Zdjęcia z delfinem nie będzie - Lošinj i Korčula 2024

mchrob napisał(a):Piękne te pogledy na drugą stronę. Szkoda że tam już nie pojechaliśmy.

Niestety nie da się zobaczyć wszystkiego. Czasami nie wiemy, że kilka kroków dalej jest coś ciekawego. Zawsze można wrócić

mchrob napisał(a):A co do kanału w Malim Losinju. Zastanawiam się dlaczego ten kanał Osorski podzielił jedną wyspę na dwie kawałki, a drugi już nie?

Trzy wyspy to już by było za dużo Podejrzewam, że może to mieć związek z czasem, kiedy te kanały powstały...

marze_na napisał(a):

maslinka napisał(a):Wolę żeńską formę; w użyciu są obie - Televrin i Televrina.

Oj to ja zdecydowanie wspinałam się na tego Televrina .

Miejscowi chyba wolą formę Televrina :


(tablica w Nerezine)

Chociaż oczywiście mogę się mylić

piekara114 napisał(a):Tyle lat czytam forum, a tu kilka dni i już dwa ST w Cro są

Niezłe

Bartek81 napisał(a):Kraniec Lošinji widokowo przepięknie

Bardzo nam się tam podobało

majkik75 napisał(a):Nadrobiłem relację po powrocie i już będę na bieżąco Widoki super

Witaj po wakacjach

megidh napisał(a):A czytając o Providency przypomniał mi się ten utwór. Może nie ma nic wspólnego z tym punktem widokowym, ale jest piękny.

Bardzo klimatyczny

te kiero napisał(a):Właśnie słuchałem sobie do Twojej relacji Omega Gyöngyhajú lány (Dziewczyna o perłowych włosach) i mi się pomyślało, że o Tobie musiałoby to lecieć Dziewczyna o wielu Sukienkach , ale wole tego nie tłumaczyć na madziarski

Spróbuj
I dzięki za dziewczynę

A sukienek, nie będę tego ukrywać, mam bardzo dużo Chodzę w nich w zasadzie tylko latem (Mam oczywiście też zimowe czy jesienne , ale kiedy jest chłodno, preferuję spodnie.) Ostatnio lata mamy coraz dłuższe, więc może sukienki nie będą się marnować w szafie

te kiero napisał(a):Wspaniały pogled. Z góry wygląda na piękne miasteczko, bardzo zachęcająco.

Z dołu też Jeszcze pokażę

te kiero napisał(a):

maslinka napisał(a):

te kiero napisał(a):Właśnie słuchałem sobie do Twojej relacji Omega Gyöngyhajú lány (Dziewczyna o perłowych włosach) i mi się pomyślało, że o Tobie musiałoby to lecieć Dziewczyna o wielu Sukienkach , ale wole tego nie tłumaczyć na madziarski

Spróbuj

No wrzuciłem w translator

Ja też

te kiero napisał(a):Chętnie zobaczę, choć pewnie gdzieś już widziałem.

Na pewno My też raz już tam byliśmy

Kapitańska Baba napisał(a):Ten kanał wydaje się bardzo wąski. Jak zrobią się prądy to przeprawa nim musi być ciekawym przeżyciem, zwłaszcza dla sternika

Podejrzewam, że tak A dla kierowców stojących przed szlabanem to fajna atrakcja. Przynajmniej raz

Kapitańska Baba napisał(a):Widoki bardzo ładne, bora zdecydowanie poprawiła widoczność

Czasami się przydaje, byle nie wiała zbyt długo

Dzień 4. (2 lipca, wtorek): Wejście na Sv. Nikolę - część pierwsza

Po 18:00 jesteśmy gotowi na wycieczkę :



Pogoda jest średnia Zachmurzyło się całkowicie; głupio by było, gdybyśmy mieli słabe widoki ze szczytu. Zaleta jest taka, że nie jest gorąco i będzie nam się dobrze szło Małż natomiast mówi, że ma przeczucie i słońce wyjdzie przed samym zachodem - dostaniemy nagrodę On czegoś takiego jak przeczucia nie ma , raczej chodzi o to, że sprawdził prognozy pogody

Idziemy przez Nerezine i rozmawiamy o pogodzie właśnie Zastanawiamy się, czy to dobrze, że nie wzięliśmy kurtek Ostatecznie Małż postanawia zawrócić, ja idę dalej. Spokojnie; wiem, gdzie skręcić; nie zgubię się

Tabliczka wielka jak byk , idę więc tak, jak pokazuje:



Docieram do makabrycznego domu :



którego pilnuje kot o złowieszczym spojrzeniu :



Ciarki przechodzą mi po plecach... A to już przesada i ostentacja:



Na szczęście wyżej spotykam miłe kocie towarzystwo :



Kiedy jestem przy tej tablicy:



właśnie dzwoni Małż z pytaniem, gdzie jestem. Mówię mu, przy którym domu skręciłam, że później musi minąć "makabryczną wystawę" i informuję, gdzie na niego czekam.

Wkrótce go widzę. Dumna z siebie mówię coś w stylu: - Trudno byłoby się tu zgubić
- Ale Tobie się udało! - odpowiada Małż

Okazuje się, że planowaliśmy iść innym (krótszym) szlakiem, który zaczyna się też w Nerezine, ale w innym miejscu.
Jest prawie 18:30, zachód słońca będzie o 20:40... Nie zdążymy wejść na Televrinę (Patrz: czasy na tablicy.) A może zdążymy?

Bardzo mi głupio, że nawaliłam i postanawiam iść tak szybko, jak tylko potrafię Może się uda "zaliczyć" i Sv. Nikolę, i Televrinę. Z tego, co czytałam (i oglądałam) w necie, najpiękniejsze widoki są z tego pierwszego szczytu. Ale Televrina jest najwyższa na wyspie Lošinj...

Zaleta jest taka, że pójdziemy granią Osorščicy (widoki powinny być super) i wrócimy inną trasą. Będzie ciekawiej niż tam i z powrotem po własnych śladach Małż nie jest na mnie zły , a ostatecznie okaże się, że będziemy bardzo zadowoleni z takiego obrotu sprawy i trasy, którą wybrał za nas los

Wychodzimy powyżej Nerezine i robi się ciekawie. Musimy przejść takim tunelem - pod drogą:



Przez moment trasa wygląda tak:



ale po chwili już normalnie - dość stromo, ale (na razie) przyjemnie. Trzeba zasuwać :



Szlak jest cały czas bardzo dobrze oznaczony:



Problemem może być mnóstwo pajęczyn i wielkich pająków. Ja się ich nie boję, więc ok Chociaż zgarnianie pajęczyny na twarz jest średnio przyjemne , a w czasie całej wycieczki zdarza mi się to kilkukrotnie... Obawiamy się poskoków, ale nie stwierdziliśmy ich obecności. Gospodarz później powiedział nam, że, z tego co wie, raczej tu nie występują. Natomiast jest sporo dzików Dobrze, że nie wiedzieliśmy o tym wcześniej

Chwila na odpoczynek i podziwianie widoków:



Pod Velebitem świeci słońce:



W dole Nerezine, dalej Punta Križa:



oraz "słoweńska wioska":



Wychodzimy na grań i otwierają się widoki na drugą stronę:



Wyspa Unije i zatoczka Tomožina:



Mali Lošinj pod chmurami, a na wyspach Silba i Premuda (być może również na Iloviku) słonecznie:



Podobnie na Rabie:



Zdobywamy pierwszy szczyt - Počivalice:



Nietypowe i fajne światło :



W okolicach Puli chyba leje :



Przez moment martwimy się, że to przyjdzie do nas, ale nie - Małż ma przecież przeczucie

Szlak zaczyna się robić bardzo ciekawy. Jestem zachwycona i skaczę po skałach :



Super jest to, że teraz szybko "robimy" wysokość A widoki coraz lepsze:



Spotykamy dwie koleżanki :



Jedna z nich trochę mniej dba o higienę :



I to tyle, dwie owce i żadnego człowieka na trasie Trochę nieswojo, ale właściwie fajnie

Velebit coraz piękniej oświetlony:



Widać już cały grzbiet Lošinja:



A słońce... wygląda na to, że Małż miał rację - zaraz wyjdzie zza chmur :



W drugą stronę z kolei widzimy Osor:



Wygląda na malutką miejscowość

A teraz czas na wspinaczkę po ostrych skałach Chyba ktoś miał duże poczucie humoru, wyznaczając szlak dokładnie w tym miejscu :



Dajemy radę, chociaż tutaj akurat łatwo nie jest. Całe szczęście mamy solidne buty trekkingowe za kostkę i kije Nagrodą są widoki :




A cel (Sv. Nikola) już blisko:



Na koniec odcinka mapka i spoiler (I tak już wiadomo, że na Televrinę nie zdążymy.):



Słońce wychodzi zza chmur (tuż przed ostatecznym zachodem ) i mamy kilkadziesiąt minut prawdziwej magii Pokażę ją w następnym odcinku

majkik75 napisał(a):Pająki Jakbym wziął rodzinkę na ten szlak, to bym doleciał do słonecznego Velebitu

majkik75 napisał(a):Mam tylko wrażenie, że "umowność" i "swoboda" w przygotowaniu szlaków w Cro jest spora?

Na trasie "kropka" była dobrze widoczna Poszłam niewłaściwym szlakiem, bo nie wiedziałam, że jest inny na Osorščicę, więc również na Televrinę. Mąż to wiedział, a ja się nie przygotowałam

marze_na napisał(a):

maslinka napisał(a):Może się uda "zaliczyć" i Sv. Nikolę, i Televrinę. Z tego, co czytałam (i oglądałam) w necie, najpiękniejsze widoki są z tego pierwszego szczytu. Ale Televrina jest najwyższa na wyspie Lošinj...

Chyba nie tylko Ty o tym czytałaś , bo jak my zdobywaliśmy oba szczyty to zdecydowana większość turystów kończyła wycieczkę na Nikoli i mało kto decydował się iść dalej na Televrina.

A Wy szliście szlakiem po grzbiecie/grani? Czy tym, którym będziemy wracać?
Jest jeszcze inna opcja - trasa prowadząca z Osoru, która wygląda bardzo fajnie i chętnie bym kiedyś tamtędy poszła

Kapitańska Baba napisał(a):Pająki na szlaku? To znaczy, że nigdy się tam nie pojawię
Jedna pajęczyna na twarzy i chyba sama bym się wystrzeliła w kosmos

Wiem, pamiętam, jak uwielbiasz pająki