Bujanie przy wulkanie – Eolie 2017

Męska część załogi poszła jeszcze do najbliższego (chociaż wcale blisko nie był) sklepu po zakupy piwne.
Potem dolaliśmy wody do zbiorników i mogliśmy rozpocząć przedostatni etap rejsu.











Vulcano będzie później…






… a na razie opływanie Lipari w kierunku przeciwnym do wskazówek zegara .

Z Lipari na Vulcano


Pogoda dopisywała , co sprzyjało realizacji planu (opłynięcie północnej i zachodniej części Lipari). Minęliśmy Monte Rossa…



Tu hodują rybki .



Canneto i tereny ponad nim…

Przed nami białe wybrzeże w rejonie starych kamieniołomów pumeksu, z ruinami opuszczonej kopalni i zakładu przetwórczego oraz pomostami do załadunku urobku na statki.

Są tu białe (albo nieco szare ) plaże – Spiaggia della Papesca i Spiaggia Bianca. Jasne pumeksowe dno sprawia, że kolor wody jest fantastycznie błękitny (będzie to lepiej widać w kolejnych odcinkach ).

Havana Beach…





Postanowiliśmy zatrzymać się w pobliżu, aby zażyć kąpieli w błękitach .
Mieliśmy trochę problemów ze zrzuceniem kotwicy, ale nie z powodu zbyt dużych głębokości (bo tu akurat było przyjaźnie ), lecz z kolejnych niedostatków jachtowego sprzętu. Po prostu, winda kotwiczna nie zadziałała, bo prądu jej brakowało. Kabelki nie stykały jak należy, więc coś się rozłączyło podczas silnego bujania w dniu poprzednim.







Na szczęście nasi panowie znaleźli miejsce, w którym awaria nastąpiła. Po kilku kółeczkach w pobliżu pumeksowego wybrzeża, prąd dla kotwicy przywrócili. Mogliśmy stanąć .

Kotwicowo pechowy rok widzę Nasza też nie zadziałała

Cóż, łódki się starzeją, w ubiegłym roku buntowały się kotwice . U nasz na szczęście obyło się bez siniaków

Część załogi zażywała kąpieli w pobliżu łódki, ja jednak musiałam w tym celu dotrzeć na brzeg. Jacyś „przybrzegowi” chętni też byli, tyle że raczej wybrali się tam wpław . Na szczęście udało mi się znaleźć pomoc .



Pumeksowe strome ściany schodzą do samego morza… Na Lipari wydobywano kiedyś jeden z najlepszych pumeksów na świecie.



Wyspa utworzona została w wyniku czterech erupcji wulkanicznych, z których najsilniejsza była trzecia, między 20 000 lat p.n.e. i 13 000 lat p.n.e.
Ostatnia odnotowana erupcja wystąpiła w V wieku naszej ery, pumeksowy popiół pokrył wówczas liparyjskie wioski.
Obecnie wulkany na wyspie uznawane są za nieczynne, w zachodniej części Lipari wciąż jednak występują zjawiska geotermalne, spotyka się fumarole…

Wulkaniczny pumeks i obsydian pokrywają północno-wschodnią część wyspy Lipari. Pumeks jeszcze do niedawna był masowo eksploatowany, stąd tak liczne pozostałości infrastruktury górniczej na terenie Cave di Pomice – kamieniołomu pumeksu. Ta wulkaniczna skała magmowa zbudowana jest z porowatego drobnoziarnistego szkliwa wulkanicznego powstałego z pienistej lawy. Kiedy lawa wydostaje się na powierzchnię, na skutek obniżenia ciśnienia rozpuszczone w niej gazy wydzielają się w postaci pęcherzyków, jednocześnie lawa gęstnieje …
Kopalnie pumeksu były źródłem utrzymania i miejscem pracy dla wielu mieszkańców Wysp Eolskich. Postępująca degradacja środowiska wpłynęła na decyzję o wstrzymaniu wydobycia w kopalniach odkrywkowych.

Podczas plażowania pod pumeksowym zboczem, można zabrać sobie fajne kawałki pumeksu . Na łódce zmieścilibyśmy ich sporo, niestety byliśmy ograniczeni pojemnością bagaży samolotowych .

Oprócz pumeksu, pobliskie tereny były (już od czwartego tysiąca p.n.e.) miejscem eksploatacji obsydianu, wykorzystywanego dawniej do wyrabiania narzędzi.
Obsydian to skała wylewna, złożona niemal wyłącznie ze szkliwa wulkanicznego, powstająca w wyniku natychmiastowego stygnięcia lawy. Barwa obsydianu może być brunatna, ciemnoszara, czarna – w zależności od obecności pigmentu hematytowego lub obecności niektórych minerałów. Rozłożenie barw może być jednolite, pasiaste, wstęgowe lub plamiste. Czysty obsydian, bez domieszek innych minerałów jest czarny i taki właśnie występuje na Lipari, gdzie wydobywano go już w neolicie. Najbogatsze złoża na wyspie to Fossa delle Rocche Rosse, pod pumeksowym Monte Pilato.
Na wybrzeżu też można go trochę znaleźć wśród pumeksów, więc co nieco wzięliśmy sobie na pamiątkę .

Czarny ten pumeks, a przy stopie biały się od razu robi hihihi

Wolisz biały?
No to jest

Widoki z brzegu mieliśmy fajne, jednak w wodzie życia zbytnio widać nie było. Zapewne dlatego, że nawet lekka fala kotłowała pumeksowe drobinki leżące na dnie. Dalej od brzegu ryby być musiały nawet niemałe, nie bez powodu przecież pojawiły się rybackie łódki. Sami zresztą widzieliśmy sporą ławicę w tym czasie, gdy kręciliśmy się łódką podczas naprawy windy kotwicznej.

Pontili (albo Pontile) czyli pozostałości molo służącego do załadunku pumeksu na statki towarowe.

Niby płaska woda a jednak fale duże Pięknie

beatabm napisał(a): Niby płaska woda a jednak fale duże

Zapewne efekt mocnego rozkołysu morza w dniu poprzednim