Wrześniowa Chorwacja 07,08,09 i 2020 - góry,wyspy i jeziora

Koniec A było tak miło...
Ja też bardzo dziękuję za tę przepiękną relację, cudowne zdjęcia i że mogłam z Wami pospacerować, tam gdzie mnie nie było

kulka53 napisał(a):Wszystkich Was zapraszamy na wspomnienia z wędrówek górskimi szlakami i odwiedzenia kilku innych miejsc w Bułgarii i okolicach
.......tak więc Tymono, na inne odcinki nie aż tak długo

No to przygotujcie dla mnie miejsce w czytelni D D tym bardziej, że Bułgaria to teren dla mnie obcy, więc tym bardziej chętnie wybiorę się z Wami na wyprawę

pozdrawiam serdecznie
magda

Na koniec jeszcze parę słów podsumowania.

Przejechaliśmy około 3800 km
Całkowity koszt wyjazdu to około 2200 zł , w tym 1000 zł na paliwo i 800 zł na noclegi.
Przywieźliśmy około 1000 zdjęć i silne postanowienie by robić ich jeszcze więcej

Niestety z przyczyn pogodowych nie udało się nam zrealizować 2 głównych celów wyjazdu, zdobycia najwyższych szczytów Chorwacji i BiH ( i jeszcze jednego mniejszego, górskiego celu ) i to jest największe rozczarowanie .

W planach było jeszcze zwiedzenie Korculi, przynajmniej miasta, nie zdecydowaliśmy się i mamy zamiar tam wrócić.
Poza tym wszystkie cele możemy uznać za zaliczone , a wejście na Pradziad w Jesenikach było nadprogramowe.

Największe, naszym zdaniem, tegoroczne hity (kolejność przypadkowa):

- wjazd na sv. Jure
- widok ze szczytu sv. Ilja
- Żuljana
- Loviste
- Duba Peljeska
- w ogóle krajobrazowo cały Peljesac
- Stari Grad
- tunel Pitve
- Vrboska

Mapka z odwiedzonymi przez nas w tym roku miejscami


A TUTAJ link do podobnej mapki, pokazującej miejsca odwiedzone przez nas w roku 2007 (bez Istrii i Dubrovnika w których byliśmy jeszcze wczesniej)


Lista odwiedzonych przez nas wszystkich chorwackich szczytów:

- Vrh Bijelich Stijena
- Klek
- Zavizan
- Gromovaca
- Sv. Vid
- Kamenjak (Straża)
- Sv. Nikola
- Sv. Jure
- Sv. Ilja

i mamy nadzieję, że w tym, 2009 roku, ulegnie ona wydłużeniu..........

Lidio, Kulko - cieszę się, że mogłem z Wami dokończyć podróż po okolicach, którymi wędrowałem 2 lata wcześniej.
Nie udało mi się towarzyszyć Wam na bieżąco - życie podyktowało mi swoje plany, które skrzyżowały się z moimi i na dość długo skuteczne wyeliminowały z utartych schematów. Doskonale widać to na przykładzie Dinary i Maglica , które jak klamrą spięły Wasze piękne przeżycia.
Ale od czegóż są marzenia i wiara, że się w końcu spełnią
Że się znajdzie własny raj na ziemi, choćby nawet okupiony skręconą kostką i zmęczeniem
Zaszczepiliście we mnie kolejne marzenie, właśnie Dinarę - a gdyby nawet nie zostało zrealizowane, to chwile spędzone nad planowaniem tej podróży są cudowne same w sobie.
Pozwólcie, że zamieszczę tu zdjęcie z Sv.Ilji z 2006 r i usypane przeze mnie kopczyki - na pamiątkę odczuwanego tam cudownego poczucia szczęścia.
Zapisuję się na kolejne wspólne wędrowanie !
Pozdrawiam Was ciepło

Moje problemy z netem dopiero dziś mi pozwalają Wam podziękować za - jak zwykle - wspaniałą ucztę dla oczu i serca. Dziękuję raz jeszcze. Wędrowanie z Wami, to prawdziwa przyjemność i gwarancja odnalezienia jakiejś takiej błogości i spokoju. Dzięki!

Dołączam do grona Czekających na Bułgarię Uściski!

Plavacu, wszystko rozumiem. Czasem nie jest tak jak byśmy sobie życzyli, życie daje nam w kość......... trzeba mimo wszystko wierzyć, że będzie lepiej. Bo kiedyś musi
W każdym razie cieszę się, że o nas nie zapomniałeś

Czekamy na Dinarę, może Wam się uda, my jak już pisałem, mamy zamiar spróbować się z Nią zmierzyć jeszcze raz

I dziękujemy za zdjęcie
Po głębokiej analizie naszych zdjęć ze sv Ilji i porównaniu z Twoim, doszliśmy do wniosku, że bardzo możliwe, że jedno z nich zostało zrobione w tym samym miejscu i przedstawia Twoje kopczyki . No ale pewności nie mam

shtriga napisał(a):Wędrowanie z Wami, to prawdziwa przyjemność i gwarancja odnalezienia jakiejś takiej błogości i spokoju.

bo my to tak naprawdę niespotykanie spokojni ludzie jesteśmy..........

Dziękujemy Wam bardzo i mamy nadzieję, że wyprawa w bułgarskie góry również dostarczy wielu miłych wrażeń

Lidio, Kulko
I ja dziękuję za wspaniałą opowieść Świetnie się czytało, a zdjęcia są doskonałe

pozdr

P.S.
Pradziad to niestety najbardziej komercyjny szczyt Jeseników Na szczęście w tych górach jest sporo szlaków mniej uczęszczanych, podobnych do tego żółtego, którym doszliście do Svycarni... Bywam tam najczęsciej zimą i wtedy sytuacja jest przyzwoita, większośc ludzi kręci się wokół wyciągów narciarskich, a na szlakach jest pustawo

Wiatry i mróz na pewno rozsypały tamte kopczyki, chociaż - czemu nie wierzyć, że to są te same - bo miejsce jest - to samo
pozdrawiam

Januszu
wiem, że jesteś fanem Jeseników, jest tu kilka takich osób i wszyscy polecali Keprnik i okolice. Przejeżdżaliśmy nawet obok niego rok wcześniej bo Cervenohorske Sedlo było zamknięte. Ale my, a co tam, po prostu chcieliśmy zdobyć od razu najwyższy szczyt nie będziemy się przecież rozdrabniać i się trochę nacięliśmy

A puste szlaki, jak i wszędzie, są na pewno

Plavacu
to jestem w szoku, że to naprawdę jest to samo miejsce
W końcu tam na górze jest trochę przestrzeni do pochodzenia, a ja musiałem pstryknąć akurat Twoje kopczyki.
Bo w to, że to są Twoje właśnie kamienie, tylko już nieco rozsypane, nie wątpię
To kolejny dowód na to, że dzięki forum świat zmniejsza się, możemy znaleźć się w tych samych miejscach gdzie inni również mieli miłe chwile, nawet zdarza się, że w tym samym czasie i to jest jedną z jego głównych zalet

Pozdrawiam

kulka53 napisał(a):Plavacu
to jestem w szoku, że to naprawdę jest to samo miejsce
W końcu tam na górze jest trochę przestrzeni do pochodzenia, a ja musiałem pstryknąć akurat Twoje kopczyki.
Bo w to, że to są Twoje właśnie kamienie, tylko już nieco rozsypane, nie wątpię
To kolejny dowód na to, że dzięki forum świat zmniejsza się, możemy znaleźć się w tych samych miejscach gdzie inni również mieli miłe chwile, nawet zdarza się, że w tym samym czasie i to jest jedną z jego głównych zalet

W tym roku z pewnościa znajdę sie w tym miejscu i mam nadzieje wspominać to z takim samym zachwytem jak Wy

Jesli nie masz Plavacu nic przeciwko ,to chetnie przywróce Twoim kopczykom ich dawny blask

Fajna opowieść, mam tylko jedno techniczne pytanie, dlaczego wielu zdjęć nie mogę obejrzeć, zamiast zdjęcia pojawia się napis zdjęcie niedostępne ?

kmusial napisał(a):Fajna opowieść, mam tylko jedno techniczne pytanie, dlaczego wielu zdjęć nie mogę obejrzeć, zamiast zdjęcia pojawia się napis zdjęcie niedostępne ?

Jeszcze tylko kilka dni będą się pokazywały takie paskudne napisy w tej części relacji, która dotyczy 2007. Niedługo fotki będą na pewno dostępne. Przyczyną jest figiel jaki zrobił Fotosik swoim darmowym klientom . Postanowiliśmy zrezygnować z Fotosika i przeniesć nasze zdjęcia do ImageShack .
A podmienianie linków jest .....trochę czasochłonne .

Przepraszamy za tymczasowe usterki .

Lidia i Kulka

SVIBANJ napisał(a):W tym roku z pewnościa znajdę sie w tym miejscu i mam nadzieje wspominać to z takim samym zachwytem jak Wy

Jesli nie masz Plavacu nic przeciwko ,to chetnie przywróce Twoim kopczykom ich dawny blask

Pewnie, że nie mam nic przeciwko temu, chociaż to z pewnością będą Twoje własne kopczyki Ta Góra jest niezwykła ...
Weź koniecznie lornetkę. Nie chciało mi się jej dźwigać i potem żałowałem, że ledwo widzę zarys Gargano we Włoszech.
Pozdrawiam i sorry Kulko za wcinanie się

kmusial napisał(a):Fajna opowieść, mam tylko jedno techniczne pytanie, dlaczego wielu zdjęć nie mogę obejrzeć, zamiast zdjęcia pojawia się napis zdjęcie niedostępne ?

Udało się, już są dostępne prawie wszystkie zdjęcia

plavac napisał(a):.....ledwo widzę zarys Gargano.....

Wszystkie "wcinki" mile widziane, zwłaszcza takie jak ta, poszerzające moje horyzonty . My nie mieliśmy lornetki, zresztą Gargano i tak nie udałoby się zobaczyć z powodu takiej sobie widoczności. Z tego wynika, że najlepiej być na górze jak najwcześniej rano.......

Ale w ogóle zaskakujący był dla mnie fakt, że ten włoski półwysep można ze sv Ilji zobaczyć . Wziąłem mapę i stwierdziłem, że oba miejsca dzieli tylko około 100 km, teraz rozumiem, że naprawdę można

Pamiętam jak dziś szczyt Stenar w Julijskich, widoczność była znakomita, na północy (czyli ze słońcem) tereny w dole pokryte były chmurami, spośród których gdzieniegdzie sterczały górskie pasma. Spotkany Słoweniec z którym trochę rozmawialiśmy, powiedział nam, że to najpotężniejsze pasmo w oddali to ....... Wysokie Taury z Grossglocknerem . Dopiero w domu sprawdziłem, że odległość dzieląca nas wtedy od niego to, bagatela, jakieś 120 km

Pozdrawiam

Jeszcze sobie pokomentuję ostatnie odcinki

kulka53 napisał(a):W miejscowości Mor postanawiam pozbyć się ostatnich 2000 forintów które mamy i zakupić za nie według obecnych cen jakieś 6,5 litra benzyny Zajeżdżam na stację i wykonuję czynności standardowe, tankuję za wyznaczoną kwotę, zamykam bak i idę płacić. I jakież jest moje zdziwienie gdy okazuje się, że moje 2000 forintów jest NIEWAŻNE (...) Nawiasem mówiąc przy obowiązujących wtedy kursach walut te nabyte około 6.5 litra benzyny było chyba najdroższe jakie udało mi się kiedykolwiek kupić .

Heh... podróże kształcą. Jak się ma tylko kartę to człowiek się zawsze przed zatankowaniem upewnia czy ją przyjmą. Ale Wy w końcu mieliście forinty jak by nie było... kto mógł wiedzieć że akurat w międzyczasie je wymienili...

kulka53 napisał(a):Jeseniki i ich najwyższy szczyt Praded

Dzięki za ich pokazanie, tam mi jeszcze nie było po drodze. Może kiedyś przy okazji jak odwiedzę w Šumperku Ivoša, jednego z moich czeskich przyjaciół - tego od naszej pierwszej Albanii

kulka53 napisał(a):Pamiętam jak dziś szczyt Stenar w Julijskich, widoczność była znakomita, na północy (czyli ze słońcem) tereny w dole pokryte były chmurami, spośród których gdzieniegdzie sterczały górskie pasma. Spotkany Słoweniec z którym trochę rozmawialiśmy, powiedział nam, że to najpotężniejsze pasmo w oddali to ....... Wysokie Taury z Grossglocknerem . Dopiero w domu sprawdziłem, że odległość dzieląca nas wtedy od niego to, bagatela, jakieś 120 km

Na Triglavie mieliśmy chmurę, na Glocku też nie miałem widoczności nawet jak się na chwilę chmury rozwiały. Swoją drogą też niezła klamra, moje jak na razie jedyne dwa wypady w Alpy. A Wam życzę zapięcia Waszej klamry na Dinarze i Magliću

Dzięki za relację. Całe szczęście jest do poczytania Wasza następna