Wyprawa na koniec Europy - Hiszpania i Portugalia

Widać, że Przyjemniaczek nadawał tempo niezłe. Ciekawe jakie tańce dopuszczane były w regulaminie ?

Ural napisał(a):Wy młodzi, Wy młodzi objazdówka Wam nie zaszkodzi

Juz nie tacy młodzi

Lednice napisał(a):Bardzo fajna relacja,
miło obejrzeć

dzięki

renatalato napisał(a):... ale ile się musieliście nachodzić, ja bym za wami nie nadążyła rodzina mi ciągle znika z pola widzenia, bo ja to muszę wszystko ofocić

Renatko dałabyś radę, spoko

piotrf napisał(a):Już myślałem , że Was nie uda mi się dogonić , ale od czego jest noc
Jestem na bieżąco
Pozdrawiam
Piotr

Witaj Piotrze Wiesz znam lepsze rzeczy do robienia w nocy

te kiero napisał(a):nam 2x zginęła grupa z pola widzenia z tego powodu
ogólnie zwykle mocno opóźniamy przemarsze, więc nie wiem jakby to było pzy tylu odwiedzonych miejscach; może by nas po kilku razach gdzieś zostawili na pastwę losu, przewodnicy nie mają z nami lekkiego życia

Po kilkunastu wycieczkach doszliśmy do wprawy i się nie gubimy

Franz napisał(a):Nie chciałem się Fiolkowi z linkami wciskać, Pozdrawiam,
Wojtek

wcinaj się, wcinaj
bo

te kiero napisał(a):pięknego nigdy za wiele,
będę miał co porównywać do Krakusów

no właśnie

tony montana napisał(a):Człowiek wyskoczył na kilka dni do znajomych pod Toruń, a tu takie rzeczy!!

tak jakoś wyszło

tony montana napisał(a):Wchodzę w tę relację, bo rejony bardzo mnie interesujące w związku z lipcowym wyjazdem na półwysep Iberyjski....

Z tempa relacji wnoszę, że przed wyjazdem COŚ niecoś pokażesz z miejsc, w których planuję być

nie chcem, ale muszem trochę przyspieszyć bo za tydzień zaczynamy malowanie mieszkania
tak więc spoko

Lednice napisał(a):Co do tempa relacji: jak tam Twoja relacja o Dolomitach się czuje

o to,to ....

CROberto napisał(a): Heloł Ania i Janusz

Heloł Robert

CROberto napisał(a):Lista celów imponująca,ciekawe czy potrafilibyście wymienić wszystkie bez ściągi....
W Zurychu byłem w '88 na zawodach - mieliśmy zbiorczą wizę w celach prewencyjnych
U nas brzydki wrzesień w szaro-burej Polsce ,a tam inny świat - cud że nikt się nie zerwał...
Dawno nie oglądałem tego miasta, a Wasze zdjęcia przypomniały mi o tamtym wyjeździe

Cieszę się, że dzięki tym moim wypocinom wróciły miłe wspomnienia

Magdalena S. napisał(a):Taki wyjazd do Hiszpanii i Portugalii to moje wielkie marzenie
Od kilku lat sobie to planujemy.
A potem wzywa mnie Chorwacja i nici z tego wychodzą...
Chętnie poczytam i pooglądam u Ciebie. A kiedyś na pewno wybierzemy się osobiście

Magda pamiętaj, że marzenia się spełniają
My swój urlop dzielimy na dwie części, pierwsza to jakaś wycieczka w maju, a druga to wrześniowy wyjazd do CRO
a kasę zbieramy w różny sposób np świnka
poza tym, my krakusy to jesteśmy oszczędne ludzie

Paulka napisał(a):Widać, że Przyjemniaczek nadawał tempo niezłe. Ciekawe jakie tańce dopuszczane były w regulaminie ?

Każdy tańczył to co chciał
A tempo zwiedzania dostosowane było do średniego wieku wycieczki 30+
nikt nie powiedział jaki jest to plus

Dzień 3 poniedziałek 18.05

Dziś przed nami ponad 700 km, też dużo.
Na początku podróży każdego dnia, pan Witek opowiada nam co nas czeka, opowiada trochę o historii miejsc, które zobaczymy
Czasami opowie kilka kawałów, jakąś anegdotę i czas płynie .
Ja czytam jakieś tam czytadła, kupione na drogę, trochę pogłówkuję nad „jolką”, trzepnę komara itp.,,
I oczywiście focę







W planach na dziś jest Carcassone i Lourdes.

Carcassone
Pierwsze ślady osadnictwa w rejonie Carcassonne są datowane na 3500 lat p.n.e. Około 800 p.n.e. wzgórze Carsac było już ważnym ośrodkiem handlu.
Carcassonne stało się ważnym punktem strategicznym, gdy Rzymianie ufortyfikowali wierzchołek wzgórza około 100 p.n.e., a później obrali je za stolicę kolonii Julia Carsaco (potem Carcasum). Główna część północnych wałów obronnych pochodzi z tamtych czasów.
Zabytkowa architektura Carcassonne stanowi największy w Europie średniowieczny kompleks urbanistyczny. Składa się z dwóch części:
• Cité - warownego górnego miasta
• Miasta dolnego (La Ville Basse)
W ramach miasta górnego znajdują się dwa pasma murów, z bramami i barbakanami. Fortecę tworzą fortyfikacje - podwójny pierścień wałów obronnych i 53 wież. Umieszczono ją na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
Obwód wewnętrzny wznieśli Wizygoci w VI wieku, natomiast zewnętrzny powstał w połowie XIII wieku. Wewnątrz murów znajduje się czworoboczny zamek obronny z XII wieku i kościół St.Nazaire .

Miasto wielokrotnie przechodziło w ręce kolejnych to najeźdźców – Wizygotów, Saracenów, Franków.
Z tymi ostatnimi zresztą, z ich najsłynniejszym władcą – Karolem Wielkim, związana jest legenda wyjaśniająca nazwę miasta.
Otóż w trakcie frankijskiego oblężenia głodowego miasta niejaka pani Carcas, wzięła pozostałości ziarna, nakarmiła nimi dziką świnię i następnie zrzuciła ją z miejskich murów. W efekcie upadku świnia pękła, rozrzucając wokół całe ziarno.
Karol Wielki zaskoczony przypuszczalnym dobrobytem głodujących mieszkańców odstąpił od oblężenia. Pani Carcas nakazała zadąć w trąby. Od tego zdarzenia zwykła się wywodzić nazwa miasta – Carcas sonne (Carcas dzwoni). Tyle legendy ....


Miasto stało na straży hiszpańsko – francuskiego pogranicza do końca XVII wieku, gdy po przesunięciu granicy na południe straciło na znaczeniu. Wiele nie brakowało, by zostało doszczętnie rozebrane (decyzją z 1849 roku), cegła za cegłą – były takie plany ! Na szczęście tak się nie stało. ( info z netu)

Wchodzimy do górnego miasta.

Dochodzimy do

Witraże w bazylice mają wielką wartość i są uważane za najpiękniejsze we Francji. Mają doskonałą harmonię kolorów i wspaniałe szkło pochodzące z Tuluzy...

spacerujemy dalej...

i jeszcze kilka








kupujemy lokalny przysmak - naleśniki konfiturą truskawkową.
Powiem tylko szału nie było, nie chwaląc się, robię lepsze

no to jedziemy dalej


i bardzo szybko dojeżdżamy do Lourdes

Największy we Francji i jeden z największych na świecie ośrodków kultu maryjnego i cel pielgrzymek, odwiedzany rocznie przez 6 mln osób z całego świata (w okresie od marca do października). Według nauki Kościoła rzymskokatolickiego 11 lutego 1858 r. przy jaskini Massabielle 14-letniej Bernadecie Soubirous objawiła się Matka Boża, przedstawiając się jej w miejscowym dialekcie ( w tłumaczeniu na j.polski) „Jestem Niepokalane Poczęcie”.
W 1874 w tym miejscu ustawiono statuę Matki Bożej z Lourdes, następnie neogotycką bazylikę. Sama Bernadette Soubirous wstąpiła w 1866 roku do klasztoru Nevers, a w 1933 r. została kanonizowana.
Lourdes ma bardzo rozwiniętą infrastrukturę pielgrzymkowo-turystyczną (kilkadziesiąt tysięcy miejsc noclegowych).
W mieście zobaczyć można, m.in. zamek z XIV wieku ( obecnie mieści się tam archiwum), dwupoziomowy kościół z drugiej połowy XIX wieku, neobizantyjski kościół Różańcowy z końca XIX wieku, podziemną bazylikę Św. Piusa X.
Od 1990 r. Lourdes utrzymuje partnerskie stosunki z Częstochową.
Do miasta przyjechaliśmy ok. godz. 18-tej, więc było jeszcze dość czasu aby zobaczyć w świetle dziennym najważniejsze miejsca w Lourdes.

mając jeszcze chwilę do kolacji idziemy zobaczyć rodzinny dom Bernadetty
Po drodze okazuje się, że otwarta jest z reguły zamknięta podziemna bazylika Św. Piusa X wybudowana w 1958 roku
Bazylika znajduje się po drugiej stronie placu Różańcowego, naprzeciwko bazyliki Różańcowej. Do wnętrza prowadzi sześć wejść, przystosowanych również dla osób na wózkach inwalidzkich. Nawa jest owalna, ma 191 m długości i 61 m szerokości. Posadzka lekko zniża się w kierunku centrum bazyliki, gdzie znajduje się umieszczony na podwyższeniu ołtarz główny. Strop znajduje się na wysokości 10 m i jest podtrzymywany przez zespół 58 betonowych filarów i 29 betonowych dźwigarów, krzyżujących się na sklepieniu i nadającym całości kształt odwróconej łodzi. Powierzchnia bazyliki wynosi 12000 m2. Może ona pomieścić 25000 ludzi. (info z netu)

...







Wracamy pod bazylikę, niestety górna jej część jest zamknięta
wchodzimy do dolnej, właśnie kończy się msza

Po kolacji idziemy ( kto chce ) na tradycyjna procesję.
Niestety podczas procesji zaczął padać deszcz, pod koniec dość obfity.
I tak lało do rana.








Nie widać tego na zdjęciach, bo jak się rozlało nie robiłam zdjęć, ale plac przed bazyliką był całkowicie zapełniony.

Dzień 4 wtorek 19.05
Jedziemy do San Sebastian położonego jest nad Zatoką Biskajską.
Po drodze leje











Mówia o San Sebastian „miasto jak muszla" gdyż z lotu ptaka , kształtem rzeczywiście przypomina muszlę.
W San Sebastian znajduje się jedna z najsłynniejszych plaż całej Hiszpanii Playa de La Concha („la concha” to po hiszpańsku ”muszla”.

Miasto założone zostało wzdłuż niewielkiej zatoki, którą zamykają dwa wzgórza: Monte Igueldo i Monte Urgull.
Wschodni cypel, to nie tylko zalesione wzgórze. Właśnie tutaj znajduje się labirynt wąskich i gwarnych uliczek starego miasta. Tutaj stoi gotycka katedra, barokowy kościół Santa María, plac który w przeszłości był areną korridy i…setki barów, w ktorych królują miniaturowe przekąski.
Na końcu wschodniego cypla ograniczającego zatokę znajduje się zalesione Wzgórze Urgull. W nieco ponad pół godziny można dojść na jego szczyt. A tam znajdują się ruiny dwunastowiecznego zamku i potężna figura Chrystusa.

„Perła San Sebastian”, czyli wspomniana Wyspa św. Klary. Dopłynąć do niej można specjalnymi łodziami, które dość regularnie wypływają z miejscowego portu.
Jednak jakieś czterysta lat temu nikt nie chciał tam trafić. Bo transport oznaczał jedno: dżumę. Pod koniec XVI w. w San Sebastian szalała epidemia dżumy i Wyspa św. Klary stanowiła swego rodzaju izolatkę dla zakażonych.

Na szczęście, gdy wysiadamy z autokaru przestaje padać

cd




San Sebastian – co rzadko kiedy się zdarza – jest aż potrójną stolicą. Po pierwsze, jest stolicą jednej z prowincji Kraju Basków .
Po drugie zostało wybrane wraz z Wrocławiem na Europejską Stolicę Kultury 2016.
Po trzecie…to baskijskie miasto uważane jest za (nieoficjalną) stolicę światowej gastronomii.
Tu ( i w Paryżu ) znajdują się aż trzy restauracje wyróżnione najwyższymi odznaczenami – trzema gwiazdkami Michelin.
San Sebastian, jak i cały Kraj Basków słynie z przekąsek-kanapeczek zwanych pinxos. Przypominają znane w całej Hiszpanii tapas. Różnica polega na tym, że pinxos podawane są na kawałeczkach bagietki i nadzienie trzyma się na nich za pomocą wykałaczek.
Wybraliśmy się do jednego z barów, by skosztować pinxos.
Były pyszne


cd spaceru