Lastovo - mundialowo 2018

Bardzo dobrze czyta mi się Twoją relację. Wprawdzie na razie nie chciałabym spędzać w takim miejscu wakacji, ale gdybym miała możliwość wyjechać dwa razy do roku na dłuższy i daleki urlop to chyba byłoby świetne miejsce na reset, czilałt czy jak to się teraz mówi. Bo na razie nie potrafię sobie odmówić na urlopie zwiedzania "na wariata". W razie czego wiem gdzie szukać szczegółowego przewodnika z uroczą mapką .

Hmmm, no ciekawe. Może dziadkowi z OPG już się nie chce... (nie chciał sprzedać wina ???). Zawód. Specyficzne miejsce. Całe szczęście jakieś konoby są jeszcze na podorędziu.

Nadrobiłam zaległości Bardzo przyjemne to Lastovo, ja na razie co prawda nie jestem gotowa na aż tak niszowe wyspy, ale jako miejsce do zamieszkania na emeryturze pasuje mi w sam raz

Szkoda, że tak wyszło z OPG Podanje (mogłoby być smacznie), ale nie dziwię się. Też bym nie dała zarobić takiemu gburowi

pomorzanka zachodnia napisał(a):Bardzo dobrze czyta mi się Twoją relację. Wprawdzie na razie nie chciałabym spędzać w takim miejscu wakacji, ale gdybym miała możliwość wyjechać dwa razy do roku na dłuższy i daleki urlop to chyba byłoby świetne miejsce na reset, czilałt czy jak to się teraz mówi. Bo na razie nie potrafię sobie odmówić na urlopie zwiedzania "na wariata". W razie czego wiem gdzie szukać szczegółowego przewodnika z uroczą mapką .

Dzięki za miłe słowa. Lastowo jako miejsce na reset? Lepszego w Chorwacji ze świeczką szukać

Hercklekot napisał(a):Hmmm, no ciekawe. Może dziadkowi z OPG już się nie chce... (nie chciał sprzedać wina ???). Zawód. Specyficzne miejsce. Całe szczęście jakieś konoby są jeszcze na podorędziu.

Chciał, żebyśmy zjedli u niego. No cóż, ja też chciałem, ale zaproszenie było takie...uśmiechnąć się można, a nawet wypada, kiedy robisz w wyszynku. A co mu szkodziło sprzedać wino - pewnie woli je nalać u siebie - skasuje wtedy nie 20-40, a 80-100 Kn za litr. No ale na nas w konsekwencji nie zarobił ani lipy.

ruzica napisał(a):Nadrobiłam zaległości Bardzo przyjemne to Lastovo, ja na razie co prawda nie jestem gotowa na aż tak niszowe wyspy, ale jako miejsce do zamieszkania na emeryturze pasuje mi w sam raz

A mi wręcz przeciwnie - pasuje na 2 tygodnie, a na stałe - nigdy!

maslinka napisał(a):Szkoda, że tak wyszło z OPG Podanje (mogłoby być smacznie), ale nie dziwię się. Też bym nie dała zarobić takiemu gburowi

Wiesz, może on też uznał, że ja gburowato (wcale nie!) zapytałem, ale w sumie to ja tu jestem potencjalnym klientem i to jemu powinno zależeć na dobiciu takiego czy innego targu. Gdyby tak nas przywitali w Haciendzie, Žižy, czy u Rojena, nie byłoby tak ciekawej relacji z Braču (r. 2012)...

ODCINEK 7, cz. IV
piątek, 6 VII

Zgodnie z obietnicą, chcę zakończyć odcinek z 6 lipca w tym tygodniu (czasu rzeczywistego ), a ponieważ jeszcze nie jedna, a chyba 3 części przed nami, to wrzucam już dziś kolejną. Gdyby był to "Kubuś Puchatek", tytuł odcinka (rozdziału) mógłby brzmieć np. tak:

Odcinek, w którym nasi Puchatek, Kangurzyca i dwa Maleństwa postanawiają odkryć biegun wschodni

Przy bramie wyjazdowej z OPG skręcamy ostro w prawo, w kierunku położonej na końcu drogi zatoki Barje – jedynego miejsca na wschodnim wybrzeżu wyspy, do którego można dotrzeć asfaltem. W miejscu, gdzie wąziutka asfaltowa dróżka przechodzi w szutrówkę, stajemy pod krzakiem, który choć częściowo osłoni kabinę od palącego południowego słońca i udajemy się w dalszą drogę pieszo.

Za chwilę okazuje się, że mogliśmy podjechać jeszcze jakieś 200 m dalej, gdzie znajduje się miejsce, gdzie można zatrzymać pojazd (jeden tam stoi) i zawrócić. Pojazd ma blachy chorwackie, ale może być to auto turystów, którzy przybyli do Splitu, czy Dubrownika samolotem i tam wypożyczyli pojazd.

Zejście jest strome, ale dość krótkie – nie mija 5 minut, a stoimy powyżej przyczepionego do skały domu – jest jeszcze drugi naprzeciwko. Schodzimy po schodkach, praktycznie wchodząc w obejście, ale raz, że nie widzimy tam żywej duszy, a dwa, że pamiętamy z forum, że całe wybrzeże należy do państwa chorwackiego. Kroczymy zatem pewnie i za chwilę wpadamy na czteroosobową grupkę, jak się okazuje – nie Chorwatów, a Niemców. A więc auto z wypożyczalni Są bardzo mili i robią nam miejsce na wąskiej skale, my zaś oznajmujemy, że długo tu nie pobędziemy.

I faktycznie, po 20 minutach się zwijamy, ale było warto zanurzyć się w tym miejscu w Jadranie, zwłaszcza z maską i rurką – życie podwodne w tych głębinach (woda już kilka metrów od brzegu sięga w dół tak na oko na kilkanaście metrów. A co się w niej kryje! Większe niż zwykle przy brzegu ryby, niektóre mieniące się feerią barw (żółto-purpurowo-zielone), poza standardowymi na warunki Lastowa chmarami jeżowców dostrzegamy też olbrzymią czerwoną rozgwiazdę. Żegnamy się z miłymi Niemcami i zabieramy się w drogę powrotną.


c.d.n.

ODCINEK 7, cz. V - ZAKLOPATICA
piątek, 6 VII

Mijamy Lastovo i – po raz pierwszy – skręcamy w kierunku Zaklopaticy, której widoki najczęściej – obok wizerunków Skrivenej Luki – reklamują walory krajobrazowe wyspy. Dość stromo opadająca ku morzu, lecz dość szeroka i niezbyt długa droga szybko wpada do osady i od razu staję przed wyborem: lewo lub prawo. Błyskawiczny (bo na zderzaku siedzi mi auto z rejestracją „DU”, a więc miejscowy) przegrzeb pamięci i już widzę to miejsce na mapie: skręcam w lewo. Po lewej skały, po prawej zaś – na poziomie drogi – dachy domów, schodzących kaskadowo do morza. Troszkę przypomina to skomercjalizowane wybrzeża innych krajów z basenu Morza Śródziemnego, z licznymi hotelikami i restauracyjkami. Ale taka właśnie jest Zaklopatica – centrum nurkowe („diving center” zajmuje ostatnią parcelę po lewej stronie zatoki), kilka (dużo, jak na taką dziurę) konob, oczywiście apartmany. Stajemy na chwilę na samym dole - tam gdzie kończy się droga - i podchodzimy do zachodniej – węższej – cieśniny oddzielającej wysepkę zamykającą zatoczkę od północy od skał Lastowa. Przez chwilę rozważamy nawet przekąszenie czegoś w jedynej w tej części Zaklopaticy konobie, ale pies z kulawą nogą nas nie zaszczyca, kiedy przechadzamy się po wnętrzu, więc odjeżdżamy. No cóż, pięknie tu nie jest, mała strata.

Wielu przyjezdnych najwyraźniej nie podziela naszego zdania o Zaklopaticy – widzimy tu najwięcej samochodów w stosunku do ilości domów z wszystkich miejscowości na wyspie. Wracając do głównej szosy, zatrzymujemy się przy znaku „vino/ulje” – schodzę po stromych schodkach do znajdującej się nad samą wodą Konoby Santor i od miłej kobiety w średnim wieku dowiaduję się, że owszem, mogę zakupić wino. Czy chcę spróbować? No ba! WRESZCIE! W końcu jakieś prawdziwie domače wino – bo tamto z OPG pod SL było jednak butelkowane, oficjalne. A na co dzień nie ma to jak plastik-fantastik Wino (oczywiście z dominującego na wyspie szczepu rukatac) okazuje się bardzo dobre, biorę więc 2 butelki po jamnicy. Nieśmiale pytam o rakiję. JEST! Jeszcze bardziej nieśmiale indaguję na dostępność orahovicy. JEST! No to teraz final question: sladka ili gorka? „Ne sladka, ne sladka!” – zapewnia gospodyni. Próbuję i faktycznie – nie jest słodka. Mogłaby być mocniejsza, no ale to przecież Chorwacja. Biorę jedną butelkę.

Z Zaklopaticy kierujemy się do Ubli, żeby coś zjeść. Zanim jednak dotrzemy do konoby, postanawiam sprawdzić, jak wygląda centrum Ubli. Skręcamy za kierującym w przeciwnym kierunku niż do przeprawy promowej znakiem i...sami zobaczcie, jak wygląda centar Ubli...

c.d.n.

ODCINEK 7, cz. VI (ost.) - KONOBA PECE, UBLI
piątek, 6 VII

Zgodnie z umową, kończy się tydzień ("nie ma nadziei, że następny coś jeszcze zmieni"), więc kończę relację z lipcowego piątku, w który tak wiele się działo. Na koniec odcinek kulinarny Teraz zostawiam Was z nowymi wrzutami i...czekam na jakiś feedback

Teraz trzeba by w końcu coś przekąsić. Nie mamy już wielkiego wyboru – jedziemy do Ubli, gdzie w pobliżu przeprawy promowej mieści się konoba/pizzeria Pece. Jest pora sjesty, ale takie miejsce powinno być otwarte non stop. Nie mylimy się – niespiesznie, ale jednak, starszawy zwalisty jegomość przydreptuje spisać zamówienie. Okazuje się także niezwykle miły – uśmiecha się, dowcipkuje, trochę mówi sam do siebie – takich szefów lubię – widać, że właściciel pełną gębą, a przy tym git człowiek.

Niedługo później konsumujemy prosty posiłek – każdy co innego, ale wszystko to z elementarza kuchni nadjadrańskiej: cevapcici, spaghetti, pizza. No właśnie – to chyba jedyne miejsce na Lastowie, które serwuje pizzę! Wszystko, choć proste, jest pyszne i pięknie podane. Przy zamawianiu kawy dostrzegam w karcie dziwną pozycję wśród rakij: „morač”. W telefonie sprawdzam, że chodzi o fenkuł. Hmm, to będzie musiało być aromatyczne! I faktycznie takie się okazuje – niezły deserowy napój! Na odchodnym gospodarz zachęca nas na odwiedzenie jego konoby w porze kolacji. Zachwala przy tym wybór świeżutkich ryb. Uważnym okiem wychwytuję w karcie jastoga w cenie dużo niższej niż zwykle – 520 Kn/1kg. Hmmm...

A teraz, specjalnie dla Was: KARTA DAŃ KONOBY PECE (doceńcie, doceńcie... )


Wieczór spędzamy u siebie w SL – ja przed TV, rodzina nad wodą (i w niej). W pierwszym ćwierćfinałowym meczu Francuzi łatwo ogrywają pozbawiony Cavaniego Urugwaj, za to wieczorny mecz dostarcza niebywałych emocji, a w dodatku dochodzi do małej niespodzianki – Belgowie eliminują Brazylię!

Doceniamy, doceniamy, a w szczególności ten przemycony cytat z "Czarnych Słońc" (mój ulubiony od zawsze Kult!). . A naleweczka ( albo destylat) z fenkułu też by mi posmakował, bo lubię anyżkowe. Konoba naprawdę godna, no i w końcu ktoś uratował opinię lastowskim konobarom i gospodarzom. Zaraz się dokładniej w menu wczytam.

Marsallah napisał(a):P.S. Zdjęcia u mnie wyświetlają się w pionie, nie mam pojęcia, czemu po wrzuceniu na forum niektóre "kładą się" na bok...

Pionowym zdjęciom trzeba zmienić rozmiar (do 450 x 600) w Paint'cie. Tak mi doradziła Katerina i działa

Do Zaklopaticy nigdy nie zjechaliśmy. Przypłynęliśmy tam za to kajakiem i też nas nie zachwyciła

Generalnie całe Lastovo wygląda trochę tak: "panie... lepiej to już było..." Podejrzewam, że obecnie życie na tej wyspie jest ciężkie i drogie. Jedyny kontakt z "cywilizacją" zapewnia chyba szybki katamaran do / ze Splitu.

Pamiętam jak wszedłem do tego dużego marketu w Ubli i zobaczyłem zaopatrzenie to zrobiłem tak wielkie oczy, że aż ekspedientka się dziwnie na mnie spojrzała

P.S Marshall czy przy szutrowej drodze ze Skrivenej Luki do Ubli jest nadal takie stare zagracone gospodarstwo z mnóstwem złomu i jakimś starym autem?
Zrobiłeś może temu zdjęcia?

Ależ będę miała do nadrobienia po powrocie

Najlepsze jednak było lastovske zelje!

To ja przesyłam fotkę ziela z Visu - motar kuhany, czyli na ciepło Do tego pljeskavica z hobotnicy

Katerina napisał(a):To ja przesyłam fotkę ziela z Visu - motar kuhany, czyli na ciepło Do tego pljeskavica z hobotnicy

Hello Urlopowiczko!
Złapałam Cię tu I nawet wiem, w której konobie jadłaś te specjały. Konoba Koluna w Komižy. Mam rację Poznałam po talerzu

Pozdrów Vis ode mnie

maslinka

I nawet wiem, w której konobie jadłaś te specjały. Konoba Koluna w Komižy. Mam rację Poznałam po talerzu

Nie , tam nie mają motaru, takie rzeczy to tylko w interiorze Wszystko opiszę niedługo. A na razie pośliniłam się na widok tego zielska z Lastova

Hercklekot napisał(a):Doceniamy, doceniamy, a w szczególności ten przemycony cytat z "Czarnych Słońc" (mój ulubiony od zawsze Kult!). .

No patrz, mój też

Hercklekot napisał(a):A naleweczka ( albo destylat) z fenkułu też by mi posmakował, bo lubię anyżkowe. Konoba naprawdę godna, no i w końcu ktoś uratował opinię lastowskim konobarom i gospodarzom.

Właśnie spojrzałem na rachunek i widzę, że mi morača nie policzyli A konoba zaistne zacna i jeszcze do niej (>raz) wrócimy.

Hercklekot napisał(a):Zaraz się dokładniej w menu wczytam.

Wiedziałem, że nie focę tych kart tylko dla siebie

maslinka napisał(a):

Marsallah napisał(a):P.S. Zdjęcia u mnie wyświetlają się w pionie, nie mam pojęcia, czemu po wrzuceniu na forum niektóre "kładą się" na bok...

Pionowym zdjęciom trzeba zmienić rozmiar (do 450 x 600) w Paint'cie. Tak mi doradziła Katerina i działa

Dzięki, w razie problemów wypróbuję. Dotąd przeważnie pionowe wyświetlały się na forum w pionie...

stpman napisał(a):Podejrzewam, że obecnie życie na tej wyspie jest ciężkie i drogie. Jedyny kontakt z "cywilizacją" zapewnia chyba szybki katamaran do / ze Splitu.

Tak, ale to, co z jednej strony stanowi minus, z drugiej jest forte wyspy; braki w zaopatrzeniu sprzęgają się z małą liczbą turystów, co wpływa pozytywnie na wypoczynek. Powiem Ci, że nigdy i nigdzie dotąd nie wypocząłem tak jak na Lastowie. I choć nie zamierzam tam w najbliższym czasie wracać (dając sobie czas, żeby tę wyspę trochę zapomnieć), to wrócę tam na pewno, zwłaszcza jeżeli będę czuł, że mój duch potrzebuje ciszy i spokoju...

stpman napisał(a):P.S Marshall czy przy szutrowej drodze ze Skrivenej Luki do Ubli jest nadal takie stare zagracone gospodarstwo z mnóstwem złomu i jakimś starym autem?
Zrobiłeś może temu zdjęcia?

Chyba wiem, o czym mówisz. Będzie na fotkach z góry w dalszej części relacji. To co pisałem w najnowszym odcinku, że widziałem, że ktoś tą drogą w kierunku Ubli jechał, to właśnie od tego "miniwysypiska śmieci", jak je nazywałem w myślach, posuwał się w stronę heliodromu całkiem spory samochód.

Katerina napisał(a):Ależ będę miała do nadrobienia po powrocie

Najlepsze jednak było lastovske zelje!

To ja przesyłam fotkę ziela z Visu - motar kuhany, czyli na ciepło Do tego pljeskavica z hobotnicy

IMG_20180906_191252.jpg

No, będziesz. Ale mam jeszcze sporo do pokazania/opowiedzenia, więc powinnaś spokojnie nadrobić zaległości przed końcem opowieści.

Kotlet z hoby? Kiedy myślałeś, że widziałeś już wszystko...

P.S. Jestem rozczarowany, że nikt nie zachwycał się pięknem "centrum" Ubli. No, chyba, że o to chodziło w tym wpisie:

stpman napisał(a):Generalnie całe Lastovo wygląda trochę tak: "panie... lepiej to już było..."