Alpejskie wędrówki i wspinaczki

Franz napisał(a):... wygodną ścieżką ...

Wojtku Gdyby wcześniej nie było "jeża" i "linoskoczka" to bym Ci uwierzył

plavac napisał(a):Wojtku Gdyby wcześniej nie było "jeża" i "linoskoczka" to bym Ci uwierzył

Przecież na dowód zamieściłem jej zdjęcie.

Pozdrawiam,
Wojtek

Jeszcze kilka spojrzeń na ścianę, którą w połowie przecina ta wspaniała ścieżka: Fründenschnur.
Aż żal zostawić...







Czas jednak się pożegnać. Zamykam pętlę, po czym znaną już trasą wracam w dolinę.











Po lewej zostawiam intrugujący mnie szczyt - zapamiętam go sobie.



A po drugiej stronie doliny - wodospad, przy którym zaczynałem ten dzień. Jeden z najpiękniejszych dni...



Wsiadam do samochodu i wyjeżdżam z Kandersteg. Kierunek: Merligen nad Thunersee.

Bardzo piękne wędrowanie. Piękne kontrasty dla prawie wszystkich zmysłów ...
I na całej trasie spotkałeś tylko Tamtejszych !
Pozazdrościć

Franz napisał(a):Aż żal zostawić...

Z pozdrowieniami.

plavac napisał(a):Bardzo piękne wędrowanie. Piękne kontrasty dla prawie wszystkich zmysłów ...
I na całej trasie spotkałeś tylko Tamtejszych !
Pozazdrościć

Ani jednego turysty...

longtom napisał(a):Z pozdrowieniami.

Wiedziałem, że tam byłeś!
Tylko kolory masz cieplejsze...

Pozdrawiam,
Wojtek

plavac napisał(a):

Franz napisał(a):... wygodną ścieżką ...

Wojtku Gdyby wcześniej nie było "jeża" i "linoskoczka" to bym Ci uwierzył

tak samo pomyślałam, to rzeczywiście był piękny dzień, dzięki

Aguha napisał(a): tak samo pomyślałam, to rzeczywiście był piękny dzień, dzięki

Dotrwałaś do samego końca! Gratuluję!

Natępny dzień będzie zupełnie inny. Miejski.
Ale szybciutko przeleci.

Pozdrawiam,
Wojtek

Kolejny dzień należy do starszych pań. Pogoda nie jest najlepsza, jednak panie decydują się na zajrzenie do miasta, od którego całe jezioro wzięło nazwę - Thun. Zatem jedziemy.
Leżące nad północno-zachodnim brzegiem jeziora, mającego kształt ogórka, Thun wzięło swoją nazwę od słowa dunum. W przewodniku doczytuję o łacińskim pochodzeniu dunum. Nie wiem, nie znam łaciny - ale wiem, że słowo dun, dunum oznaczało w językach celtyckich rodzaj fortu.

Zaczynamy od okolic Placu Ratuszowego, nad którym góruje dobrze widoczny zamek.













Potem przechodzimy przez kryty, łamany, wyposażony w śluzy most na rzece Aare.

Ale przeskok emocjonalny !
Nie żebym nie lubił szwajcarskich zadbanych miasteczek, ba, bardzo je lubię ale jakoś tak szybko wróciłeś spod różnobarwnych skalnych ścian pod uładzone ściany budynków ...

Dobrze, że woda huczy pod drewnianym mostem ...

Pozdrawiam

Po tych wszystkich jeżach, drabinkach etc ... przydał się porządny most !

Piękny był ten spacer dookoła jeziora, ale i w miasteczku ładnie.

pozdrawiam.

plavac napisał(a):Ale przeskok emocjonalny !
Nie żebym nie lubił szwajcarskich zadbanych miasteczek, ba, bardzo je lubię ale jakoś tak szybko wróciłeś spod różnobarwnych skalnych ścian pod uładzone ściany budynków ...

mariusz-w napisał(a):Piękny był ten spacer dookoła jeziora, ale i w miasteczku ładnie.

Sam się wczoraj zdziwiłem, jak mi się nagle krajobraz zmienił.
Ale Thun przemknie błyskawicznie - najwyraźniej nie byłem wtedy nastawiony na fotografowanie uroków szwajcarskich miast.

Pozdrawiam,
Wojtek

weldon napisał(a):Już kilkukrotnie w różnych wspomnieniach z tamtych okolic widywałem takie niskie, zadaszone, drewniane mosty, ale pierwszy raz spotykam się, chyba nie tyle ze śluzą, ile z jakim jazem?

Masz rację - to jaz, nie śluza. Źle się wyraziłem.

Pamiętam z dawnych lat, jakie wrażenie na mnie wywarł pierwszy tego typu most - w Lucernie.

weldon napisał(a):Po co im się zbiera na takie spiętrzanie wody?

Jeszcze żeby jaki młyn mieli, ale nie widzę.

Mieli.
Wchodziliśmy na most przy Mühleplatz - Placu Młyńskim - gdzie stał kiedyś młyn. Na moście można oglądać dawne piły tartaczne napędzane wodą, a porzy zejściu z mostu na wyspę stoi dawna olejarnia - również wodą napędzana.

Pozdrawiam,
Wojtek