Wyspy Kanaryjskie

Cudeńka , wspaniałe miejsce , ostatnio takie "freski" oglądałem na Malcie , ale całe kilometry tak wspaniałych , w niemal pełnej gamie kolorów widziałem w Australii , trudno było wzrok oderwać .


Pozdrawiam
Piotr

piotrf napisał(a):Cudeńka , wspaniałe miejsce , ostatnio takie "freski" oglądałem na Malcie , ale całe kilometry tak wspaniałych , w niemal pełnej gamie kolorów widziałem w Australii , trudno było wzrok oderwać .

Wierzę, musiało wywierać olbrzymie wrażenie.

Pozdrawiam,
Wojtek

Trzeba polecieć do Australii i samemu zobaczyć.

Suplement fotograficzny do poprzedniego odcinka

Fajna pustynia.

Stworzone na skamieniałym piachu przez wiatr i fale rysunki nasuwają skojarzenia z geoglifami o mistrzowskich pociągnięciach prawdziwego artysty. Zostawiając je za sobą, docieramy wkrótce do skraju plaży, skąd mamy najlepsze spojrzenie na wystającą z oceanu i nieustannie szturmowaną przez fale Roque Moro. Poświęcamy jej kilka chwil, po czym zawracamy na pięcie.

Trochę za mało ujęć tej skały.

Suplement fotograficzny do poprzedniego odcinka

Ale kaktusy.

Zatrzymujemy się na chwilę przy ciekawie umieszczonej w piaskowcu kapliczce, której nie zauważyliśmy wcześniej, podziwiamy drągi wilczomleczy kanaryjskich, a po dotarciu do samochodu, wyjeżdżamy po zakurzonej drodze szutrowej do Cofete Highway, która jest tylko odrobinę lepszym wariantem szutru i tą "autostradą" dojeżdżamy szybko do "stolicy" północnej Jandii. Oprócz widocznej w dali okazałej rezydencji, stoi tu jedynie kilka baraków skleconych z wszystkiego, co budowniczym akurat wpadło w ręce. Najlepiej prezentuje się Monumento al Pastor, czyli pomnik ku czci pasterzy, chociaż mówi się również, że przedstawia niemieckiego inżyniera, Gustava Wintera, który zafascynował się tym rejonem i to on - finansowany przez nazistów - postawił widoczną w dali rezydencję, której największą ciekawostką są piwnice z kilkoma pokojami, wszystko chronione betonem o prawie półtorametrowej grubości.

Ciekawa historia.

Suplement fotograficzny do poprzedniego odcinka

Chałupa jak chałupa ale ważne że łączność z bazą jest.

Generalnie okolica wywiera na nas wrażenie wioski jaskiniowców. Zdarzy się w późniejszym czasie, kiedy ponownie zawitamy na Fuerteventurę, że zaglądniemy znów do Cofete, zjedziemy na piaszczystą plażę, z pewną refleksją przespacerujemy się po zasypywanym piachem cmentarzu, ale teraz już wsiadamy do samochodu i wyruszamy w drogę powrotną do hotelu, zatrzymując się jedynie, by rzucić okiem na stojący w Morro Jable prom. Do hotelu docieramy już po zmroku i spędzimy ten wieczór z kieliszkiem wina, wspominając pełen wrażeń dzień oraz układając plany na kolejny.

Więc te wspominki to z 1998 roku?