Słowacja Osiołkiem i nie tylko ;)

Spacer zakończyliśmy przy takim budynku , gdzie już jest chyba funkcjonująca restauracja/pensjonat .



Na kolejną wizytę tam zostawiliśmy sobie oprócz pozostałych szlaków , wieś Turňa nad Bodvou z górującymi nad nią ruinami zamku , dawna stolica historycznego komitatu Torna .
Siedzibą rodu Keglevićów był Zamek Turňa ( słow. Turniansky hrad ) , później miasto Turňa nad Bodvou , które w roku 1851 liczyło około 30 000 mieszkańców , obecnie jest to wieś z populacją około 3 700 . Nie jest to jedyna atrakcja w okolicy , po stronie węgierskiej można zwiedzać jaskinię Rakoczego , nie tak ogromna jak jaskinia Baradla , za to z pięknymi i ciekawymi naciekami - to będzie mam nadzieję nasze ostatnie podejście do jej zwiedzania , w okresie pandemi była zamknięta , dwa razy byliśmy tam poza godzinami zwiedzania . . .

Opuszczając Zádiel postanowiliśmy jeszcze odwiedzić leżącą na pograniczu Krasu Słowacko-Węgierskiego i Kotliny Koszyckiej , u wylotu głębokiej Hájskej doliny ( węg. Áji völgy ) , którą spływa Hájsky potok ( węg. Ájpatak ) wsi Haj . Powyżej wsi na potoku znajdują się urokliwe wodospady , które stanowią jedną z hajskich atrakcji . Zostawiliśmy Osiołka na parkingu przed wsią
i ruszyliśmy w kierunku wodospadów






















CDN

Wieś zamieszkuje niespełna 300 osób , z czego 85 % to Węgrzy , nieco popnad 10 % to Słowacy , reszta to Czesi , Romowie i inni .
Minęliśmy ostatnie zabudowania i dość wygodną ścieżką osiągnęliśmy cel - żadnych spektakularnych widoków nam nie dostarczył z uwagi na minimalną ilość wody , po deszczach zapewne wygląda okazalej . Dolny Hajski wodospad ma około 5 m wysokości , Duży - 7 m wysokości , a Górny około 5,4 m wysokości

















To był przyjemny spacer , wróciliśmy tą samą drogą na teren kościoła katolickiego ( we wsi jest też kościół ewangelicki , ewangelicy stanowią ponad 23 % społeczności ) , powyżej którego nad cmentarzem znajduje się kolejna ciekawostka - niezwykła rzeźba anioła ogromnych rozmiarów ( 15 m wysokości ) . Jest to autentyczny rekwizyt z hollywoodzkiego filmu „Za linią wroga” z 2001 roku , w którym wystąpili Owen Wilson i Gene Hackman . Z miejsca pod aniołem dobrze widoczna jest góra zamkowa














Pozdrawiam
Piotr

Strome ścieżki w Zadielskiej Dolinie bardziej mi przypadły do gustu niż te łagodne. Piękne widoki.
Nie dziwię się, że nie wzięliście stabilnych butów, przecież na każdej prawie tablicy piszą, że jest chodnik .

Wiolu , to miał być spacer - 3 km do chaty , piwo i małe co nieco i 3 km do parkingu , ale jak to z nami zwykle bywa , była ścieżka ( chodnik ) na górę , więc poszliśmy


Pozdrawiam
Piotr

piotrf napisał(a):Całkowicie się z tym zgadzam , rozważam przy kolejnej wizycie zabranie ze sobą rowerów i sprawdzenie szlaków rowerowych na zachód i na północ od niej

Na rowerach jeszcze się za granicami naszego kraju nie przemieszczałem (abstrahując od rodzaju zabawy, jaką dawno temu były krótkie przejażdżki w Stavanger na darmowych rowerach miejskich).

Pozdrawiam,
Wojtek

Franz napisał(a):Na rowerach jeszcze się za granicami naszego kraju nie przemieszczałem (abstrahując od rodzaju zabawy, jaką dawno temu były krótkie przejażdżki w Stavanger na darmowych rowerach miejskich).

Rozmawiałem z sympatyczną kilkuosobową rodziną rowerzystów , którzy polecili mi tam w okolicy ciekawe i widokowe trasy , częściowo szutrowe , częściowo asfaltowe , o długości około 38 km i 29 km , więc na spacer pieszy możliwy do przejścia , ale rowerem będzie wygodniej , bo tuptanie po asfalcie 6 - 10 km to moja codzienność


Pozdrawiam
Piotr

piotrf napisał(a):

Franz napisał(a):Na rowerach jeszcze się za granicami naszego kraju nie przemieszczałem (abstrahując od rodzaju zabawy, jaką dawno temu były krótkie przejażdżki w Stavanger na darmowych rowerach miejskich).

Rozmawiałem z sympatyczną kilkuosobową rodziną rowerzystów , którzy polecili mi tam w okolicy ciekawe i widokowe trasy , częściowo szutrowe , częściowo asfaltowe , o długości około 38 km i 29 km , więc na spacer pieszy możliwy do przejścia , ale rowerem będzie wygodniej , bo tuptanie po asfalcie 6 - 10 km to moja codzienność


Pozdrawiam
Piotr

My za granicą jeździliśmy na rowerach na wyspie Kos, która jako jedyna z greckich wysp, jest wyspą rowerową i ma sporo tras rowerowych oraz wiele wypożyczalni rowerów.
Możliwość korzystania z tras rowerowych jest świetna, ale ja już niestety na rowerze nie pojadę, bo moje kolano się buntuje podczas takiej jazdy .Dlatego pozostaje mi tylko piesza wędrówka.

megidh napisał(a):My za granicą jeździliśmy na rowerach na wyspie Kos, która jako jedyna z greckich wysp, jest wyspą rowerową i ma sporo tras rowerowych oraz wiele wypożyczalni rowerów.
Możliwość korzystania z tras rowerowych jest świetna, ale ja już niestety na rowerze nie pojadę, bo moje kolano się buntuje podczas takiej jazdy .Dlatego pozostaje mi tylko piesza wędrówka.

My również wolimy piesze wędrówki , moje kolana również nie cieszą podjazdy ( przeciążenia ) , ale pętla blisko 40 km to nie jest już dystans na dzienny spacer , poznawanie jej podzielonej na dwa dni nie ma sensu , a ciekawość tej trasy jest wielka , więc rower wydaje się najlepszym rozwiązaniem .
Kiedyś rower był naszym częstym środkiem lokomocji . . .


Pozdrawiam
Piotr

Piotrze wodospady zawsze są ładne gdzie by nie były ale powiem Tobie, że płotem z kolorowymi naczyniami mnie zachwyciłeś

Kapitańska Baba napisał(a):Piotrze wodospady zawsze są ładne gdzie by nie były ale powiem Tobie, że płotem z kolorowymi naczyniami mnie zachwyciłeś

dziękuję , wodospadów mnóstwo całe w Słowackim Raju


Pozdrawiam
Piotr

Wracając ze spacerów po Rumunii czy jednym z bałkańskich krajów , bardzo często mijaliśmy tablice zachęcające do odwiedzin w Słowackim Raju , kilka razy zatrzymywaliśmy się tam na mały odpoczynek , spacer na rozprostowanie nóg , zdjęcia , jednak były to kilkugodzinne odwiedziny , po których wracaliśmy do domu . Jednak we wrześniu 2020 roku wracając z czeskiego spaceru
wjechaliśmy na stację paliw , żeby wymienić płyny i zrobić kilka zdjęć południowym zboczom Tatr . Tam spotkaliśmy sympatyczną rodzinę Czechów z małymi dziećmi , którzy ( jak się okazało podczas rozmowy ) jechali za nami od granicy ze Słowacją . Wybrali się na zwiedzanie Słowackiego Raju , mieli dołączyć do znajomych , którzy od trzech dni już eksplorowali trasy tego rejonu .
Na decyzję długo nie czekaliśmy i już wkrótce piliśmy piwo w restauracji autocampingu Podlesok , po zameldowaniu się i wybraniu miejsca dla Osiołka .
















CDN

Najlepszym punktem startowym wielu szlaków turystycznych do centralnej i północno-zachodniej części Słowackiego Raju jest znany ośrodek turystyczny w dolinie Veľkej Bielej Vody , przy ujściu wąwozu Suchá Belá i na początku Przełomu Hornadu - Podlesok . Można tam korzystać z domków kempingowych , zaparkować Osiołka , lub rozbić namiot . Jest boisko do siatkówki i korty tenisowe , w sezonie działa punkt informacji turystycznej i wypożyczalnia rowerów . Można też dobrze zjeść w restauracji i barach . Administracyjnie należy do wsi leżącej na wysokości 548 m n.p.m. w Kotlinie Hornadu , w północno - zachodniej części Słowackiego Raju .

Hrabušice bo o niej mowa ( węg. Káposztafalva , niem. Kabsdorf ) posiada około trzy tysiące mieszkańców , głównie wiernych kościoła rzymskokatolickiego . 10 % mieszkańców stanowi ludność romska . Chociaż wykopaliska świadczą o osadnictwie już w czasach neolitu , to pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1279 roku . Nosiła wtedy nazwę villa Composita .
Była własnością Związku Sasów Spiskich , a w 1465 roku stała się majątkiem Zamku Spiskiego . We wsi znajdował się browar , tartak , młyn oraz piec hutniczy . Mieszkańcy zajmowali się przeważnie rolnictwem .
W Hrabušicach znajduje się romański kościół św. Wawrzyńca z XIII wieku , przebudowany w XV wieku . Wewnątrz znajduje się gotycki ołtarz skrzydłowy świętych Wawrzyńca i Szczepana wykonany w latach 1516 – 1520 w pracowni Mistrza Pawła z Lewoczy , renesansowa chrzcielnica z piaskowca z roku 1656 , rokokowa ambona z roku 1760 i organy z roku 1770 . W późnogotyckim ołtarzu bocznym umieszczona jest figura świętej Anny .













Czas ruszyć na szlak








CDN

Na zwiedzanie całego Słowackiego Raju na spokojnie można przeznaczyć około 7 - 14 dni , jeżeli chce się zapoznać ze wszystkimi trasami w czasie jednego pobytu . My woleliśmy rozłożyć te atrakcje na kilka wizyt , każdorazowo po max dwa dni w Podlesoku , dlatego część tras jest jeszcze przed nami , a na ferratę ( póki co ) nie wybieram się wcale - nie mam towarzystwa . . .
Tych , którzy liznęli temat Słowackiego Raju namawiać nie trzeba , pozostałym serdecznie polecam , bo jest gdzie chodzić , ale nie zapominajcie o solidnych butach trekkingowych oraz o rękawiczkach , bo na trasach żelastwa sporo - metalowe drabiny , łańcuchy , liny .
Dobrze jest też pamiętać o ubezpieczeniu na szlaki turystyczne Słowacji , my to robimy przed wyjazdem , na cały czas pobytu najlepiej - nie wiadomo kiedy coś się trafi

1. Przełom Hornadu ( Prielom Hornádu ) : Kanion rzeki Hornad z metalowymi kładkami i stopniami nad nurtem . Prawie cały odcinek przełomu jest od 1976 r. ( 11, 7 z 13 km ) objęty ochroną w ramach rezerwatu przyrody „Przełom Hornadu” ( od 1995 r. jako narodowy rezerwat przyrody , słow. Národná prírodná rezervácia ) . Głębokość wąwozu dochodzi do 150 m . Można tu również odwiedzić punkt widokowy Tomášovský výhľad z panoramą parku i Tatr - szczerze polecam przy ładnej pogodzie . Druga najdłuższa trasa , czas przejścia ponad 10 km pętli 5 – 6 godzin .

2. Wąwóz Sucha Biała ( Suchá Belá ) : Zielony szlak prowadzi przez 9,3 km wąwozu z potokiem , kaskadami i kilkunastometrowymi drabinkami nad wodospadami , takimi jak Misove Wodospady czy Wodospad Okienkowy . Jest to najczęściej odwiedzana atrakcja Słowackiego Raju , leżąca w jego północnej części . No 1 Słowackiego Raju . Odwiedzony dwa razy , nawet z młodzieżą czas przejścia to około 4 godz . Zdjęcia w relacji pochodzą właśnie z tej doliny .




















CDN

Ciąg dalszy listy szlaków .

3. Kysel : Wąwóz z opcjonalną via ferratą ( wymagany sprzęt asekuracyjny z kaskiem włącznie - istnieje możliwość wypożyczenia ) . Alternatywnie można wybrać Mały lub Velky Kysel szlakiem pieszym . Z tej atrakcji nie korzystaliśmy nigdy , szlak jednokierunkowy , czas przejścia pętli 13,3 km to około 6 godzin .

4. Veľký Sokol i Rothova Roklina : Najdłuższy i dziki wąwóz o wysokości ścian skalnych do 300 m , szlak jednokierunkowy , czas przejścia pętli 15 km to około 6 godz . Czeka na mnie

5. Sokolia Dolina : Wąwóz , który jest lewym odgałęzieniem Tomášovskiej Belej , z najwyższym wodospadem Słowackiego Raju jak i całej Słowacji – Závojový vodopád ( Wodospad Welonowy - 75 m ) , składający się z pięciu kaskad . Przejście przez ścianę Závojovego vodopádu stało się możliwe dopiero dzięki metalowym drabinkom i kładkom zamontowanych w latach 1979 – 1981 , wcześniej szlak prowadził inną drogą . Prócz najwyższego jest tam : Vyšný vodopád – wysokość 15,5 m , Bočný vodopad – wysokość 8 m i Skalný vodopád – wysokość 3,5 m . Sokolia Dolina to głęboki , krety wąwóz , uważany za jeden z najdzikszych wąwozów Słowackiego Raju . Szlak jednokierunkowy , czas przejścia 3 – 4 godziny ( 4,5 godziny , lub więcej , gdy się trafi na sesję zdjęciową ) .

6. Piecky : Urokliwy wąwóz o średnim stopniu trudności , zdecydowanie mniej zatłoczony , pełen wodospadów i drabinek . Czas przejścia 2 – 3 godziny .

7. Tomášovský výhľad : Punkt widokowy na skałach , z panoramą na doliny Hornadu i Tatry , idealny na krótki spacer . Czas przejścia ok. 1,5 godziny .
Przy okazji - Tomášovská Belá to jedna z najdłuższych dolin w Słowackim Raju . Ma długość 9 km , jest głęboka i wąska , a jej dnem spływa Biely potok uchodzący do Hornadu .

8. Dobszyńska Jaskinia Lodowa : Jedna z nielicznych udostępnionych jaskiń lodowych w parku , wpisana na listę UNESCO . Wejścia możliwe od maja do września , czas zwiedzania około 20 minut .

9. Kláštorisko : Polana z ruinami klasztoru kartuzów z XIII wieku , schroniskiem turystycznym i węzłem szlaków . Możliwość odpoczynku i kontynuacji wędrówki do innych atrakcji .




















CDN

Co Ty taki zamyślony nad tym piwem??