Grecja 2021: Donoussa, Naxos, Ateny

Wygląda na to że załapałem się jeszcze na koniec tegorocznej relacji
I to akurat na Aeropag....



To był początek września ale pogoda marna , i też w Atenach przytrafiła się burza i ulewa.

Fajne mieliście te wakacje , choć wiatr z pewnością utrudniał nieco wyspiarskie życie.
Tak sobie myślę że jak ktoś załapał greckiego bakcyla to raczej już mu to nie minie... i jak oglądam takie zdjęcia jak Twoje to znów chcę tam wrócić

Pozdrawiam

Niby betonowy bezkres te Ateny, ale i tak bym chętnie jeszcze popatrzył.

Witam w Nowym Roku! Oby ziściły się wszystkie Wasze i nasze plany podróżne greckie, chorwackie i wszelakie inne.

megidh napisał(a): Chciałabym chociaż tak zwiedzić stolicę Grecji, ale na razie jakoś mi nie po drodze.

Nam bardzo długo nie było…

te kiero napisał(a): Niby betonowy bezkres te Ateny, ale i tak bym chętnie jeszcze popatrzył.

Zanim będziesz to mógł zrobić w realu, zapraszam na kolejne ateńskie odcinki .

kulka53 napisał(a): Fajne mieliście te wakacje , choć wiatr z pewnością utrudniał nieco wyspiarskie życie.

Wiatr nie był tym, czego najbardziej pragniemy na wakacjach, ale to dzięki niemu udało nam się dość dokładnie przedreptać Donoussę - w bezwietrznym upale siedzielibyśmy pewnie głównie na Kedros .
Paweł, fajnie iż znowu jesteś na forum! Co prawda, tęsknię za poprzednią formą bytności (mam nadzieję, że za czas jakiś zmienisz decyzję i znów będą nas radowały Kulkowe podróże małe i duże ), ale taką też się cieszę .

Przeszliśmy deptakiem pod południowymi zboczami Akropolu, nie wdając się w szczegóły widocznych stamtąd obiektów. Muszą poczekać, aż kiedyś wrócimy do Aten.

Kościół Agia Sofia (Ιερός Ναός Αγίας Σοφίας Ακροπόλεως) …



Jakiś dom przy ulicy Dionysiou Areopagitou…



Z ulicy tej skręciliśmy w biegnącą pod górę ( wzdłuż wschodniego ogrodzenia Akropolu) uliczkę Thrasillou, przechodzącą w uliczkę Stratonos. Doprowadziły nas one do Anafiotiki.
Kościół Agios Georgios Stratonos (Άγιος Γεώργιος Στρατονος) - św. Jerzego na skale (Άγιος Γεώργιος του βράχου)

dangol napisał(a):Paweł, fajnie iż znowu jesteś na forum! Co prawda, tęsknię za poprzednią formą bytności (mam nadzieję, że za czas jakiś zmienisz decyzję i znów będą nas radowały Kulkowe podróże małe i duże ), ale taką też się cieszę .

Jestem, myślę że chyba zostanę na dłużej .
Ale relacji już nie będzie, bo i takich podróży jak wcześniej już nie będzie... będą może trochę inne, może trochę podobne, ale co najistotniejsze w tym temacie - w innym składzie.

No tak... Rezygnacja z kontynuacji kultowego Kulkowego wątku jest w takich okolicznościach jak najbardziej zrozumiała... Zapewne jeszcze nie raz będziemy korzystać z tego , co nam pokazałeś wspólnie z Małgosią.

Anafiotika (Αναφιώτικα) to dla mnie taka ateńska perełka . Uwielbiam cykladzkie wysepki, a te domki u wschodniego podnóża Akropolu zbudowali przecież wyspiarze, uchodźcy z maleńkiej Anafi. Nie byłam tam wprawdzie w realu, ale może kiedyś uda nam się spędzić na Anafi kilka wakacyjnych dni?

Wąziutkie kręte uliczki, ślepe schodkowe zaułki, białe domki wśród kwiatów… Po prostu cudownie!

Widoki stąd fajne .

No i to jest łażenie po Atenach !!!!! ......... Tak się łazi po Atenach , Mili Państwo !!!!! ....
P.S. Jakbym się widział...

AdamSz napisał(a): Tak się łazi po Atenach

A do końca dnia jeszcze daleko

Kościółek Agios Symeon (Άγιος Συμεών)…







Kościółek Metamorfosis tis Sotiros (Μεταμόρφωσης Σωτήρος Ακροπόλεως) , XII-XIV wiek…

Zeszliśmy schodkową stromą uliczką Klepsidras, docierając nią w miejsce (tuż ponad rzymską agorą) znane nam już z wieczornego spaceru.



Oprócz agory, widać stamtąd cerkiew Pammegiston Taxiarchon & Panagias Grigorousas (Iερός Ναός Παναγίας Γρηγορούσας & Παμμέγιστων Ταξιαρχών) oraz Meczet Fethiye (Φετιχιέ Τζαμί)





Kolej na Plakę! Najpierw ulica Lisiou…

Potem ulica Tripodon – najstarsza w Atenach, została bowiem wyznaczona około 2500 lat temu!
Tripodon była jedną z najszerszych ulic antycznych Aten wiodła od wejścia do świątyni Dionizosa, od wschodu okrążała Akropol, kończyła się przy Agorze.
Właśnie przy Tripodon postanowiliśmy się zatrzymać na małą przerwę w spacerze.

Najpierw jednak widok na bizantyjską świątynię Agios Nikólaos Rangavás ( Ναός Αγίου Νικολάου Ραγκαβά ) zbudowaną w XI wieku na terenie rodzinnej posiadłości bizantyjskiego rodu Rangavas. Ponoć w 1833 z dzwonnicy tej świątyni zabrzmiały pierwsze dzwony w wolnych greckich Atenach.



Jako miejsce na wypicie piwka wybraliśmy stojącą nieopodal restaurację Scholarchio (Σχολαρχείο), której nazwa nie jest przypadkowa, gdyż faktycznie w pobliży znajduje się szkoła.



Dlaczego właśnie tutaj postanowiliśmy zasiąść? No bo tu trafiliśmy na ośmiornicę w winegrecie, która cały czas za nami „chodziła”, a tu wreszcie nas dopadła .



Dodatkowym plusem było to, iż tu również była Cycata Syrenka , jaką tak miło wspominaliśmy z Donoussy.

Dwuosobowe stoliki na tarasie były pozajmowane, a że restauracja miała wzięcie, przy większych nie mogliśmy usiąść , a we wnętrzu nie chcieliśmy.







Przy ulicy też było spoko , a na dokładkę mieliśmy możliwość obserwacji przechodniów, zarówno turystów jak miejscowych (w tym dzieci z pobliskiej szkoły).