Pożegnanie lata 2016 (Dolomity, Garda, Sardynia, Bawaria)

cóż, stół podobny, garki te same, jedzenie podobne, kuchenka ta sama, auto podobne, wypoczynek ten sam, więc nie ma siły - podoba się ino kierunki inne, ale bardzo ciekawe

tiwa napisał(a):Srebrne gwiazd morskich kaskady

Dzięki za poetyckie określenie tego "czegoś"

te kiero napisał(a): stół podobny, garki te same, jedzenie podobne, kuchenka ta sama, auto podobne, wypoczynek ten sam, więc nie ma siły - podoba się

Wtorek, 4 października




Gdy po śniadaniu opuszczaliśmy parking w Porto Liscia, było już na nim jedno auto, z którego jakiś niewyżyty surfer wyciągał swój sprzęt. Pewnie za moment chętnych na wodne igraszki pojawiło się więcej i w morzu zaroiło się od kolorków… Między innymi z tego powodu, na kąpiel wybraliśmy inne miejsce . Przy okazji chcieliśmy sprawdzić, czy po powrocie z La Maddaleny da się tam spędzić ostatnią sardyńską noc…

Prom na malutki archipelag kursuje z Palau, z Porto Liscia było tam blisko . Tuż przed wjazdem do Palau, odbiliśmy jednak w lewo, na boczną drogę w kierunku Costa Serena, jednak nie ten kurorcik był naszym kąpielowym celem.
Minęliśmy zjazd do XIX-wiecznej fortecy Monte Altura (zapewne dla widoków stamtąd, miejsce warte byłoby wizyty), potem odpuściliśmy odbicie do nadmorskiej części Porto Rafael (trochę żałowałam, że nie pojechaliśmy tam na kawkę, ale pomysł pojawił się za późno), no i do Costa Serena... Dojechaliśmy do końca asfaltowej drogi z niby-rondem wokół skałki.
Hmmm… noclegowo miejsce odpadło, ale widoki w stronę Isola dei Gabbiani były niezłe .







Jeszcze lepsze widoki muszą mieć mieszkańcy jedynego domostwa w okolicy! My za moment też ich trochę mieliśmy, aczkolwiek nie tak szerokie.

Weszliśmy przez Bramę do Raju (Porta del Paradiso) …



Tak oto znaleźliśmy się w ślicznej zatoczce na niektórych mapach oznaczonej jako Cala Scilla, na innych – Porto Cuncato (po sardyńsku - Poltu Cuncatu).



Skałki wypolerowane wiatrem i falami wyglądają fanie .











Maleńka plaża znajduje się w północnej części zatoczki, prowadzi tam ścieżka. My jednak zdecydowaliśmy się na kamienie tuż pod klifem zwieńczonym wspomnianym wcześniej domostwem. Znajduje się tu kilka naturalnych skalnych baseników, od nich właśnie pochodzi najpopularniejsza nazwa tego miejsca – Le Piscine.

Spędziliśmy tam trochę bardzo miłych chwil

Gdybyśmy dysponowali większą ilością czasu, najprawdopodobniej poszlibyśmy także do kolejnych zatoczek na półwyspie, a przynajmniej do sąsiedniej (w podobnym skałkowym klimacie, ale na dodatek z piaskiem ) Talmone.

Przed południem chcieliśmy jednakże być już w Palau…
Jeszcze trochę i tam będziemy…









Od miejsca noclegowego do portu przejechaliśmy około 20 km.

dangol napisał(a):Pierwszy raz spotkałam się z czymś takim – każdy nasz ruch w wodzie wywoływał pojawianie się w niej tysięcy migoczących drobnych iskierek

Też razu pewnego spotkałem się z takim, albo bardzo podobnym zjawiskiem - kilka lat temu gdy spaliśmy przy plaży na obrzeżach Loutraki koło Kanału Korynckiego. Rzadko praktykuję kąpiele po zmroku (nigdy nie wiadomo jakie morskie stwory czają się w odmętach ), wówczas jednak wszedłem do wody... i tak szybko jak wszedłem to z niej wyszedłem, właśnie ze względu na pojawiające się światełka. Nie było ich tyle co u Ciebie na zdjęciach, dużo mniej i głębiej pod powierzchnią. Ale też były .

kulka53 napisał(a):
Też razu pewnego spotkałem się z takim, albo bardzo podobnym zjawiskiem (...) wówczas jednak wszedłem do wody... i tak szybko jak wszedłem to z niej wyszedłem, właśnie ze względu na pojawiające się światełka.

Reakcja zupełnie inna od naszej , my z wielką chęcią zabawilibyśmy dłużej w wodzie bawiąc się "morskimi gwiazdami", gdyby było cieplej zarówno, w wodzie, jak i na brzegu.

Promy z Palau na La Maddalenę kursują często , w październiku przewoźników było dwóch.
Jak się ma nieco czasu na decyzję, warto porównać ceny. Nie różnią się diametralnie, ale coś tam da się zaoszczędzić . My troszkę mało świadomie wjechaliśmy od razu pod budkę „Maddalena Lines”, a że prom miał zaraz się pojawić, a kolejka aut rosła, więc kupiliśmy bilety i grzecznie ustawiliśmy się w ogonku.

Za nas dwoje i auto wyszło 23 euro. Znacznie taniej mają stali mieszkańcy, nieco mniej wychodzi też za krótsze auto (u wszystkich przewoźników wygląda to podobnie). Płynie się około 20 – 30 minut, a więc cena jak za taki odcinek mała nie jest… Za jednostronną przeprawę wyszłoby ciut taniej, gdybyśmy od razu kupili bilet powrotny. Nie chcieliśmy się jednak wiązać konkretnym terminem, więc taki wariant odpadał.

W oczekiwaniu na już płynący w naszą stronę prom …

Na promie był tłok zupełnie nie pasujący do końca sezonu.





Widoczki na morze, oddalający się brzeg Sardynii, na przybliżający się porcik La Maddalena …

Dotarliśmy !



Plan taki kiełkował od dawna , w czerwcu wspomniałam u Kulek:

dangol napisał(a): Ciekawe, czy tym razem dotarliście na La Maddalenę i Caprerę? Nie ukrywam, że jestem zainteresowana szczegółami dotyczącymi ewentualnego miejsca noclegowego tamże.

Nie byłam jednak pewna, co będzie z realizacją...
Uprzedzając fakty – nie wyszło tak, jak byśmy chcieli , ale cieszymy się, że zdecydowaliśmy się na krótki pobyt na wysepkach.

Wspomniałam o planie… Ale tak naprawdę, to poza pomysłem, żeby pobyć na archipelagu 2 – 3 dni, żadnego planu nie miałam . Przez to kompletne nieprzygotowanie, po zjechaniu z promu skierowaliśmy się w zupełnie w złą stronę . Miał być kierunek Caprera, a tymczasem znaleźliśmy się na głównym placu, a w zasadzie ciut powyżej niego, a „głupia” nawigacja zamiast gładko skierować nas na właściwą drogę, kazała nam wjechać w wąskie spadziste uliczki, na dodatek … po schodach.
Trochę to trwało, ale w końcu wydostaliśmy się z pułapki .

Przez moment chciałam zatrzymać się na moment w La Maddalenie i odszukać informację turystyczną, ale ilość aut (a więc związana z tym trudność w znalezieniu miejsca na zaparkowanie) i ludzi skutecznie tę myśl rozwiały…

Ponte della Moneta, 600-metrowej długości most łączący La Maddalenę i Caprerę…

dangol napisał(a):nawigacja zamiast gładko skierować nas na właściwą drogę, kazała nam wjechać w wąskie spadziste uliczki, na dodatek … po schodach.

Swego czasu na Korsyce bez żadnej nawigacji znalazłem się w miejscu, skąd widziałem jedynie trzy możliwości wyjazdu: zakaz ruchu, zakaz wjazdu oraz schody.
Wybrałem zakaz wjazdu.

Pozdrawiam,
Wojtek

dangol napisał(a):Na promie był tłok zupełnie nie pasujący do końca sezonu.

.Jak ja byłem w drugiej połowie czerwca, to prom świecił pustkami (godzina meczu ), ale na archipelagu też nie za wielu .
pzdr.

Franz napisał(a): widziałem jedynie trzy możliwości wyjazdu: zakaz ruchu, zakaz wjazdu oraz schody.
Wybrałem zakaz wjazdu

Zakazy wjazdu też były, ale nie każdy nadawał się do wyboru, przy jednym z nich trafiliśmy dokładne na te same schody "zalecane" przez nawigację, tyle że od ich drugiej strony

tiwa napisał(a): Jak ja byłem w drugiej połowie czerwca, to prom świecił pustkami

Na lądzie było znacznie luźniej , towarzystwo jakoś się rozpełzło.