Wiosenna Istria (1-5 maja 2013)

Nin i Pag w roli głównej Bedę szukać!

anka.gd napisał(a):Nin i Pag w roli głównej Bedę szukać!

Nie byłem ani tu, ani tu, więc niech wypowie się ktoś bardziej kompetentny, ale taki oto opis Pagu podaje polska Wikipedia: Na wyspie dominuje klimat śródziemnomorski. Nie występuje na niej słodka woda. Powierzchnię wyspy tworzą rozległe pola białych kamieni, które przypominają pejzaż księżycowy, duża część wyspy jest jałowa i skalista. Czyli jest szansa, że nie będziesz rozczarowana

eystrasalt napisał(a):Nieopodal miejsca, gdzie po raz pierwszy (mam nadzieję, że nie ostatni) w tym roku zamoczyłem stopy w Adriatyku, natknąłem się na jeszcze jeden ciekawy obiekt, tym razem architektoniczny:


Hotel Beograd dziś i...



...wczoraj (zdjęcie poniższej pocztówki z 1957 roku pochodzi ze strony http://www.delcampe.net



Skojarzenie z "Lśnieniem" S. Kubricka nie do końca uzasadnione, ale jakoś tak mi się nasunęło


cdn.

Witam wszystkich Cromaniaków! Hotel Beograd to miejsce niezwykłe, magiczne, przyciągające i wprawiające w zadumę. Gdy kilka lat temu byłam w Umagu, to wokół kręciło się mnóstwo osób, których fascynowała jego historia, architektura, dostojeństwo i ta cisza wokół. Jedynymi jego mieszkańcami były koty. Choć opuszczony, niszczejący, tliło się w nim życie... przy jednym z okien na ostatnim piętrze piął się krwisto czerwony kwiat. Ciągle wracam pamięcią do tego miejsca. Dzięki za możliwość zobaczenia, jak hotel wygląda teraz i za niezwykłą pocztówkę z 1957 (!)

Istria dla mnie zawsze kojarzyła się z nudą, może dlatego, że nie lubię zwiedzać Ale przyznam szczerze, że Twoja relacja sprawiła, że może kiedyś się tam wybiorę

Igłą pinii napisał(a):(...) Choć opuszczony, niszczejący, tliło się w nim życie... przy jednym z okien na ostatnim piętrze piął się krwisto czerwony kwiat. Ciągle wracam pamięcią do tego miejsca. (...)

Igłą pinii, cieszę się, że tutaj zajrzałaś i że moim zdjęciem przywołałem miłe - mam przynajmniej taką nadzieję - wspomnienia z Twojego pobytu w Umagu

Kobieta napisał(a):Istria dla mnie zawsze kojarzyła się z nudą, może dlatego, że nie lubię zwiedzać Ale przyznam szczerze, że Twoja relacja sprawiła, że może kiedyś się tam wybiorę

Kobieta, witaj Chorwacja to nie tylko Dalmacja, to również nie tylko Istria i Dalmacja razem wzięte, ale o tym przecież wiesz... Istrię na pewno warto zobaczyć

Wygląda na to, że 4 maja 2013 był baaardzo długim dniem Relacjonuję go od ubiegłego poniedziałku i nie mogę skończyć, ale co się odwlecze...

Przede mną Roc i Hum, dwa średniowieczne, a nawet jeszcze starsze miasteczka, które na pewno warto zobaczyć, choć z pozoru są nieciekawe, zwłaszcza dla osób odwiedzających Chorwację "z powodu" Adriatyku. Drogę z Umagu do Roca pokonuje się teoretycznie w niecałą godzinę, ale ja jechałem dobre półtorej godziny, bo po pierwsze nigdzie mi się nie spieszyło, a po drugie ponowny przejazd przez (względnie obok) Buje, Motovun i Buzet to rozkosz dla oczu (tak, jestem cromaniakiem ).

Po mniej więcej 50 km, czyli tuż za Buzetem, kiedy miałem odbić w prawo, aby jadąc na wschód, za niecałe 10 km dotrzeć do Roca, skończyła się droga. (Tuż za skrętem w prawo po lewej stronie drogi jest stacja paliw i supermarket Plodine. Zakupiony w nim płyn do płukania tkanin już zawsze będzie mi się kojarzył z wiosenną Istrią ). Tzn. droga niby była, ale zamknięta. Znak zakazu ruchu w obu kierunkach (czyli B-1) i zerwany asfalt zmusiły mnie do nerwowej konwersacji z niekumatą akurat w tej sytuacji Marzenką. Nie pomogły żadne argumenty: uparła się, żeby zignorować znak i szutrem kontynuować jazdę. W podjęciu decyzji pomogły mi dwa samochody: jeden na chorwackich numerach jechał tam, drugi na słoweńskich tablicach z powrotem. Pojechałem za Chorwatem i nie żałuję, chociaż świeży asfalt (tylko początkowy odcinek nie był jeszcze pokryty asfaltem) nie był wymarzoną nawierzchnią do jazdy. Mam nadzieję, że nie zostawiłem śladów i przy okazji nie zepsułem czyjejś ciężkiej pracy.

Ostry skręt w lewo pod górę, potem jeszcze ostrzejszy w prawo też pod górę (droga wąska na półtora samochodu) i byłem w Rocu


cdn.

Najstarsze źródło pisane, wspominające o Rocu pochodzi z 1064 roku. Do sławy miasteczka przyczyniła się głagolica. W tutejszym skryptorium jeszcze przed wynalezieniem druku przepisywano księgi napisane tym alfabetem...


Roc czyli Rozzo



Brama miejska



Detal nad bramą



Za bramą: uliczka prowadząca do kościoła św. Bartłomieja, za moimi plecami kaplica św. Rocha



Tablica informacyjna przed kościołem św. Bartłomieja



Kościół św. Bartłomieja z 26-metrową dzwonnicą z XVII wieku



Przed kościołem popiersie Jurija Zakana - to jemu Chorwacja zawdzięcza pierwszą drukowaną książkę w języku chorwackim, tj. Mszał z 1483 roku



Powrót do kaplicy św. Rocha (na prawo po przejściu przez bramę miejską)



Kaplica św. Rocha - niestety, nie udało mi się wejść do środka, żeby obejrzeć XIV-wieczne freski



Roc jest maleńki, ale pełen uroczych miejsc, z których zaledwie kilka widać na kolejnych zdjęciach. I jeszcze jedno: tego dnia spotkałem tam tylko dwoje turystów...




















Ostatnie zdjęcie zrobiłem już za murami tego maleństwa, choć najmniejsze miasto świata było dopiero przede mną: Hum liczy ok. 20 stałych mieszkańców


cdn.

eystrasalt napisał(a):Wejście na wieżę warte jest więcej niż 15 HRK. Koniecznie trzeba tam być

Poza widokami z wieży samo wejście na nią to ciekawe przeżycie. Gdy sam byłem na niej, miałem wrażenie, że cofnąłem się w czasie o powiedzmy wiek lub półtora Za to niektórzy turyści, których mijałem, mieli nieco miękkie nogi.

Roč zapisany.


Pozdrawiam

Sjemko napisał(a):Poza widokami z wieży samo wejście na nią to ciekawe przeżycie. Gdy sam byłem na niej, miałem wrażenie, że cofnąłem się w czasie o powiedzmy wiek lub półtora Za to niektórzy turyści, których mijałem, mieli nieco miękkie nogi.

Hej, Sjemko Dodam, że chodzi o dzwonnicę kościoła św. Eufemii w Rovinju. Masz rację z tym cofaniem się w czasie (urządzenie do wchodzenia jest jakby pośrednim stadium rozwoju między drabiną a schodami ). O miękkich nogach, choć innymi słowami i nie wprost, napisałem przy okazji wejścia na wieżę w Porecu: napisałem, że dla tych, którzy mają za sobą wejście na dzwonnicę w Trogirze i Rovinju, wejście na wieżę w Porecu to bułka z masłem

Jacek S, witaj w dobiegającej końca relacji (przede mną jeszcze tylko Hum)

Z Roca do Humu prowadzą dwie drogi: jedna przez Forcici i Brnobici, druga przez Rocko Polje i Kras. Marzenka wybrała dla mnie tę drugą, odrobinę dłuższą i - jak się potem okazało - wymagającą po zjechaniu z drogi D44 więcej niż pełnej koncentracji, bo asfalt ma miejscami szerokość jednego samochodu... Trudno mi sobie wyobrazić dojazd do Humu tą drogą w szczycie sezonu, zwłaszcza że jest to droga dwukierunkowa Przejazd nią robi wrażenie

Po szczęśliwym dotarciu na miejsce skierowałem się na pobliski, zlokalizowany poza murami miasta cmentarz, żeby zobaczyć XII-wieczny, romański kościółek św. Hieronima. Szkoda, choć mogłem się tego spodziewać, że był zamknięty


Hum, cmentarz: kościół św. Hieronima






Maleńki Hum liczy w zależności od źródeł od kilkunastu do dwudziestu kilku mieszkańców



Najmanji grad na svijetu



Widoczna jeszcze zza murów dzwonnica kościoła Wniebowzięcia Błogosławionej Maryi Dziewicy



Dzwonnica tuż spod dzwonnicy



Biforium dzwonnicy



W sezonie pewnie nie udałoby mi się zamknąć bramy miasta



Przy okazji warto zaznaczyć, że brama (Vrata Huma) jest jednym z 11 elementów/pomników Alei Głagolicy, prowadzącej z Roca do Humu.


Zapraszam do środka...



cdn.

eystrasalt napisał(a):Hej, Sjemko Dodam, że chodzi o dzwonnicę kościoła św. Eufemii w Rovinju. Masz rację z tym cofaniem się w czasie (urządzenie do wchodzenia jest jakby pośrednim stadium rozwoju między drabiną a schodami ). O miękkich nogach, choć innymi słowami i nie wprost, napisałem przy okazji wejścia na wieżę w Porecu: napisałem, że dla tych, którzy mają za sobą wejście na dzwonnicę w Trogirze i Rovinju, wejście na wieżę w Porecu to bułka z masłem

Wychodzi na to, że jedno z trudniejszych, ale i ciekawszych wejść na dzwonnice mam zaliczone W Porecu i Trogirze też byłem, ale nie chodziłem po dzwonnicach, więc na razie nie mam porównania. Liczę, że następnym razem uda mi się sprawdzić i te wieże

Czy będąc w Humie miałeś okazję spróbować pewnego miejscowego specjału? Chodzi o taki do picia

Nie od dziś wiadomo, że na Istrię mam długie zęby. Co lepsze - wiem, że nie słusznie się od niej odpycham. Lubię ją zwiedzać z Wami, natomiast nie ciągnie mnie tam prawie w ogóle. Prawie, bo jednak Twoja, to kolejna relacja, która zasiewa swoje ziarenka
Wiem jedno, odwiedzę kiedyś Istrię, ale na pewno nie będą to miesiące wakacyjne, maj, czerwiec, może wrzesień. Ty mnie o tym przekonujesz doskonale.