Pontonowy raj(d) wyspowy. Hvar.

mysza73 napisał(a):

Roxi napisał(a):Powoli kończymy nurkowanie. Zawsze mi się podoba sytuacja taka, że dno nagle się urywa i zaczyna się praktycznie pionowa ściana.

Jesteś szalona

Zgadzam się z Myszką......
Widać u Ciebie niedobór adrelaniny..

Darkos napisał(a):A co to za rybka koło tej mureny?

Strzępiel pisarz. Max 25 cm.

Poz

Darkos napisał(a):A co to za rybka koło tej mureny?

Venom555 napisał(a):Strzępiel pisarz. Max 25 cm.

Właśnie tak

Darkos napisał(a):Zdaje się, że widziałem taką (metrową) w lipcu płynąc promem na Korfu.
Miała tyko trochę więcej "żółtego"

Z racji tego, że to jest mała rybka, to chyba widziałeś coś innego

mysza78 napisał(a):Jesteś szalona

GOLDEN napisał(a):Widać u Ciebie niedobór adrelaniny..

Coś w tym musi być... chociaż może to też być zjawisko zbyt małej ilości azotu w organizmie. Jak jego poziom drastycznie spadnie, to trzeba iść pod wodę uzupełnić zapasy... ot zafundować sobie małą narkozę azotową

Dzień 11: Korčula. Vela Luka

Od paru dni na Korčuli, a dokładniej w Prigradicy urlop spędzają nasi znajomi. Rok temu się minęliśmy- oni wyjeżdżali z Hvaru, my przyjechaliśmy na Peljesac. Tym razem terminy się pokryły, więc już od paru dni telefonicznie umawialiśmy się na spotkanie.

W planach była wizyta w porze popołudniowej, więc wcześniej jako cel obraliśmy miasto leżące w zachodniej części wyspy Korčula, w głębokiej i dużej zatoce. Miejscowa ludność zajmuje się tam rolnictwem, uprawą winorośli, oliwek, rybołówstwem i turystyką.
Cel- Vela Luka.



Wycieczkę zaczynamy po Jadranie, który z otwartymi ramionami zaprasza na dalekie wyprawy. Zero fali







Do Korculi coraz bliżej, bardzo fajnie wyglądał ten przesmyk między Wyspą Proizd, a zatoką w której mieści się Vela Luka.









Kolor wody zachęcał do kąpieli, ale odpuściliśmy









W końcu wpłynęliśmy do zatoki, widoki za nami też całkiem ładne



Do miejsca, gdzie chcieliśmy tego dnia zjeść kugle jeszcze spory kawałek drogi, ale w takich okolicznościach przyrody można pływać i pływać.









Skupisko czerwonych dachów... to musi być tam



Po prawej stronie mijamy stocznię Greben oraz zakłady przetwórstwa rybnego.







Jako rozwinięty ośrodek miejski Vela Luka jest znana z turystyki, bogatej kultury i rozrywki. Współczesne miasteczko Vela Luka powstało pod koniec XVIII wieku, jednak nazwy niektórych miejsc wspominane były już znacznie wcześniej. Istnieje tutaj bardzo cenna kolekcja zabytków archeologicznych z Vela Špilje, znacząca dla okresu neolitycznego. Kościół parafialny św Józefa (pochodzi z XIX wieku) został zbudowany w stylu neoklasycystycznym. W centrum miasteczka znajduje się nowoczesna galeria z serią dzieł znanych rzeźbiarzy i malarzy z drugiej połowy XX wieku, wśród których znajdują się jedyne w Chorwacji rzeźby Henry Moore’a.

To co rzuciło nam się w oczy, to przemysłowy charakter portu. Było tam bardzo dużo kutrów rybackich i to takich wiecie... zniszczonych i zasłużonych, z daleka pachnących rybkami



Opływamy zatokę portową...











... i znajdujemy sobie miejsce do cumowania. Bardzo fajne miejsce, bo na przeciwko jest lodziarnia i podczas cumowania sprzedawca już do nas macha i zaprasza na lody



My jak zwykle szwendając się bez celu, zaglądamy w kilka miejsc.
Właściwie to musimy znaleźć stację benzynową i zrobić małe zakupy, więc to zaglądanie w kilka miejsc, to tak bardziej przy okazji



























W końcu znajdujemy stację benzynową
Wejście z wody jest tak wysoko, że opcja podpłynięcia pontonikiem i zatankowania raczej odpada, trzeba będzie przynieść bańkę ze sobą





Taaaak, a ja w tym czasie robiłam palmowe zdjecia



I to by było na tyle, jeżeli chodzi o Vela Lukę. Ruszamy do Prigradicy

Ten Wasz gumiak z silnikiem daje fajne możliwości

Roxi napisał(a):

Mistrzunio

Darkos napisał(a):

Roxi napisał(a):

Mistrzunio

..oni lubią tak przytulać się do ścian

Magdalena S. napisał(a):Ten Wasz gumiak z silnikiem daje fajne możliwości

Oj daje!
Chociaż coś za coś. Kiedyś więcej zwiedzałam "z lądu"- dojazd samochodem i obejście punktów must see z danego regionu. Teraz praktycznie codziennie robimy sobie wycieczki pontonem i jeżeli dobijamy do jakiegoś portu, to zwiedzanie odbywa się po łebkach. Do tego, przez całe dwa tygodnie zostajemy w jednym miejscu, za dużo zabawy z klarowaniem gumiaka.
Aleee.... nie zamieniłabym tego za nic w życiu To jest całkiem inna Chorwacja i jest pięknie

Darkos napisał(a):Mistrzunio

mervik napisał(a):..oni lubią tak przytulać się do ścian

Nawet nie zwróciłam na to uwagi, ale rzeczywiście miszcz

zdecydowanie od Vela Luki wolę bardziej klimatyczną Prigradicę...

ostatnio nadrabiam zaległości relacyjne i dopiero teraz dopadłem Twoją super szczegółową relację od samego początku;
jak zawsze bardzo interesująco i zachęcająco, wiele ochów i achów

Cześć.

Przeczytałem i pooglądałem sobie właśnie całość ... fajna relacja i w ogóle piękny jest ten Hvar

Musimy tam w końcu kiedyś pojechać

majeczka napisał(a)::D zdecydowanie od Vela Luki wolę bardziej klimatyczną Prigradicę...

Dokładnie tak! Mimo tego, że w Prigadicy widzieliśmy tylko port i kawałek drogi do apartmana naszych znajomych, to widoki były piękne

te kiero napisał(a):ostatnio nadrabiam zaległości relacyjne i dopiero teraz dopadłem Twoją super szczegółową relację od samego początku;
jak zawsze bardzo interesująco i zachęcająco, wiele ochów i achów

Dzięki za miłe słowa
I oczywiście zapraszam na ciąg dalszy... chociaż malutko już zostało

Piter_M napisał(a):Przeczytałem i pooglądałem sobie właśnie całość ... fajna relacja i w ogóle piękny jest ten Hvar

Musimy tam w końcu kiedyś pojechać

Hvar jest mega
Wielu rzeczy nie udało nam się zobaczyć, choćby groty o której w swojej relacji pisał mervik. Dlatego właśnie chcemy wrócić tam w przyszłym roku... trochę to nienormalne, że ledwo co wróciliśmy, a już wiemy co chcemy robić za rok

Dzień 11: Korčula. Prigradica.

Bez zbytniego żalu opuszczamy Vela Lukę i płyniemy do Prigradicy. Chociaż określenie "płyniemy do" jest chyba trochę na wyrost... wiemy tyle, że miasteczko leży od strony Hvaru, więc płyniemy wzdłuż brzegu Korculi i wypatrujemy jakiegoś portu











Bezludne zatoczki i kolor wody kuszą jak tylko mogą, ale jest już dosyć późno. Nie lubimy się spóźniać

Peryskopy





W końcu widzimy cel naszej wyprawy.







Miejsc do cumowania jest sporo, więc nie szukamy zbyt długo.
W porcie wita nas cisza i spokój.





Idziemy do apartmana i po drodze podziwiamy widoki.





Wpadliśmy na czas... akurat na obiad
Ze smakiem zjadamy schabowego i ziemniaczki, trochę plotkujemy, trochę opowiadamy sobie o nurkowaniach (bo znajomi też oczywiście nurkują ), wypijamy trochę winka i niestety trzeba się pożegnać.

Wracamy do portu.



I w drogę.
Najpierw obieramy kurs na dwie małe wysepki widoczne gdzieś tam w oddali. Na jednej z nich widać latarnię morską, więc z miłą chęcią ją sobie obejrzymy.



Jednak im bliżej celu, tym inne widoki. Dwie wysepki okazują się być jedną... ale za to dosyć długą







Latarnia bardzo ładna.





Opływamy wyspę dookoła...





... i kierujemy się na Hvar.
To był bardzo przyjemny dzień. Kolejna bardzo długa pontonowa wycieczka, kilka nowych miejsc i miłe wspomnienia. Prigradica na duży plus, nie zabawiliśmy tam zbyt długo, ale nam się podobało

Mapka naszej dzisiejszej wycieczki. Ta brązowa plama, to wysepka z latarnią

Roxi napisał(a):trochę to nienormalne, że ledwo co wróciliśmy, a już wiemy co chcemy robić za rok

...oj tam nienormalne
My też już wiemy ,że w przyszłym roku wylądujemy w Zavali

...a rajd wyspowy co raz bardziej zachwyca

Pozdrawiam

Rafał78 napisał(a):...oj tam nienormalne
My też już wiemy ,że w przyszłym roku wylądujemy w Zavali

Czyli Hvar wygrywa
Jak jeszcze powiesz, że będziecie tam pod koniec czerwca lub na początku lipca, to tym razem się nie wywiniecie od spotkania