Małe i duże bałkańskie podróże :-)

Termy są bardzo fotogeniczne, kompletnie nie greckie, no bo włoskie .
Widzę foty mojego hotelowiska ... chcąc nie chcąc, wchodzi w kadr od północnej strony.
Miejsce bardzo przyjemne - nawet w sezonie.
A spotkaliście "kociarnię" przy wjeździe do Term ?
Filerimos ... fajne wnętrze kościoła i piękna historia o obrazie ...
Faliraki rzeczywiście jest z lekka przerażające ...
Myślę, że im dalej na południe i wgłąb wyspy tym będzie ciekawiej ...

adrianek90 napisał(a): z punktu widzenia typowo leniwego byczenia się na plaży, uważam że wschodnie wybrzeże jest zdecydowanie ciekawsze.

Dokładnie tak jest (choć my znaleźliśmy chwilę na pobyczenie właśnie na zachodnim ).

tony montana napisał(a):Ciekaw jestem dlaczego Anthony tak Was związał, oby nie jakaś AWARIA??

Nie , tym razem coś w rodzaju awarii przydarzyło się nam w innym miejscu, a nawet na innej wyspie , będzie o tym za jakiś czas.
KŁIN po prostu podpasował nam noclegowo .

Muszę zajrzeć do tej Twojej relacji w wolnej chwili.... .

Buber napisał(a):Termy są bardzo fotogeniczne, kompletnie nie greckie, no bo włoskie .
Widzę foty mojego hotelowiska ... chcąc nie chcąc, wchodzi w kadr od północnej strony.
Miejsce bardzo przyjemne - nawet w sezonie.
A spotkaliście "kociarnię" przy wjeździe do Term ?
Filerimos ... fajne wnętrze kościoła i piękna historia o obrazie ...
Faliraki rzeczywiście jest z lekka przerażające ...
Myślę, że im dalej na południe i wgłąb wyspy tym będzie ciekawiej ...

Cała Rodos jest taka niezbyt grecka, mimo powiewających wszędzie flag...
Trochę podobne wrażenie odnoszę zaglądając tu i ówdzie na Dolnym Śląsku

W zasadzie nie mam nic przeciwko hotelom , byle nie były to tak makabrycznie wielkie bloki jak te w Faliraki. Np na Sardynii jest jakiś przepis że nie mogą być wysokie a mają też być budowane w stylu dopasowanym do tradycyjnej zabudowy.

Akurat przy termach kotów nie było (może jeden czy dwa) ale już w innych miejscach, zwłaszcza w mieście Rodos to już był jakiś koci obłęd . Co na kolejną wyspę pojedziemy, to jest ich tam coraz więcej , chyba będę musiał zabierać jeszcze więcej kociego żarcia niż do tej pory .

Filerimos nie przypadło nam do gustu za pierwszym razem, ale tak się złożyło że tam wróciliśmy i... szczerze mówiąc tak pozostało. Chociaż to prawda że wnętrze ciekawe.

Południe... spodziewałem się że będzie jednak bardziej dzikie i puste, ale aż tak dobrze nie jest. Chociaż zdecydowanie lepiej niż na północy i trochę czasu tam spędziliśmy.

Pozdrawiam

1 maja, poniedziałek c.d.

Jadąc dalej na południe zboczyliśmy z głównej dwupasmówki by zobaczyć plażę Traunou. Przypuszczałem że w razie czego może być to dobre miejsce na nocleg – i nie przeliczyłem się . Co prawda nie skorzystaliśmy…ale sądzę że byłoby tu całkiem ok.

Sama plaża, choć żwirowo-kamienista, też jest całkiem w naszym guście (no i także na niej znaleźliśmy działający prysznic ).













Całkiem spory kawał praktycznie dzikiego wybrzeża, to jest ok.

Kawałek dalej znów skręciliśmy, tym razem w prawo, by „dać szansę” miasteczku Afandou na lepsze niż Koskinou zaprezentowanie się nam. Afandou z szansy nie skorzystało , czyli było dokładnie tak jak przypuszczałem – przewodniki znów szukają atrakcji na siłę, zwiedzanie rodoskich miejscowości to nie jest to po co się na wyspę przybywa.

Toteż mijamy kolejne hotelowisko zwane Kolymbia i za nim w ostatnim momencie dostrzegam drogowskaz ze strzałką w wąską betonówkę prowadzącą stromo pod górę. Panagia Tsampika – tam pojedziemy .

Jedziemy, jest wąsko i naprawdę stromo , ale skoro wypożyczone mikro autka jakoś dają radę to co, my nie damy? . Na samym końcu drogi (ufff) jest trochę miejsc do zaparkowania, teraz nie ma z tym problemu, choć pusto wcale nie jest. Znajduje się tutaj tawerna reklamująca się pięknym widokiem

No to idziemy , niby byliśmy jakoś tam przygotowani na zwiedzanie wyspy ale o tych niemal 300 schodach na szczyt z kapliczką nie doczytałem (od około 120 są ponumerowane białą farbą) i byliśmy zaskoczeni że to tak wysoko pod górę jeszcze trzeba wejść. Słońce co prawda przymglone, ale było duszno i parno a temperatura dochodziła do 30. Po drodze – próbka rodoskiej komercji – przynajmniej kilkanaście stoisk z wszelakiego rodzaju obrusami, makatkami, serwetkami…

Panagia Tsambika to chyba najbardziej znana kapliczka na Rodos. Rzeczywiście, trudno się dziwić, zbudowano ją w spektakularnym miejscu na wysokiej na około 300 metrów stromej skale nad samym brzegiem morza, na dodatek w okolicy która stała się mocno turystyczna. XI wieczna ikona znalazła się tu w niewytłumaczalny, cudowny sposób (jak zresztą bardzo wiele innych ikon obudowanych później kapliczkami czy sanktuariami ), wcześniej swoje miejsce miała w klasztorze Kikkou na Cyprze. Obraz słynie z łask cudownego poczęcia, pielgrzymują do niego kobiety, czy też pary które nie mogą doczekać się własnego dziecka i proszą o wstawiennictwo.

W końcu i my się wdrapaliśmy, no i mimo bardzo kiepskiej widoczności muszę przyznać że bardzo mi się tu podobało . Widoki naprawdę są imponujące.

Na północ, na Kolymbię i plażę Traunou na której byliśmy przed chwilą



I na FANTASTYCZNĄ (z góry) plażę Tsampika, pierwszą piaszczystą jaką na wyspie widzimy. O dzikości można tylko pomarzyć, ale to miejsce naprawdę nam się podoba.











Przy kapliczce, bo ją też oczywiście chcemy zobaczyć jest sporo ludzi, zresztą w ogóle po drodze było ich też dużo. Sam budyneczek to nic szczególnego, wyraźnie widać że powiększono go kilkadziesiąt lat temu o słabo pasujący pawilon.





Wstawiennictwo chyba działa

To jeszcze parę widoczków dla odmiany





















Tak, zdecydowanie ta okolica przypadła nam do gustu , mogę bez wahania powiedzieć, że jest to pierwsze miejsce na Rodos, które naprawdę zrobiło spore wrażenie.

Aby to wrażenie uzupełnić , zjechawszy z góry nie mogliśmy odmówić sobie podjechania na tę piaszczystą plażę widzianą z góry. Rzędy leżaków i parasoli przyjęliśmy ze zrozumieniem, w końcu jest tu piękny piaseczek i dziwne byłoby gdyby ich nie było, na dodatek fajne, łagodne wejście do wody, ogólnie super. A na dodatek wcale nie było tłumu.

To chwilkę tu spędziliśmy .







Specyficznie kolorowo tutaj .



No tak, taka skałka w Grecji nie mogła się obejść bez kapliczki , dopiero stąd widać jak wysoko i spektakularnie stoi Panagia Tsampika.



Postanowiłem sprawdzić temperaturę wody, wynik mnie zaskoczył. Po 17 stopniach pod Olimpem spodziewałem się ujrzeć mniej więcej tyle samo kresek, co prawda jesteśmy na południu, ale jednak na wyspie , a tu niespodzianka – 22 stopnie . No to chyba otwiera się dla nas szansa na jakieś kąpiele .

I jeszcze dla uzupełnienia tematu Tsampikowego – zatrzymaliśmy się też przy leżącym nieopodal przy głównej drodze monastyrze Tsampika. Niebrzydka i ładnie utrzymana świątynia dobre wrażenie robi także wewnątrz.









Oprócz dwugłowego orła, symbolu greckiego prawosławia na palenisku dla świec też pawie? . Widać to nie był przypadek że spotkaliśmy je na Filerimos, to ewidentnie symbol wyspy .











Wracając do auta zwróciłem uwagę na potężne drzewo rosnące powyżej monastyru , stojący obok gość który koniecznie chciał nam wcisnąć słoik miodu twierdził, że ma ono 2000 lat. Nie uwierzyliśmy mu , miodu też nie kupiliśmy…





Drzewo jest tak potężne że niektóre konary podpierają betonowe słupy.



Dla zobrazowania proporcji





Po początkowym kiepskim wrażeniu, ten akurat kawałek Rodos naprawdę się nam podobał… ciekawe co będzie dalej .

c.d.n.

Też jestem ciekawa
Nadrobiłam zaległości dalej będę na bieżąco

Beata W. napisał(a):Też jestem ciekawa
Nadrobiłam zaległości dalej będę na bieżąco

Typowe i obowiązkowe punkty rodoskiego programu musieliśmy zaliczyć, ale parę jak sądzę mniej znanych miejsc też zobaczyliśmy.
Zapraszamy

Plaża niczego sobie... znaczy się w moim guście
Też już jestem na bieżąco. Pozdrawiam

ajdadi napisał(a):Plaża niczego sobie... znaczy się w moim guście
Też już jestem na bieżąco. Pozdrawiam

Nasze plażowe gusty z tego wynika niewiele się różnią
Większość plaż na Rodos, przynajmniej z tego co wiedzieliśmy, jest żwirowych, ale piaszczystych odcinków też trochę można znaleźć
Pozdrawiam

1 maja, poniedziałek c.d.

Jadąc dalej zaglądamy do Archangelos. Spora miejscowość opisana jest w przewodniku jak najatrakcyjniejsza ze wszystkich nadmorskich na Rodos... dwie poprzednie nas rozczarowały, może teraz będzie inaczej? . Rzeczywiście, było trochę inaczej, Archangelos jest ładnie położone w kotlince otoczonej niewysokimi skałami, ma zwartą, jasną zabudowę przypominającą nieco cykladzkie miasteczka. Dodatkowo, w bonusie otrzymuje się tu górujące nad całością ruiny zamku , do którego próbowaliśmy dojechać, ale chyba złą drogę wybraliśmy, zrobiło się zbyt stromo i wąsko – odpuściliśmy. Może innym razem? A może nie? Bo na szwędanie się po zaułkach jednak zabudowa Archangelos się nie nadawała...

Kawałek dalej na południe, za przyjemnym widokowo skalistym półwyspem leży inny zamek joannitów, w formie ruiny oczywiście - Feraklos, tam właśnie pojechaliśmy.

Z szutrowej dróżki która prowadzi m.in. na fajną plażę Agathi zamkowe mury prezentują się całkiem nieźle .



Plaża Agathi, podobnie jak Tsampika, jest piaszczysta.





Wybrzeże w okolicy Archangelos, to się nam podoba .



Na plaży jest zadziwiająco dużo samochodów , przypuszczamy, widząc co działo się w różnych innych miejscach, że to efekt wolnego od pracy 1 maja.



Naprawdę bardzo tu ładnie .



Bardziej niż plaża interesują nas jednak te ruiny.

Zaparkowałem na fajnej łączce-polance nieopodal drogi. Tym razem jednak Małgosia odmówiła współpracy i postanowiła zostać przy samochodzie. Stwierdziła że musi zająć się sobą, poza tym czuje się nieco zmęczona wędrówką na szczyt Tsampiki i w ogóle całym dniem... także do ruin Feraklos udałem się sam.

Ruiny są pozostawione na pastwę losu, totalnie niezagospodarowane i wręcz zaniedbane. Bardzo byłem zaskoczony, że na takiej wyspie, na tak popularnej części wybrzeża z czymś takim się spotkamy .

„Schody”



Niestety, słońce, mimo nieśmiałych prób wcześniej, teraz znów zupełnie zasnute jest mgłą, a widoczność w związku z tym jest nadal marna.

Widok w głąb wyspy, widać miejscowość Masari.



Nadmorskie, niebrzydkie, nieduże Charaki (i kawał dzikiej plaży dalej na południe )



Z twierdzy pozostały w zasadzie tylko fragmenty murów.









Przy pięknej pogodzie widoki z ruin muszą być z pewnością znacznie ładniejsze .



Dawna cysterna na wodę.

Wnętrze twierdzy okupuje stadko kóz i owiec, teren jest totalnie zarośnięty ostami. Nie przypuszczałem że to miejsce będzie aż tak zaniedbane. Mimo to warto tu podejść bo widoki są naprawdę bardzo ładne, podoba mi się tu mimo tej mgły.

























Wracam, poza mną nie było tu nikogo. W tym czasie Małgosia odnalazła na łączce kolejne storczykowe okazy .









Do Charaki już nie zjeżdżamy. Przyjrzałem się mapie, spojrzałem na zegarek... jest jeszcze do wieczora naprawdę sporo czasu a my już przejechaliśmy pół wyspy . Wymyśliliśmy sobie zatem plan na popołudnie, zamiast jeszcze dalej zjeżdżać na południe wybrzeżem wjedziemy teraz do wnętrza wyspy i chwilę się po nim pokręcimy, tak by jutro mieć blisko do największej chyba atrakcji na Rodos poza stolicą...

c.d.n.

Witam się z Wami na Rodos:D
... nadrobiłam zaległości nowej części relacji

Ciekawa jestem waszego spojrzenia i odkrywania Rodos, która w moim odczuciu jest "wyspą hotelową"... a to nie koniecznie jest prawdą...

Jak na razie zdjęcia z Tsampiki i Feraklos są śliczne i zachęcające do zwiedzania i podróżowania z Wami