Małe i duże bałkańskie podróże :-)

21 września, piątek c.d.

Kokkinokastro, inaczej Castello Rosso leży niedaleko od Karystos, ale to w linii prostej , w terenie ta odległość trochę się wydłuża. Wspomagani googlową nawigacją wspinamy się krętymi i wąskimi uliczkami pobliskich wiosek leżących na zboczach masywu Ochi. Gdyby ktoś wybierał się naszymi śladami to lepiej nie sugerować się wskazaniami nawigacji, gdyby ta chciała kierować w pobliże zamku od strony zachodniej, lewej patrząc z kierunku zatoki i Karystos. Należy podążać zgodnie z drogowskazami (zardzewiałymi i nielicznymi), które doprowadzają może nieco dalszą drogą ale we właściwe miejsce po wschodniej stronie zamku. Znajduje się tutaj nieduży, betonowy placyk parkingowy o sporym nachyleniu… na zdjęciu tego nie widać.



Tam, przy samej bramie jest jeszcze bardziej stromo….



dlatego zostawiamy auto tak, by wyjazd był łatwiejszy a i by stało ono w miarę równolegle do potężnych podmuchów wiatru. Niestety w słońcu (ale z tradycyjnie uchylonymi szybami ).



Widok na zatokę i drogę dojazdową.



Do zamku jest jeszcze trochę pod górę, już pieszo.



Oczywiście nie przez te kłujące krzaki , wiedzie tam wygodna, kamienna ścieżka, efekt ostatnich lat i jakichś unijnych dotacji, o czym dowiadujemy się przy bramie wejściowej. Wejście jest darmowe.

Zanim jednak pójdziemy do góry jeszcze przyjrzymy się widokom rozpościerającym się zaraz za bramą.

Sosna… podobna tym na Hvarze i w Pieninach



Karystos.



Z wysoka nie wygląda na wielką metropolię, w sumie wcale nią nie jest.





Fajne roślinki tu mają .

Kokkinokastro to budowla średniowieczna. Została zbudowana w początkach XIII wieku przez lombardzkiego lorda Ravanno dalle Carceri na ruinach wcześniejszej twierdzy bizantyjskiej zbudowanej w X wieku. W następnych latach zamek, jak i całe te tereny przechodziły w ręce najpierw ponownie Bizantyjczyków, potem Katalończyków a następnie w połowie XIV wieku – Wenecjan. Wenecjanie widząc zbliżające się panowanie tureckie sami, bez walki opuścili twierdzę w 1470r. Turcy umocnili znacząco twierdzę, Grecy podczas wojny o niepodległość wielokrotnie podejmowali próby jej zdobycia oblegając ją bezskutecznie. Dopiero w 1833 roku Kokkinokastro zostało przejęte i wraz z Karystos i południową Eubeją włączone do państwa greckiego.

Tuż za bramą znajduje się niewielki piniowy zagajnik, potem teren jest odsłonięty, skalisty.















Odsłaniają się wspaniałe widoki na miasto i zatokę .









Po może 15 min. podejścia ścieżką jesteśmy pod bramą.

Wewnątrz murów wstawione zostały schodki umożliwiające wspięcie się w najwyższy punkt twierdzy. Ewidentnie również jest to efekt dofinansowania z ostatnich lat…dobrze że te średniowieczne zabytki nie popadają w zapomnienie i nie rozsypują się powoli a są jednak zabezpieczane, to już któraś kolejna w jakiej jesteśmy i możemy to obserwować.



















Na samym niemal szczycie wzgórza obudowanego murami postawiono kapliczkę Profitis Ilias. Trzeba przyznać że o ile greckie kapliczki zwykle są ładne i fotogeniczne, albo przynajmniej wyglądają zwyczajnie, o tyle ta jest wyjątkowo brzydka i nijaka .



Wewnątrz też nie powala , te zielone zacieki po lewej to efekt tego, że z tejże strony kapliczka przylega do szczytu wzgórza zapewne w celu osłonięcia jej od częstych tu silnych wiatrów.





Na dachu kapliczki



I na samym szczycie .

Stąd widać, że gdybyśmy podjechali pod twierdzę tak jak prowadziła nawigacja, znaleźlibyśmy się po tej właśnie, stromej i niedostępnej stronie, gdzieś pomiędzy tymi domkami.





Słupek szczytowy.





Potwornie tu wieje .





To był chyba poprzedni Profitis Ilias .





Urwisko oddzielające wzniesienie z twierdzą od reszty masywu Ochi.



Widoki





Wracamy. Byliśmy tu sami, ale nie do końca, bo jedną parę turystów spotkaliśmy podchodząc ścieżką, kolejna podchodziła gdy my już schodziliśmy.









Bardzo fajne miejsce , bardzo się nam podobała zarówno sama twierdza jak i z niej widoki. Warto było tu przyjechać, nawet mimo tego silnego, męczącego wiatru.

c.d.n.

I kolejna pojedyncza kolumna....

piekara114 napisał(a):I kolejna pojedyncza kolumna....

Trochę mniejsza, no i trochę nowsza .

21 września, piątek c.d.

Wracając chcieliśmy się jeszcze na chwilę zatrzymać w Karystos, tym razem już nie na plaży a po prostu w mieście. Klucząc po prostopadłych do siebie i jednokierunkowych uliczkach (o niezbyt równej nawierzchni, łagodnie mówiąc ) docieramy do nabrzeża. Tam autko zostaje w niezbyt głębokim ale cieniu, a my wybieramy się na krótki spacer.

Tak się akurat złożyło, że jesteśmy tuż przed muzeum archeologicznym. Co ma oznaczać ten eksponat, nie wiemy.





Inne elementy są już bardziej tradycyjne dla tego typu miejsc .







Nie planowaliśmy zwiedzania muzeum, także nie interesujemy się nim. Po drugiej stronie ulicy, nad brzegiem morza wznosi się wenecka forteca.



Pomiędzy nią na porcikiem rozciąga się nieduża plaża.











Kawałek klifowego wybrzeża z drugiej strony.





Forteca jest w dobrym stanie zachowania, ale nie można wejść do środka.

Chwilę czasu spędzamy na nadmorskim bulwarze, zadbanym, zielonym, z podlewaną trawką







Co zaskakujące, tutaj w mieście prawie w ogóle nie czuć tego potężnego wiatru… może powoli już ustaje?























Nie był to długi spacer, nie była to długa wizyta. Niemniej dało się wyczuć w Karystos taką atmosferę lekkiego końca świata . Tyle że o prawdziwym końcu świata to dopiero mieliśmy się niedługo przekonać .

c.d.n.

21 września, piątek c.d.

Wczesnym popołudniem wyjeżdżamy z Karystos w kierunku wschodnim, czyli inaczej mówiąc w kierunku końca wyspy . W południowo wschodniej części Eubei, zarówno w zatoce w której leży Karystos, jak i na wybrzeżu na samym krańcu wyspy są w sporej ilości całkiem fajne plaże… postanowiliśmy się przedostać do tych drugich.

Z Karystos droga (asfaltowa, przyzwoita) wspina się na zbocza masywu Ochi. Widoki są naprawdę świetne .



W dole widać liczne plaże zatoki.



Na „przełęczy” , w miejscu gdzie trasa przewija się na bardziej wschodnią stronę masywu zatrzymujemy się. Po raz kolejny rozważam co robić, którą drogę w dół wybrać… jest ich w tej okolicy kilka, są długie i wszystkie już bez asfaltu . Wiedziałem o tym i liczyliśmy się z tym, że chcąc dostać się na fajnie wyglądające na zdjęciach i mapach plaże trzeba się będzie trochę pomęczyć…

Ostatecznie postanawiamy zjechać w dół właśnie stąd, a będąc już na dole, na wybrzeżu, zorientujemy się w sytuacji i zdecydujemy co robić dalej.

Jedziemy zatem. Szutrówka jest szeroka a jej jakość jest znośna, choć bez szału. Oczywiście pyli się za nami niemiłosiernie. Przypuszczamy, że arteria ta powstała w takiej postaci po to by zapewnić dojazd do powstających jakiś czas temu licznych farm wiatrowych… ze zdumieniem stwierdzamy, że te farmy, przynajmniej w tym miejscu są opuszczone i zaniedbane, wiatraki niszczeją, często mają połamane już skrzydła.



Zjechać było jeszcze w miarę, ale wolałbym tędy nie podjeżdżać z powrotem .

Jadąc tędy dociera się najpierw do niewielkiej plaży Platis Gialos. Leżącą kawałek na północ plażę Agios Nikolaos przynajmniej jak na razie odpuszczamy widząc jak wygląda droga w tamtą stronę wzdłuż wybrzeża. Zajeżdżamy na plażę nad którą domy są zarówno na wzgórzach jak i w dolince którą się dojeżdża. Plaża jest genialna , porzucamy auto na trawiastym placyku nad samym brzegiem i pędzimy do wody…fale są dość spore ale koniecznie chcemy się zamoczyć w tej wspaniałej, ciepłej wodzie.







Platis Gialos



No tłumu nie ma .





Jest i piasek, jest też taki żwirek (prawie jak na Sardynii tu i ówdzie )

Jest BOSKO .

Plaża jest genialna , ale zgodnie uznajemy, że nie będzie to dobre miejsce biwakowe , na noc tutaj jednak nie zostaniemy. Jedno, najważniejsze, to to, że jest tutaj kilka zabudowań a dobrze widzieliśmy, że nie są to pozamykane domki, są w nich ludzie…poza tym placyk zupełnie pozbawiony jest drzew czy krzewów, które mogłyby dać trochę cienia i służyć za minimalną choćby zasłonkę. Skoro nie zostaniemy, to trzeba się zbierać i szukać czegoś innego. Dojazd fatalny, ale jakiś wybór wydaje się, że będzie…







Powoli przetaczamy się kawałek dalej do kolejnej zatoczki z osadą Kastri. Tu domów jest więcej, wygląda na to że kiedyś przed laty musiała być tutaj normalnie zamieszkała wioska rybacka.



W tej samej zatoczce jest jeszcze druga plaża nad którą nie ma żadnych zabudowań.



I tutaj to już moglibyśmy zostać… ale decydujemy, że może spróbujemy jeszcze dalej, najwyżej wrócimy.








Kilometr dalej widzimy następną plażę – Kalamos. I to jest właśnie TO o co nam chodzi - wypatrujemy fajne miejsce nad samym brzegiem, nieco oddalone od drogi, są tam rachityczne tamaryszki i widać płaskie kamienie utwardzające podłoże. Tylko jak tam dojechać?... też się da , co prawda po zaoranym i zabronowanym kawałku pola ale damy radę, nawet mimo lekko zasypanego zjazdu. Chwila kombinowania jak dobrze ustawić auto i już… mamy swoje wymarzone miejsce .

Zostajemy na Kalamos do wieczora. Niesamowita sprawa, ale popołudniu wiatr ucichł całkiem i zrobiła się genialna, wymarzona pogoda na kilka godzin plażowania w absolutnie całkowitej samotności i odosobnieniu. Nad Kalamos co prawda stoi jeden budynek, ale daleko dość od nas i na 100% jest zamknięty i chyba w ogóle nieużywany. Napływaliśmy się za wszystkie czasy, także z maską, wyleżeliśmy do zachodu prawie słońca. Potem rozbiliśmy prawdziwy obóz, ugotowaliśmy sobie obiad… to było właśnie dokładnie to o co nam chodzi na wyjeździe, to było to czego szukamy, co właśnie od czasu do czasu możemy znaleźć w Grecji .



A - miejsce noclegowe nieopodal Brauronu
B - Rafina
C - Marmari
D - Pachia Ammos (plaża)
E - Karystos
F - Kokkinokastro
G - plaża Platis Gialos
H - plaża Kalamos

c.d.n.

Karystos - ta plaża pod klifami bardzo fajna. I warto byłoby tam snurkować...

Plaża kąpielowa - jak sam napisałeś genialna.

Świetne miejsce na kilkudniowy odpoczynek podczas objazdówki.

Takie zabezpieczone ruiny na szczytach gór bardzo mi się podobają , tak jak fort który wygląda autentycznie

Jan32 napisał(a):Świetne miejsce na kilkudniowy odpoczynek podczas objazdówki.

Szczególnie w takim tłumie


Pozdrawiam
Piotr

piekara114 napisał(a):Karystos - ta plaża pod klifami bardzo fajna. I warto byłoby tam snurkować...

Możliwe... choć to tylko mała miejska plażyczka , dla nas się nie nadaje. W okolicy (bliższej i nieco dalszej) jest mnóstwo innych, różnorodnych plaż...

piekara114 napisał(a):Plaża kąpielowa - jak sam napisałeś genialna.

Zgadza się. Super podłoże, piękny kolor wody... wiele więcej nie potrzeba .

Jan32 napisał(a):Świetne miejsce na kilkudniowy odpoczynek podczas objazdówki.

Dokładnie tak . Może akurat Platis Gialos niekoniecznie ze względu na zabudowania, to w tym rejonie na pewno 2 plaże się do tego nadają. Nie wiem jak z Agios Nikolaos bo tam ostatecznie nie dotarliśmy, ale wydaje mi się, że też byłaby odpowiednia.
Kilka dni na pewno można by tam spędzić pod warunkiem wcześniejszego zabezpieczenia odpowiedniej ilości wody , na miejscu nic nie ma. Tym niemniej, w razie potrzeby można ostatecznie wybrać się po wodę do Platanistos, tam jej nie brakuje .

A w ogóle - witaj w naszej relacji

piotrf napisał(a):Takie zabezpieczone ruiny na szczytach gór bardzo mi się podobają , tak jak fort który wygląda autentycznie

Bo jest autentyczny. Myślę że w trakcie tej przeprowadzonej w ostatnich latach restauracji zabytku ingerencja w mury jeśli w ogóle była, to była znikoma.

piotrf napisał(a):Szczególnie w takim tłumie

Myślę że o tej porze roku w tej okolicy jest to norma .

Pozdrawiam