Hvar, Ivan Dolac 06.06-20.06

Mam pytanie: Czy może mieszkaliscie w Villa Conte w Ivan Dolac, bo my tam sie wybieramy 04,07,2009. A tak na marginesie wielkie dzieki za tak cenne infromacje

tadzikmal, serdeczne dzieki za odpowiedz.

tadzikmal napisał(a):

krakuscity napisał(a):Proponuję Ci odświeżyć Atojki temat.

Sorry, ale o co chodzi z tym odświeżeniem tematu Atojki?

Jak masz zdjęcia ze spotkania z Kasią to proponuję wrzucenie też ich do w/w tematu (adres podałem).
Sorry , ze się z tym wcinam w Twoją ciekawą relację.

krakuscity napisał(a):Jak masz zdjęcia ze spotkania z Kasią to proponuję wrzucenie też ich do w/w tematu (adres podałem).
Sorry , ze się z tym wcinam w Twoją ciekawą relację.

Niestety nie mam. Byłem u lekarza i niestety nie pamiętałem, żeby wziąć ze sobą aparat, czego bardzo żałuję

tadzikmal napisał(a):
Niestety nie mam. Byłem u lekarza i niestety nie pamiętałem, żeby wziąć ze sobą aparat, czego bardzo żałuję

Rozumiem, nie było tematu poczekam na dalszy ciąg relacji.

Niezłe akcje na moim ulubionym Hvarze i nie tylko Współczuję zdrowotnych dolegliwości i trochę zazdroszczę kulinarnych wrażeń

tadzikmal napisał(a):Droga, chociaż na mapie "żółta", była bardzo, bardzo wąska, w bardzo złej kondycji i pełna gałęzi po niedawnej wichurze (jedna nam się zaplątała w podwozie i po dobroci nie chciała się odczepić). Praktycznie przed każdym zakrętem trąbiłem. Ale te miny moich współtowarzyszy podróży po przejechaniu tego odcinka specjalnego (a szczególnie ich żon) - bezcenne. Powiedziałem, że to było preludium przed Hvarem, chociaż też miałem ciepło w portkach. Moja rada - jechać tylko głównymi drogami.

To się najlepiej pamięta, każdy bałkański kierowca powinien przejść taki chrzest bojowy

tadzikmal napisał(a):W tunelu Pitve mieliśmy niezłą przygodę. Światła dalej nie działały. Wjechaliśmy do tunelu. Nikogo nie było. W połowie tunelu z przeciwnej strony wjechał samochód. A za nim 4 następnych. Patrzymy się do tyłu za nami wjechało chyba z 6 samochodów. Sytuacja robiła się nie ciekawa. Stanęliśmy przed zatoczką i czekamy z przeciwka samochody jadą nie patrząc się na nic. Do zatoczki wjechał jeden samochód, drugi, trzeci, czwarty a piąty nie za bardzo miał miejsce. Na szczęście podjechaliśmy trochę i za nami się posunęły samochody i jakoś ten piąty się zmieścił. To był mój najdłuższy przejazd przez tunel.

Przypomniała mi się nasza przygoda w tunelu, tu trochę więcej napisałem, to jeszcze było przed założeniem świateł...

tadzikmal napisał(a):Dojechaliśmy do Starego Gradu. Znalazłem Ambulatorium. Wszedłem do lekarza. Po angielsku wytłumaczyłem co mi jest. Lekarz zaglądnął mi w gardło i powiedział: you have shit in your throat (or something like this). Pokazałem mu antybiotyk, który wziąłem (Azitrox). Zrozumiałem, że mogę go sobie w buty wsadzić. Wypisał mi Penicylinę. Wykupiłem antybiotyk. Przed wyjazdem sprawdziłem czy jest Kasia. Niestety jej nie było. Wróciłem do Ivan Dolac i poszedłem spać. Na drugi dzień tzn. w niedzielę poczułem się lepiej.

Jak chcesz poczytać nasz hvarski thriller medyczny, parę innych przygód i o spotkaniu z Kasią też to zapraszam tu. Ciekawe czy to ten sam lekarz u którego my byliśmy (w Starigradzie, nie w Jelsie). Chorwat by skumał po polsku, boli mnie gardło = boli me grlo

tadzikmal napisał(a):To nie był koniec przyjemnych wrażeń na ten wieczór. Po chwili przychodzi nasz sąsiad i mówi ze łzami w oczach, że Tosia przyszła do nich. Hurrrra, cieszymy się wszyscy. Oto Tosia w całej okazałości (...)

Fajnie że crna mačka się znalazła. Bardzo sympatyczna kota i mili właściciele

Fajnie piszesz o naszym Hvarze, będę czytał dalej!

Czwartek 18.06. jeszcze dwa dni i w sobotę odjazd. Dziś siostrzeniec kończy 30 lat. Wieczorem szykuje się impreza. Rano jeszcze idziemy na plaże. Tego dnia są dziwnie duże fale. Zabawy mamy co nie miara.



Po południu jedziemy, żeby kupić prezent dla siostrzeńca. Najpierw jedziemy do Jelsy. Nic nie znajdujemy. Jedziemy do Starego Gradu. Czekamy do 17 na otwarcie sklepów. W międzyczasie rozmawiam z Kasią. Kasia radzi, żeby przyjechać około 20 - wtedy studenci wystawiają obrazy. Nie mamy czasu. Wchodzimy do pamiątkarskiego i kupujemy ramki na zdjęcia i obrazek z kamienia. Wracamy do Ivan Dolac. Przed imprezą dziewczyny idą do fryzjera. Dobrze, że żona siostrzeńca jest fryzjerką



Impreza zaczyna się o 18. Tym razem jemy różne mięsa z grila.



Po kolacji idziemy na spacer. Fale wymyły brzeg naszej plaży i pojawił się ... piasek. Plaża wygląda tak:



Niestety wracając córka zadziera sobie paznokcia. Podchodzi krwią. Puchnie i jest czerwony. Nie wiemy co robić. Pytamy się naszej gospodyni. Radzi na noc zawinąć w watę z rakiją. Tłumaczy, że rakija wyciągnie ropę na zewnątrz.
Jutro ostatni dzień. Postanawiamy zamówić na ostatni dzień coś z owoców morza. Zamawiamy sałatkę z ośmiornicy (Kasia mówiła, że koniecznie trzeba ją spróbować) i risotto z mule i krewetkami. Na wieczór robimy opatrunek na palec mojej córki z gazą namoczoną rakiją.
W nocy budzi nas alarm samochodu. Nie jest to normalne wycie alarmu, ale bardziej jęczenie. Wychodzę na taras - to jęczy samochód mojego siostrzeńca. Schodzę, siostrzeniec już tam jest. Nie wiemy co robić. Alarm zachowuje się co najmniej dziwnie. Wydaje dźwięki jakby jakiegoś kota zarzynano. Otwieramy samochód. Kota nie ma, a alarm się ucisza. Ale tylko na chwilę. Podejmujemy decyzję - przestawiamy samochód na drugą stronę domu pod lasek. He, he. Siostrzeniec jedzie, a tu mu alarm wyje -prawie jak Policja. Co dalej - myślimy. Do syreny dochodzą 3 kabelki (2 zasilanie i jeden sterujący?) Boimy się przecinać. Syrenę obwijamy szmatą i tym sposobem ją wygłuszamy. Idziemy w końcu spać. Rano telefon do serwisu - można ciąć. Tniemy. Jest wszystko ok. A szkoda, pomyślałem, fajnie by się jechało, prawie jak na sygnale:).

W piątek przygotowujemy się do wyjazdu. Odwijamy palec mojej córki. Jest czerwony i rzeczywiście naszła ropa. Niestety boli ją to. Ostatni dzień idziemy na plaże. Postanawiamy wyjechać tak, żeby zdążyć na prom o 11.30. O tej godzinie podobno pierwszeństwo mają samochody osobowe. Chcemy jeszcze zwiedzić Split. Tymczasem ostatnia kolacja. Oprócz sałatki z ośmiornicy i risotto z owocami morza (mule i krewetki), zamawiamy dwie porcje mięsa z grilla. Ja i dzieci nie przepadamy za owocami morza, więc musimy coś jeść:). Sałatka z ośmiornicy idzie na przystawkę. Próbuję. Kasia miałaś rację - jest pyszna.



Sałatka znika tak szybko, jak się pojawia:) Czekamy na risotto. W końcu jest.



Próbuję z bardzo dużą nieśmiałością. Pierwszy raz kosztuję mule i obieram krewetki. O kurczę - to jest pycha. Jem owoce morza !!! Żona patrzy się na mnie jakbym był chory. Pyta się czy coś mnie boli albo czy mam gorączkę . To jest tak dobre, że na mięso nawet nie patrzę. Jedno białe winko i idziemy spać. Zawijamy znowu w rakiję palec córki. Jak się później okazało, to był dobry pomysł. Dziś (03.07) już paznokieć zszedł a stan zapalny minął dwa dni po powrocie do domu.

Nazajutrz wcześniej wstajemy i się pakujemy. Wyjeżdżamy z Ivan Dolac o 10.05. Dojeżdżamy do Starego Gradu. Ustawiamy się w kolejce. Dużo coś tych samochodów - myślę. Ale nic grzecznie stajemy w kolejce. Zaczyna się pakowanie na prom. Jest to dużo większy prom niż ten, którym przypłynęliśmy. Pakują mnie i pierwszego siostrzeńca na górę (z boku taki podest) . Drugi siostrzeniec parkuje na dole. O dziwo wszyscy się mieszczą na promie. Dopływamy do Splitu. Ładny widok:



W Splicie się gubimy. Po pół godzinie się odnajdujemy i parkujemy w strefie turystycznej za szlabanem (oczywiście płatnej). Idziemy zwiedzać. Nawet spotykam moich kolegów



Niestety nie możemy dużo zwiedzać. Córka nie może chodzić. Jemy pizzę i o 17 udajemy się w podróż powrotną z postanowieniem, że musimy tu jeszcze wrócić. Już parę kilometrów za Splitem zaczyna się chmurzyć. Jedziemy dalej jesteśmy ok. 50 km za Splitem a temperatura na wyświetlaczu 10 stopni i ściana deszczu. Dodatkowo wiatr buja samochodem. Ciężko się jedzie. Ale mamy szczęście - załamanie pogody kiedy wyjeżdżamy. Po ok. 300 km tankujemy na OMV Diesel Premium. I tu po tym tankowaniu wydawało mi się, że najlepiej samochód jedzie. Nawet lepiej niż po zatankowaniu VPowera na Shellu w Austrii. Przed wieczorem wjeżdżamy do Słowenii. Jedziemy 60 na godzinę, bo są non stop ograniczenia (jak jechaliśmy do Chorwacji to Policaje tu stali) . Kierujemy się na Ptuj. Szczerze mówiąc droga nie jest dobrze oznakowana. Jechaliśmy na centrum Ptuja i dalej na Lenart. O 21 z minutami wjeżdżamy do Austrii w Mureck. Stacja Shell w Murecku nieczynna. Mijamy przed samym wjazdem na autostradę jakąś stacje. Potem żałuję, że nie zatrzymałem się kupić winiety. Wjeżdżamy na autostradę bez winiety. Jedziemy ok. 15 km i dojeżdżamy do Shella . Tam kupujemy winietę i tankujemy. Dalej jedziemy przez Wiedeń, Reintal, Breclav, Brno (tu mała drzemka) Ołomuniec, Krnov, Głubczyce, Krapkowice i Wrocław. Do Wrocławia dojeżdżamy o 7 rano. Podczas drogi w Czechach myślałem, że popsuł mi się komputer w samochodzie. Zapaliły mi się lampki ostrzegające przed śliską jezdnią, które zapalają się przy 4 stopniach. O kurcze najmniej było 2 stopnie. Przeżyliśmy szok termiczny. Chorwacjo wróć...

Mamy nadzieję, że nie była to nasza ostatnia podróż do Chorwacji, jak również nie ostatnia na wyspę Hvar. Zapach rozmarynu, rozległe leniwie kołyszące się na wietrze lawendowe łąki, wysokie pinie, gaje oliwne i winnice schodzące po zboczach gór do kryształowo czystego Jadranu. To właśnie jest Hvar. Jakże do tego nie wrócić.

Dziękuję wszystkim, którzy poświęcili swój czas na czytaniu naszych wspomnień. Mam nadzieję, że się podobało.

"Próbując opisać jej piękno, Platon rzekł, że zatopiona Atlantyda była "szczęśliwą słoneczną wyspą wydzielającą upojne zapachy". Każdy, kto choćby raz odwiedził wyspę Hvar, z łatwością może wyobrazić sobie piękno Atlantydy" *
* za www.hvarinfo.com

Super tylko szkoda że już koniec
A może jednak coś Ci się jeszcze przypomni

Aneta.K napisał(a):Super tylko szkoda że już koniec
A może jednak coś Ci się jeszcze przypomni

Jasne, jak tylko mi się coś przypomni to napiszę. Ale mój siostrzeniec odgrażał się, że coś dopiszę. Zobaczymy

Pozdrawiam

Witam -super relacja!!! Mam pytanko jak powiedzieć aby dostać takie risotto z mulami i krewetkami i czy jest to danie dostępne tylko na wyspach czy gdzie indziej również

Pozdrawiam i fajna relacja

wusia napisał(a):Witam -super relacja!!! Mam pytanko jak powiedzieć aby dostać takie risotto z mulami i krewetkami i czy jest to danie dostępne tylko na wyspach czy gdzie indziej również

My prosiliśmy o jakieś danie z owocami morza. I dostaliśmy risotto z mule i krewetkami. Miejscowi wiedza co mogą zaproponować.

tadzikmal napisał(a):

wusia napisał(a):Witam -super relacja!!! Mam pytanko jak powiedzieć aby dostać takie risotto z mulami i krewetkami i czy jest to danie dostępne tylko na wyspach czy gdzie indziej również

My prosiliśmy o jakieś danie z owocami morza. I dostaliśmy risotto z mule i krewetkami. Miejscowi wiedza co mogą zaproponować.

Chyba sobie zdjęcie zeskanuję i pokażę palcem bo to tak apetycznie wygląda że muszę to mieć hi hi

Tadzik, relacja bombowa Czyta się jak dobrą książkę przygodową... może Ty się minąłeś z powołaniem ??? Teraz tylko czekać na komentarz siostrzeńca - miłośnika Włoch , hehehe.....

monia555 napisał(a):Tadzik, relacja bombowa Czyta się jak dobrą książkę przygodową... może Ty się minąłeś z powołaniem ??? Teraz tylko czekać na komentarz siostrzeńca - miłośnika Włoch , hehehe.....

Dzięki bardzo,
Siostrzeniec teraz bawi za oceanem, ale jak wróci to go podpuszczę