God Bless America - Nowy Jork 2026

Na razie mam przygotowany wpis na temat transportu publicznego w Nowym Jorku...

W czasie pobytu korzystaliśmy głównie z metra, kilka razy z autobusu i raz z promu na East River. O ile do autobusów i promu zero zastrzeżeń, to ichniejsze metro….. Wiele systemów metra już miałem okazję poznać - i to jest zdecydowanie najgorsze!

Z jego zalet to ma najwięcej stacji (472) i najwięcej linii (27) na świecie. Linii jest tak dużo, że zabrakło liter i kilka z nich jest nazwane cyframi od 1 do 7. Jest to też jedno z 3 systemów metra na świecie działających 24/7. Nie jest też bardzo zatłoczone – powiedziałbym nawet, że w porównaniu z niektórymi miastami Europy w wagonach jest luźno. A, no i jest w pełni klimatyzowane (oczywiście wagony, a nie stacje).

I to by było tyle z zalet. Teraz wady.

Po 1: Jest nie do ogarnięcia dla przeciętnego człowieka. Poszczególne linie inaczej jeżdżą w godzinach szczytu, poza szczytem, nocą, w dzień, w weekendy, w dni powszednie – kombinacji jest sporo! Na szczęście bardzo dobrze radzi sobie z tym wszystkim poczciwe Google Maps.

Po 2: 90% stacji jest bardzo stara. Rzadko zdarzają się schody ruchome. Na szczęście większość stacji jest płytko pod ziemią, a sporo jest też nad ziemią (na Long Island to nawet standard). Na stacjach przesiadkowych trzeba czasem sporo chodzić, a wyjścia nie zawsze są dobrze oznakowane (bardzo podobnie jak w Paryżu).

No i stacje są po prostu brzydkie - tu na zdjęciu nasza stacja Steinway na Astrorii - większość tak właśnie wygląda:


A tu okazały okaz szczura na jednej ze stacji - dosyć częsty widok:





Po 3: Sam system zarządzania i sygnalizacji jest przestarzały – i to jest ich największa bolączka. Nie ma dnia bez mniejszej lub większej (częściej większej) awarii systemu sygnalizacji. A ponieważ wiele linii korzysta ze wspólnych torów, powoduje to często znaczne opóźnienia. Wygląda to tak, że pociąg przejeżdża jedną stację, a potem czeka kilkanaście-dziesiąt (z pootwieranymi drzwiami, a więc klima praktycznie nie działa), potem przejeżdża jedną stację i tak dalej. Szlag może trafić! Dla przykładu na Coney Island jechaliśmy 1h20”, a z powrotem (przy awarii) 2 razy dłużej. Nowojorczycy też na to strasznie narzekają! Jedynym pocieszeniem jest świetny system informowania o tych opóźnieniach w Google Maps.

Po 4: Same pociągi są najczęściej dosyć stare i zwyczajnie brzydkie – mają kolor wypolerowanej stali. Tylko nieliczne są pomalowane lub przyozdobione. Wewnątrz nigdy nie wiadomo, na co się trafi – jedne mają nowoczesne elektroniczne wyświetlacze z liniami i stacjami, inne – tylko komunikaty głosowe i jakieś mało czytelne małe mapki, a jeszcze inne – stare analogowe wyświetlacze.

W poradnikach pojawiały się informacje, aby nie wsiadać do pustych wagonów, bo to oznacza, że coś się tam stało – ale nie zdarzyło nam się na taki natrafić.

Generalnie moim zdaniem jest bardzo bezpiecznie - jeździliśmy o różnych porach, nawet 4 nad ranem i nie spotkałem się z najmniejszym przypadkiem jakiejkolwiek agresji czy innych niepożądanych zachowań. W ogóle z tego, co czytałem w necie, legendy o notorycznych kradzieżach, molestowaniach, a nawet zabójstwach w nowojorskim metrze to już odległa przeszłość.

marekkowalak napisał(a):Nie wiem, dlaczego ani w jaki sposób, ale w ogóle, ale to w ogóle nie odczuliśmy jet-lagu!

Nie mam takich doświadczeń, ale z tego, co mówią znajomi, jet lag najbardziej odczuwa się, gdy leci się na wschód. Wtedy drastycznie skraca nam się doba.
Natomiast w drodze powrotnej wracaliście do "normalnego" czasu i był to zbyt krótki pobyt, żebyście przyzwyczaili się do amerykańskiego, dlatego jet lag nie wystąpił.

Internety potwierdzają, że tak jest Możecie też być bardziej odporni

Też właśnie miałem taka teorię, że to było zbyt krótko, żeby organizm się rozregulował.

I zgadzam się, że na wschód jest trudniej. W dalszych planach mamy Tajlandię i spodziewam się, że tam nie będzie tak wesoło.

Wiola musiałaby się w tym temacie wypowiedzieć, bo ona ostatnio dużo podróżuje we wschodnie rejony Azjii.