W wyżu czy niżu, spacery i leniuchowanie na Ižu (2013)

Nam na szczęście trafił się baryczny wyż .

SPIS TEŚCI:

1. Trasa: Wrocław – Zadar - str. 1

2. Zadar - str. 2 -3

3. Promem z Zadaru na Iž - str. 3 -4

4. Wyspa Iž - str. 4 - 14

5. Droga powrotna do domu z przystankiem w Mikulovie - str. 14 - 15

Pierwsza

Danusiu, byłaś na Ižu Baaardzo oryginalnie! Zasiadam z ogromną ciekawością

Marzyły nam się kolejne greckie wakacje… Tyle, że tegorocznego września nie mogliśmy mieć więcej niż tydzień urlopu, więc samochodowa eskapada (w typie ubiegłorocznego Peloponezu ) odpadła z definicji .
Zaczęliśmy myśleć o jakimś greckim last minute z wylotem z Wrocławia – oprócz trochę już znanej Krety, metą mogła być wyspa Korfu albo Kos (pamiętam przecież relację poljako_poljako ), czy może Rodos (na cropli opisana przez kilka osób, najbardziej utkwiło mi to, co przedstawił tony montana ). Cyprem też kusił , więc może tam? Tyle że od nas były przeloty tylko na Cypr Północny…

Na super korzystnego lasta nie trafiliśmy jednakże, ale gdyby nawet tak się stało, to na wykupienie wycieczki nie moglibyśmy się zdecydować … Przeszkody były aż dwie. Nie do końca było pewne (a chwilami wręcz niemożliwe) czy Grzesiek będzie mógł się wyrwać z pracy w jedynym terminie (ostatni tydzień września), w którym ja mogłam wziąć urlop. Równie poważnym zagrożeniem był stan zdrowia mojej Mamy, kiepski od chwili udaru jaki przeszła 7 lat temu, a od początku tego roku na tyle zły, że każdy dzień Jej życia mógł być ostatnim. Nie mogliśmy się więc związać żadnym zorganizowanym wyjazdem, a miejsce wakacji musiało być takie, żeby autem (z jednym kierowcą i możliwością kilkugodzinnej drzemki) dało się wrócić w dobę.

Wiosną myślałam o węgierskich termalnych kąpieliskach i licznych tamtejszych winnicach, ale poza dobrą odległością od domu, jakoś nie do końca byłam przekonana do tego wariantu. Potem jako plan C (po A i B z greckimi wyspami na „K” ) pojawiła się Toskania, oczywiście z sypialnią w naszym aucie . Tyle, że to wymagałoby zapakowania pewnej ilości sprzętu biwakowego, a że urlop pewny nie był, jakoś nie chciało mi się przygotowywać do takiej wyprawy... Przecież w drugiej połowie września znajdziemy jakieś apartamentowe spanko w przyzwoitej cenie? Po przeglądnięciu ofert noclegowych na toskańskich stronach netowych, kierunek odpadł definitywnie. Hmm…

Może więc Słowenia – tydzień podzielony na kilka dni pomiędzy Alpy Julijskie i króciutkie wybrzeże?
Jak nigdy wcześniej, tym razem potrzebowaliśmy odpoczynku z dłuższymi chwilami nic-nie-robienia , więc górska część urlopu w to się nie wpisywała . No i oczywiście musiało być plażowanie, a na to słoweńska część Istrii jakoś nie bardzo nam pasowała...
Stara dobra CRO, z licznymi wyspami, wydawała się bardziej odpowiednia , a dodatkowe 200 km da się przecież jakoś pokonać.

Od moich dwóch sióstr „dostałam zgodę” na wyjazd, pozostała jeszcze kwestia Grześkowego urlopu… W środę pojawiła się nikła szansa, że da się wyjechać, ale już w czwartek znów wszystko się pokręciło.
W czwartek po południu postanowiliśmy jednak zaryzykować z pakowaniem. Skoro spanie miało być w apartamencie, maneli na tydzień aż tak dużo nie było potrzebne, więc torby sprawnie zapełniliśmy i wynieśliśmy do auta. Jeśli byłaby zgoda na urlop, moglibyśmy ruszyć w trasę bezpośrednio po pracy, bez wracania do domu .
W piątek około godziny 16-tej odgórnej decyzji jednak jeszcze nie było, więc wróciłam do domu, a przed 17-tą dołączył do mnie Grzesiek. Czekaliśmy na telefon z ostatecznym TAK lub NIE, w tym czasie spożywając „awaryjne” pierogi.

Udało się

Aldonko, jeszcze raz dzięki za trzymanie kciuków

O 17:25 auto zostało odpalone , przed nami około 1100 km do Zadaru...

Drugi zaintrygowany


Pozdrawiam
Piotr

maslinka napisał(a):, byłaś na Ižu Baaardzo oryginalnie!

Rodacy tam bywają , niektórzy nawet co roku (wiemy to z pewnych iżskich źródeł) od kilkunastu lat ... Ale jeśli to ktoś z Cromaniaków, to się tu nie ujawnił...

Pojechaliśmy tradycyjnie przez Nysę, Głuchołazy i Jesenik, aby przez Červenohorské sedlo i Šumperk dotrzeć do Mohelnic i winietowej trasy. Za Jesenikiem okazało się jednak, że do Šumperka nie dojedziemy, bo droga jest zamknięta z powodu remontu w Rapotinie… Gdybyśmy wiedzieli o tym wcześniej, pojechalibyśmy przez Zlaté Hory i Vrbno pod Pradědem. Cóż… Zamiast tego, zrobiliśmy sobie nocną przejażdżkę przez Vidly, Karlovą Studankę i Bruntál, do winietowej drogi docierając w Ołomuńcu.

O 23-ciej minęliśmy Mikulov, godzinę później Wiedeń, o 1:50 Graz… Uznaliśmy, że objazdu słoweńskiej autostrady nie będziemy uskuteczniać nocą, trochę snu nam się przyda, szczególnie kierowcy .
Na nocleg zatrzymaliśmy się wybierając mały parking ( tuż przed zjazdem z A9 na drogę 69), nie był on tak mocno oświetlony jak wcześniejsza rest-stacja. Aut stało tu też niewiele, więc krótki sen był mocniejszy . Rozłożyliśmy oczywiście nasze bagażnikowe łóżko , ale warunki noclegowe były mniej komfortowe niż zwykle. Oszczędzając czas na znoszenie bagażu, karimat nie zabraliśmy bowiem wcale, a śpiwór tylko jeden, uzupełnieniem były dwa cieniuśkie kocyki…

Miała być dwugodzinna drzemka, wyszły 4 godziny - w dalszą drogę wyruszyliśmy ostatecznie o 6:35.



Minąwszy Mureck, przez słynny na cropli most ( dobrze znany sprzed lat, gdy tędy jeździliśmy na rejsy po Jadranie ) wjechaliśmy do Słowenii.



Zaraz za mostem miła niespodzianka śniadaniowa – otwarta budka ze świeżym pieczywem. Wzmacniamy się burkiem i jedziemy dalej.





Granica chorwacka – godzina 7:50, kolejki brak .

Kontaktujemy się Kapitanem, który (wraz z ekipą naszych przyjaciół) w Kasztelach kończy właśnie kolejny rejs… Być może w drodze powrotnej zahaczą o Plitvice, bo niektórzy z załogi jeszcze tam nie byli. W drogę wyruszą około 9-tej…
A my tymczasem mkniemy objazdem Zagrzebia w stronę Zadaru, gdzie mamy łapać prom na wyspę .

Jeszcze w domu, rozważaliśmy Dugi Otok. Konkretnie camping, jaki od niedawna jest w pobliżu latarni Veli Rat . Miejsce tourzekło nas kiedyś, miło byłoby wypocząć właśnie tam. Całkiem możliwe, że gdyby nie niepewność wyjazdu do ostatniej chwili, to jednak zapakowalibyśmy do auta sprzęt biwakowy . Prom do Brbinj odpływał o 12-tej, spokojnie zdążylibyśmy .
Skoro jednak zdecydowaliśmy się na dawkę nic-nie–robienia , Dugi Otok byłby zbyt duży, aby spędzić tam tydzień bez ruszania auta, które na campingu służyłoby nam tradycyjnie jako sypialnia .

Na Dugi Otok być może jeszcze kiedyś wrócimy, ale tym razem zdecydowaliśmy się na pobliską mniejszą wyspę, do której telefonicznie zachęcił nas syn naszych przyjaciół, który właśnie skończył (wraz z małżonką i znajomymi ) swój dwutygodniowy pobyt tamże.

Tyle, że promy samochodowe na Iž nie pływają zbyt często…
Na godzinę 10:00 dotrzeć szans nie mieliśmy (spaliśmy po drodze nieco za długo ), kolejny trajekt dopiero o 18:00. Skoro tak, to nie było sensu gnać autostradą , lepiej było pojechać taniej, z Karlovca przez Plitvice. Może na moment spotkamy się z rejsową ekipą? To ostatnie akurat się nie udało, gdyż załoga odpuściła sobie wodospady i ruszyła bezpośrednio w stronę domu – rzecz jasna autostradą . My w Plitvicach już kiedyś byliśmy, więc spacer po nich też sobie odpuściliśmy. Biegiem byłoby bez sensu, a nie zdążyć na kolejny prom nie zamierzaliśmy . Następną noc koniecznie musieliśmy spędzić już na wyspie ! W oczekiwaniu na odpłynięcie,postanowiliśmy pochodzić troszkę po Zadarze.

Chwilka odsapki (przy drodze nr 27 Gračac – Maslinica)…



… z widokiem w stronę kanionu Zrmanji.











Coraz bliżej .





Do Zadaru docieramy około 12:30. Przed wjazdem do miasta dolewamy trochę paliwa do baku – niezbyt dużo, bo na Ižu nie będzie nam potrzebne, a wymiany euraków na kuny jeszcze nie zrobiliśmy. Bez sensu płacić teraz w euro, lepiej w drodze powrotnej zatankować za kuny, których na wyspie z pewnością wydamy mniej, niż wymienimy w Zadarze...

bardzo ładnie się zaczęło, a ponieważ nie wiele wiem o wyspie Iż, to chętnie poczytam i poogladam;
ps. fajną macie brykę, trochę pakowna

załapałem się w pierwszym rzędzie... chętnie poczytam

Wyspa Iž
Nic o tej wyspie nie wiem, więc zasiadam i ja.

Fajnie, że mimo tylu przeszkód udało się Wam pojechać
My w tym roku niestety musieliśmy wrześniową Cro odpuścić
Ciekawy jestem tej wyspy

pozdr

Aleście wymyślili

Do wczoraj nie wiedziałem, że taka wyspa jest na świecie.
Choć zapewne, płynąc z Pašmana na Dugi Otok, gdzieś tam na horyzoncie ją widzieliśmy.

Czekam na ulubiony cd

rany, widoki "zmuszają" mnie do tego,żeby zasiąść i delektować się zdjęciami

Poczytam i pooglądam i ja ,
choć już prawie jestem zdecydowana na Krk ,
ale jak wiadomo prawie robi dużą różnicę, więc kto wie .

Dziękuję za wspomnienie mojej relacji z Wyspy Heliosa

Oczywiście stawiam się na czytanie (długie opisy Danusi) i zdjęcia (zakładam, że jak zwykle sporo)

Podobnie jak większość Poprzedników też nie miałem pojęcia o wyspie Iż