Z weekendowych wyjazdów Bracki Supetar i nie tylko

WILNO w 1 dzień

W Wielkanocny Piątek wybraliśmy się do Wilna zamiast siedzieć w kuchni i przygotowywać pyszności na świąteczny stół.

Dlaczego tak i w tym czasie ?

Bo życie czasem płata okrutne figle

Ale nie o tym tu piszemy i pokazujemy.

Zacznijmy od przedstawienia nowego członka naszej przygody.
Oto Merlin suczka Shih tzu a wabi się na cześć Marilyn Monroe w spolszczonej wersji. Pani weterynarz źle wpisała do Książeczki i tak już zostało, nawet w Paszporcie. Nooo co zdarza się



I żeby była jasność jest Piątek Wielkanocny.



A my od rana myszkujemy po uliczkach i zakamarkach Wilna po mimo, że metrolodzy starszą minusami i śniegiem.

Będą bramy i zaułki.





Domyślam się że liczyliście na tą najważniejszą dla nas
Będzie i ona



I witryny sklepowe i kiełbaski Wileńskie





I w ten jeden dzień odwiedzimy jeszcze kilka fajnych miejsc.

Są chętni na wycieczkę po Wilnie w ten gorący czas przygotowań przed wyjazdem do Cro.

21monika napisał(a):W Wielkanocny Piątek wybraliśmy się do Wilna zamiast siedzieć w kuchni i przygotowywać pyszności na świąteczny stół.

Również wolę zwiedzać niż urzędować w kuchni...

Pozdrawiam,
Wojtek

Moniko , do Wilna zawsze

Franz napisał(a):Również wolę zwiedzać niż urzędować w kuchni...

Ja też , zdecydowanie


Pozdrawiam
Piotr

piotrf napisał(a):

Franz napisał(a):Również wolę zwiedzać niż urzędować w kuchni...

Ja też , zdecydowanie

Ja też do tego grona się zaliczam

21monika napisał(a):WILNO w 1 dzień
... Domyślam się że liczyliście na tą najważniejszą dla nas
Będzie i ona ...

powiem Ci, że po raz pierwszy widziana przez mnie w 2008 r. zrobiła na mnie wrażenie, ale wcale nie rozmachem czy przepychem, tylko tak w sumie skromnym umiejscowieniem. Dopiero później przypomniało mi się, że brama wjazdowa to brama, a nie jakaś okazała budowla. Ale i tak miejsce urokliwe.
Ja penetruję bardziej wschodnie pojezierza w pobliżu Malaty https://goo.gl/maps/g6385YAwpfT2 i często wracam.
Przy okazji na 1 dzień do Wilna też warto, co potwierdza Twoja relacja.

PS no i żona (mimo, że drobna) chce żebym tam pojechał i jej świńskie uszy przywiózł (brrrrrrr ) ja tam wolę cepeliny

Franz napisał(a):Również wolę zwiedzać niż urzędować w kuchni...

Pozdrawiam,
Wojtek

piotrf napisał(a):Moniko , do Wilna zawsze

Franz napisał(a):Również wolę zwiedzać niż urzędować w kuchni...

Ja też , zdecydowanie


Pozdrawiam
Piotr

piekara114 napisał(a):

piotrf napisał(a):

Franz napisał(a):Również wolę zwiedzać niż urzędować w kuchni...

Ja też , zdecydowanie

Ja też do tego grona się zaliczam

Miło Was widzieć.

To był dla Nas trudny okres i taka ucieczka na jeden dzień w zapomnienie.

Udało się za sprawą uroku tego miasta i naszego pupila.

wolffer napisał(a):

21monika napisał(a):WILNO w 1 dzień
... Domyślam się że liczyliście na tą najważniejszą dla nas
Będzie i ona ...

powiem Ci, że po raz pierwszy widziana przez mnie w 2008 r. zrobiła na mnie wrażenie, ale wcale nie rozmachem czy przepychem, tylko tak w sumie skromnym umiejscowieniem. Dopiero później przypomniało mi się, że brama wjazdowa to brama, a nie jakaś okazała budowla. Ale i tak miejsce urokliwe.
Ja penetruję bardziej wschodnie pojezierza w pobliżu Malaty https://goo.gl/maps/g6385YAwpfT2 i często wracam.
Przy okazji na 1 dzień do Wilna też warto, co potwierdza Twoja relacja.

PS no i żona (mimo, że drobna) chce żebym tam pojechał i jej świńskie uszy przywiózł (brrrrrrr ) ja tam wolę cepeliny

Miasto zrobiło na mnie większe wrażenie niż Praga. Oczywiście są to dwa zupełnie inne miasta i architektura ... no ale chyba wolała bym wrócić do Wilna. Bardziej kameralna, masa uliczek maleńkich sklepików itd.

Mieliśmy do celowo być w Wilnie całe święta czyli 3 dni. Wyszło 1 dzień i na pewno jeszcze wrócimy.

Zaczynamy relację.


Z Warszawy startujemy o 4 rano a o 10 szukamy gdzie zaparkować.



Jest pochmurno i całą drogę w straszy deszczem.



I wreszcie się udaje. W Wilnie są już święta więc parkujemy za darmo.



Tomasz po Niemieckich doświadczeniach proponuje wypożyczyć rowery.
Zrobiło mi się dziecko wygodne.



Za to Karolina jak na fotografa kulinarnego i kucharza przystało ciągnie nas do Hal Targowych



Są to największe hale targowe tuż niedaleko Ostrej Bramy przy ul. Pylimo g.58



Coś w rodzaju naszych Hal Mirowskich i Hal w Budapeszcie



Zakupy poczynione degustacje zrobione czas skierować się w stronę Starego Miasta



Co ciekawe nigdzie nie zostaliśmy wyproszeni z powodu psa.( bo pies jest dla nas nowym wyzwaniem ostatni raz pieska miałam 30 lat temu ) Co prawda nie puszczaliśmy jej w samopas i nie wkładaliśmy pyska na lady sklepowe czy kawiarniane.



i to by było na tyle dziś.

Idziemy w miejsce ważne dla naszego narodu.

Ostra Brama



Wchodzimy do miasta, bo też początkowo Ostra Brama była jedną z wielu średniowiecznego Wilna. Po rozbiórce na początku XIX w. przez Rosjan pozostała jedyną zachowaną bramą miasta. Budowla pochodzi z początków XVI stulecia i ma charakter renesansowy a wieńczy ją piękna attyka z wizerunkiem Litewskiej Pogoni od frontu. Poniżej znajduje się piękna rzeźba Merkurego, boga kupców strzegącego wylotu drogi handlowej ku Rusi i Morzu Czarnego.



Jak widać nasz Papierz również i tu był.



Obraz wisiał z początku bezpośrednio na bramie, bez żadnej osłony. Jego kult zapoczątkowali karmelici w połowie XVII w
W miarę rozrastania się ilości pielgrzymów w okresie 1671-1672 wybudowano drewnianą kaplicę, która spłonęła w 1711.

Jak widać z ulicy również można podziwiać.



ale ja wspinam się do środka aby w zadumie podziwiać Madonnę.



Około 1715 r. wystawiono barokową kaplicę w formie łuku triumfalnego ze schodami , którą z kolei przebudowano w duchu klasycystycznym w 1829 r. i taka stoi do dziś.

I sama Madonna, którą 1927 r. decyzją papieża Piusa XI ukoronowano tytułem Matko Boskiej Ostrobramskiej Królowej Korony Polskiej , można wiele jeszcze napisać o tym miejscu nooo ale .... popadamy w zadumę.



Zdjęcie kiepskie - zakaz cykania a z ukrycia nie najlepiej się foci.

Powoli zagłębiamy się w miasto. Ostatnie ujęcie i mała uwaga. Nad oknami kaplicy znajdowały się niegdyś napisy po polsku "Matko Miłosierdzia / Pod Twoją obronę uciekamy się." Na żądanie Murawiowa, po powstaniu styczniowym zamieniono je na łacińskie, w okresie II Rzeczpospolitej na polskie, po wojnie ponownie na łacińskie.



cdn.

Idziemy dalej. Mijając z prawej strony Kościół św. Teresy przyległy do Ostrej Bramy





Pełen wypas jak mawia młodzież



I przed nami rokokowe Wrota Bazyliańskie. Prowadzą do Klasztoru św. Trójcy (Bazylianów) - jeszcze jedno dzieło Glaubitza ukończone w 1748 r. Do klasztoru nie zaglądamy kierujemy się w stronę Filharmonii Narodowej



Po drodze mijamy takie piękne bramy



cdn

Filharmonia Narodowa przed wojenna Sala Miejska reprezentacyjna neorenesansowa budowla wystawiona w 1902 r. niestety kosztem rozbiórki bezcennego gotyckiego Domu Gościnnego z 1501 r. przyjmującego w średniowieczu kupców z Moskwy, Nowogrodu i Pskowa.



Budowla wyrasta nieproporcjonalnie w stosunku do otoczenia.



Kierujemy się w stronę Ratusza.



Przed nami Kościół św. Kazimierza zajmujący spory fragment pierzei rynkowej na wysokości Ratusza.
Kościół bezsprzecznie należy do najpiękniejszych świątyń miasta. Pod dachem zwieńczonym wielkoksiążęcą mitrą Jagiellonów kryje się reprezentacyjna, wręcz monumentalna siedziba jezuitów, wzorowana w dużym stopniu na głównej siedzibie zakonu - rzymskim kościele IL Gesu.
Gmach wzniesiono w okresie 1604-1618, upamiętniając kanonizację św. Kazimierza. Inicjatorami budowy byli król Zygmunt III Waza oraz Lew Sapieha
Nie zajrzeliśmy tam, bo czas mieliśmy ograniczony.



cdn

Jesteśmy na Placu Ratuszowym
Trójkątny Wileński Rynek - nieprzypominający jednak typowego placu miejskiego w skutek zastawienia jego centralnej części nieproporcjonalnie dużym gmachem Ratusza w stylu klasycystycznym.
Pierwszą siedzibę miasta wzniesiono w 1432 r. po dokonaniu przez Jagiełłę lokacji na prawie niemieckim. Po pożarze w połowie XVIII w i kilku nieszczęsnych próbach odbudowy, nowy monumentalny kolos, poprzedzony wielokolumnowym portykiem wystawił Wawrzyniec Gucewicz w latach 1781-1789.
Obecnie mieszczą się tu miejskie instytucje kulturalne.



I dalej krokiem spacerowym podziwiamy piękno Wilna



Pogoda wbrew zapowiedziom poprawia się



i



cdn

Zaglądamy w okna wystawowe - dominują wyroby z bursztynu



Mijamy zaułki i bramy w niektóre zaglądamy



A przed nami cerkiew św. Mikołaja w stylu bizantyjko - ruskim. Pierwotnie świątynia barokowa wzniesiona w 1514 r. przez hetmana wielkiego litewskiwgo Konstantego Ostrogskiego.



bardzo nam się podoba w Wilnie.



Przed nami kolejna cerkiew św. Paraskewy zwana też Piątnicką





Cerkiew ulokowana jest przy niewielkim placyku, gdzie kiedyś odbywał się miejski targ rybny, a według legendy - przed chrztem Litwy stała tu świątynia pogańskiego boga Ragutisa.
Fundatorką świątyni była prawdopodobnie ok. 1345 r. żona wielkiego księcia Olgierda, księżna witebska Maria.



Nasz pupil wzbudzał ogólne zainteresowanie dzieci.



cdn

Powoli zbliża się pora obiadowa czas poszukać gdzie wpuszczą nas z Merlin



Jak się okazało nie było problemu z obiadem tylko powstało małe zamieszanie i w efekcie nie mam żadnego zdjęcia z obiadku.







Obraliśmy kierunek ZAMEK









cdn

Tak oglądam sobie te Twoje zdjęcia i stwierdzam, że w Wilnie wiele sie zmieniło.
Na lepsze oczywiście i chodzi mi tu głównie o wygląd miasta.
Podczas naszego pobytu na Litwie w 2005 roku, Wilno było jednym wielkim placem budowy...
Może kiedyś jeszcze tam wrócimy....