurice de Talleyrand-Périgor. Nazwany został Zamkiem Księcia de Talleyrand. Przekształcony został w miejsce przymusowego pobytu znanych osobistości, między innymi króla Hiszpanii i jego rodziny w latach 1808-1813. Talleyrand wywiązał się z tego obowiązku tak dobrze, że pozyskał uznanie króla. Po wyjeździe gości uporządkował zamek na nowo. Okres II wojny zamek przetrwał nienaruszony dzięki powiązaniom rodziny Talleyrand z rodzinami szlacheckimi w Niemczech. W rękach rodziny pozostał do roku 1979, kiedy sprzedano go stowarzyszeniu zajmującemu się ochroną zamków francuskich.
Dojeżdżamy do miasteczka, parkujemy niedaleko zamku. Kilka kroków i już wyłania się bryła zamku, budynek robi wrażenie :D
_DSC0061.JPG
_DSC0062.JPG
_DSC0063.JPG
_DSC0064.JPG
_DSC0065.JPG
_DSC0066.JPG
_DSC0068.JPG
_DSC0071.JPG

Zwiedzamy wnętrza podziwiając dzieła sztuki gromadzone przez lata przez właścicieli zamku.
_DSC0072.JPG
_DSC0074.JPG
_DSC0075.JPG
_DSC0076.JPG
_DSC0077.JPG
_DSC0078.JPG
_DSC0080.JPG
_DSC0082.JPG
_DSC0084.JPG
_DSC0085.JPG
_DSC0086.JPG
_DSC0087.JPG
_DSC0089.JPG
_DSC0090.JPG
_DSC0091.JPG
_DSC0092.JPG
_DSC0093.JPG
_DSC0095.JPG
_DSC0096.JPG
_DSC0097.JPG

Schodzimy do podziemi, gdzie znajduje się kuchnia zamkowa,
_DSC0099.JPG
_DSC0100.JPG
_DSC0101.JPG
_DSC0103.JPG

wychodzimy do ogrodów zamkowych, przechadzamy się alejkami i spoglądamy na otaczający zamek park.
_DSC0069.JPG
_DSC0070.JPG
_DSC0104.JPG
_DSC0105.JPG
_DSC0106.JPG
_DSC0107.JPG
_DSC0110.JPG
_DSC0113.JPG
_DSC0114.JPG
_DSC0115.JPG
_DSC0121.JPG
IMG_20190827_123732.jpg
IMG_20190827_123827.jpg

Jesteśmy już głodni, więc ruszamy w miasto, żeby coś przekąsić. Jak zwykle o tej porze w takich miasteczkach wszystko jest pozamykane. W końcu znajdujemy otwartą knajpkę, zamawiamy danie i pałaszujemy ze smakiem.
IMG_20190827_143725.jpg
IMG_20190827_140613.jpg

Po posiłku jeszcze chwile chodzimy po mieście, jak widać jest zupełnie pusto. Wracamy do samochodu i jedziemy do domu.
_DSC0122.JPG
_DSC0123.JPG
_DSC0124.JPG
Anunak
Odkrywca
Posty: 103
Dołączył(a): 21.04.2020

Nieprzeczytany postnapisał(a) Anunak » 30.05.2020 20:43

Środa 28/208
Powoli zbliża się koniec naszego pobytu we Francji, niestety wszystko co dobre kiedyś się kończy. W dniu dzisiejszym wybieramy się do Château de Chenonceau, chcę zobaczyć jak faktycznie wygląda zamek opisany w przygodach Pana Samochodzika. Ponieważ zamek leży niedaleko, więc dość szybko dojeżdżamy na miejsce.
Château de Chenonceau inaczej zwany Zamkiem Dam leży nad rzeką Cher w samym sercu Turenii. Jego początki sięgają XIII wieku, kiedy rodzina Marques posiadała w tym miejscu fortecę i młyn wodny. W 1412 roku oddają oni swoje zamki Anglikom. Król francuski Karol VII odbiera je i karze spalić. W 1432 roku król wydaje pozwolenie rodzinie Marques na odbudowę i ufortyfikowanie zamku. Budowa zostaje ukończona około 1435 roku. Niestety spadkobiercy roztrwaniają majątek i zostają zmuszeni do sprzedania go. Po zaciętych bataliach sądowych w 1512 roku posiadłość przechodzi w ręce wysokiego urzędnika króla Franciszka I, Thomasa Bohier i jego żony Katherine z domu Briconnet. Bohier właśnie wrócił z wojen włoskich pełen podziwu dla posiadłości wiejskich, które tam widział. Razem z żoną w 1513 roku rozpoczynają przebudowę zamku. Ze starego zamku pozostawiają tylko donżon oraz studnie, reszta zostaje wyburzona. Na fundamentach młynu wodnego budują pierwsze zabudowania zamkowe. Ponieważ Thomas Bohier często uczestniczy w wojnach prowadzonych przez króla, faktyczny nadzór nad budową sprawuje jego żona, dlatego jest nazywana pierwszą “Damą” zamku. Thomas Bohier otrzymał od króla zgodę na budowę mostu przez rzekę Cher, niestety nie zdołał tego dokonać, umiera w 1524 roku po powrocie z kolejnej wojny, a Katherine w 1526 roku. Ich najstarszy syn zostaje zmuszony do przekazania zamku królowi Franciszkowi I. Jego następca Henryk II oddaje zamek swojej faworycie Dianie de Poitiers. Diana prowadzi posiadłość jak prawdziwa kobieta interesu. W 1551 roku na prawym brzegu tworzy ogrody i warzywniaki. Zamawia projekt mostu przez rzekę i w 1556 roku rozpoczynają się prace budowlane. Most zostaje ukończony w roku śmierci króla Henryka II. Diana de Poitiers jest drugą “Damą” Chenonceau. Po śmierci króla zamek przejmuje wdowa po nim Katarzyna Medycejska trzecia “Dama”, w zamian darując Dianie posiadłość Chaumont. Królowa miała wiele projektów tyczących Chenonceau. Na moście została zbudowana dwupiętrowa galeria z mansardą, niestety pawilon zamykający most na lewym brzegu nie został zbudowany. Chcąc przyćmić dokonania Diany, tworzy własny ogród. Jako regentka zarządza królestwem ze swojego gabinetu, organizuje huczne zabawy i ustanawia władze młodego króla Henryka III. Za jej życia w zamku gościło 5 królowych. Następną "Damą" jest wdowa po Henryku III Ludwika Lotaryńska, która na wieść o śmierci męża i teściowej przybrała biel na znak żałoby królewskiej, osiadła na zamku Chenonceau i nigdy go nie opuściła. Niestety w następnych latach zamek podupada . W 1773 roku zostaje sprzedany Claude Dupin i jego drugiej bardzo bogatej żonie Louise Dupin. Zamek ponownie rozkwita, nakładem wielkich środków zostaje doprowadzony do dawnej świetności. Gości najwybitniejsze umysły XVIII wieku, Voltaira, Montesquieu, Rousseau był tu sekretarzem i nauczycielem ich syna. Niestety młodzieniec ów stał się człowiekiem zdemoralizowanych i został zesłany na Mauritius gdzie zmarł w 1767 roku. Claude Dupin umiera w 1769 roku, madame Dupin nie mając bezpośredniego spadkobiercy całe uczucie przelewa na syna Clauda z pierwszego małżeństwa. Potomkiem tego syna jest Maurice Francois Dupin , lepiej znana jako George Sand, która często przebywała na zamku. Rewolucję zamek przetrwał nietknięty ponieważ był jedynym mostem przez rzekę Cher w okolicy, a madame Dupin cieszyła się ogólnym poważaniem.
Piąta “Dama” umiera w 1799 roku otoczona powszechnym szacunkiem. To właśnie jej przypisuje się usunięcie z nazwy zamku litery "x" na końcu (była to oznaka królewskich włości). Wcześniej nazwa zamku, brzmiała tak jak i wioski - Chenonceaux. Ostatni potomek rodu Dupin sprzedaje zamek w 1863 roku Madame Marguerite Pelouze pochodzącej z burżuazji przemysłowej. Przeznacza ogromną sumę na restaurację i odbudowę zamku jak za czasów Diany, zamek znowu zaczyna żyć jak za dobrych lat. Niestety zadłużona szósta ”Dama” zmuszona jest oddać zamek bankowi. W 1913 roku posiadłość kupuje właściciel fabryki czekolady Henri Menier i od tej pory pozostaje ona w rekach tej rodziny. W czasie I wojny w zamku urządzono szpital polowy wyposażony przez rodzinę Menier, w szpitalu tym zainstalowany jeden z pierwszych aparatów rentgenowskich. Szpitalem zarządzała ostania “Dama” Simmone Menier, działał do 1918 roku, w tym czasie ponad 2000 rannych znalazło tu pomoc. Brawura zainspirowała ostatnią "Damę" do licznych aktów oporu podczas II Wojny Światowej. Posiadłość znajdowała się na granicy strefy okupowanej przez Niemców i strefy wolnej, wykorzystywano ją jako drogę ucieczki.
Zamek jest jednym z najliczniej odwiedzanych zamków w Dolinie Loary (około miliona zwiedzających rocznie). Przepraszam za trochę przydługi wstęp, ale historia tego zamku jest naprawdę bardzo ciekawa. Z parkingu do zamku droga wiedzie piękną aleją.
_DSC0001.JPG

Już z daleka widać bryłę zamku,
IMG_20190828_104017.jpg
IMG_20190828_104042.jpg
IMG_20190828_104211.jpg

otoczony jest fosą.
_DSC0003.JPG
_DSC0006.JPG
IMG_20190828_104355.jpg

Dochodzimy do jedynej pozostałości po starym zamku, donżonu, niestety wejście do środka było zamknięte.
_DSC0009.JPG
IMG_20190828_104247.jpg

Od frontu bryła zamku nie robi wielkiego wrażenia, wygląda dość skromnie.
_DSC0008.JPG

Dopiero widok z boku oddaje jego pełne piękno.
_DSC0101.JPG
_DSC0102.JPG
_DSC0110.JPG
_DSC0111.JPG

cdn :papa:
Anunak
Odkrywca
Posty: 103
Dołączył(a): 21.04.2020

Nieprzeczytany postnapisał(a) Anunak » 31.05.2020 13:35

Wchodzimy do środka, pierwszym pomieszczeniem jest Komnata Straży Dworskiej w której przebywali uzbrojeni strażnicy mający zapewnić królowi ochronę. Kominek z XVI wieku ozdobiony jest herbem Thomasa Bohier. Na dębowych drzwiach widnieje dewiza Thomasa Bohier i Katherine Briconnet :"jeżeli zdołam wybudować Chenonceau, nie zostanę zapomniany". Z Komnaty Straży Dworskiej przechodzi się do Kaplicy drzwiami, nad którymi wznosi się posąg Dziewicy Maryi.
_DSC0015.JPG
_DSC0016.JPG
_DSC0017.JPG
IMG_20190828_104608.jpg

Niestety oryginalne witraże zostały zniszczone podczas bombardowania w 1944 roku, zostały odrestaurowane w 1954 roku przez mistrza Maxa Ingranda. Nad kapliczną nawą dominuje balkon królewski z którego królowe brały udział w nabożeństwach. Kaplica został uratowana podczas Rewolucji Francuskiej dzięki pomysłowi Madame Dupin przekształcenia jej w skład na drewno.
_DSC0018.JPG
_DSC0019.JPG
_DSC0020.JPG
IMG_20190828_104756.jpg

Komnata Diany de Poitiers była osobistą komnatą faworyty króla Henryka II. Kominek ozdobiony jest inicjałami Henryka II i Katarzyny Medycejskiej : H i C, które splecione razem miały tworzyć literę D oznaczający Dianę de Poitiers. Na kominku wisi portret Katarzyny Medycejskiej. Z komnaty roztacza się widok na zamek.
_DSC0022.JPG
_DSC0023.JPG
IMG_20190828_104844.jpg
IMG_20190828_104922.jpg
_DSC0024.JPG

Zielona Komnata jest to gabinet pracy Katarzyny Medycejskiej, która po śmierci swojego małżonka Henryka II (został zabity w turnieju rycerskim podczas pojedynku ze swoim kapitanem gwardii szkockiej), została regentką królestwa. Z tego miejsca zarządzała Francją.
_DSC0025.JPG
_DSC0026.JPG
IMG_20190828_105122.jpg
IMG_20190828_105253.jpg

Biblioteka, ten pokój był jej osobistą czytelnią, rozciąga się z niego wspaniały widok na rzekę Cher, wyspę i Ogród Diany.
_DSC0027.JPG
_DSC0028.JPG
IMG_20190828_105302.jpg
IMG_20190828_105324.jpg

cdn :papa:
Anunak
Odkrywca
Posty: 103
Dołączył(a): 21.04.2020

Nieprzeczytany postnapisał(a) Anunak » 01.06.2020 22:19

Z komnaty Diany de Poitiers przechodzi się małym korytarzem do galerii, którą kazała wybudować Katarzyna Medycejska na moście. Jest to sala balowa o długości 60 metrów, jej inauguracja odbyła się w roku 1577 podczas uroczystości zorganizowanych przez Katarzynę dla swojego syn a Henryka II. Na obu krańcach znajdują się kominki z których jeden jest tylko atrapą zakrywającą drzwi południowe prowadzace na lewy brzeg rzeki Cher.
IMG_20190828_105429.jpg
IMG_20190828_105437.jpg
_DSC0032.JPG

Kuchnie zamku mieszcza się w potężnych podmurowaniach w dwóch pierwszych filarach osadzonych w korycie rzeki Cher. Pomiędzy filarami znajduje się platforma do której cumowały statki z zaopatrzeniem.
_DSC0034.JPG
_DSC0036.JPG
_DSC0039.JPG
_DSC0042.JPG
_DSC0041.JPG

Salon Franciszka I, w komnacie znajduje się jeden z najpiękniejszych kominków renesansowych z dewizą Thomasa Bohier.
_DSC0043.JPG
_DSC0044.JPG
_DSC0045.JPG
_DSC0046.JPG
_DSC0047.JPG

Salon Ludwika XIV, na pamiątkę wizyty w Chenonceau z 14 lipca 1650 roku, Ludwik XIV podarował dużo później swój portret ze wspaniałym obramowaniem. Podarował również meble pokryte tapiserią. Na ścianie wschodniej znajduje się obraz Rubensa "Dzieciątko Jezus i Święty Jan Chrzciciel".
_DSC0049.JPG
_DSC0050.JPG
_DSC0051.JPG
IMG_20190828_110721.jpg

Hol pokryty jest serią sklepień ostrołukowych, schodami przechodzimy na pierwsze piętro.
_DSC0052.JPG
IMG_20190828_110805.jpg

Komnata Pięciu Królowych, komnata ta nosi nazwę na pamiątkę dwóch córek i trzech synowych Katarzyny Medycejskiej.
_DSC0058.JPG
_DSC0059.JPG