Słowacja Osiołkiem i nie tylko ;)

Na wodzie w Słowacji???

piotrf napisał(a): Andrzej Schoen z Barlabas - pierwszy właściciel zamku w Bobolicach , o którym opowiadała w swojej relacji Danusia ( Dangol ) , był synem Amadeja Aby - taka ciekawostka .

Podziwiam Piotrze, z jaką łatwością łączysz wiedzę o historii tak odległych od siebie zamków.
Cieszę się, że dzięki Tobie poznam wiele fajnych miejsc w kraju, w którym rzadko bywałam.

Kapitańska Baba napisał(a):Na wodzie w Słowacji???

Tak i to od dawna , bo od ubiegłego wieku jeszcze , nawet mój awatarek pochodzi z naszej wizyty nad Liptowską Marą
w 2005 roku


Pozdrawiam
Piotr

dangol napisał(a):Podziwiam Piotrze, z jaką łatwością łączysz wiedzę o historii tak odległych od siebie zamków.
Cieszę się, że dzięki Tobie poznam wiele fajnych miejsc w kraju, w którym rzadko bywałam.

Czy tego chcemy czy nie , mamy wspólną historię w tym naszym słowiańskim tygielku , nie zawsze wesołą , nie zawsze chlubną - ale mamy . Granice zmieniały swoje położenie wiele razy , dzięki temu większość zamków przygranicznych należało do różnych państw i to po kilka razy . Dla mnie jest to ciekawe , bo lubię historię


Pozdrawiam
Piotr

Na jeziorze leży jedyna pozostałość po zatopionej wsi Slanica – wyspa Slanický ostrov z zabytkowym kościołem z XVIII wieku , obecnie muzeum . Można tam dopłynąć stateczkiem Białej Floty , lub dowolnym pływadłem . Ograniczyłem się do zdjęć , bo na małej wyspie było dla mnie stanowczo zbyt tłumnie . . . Nic to , za którymś razem się uda bez tłoku


















CDN

Namestovo





Namiestów ( słow. Námestovo , węg. Námesztó ) – leżące na wysokości 614 m n.p.m. nad sztucznym Jeziorem Orawskim w dolinie Białej Orawy , około ośmiotysięczne miasto powiatowe w północnej Słowacji , w kraju żylińskim , w historycznym regionie Orawa .
W 1557 roku założycielem nowej osady z ramienia Franciszka Thurzona był późniejszy pierwszy dziedziczny sołtys wsi – Ondrej Rando . Już w 1612 roku Thurzonowie założyli tu parafię ewangelicką , a Namiestów zaczął się rozwijać nie tylko jako ośrodek handlowy , ale i jako centrum religijne . To protestanci wybudowali tu w latach 1656 – 1659 pierwszy kościół .
Na początku XVIII wieku Namiestów stał się głównym ośrodkiem rekatolicyzacji Orawy . Przybywało tu coraz więcej ludności katolickiej , a także żydowskiej . Motorem rozwoju wsi stało się prawo do wolnego handlu płótnem , które osada otrzymała w 1728 roku . 14 czerwca 1776 cesarzowa Maria Teresa nadała wsi przywileje miejskie : uprawniały one do organizowania czterech
jarmarków rocznie oraz cotygodniowych targów w każdy czwartek .
II wojana światowa zniszczyłą miasto , najpierw pożar w 1943 roku , potem walki w 1945 . . .
W latach pięćdziesiątych XX wieku jego południowa część ( 60% , w tym zabytkowe centrum ) została zalana wodami Jeziora Orawskiego , miasto zmieniło się w ośrodek turystyczno - rekreacyjny . . .
Zbiornik wodny prócz retencji i rekreacji zasila elektrownie , daje pracę i wpływa na pogodę , bo wyparowanie wody z jeziora przy temperaturze powietrza około 30,°C wynosi 24 m³ dziennie .
Oprócz Namiestowa wodami zbiornika zostały zalane wsie : Hamry ( słow. Oravské Hámre ) , Ławków ( słow. Ľavkov ) , Osada , Słanica ( słow. Slanica ) i Ujście nad Orawą ( dziś Ústie nad Priehradou – włączone do Trzciany ) , część wsi Bobrów ( słow. Bobrov ) .











W Namiestowie zatrzymujemy się na "Autocamp Jami" , który łączy z miastem bardzo przyjemna i piękna jednocześnie ścieżka nad brzegiem jeziora , z której widać zachodnią część jeziora z wyspą








CDN

Autocamp jest dość dobrze znany , spotkaliśmy na nim Holendrów , Niemców , Włochów , Czechów i naszych rodaków . . . lubimy go













Stare miasto Namiestów zostało zalane , ale nekropolia , która górowała nad miastem obecnie niemal równa zię z poziomem wody . Znajduje się na zachód od kampingu .
Ciekawostką jest to , że po napełnieniu jeziora konieczna była zmiana przebiegu granicy polsko - słowackiej , żeby całe jezioro pozostało po stronie słowackiej .












CDN

Nad jeziorem , w miejscowości Klin znajduje się jeszcze jedna atrakcja turystyczna - 23 tonowa kopia pomnika Chrystusa z Rio de Janeiro , ufundowana przez jednego z biznesmenów , jej wysokość to 9,5 m , a rozpiętość ramion jest równa 7m .





Kolejnego dnia rano pożegnaliśmy Jezioro Orawskie i ruszyliśmy na południe mijając zamki , które odwiedziliśmy już wcześniej i o których innym razem












CDN

piotrf napisał(a):...mijając zamki , które odwiedziliśmy już wcześniej...

Czyli na zamek orawski trochę poczekam.

pzdr

Mimo tylu poznanych już miejsc na Słowacji, akurat jej całkiem wschodnia część jest mi obca, z przyjemnością zatem na nią popatrzę.

Pozdrawiam,
Wojtek

longtom napisał(a):
Czyli na zamek orawski trochę poczekam.

pzdr

Relacja pisana na bieżąco ma to do siębie , że jej "ramy" nogą być modyfikowane w trakcie trwania , ani czas , ani przestrzeń zbytnio jej nie ograniczają , wszak mamy jakieś pół wieku moich odwiedzin terenu obecnej Słowacji do wyboru ( wcześniej Czechosłowacji ) , więc nic nie stoi na przeszkodzie , żeby dostosować kolejność do zainteresowania czytających


Pozdrawiam
Piotr

Franz napisał(a):Mimo tylu poznanych już miejsc na Słowacji, akurat jej całkiem wschodnia część jest mi obca, z przyjemnością zatem na nią popatrzę.

Miło mi będzie przybliżyć ten skrawek Europy , który niesłusznie ( moim zdaniem ) jest pomijany przez wiele osób , bo tu jest wiele ciekawych a jeszcze dzikich miejsc , w których można się zagubić . . .
Prócz tego historia obeszła się z nim dość okrutnie i nie dotyczy to jedynie wojen , ślady bytności społeczności Łemków i Bojków trzeba szukać pośród drzew i jarów okolicznych lasów . O istnieniu wielu wsi i osad świadczą jedynie kamienne fundamenty domów i często w połowie zawalone piwnice , albo wręcz zapomniany krzyż , czy ślady cerkwisk . Taki jest Szarysz i Zemplin po obydwu stronach obecnej granicy .


Pozdrawiam
Piotr

Liptowski Mikulasz



Liptovský Mikuláš - ( do 1952 Liptovský Svätý Mikuláš , węg. Liptószentmiklós , niem. Sankt Nikolaus in der Liptau ) , około trzydziestotysięczne miasto leży nad rzeką Wag w Kotlinie Liptowskiej między Górami Choczańskimi ( Chočské vrchy ) i Tatrami Zachodnimi na północy a Niżnymi Tatrami na południu .



Na przełomie IX i X wieku istniała tu słowiańska osada , ale podczas prac archeologicznych w okolicach Liptowskiego Mikulasza znaleziono wyroby z epoki brązu i późniejsze ( lateńskie i celtyckie ) , wskazujące na istnienie osadnictwa na tym terenie już dwa tysiące lat p.n.e . Pierwsza wzmianka o Liptowskim Mikułaszu pochodzi z 1286 r. z czasów króla węgierskiego Władysława IV Kumana ( węg. Laszlo IV , 1262 - 1290 ) . Miasto należało do możnowładczego rodu Pongráczów . W 1424 roku otrzymało prawo organizowania targów dwukrotnie w roku , a w roku 1677 stało się siedzibą władz komitatu Liptów . W 1713 roku w mieście tym stracono legendarnego słowackiego zbójnika Juraja Jánošika .
Najstarszym zabytkiem architektury w mieście i największą budowlą wczesnogotycką na Liptowie jest kościół Św. Mikołaja . Powstał ok. 1270 roku jako kościół parafialny dla mieszkańców położonych wokół niego wsi Vrbica , Okoličné , Ploštín , Palúdzka i Bobrovec , potem wokół niego wyrosło miasto . Jego wieża jest punktem orientacyjnym w mieście . . .














CDN

W XIX wieku Liptowski Mikułasz stał się ośrodkiem słowackiego przebudzenia narodowego – w 1829 roku powstała słowacka biblioteka , w 1830 pierwszy słowacki teatr amatorski . W 1844 roku koło współpracowników Ľudovíta Štúra założyło tu słowackojęzyczny związek literacko - kulturalny Tatrín . 10 maja 1848 r. w Liptowskim Mikułaszu ogłoszono postulaty słowackiego ruchu narodowego , znane jako Żądania narodu słowackiego .






















CDN

To był bardzo przyjemny spacer po mieście , można tam dobrze zjeść ( również lody nam smakowały ) i spędzić miło czas , jest to też bardzo dobra baza do górskich wypraw


















CDN