Osiem dni w Rzymie

.

18.03.2026 - dzień drugi

Tego dnia mamy zaplanowaną wizytę w Panteonie. Przedział czasowy na wejście mieliśmy oznaczony od 10:00 do 11:00, więc z kwatery wyszliśmy o 8:30, aby na spokojnie dojść na nogach do Panteonu.
Po drodze mieliśmy okazję obejrzeć kilka ciekawych miejsc.

Monumento della Caravella, znajdujący się przy Via Parigi. Pomnik powstał jako wyraz partnerstwa Rzymu i Paryża, które połączyły się w 1956 roku pod słynnym hasłem: "Tylko Paryż jest godny Rzymu; tylko Rzym jest godny Paryża".
Z tej okazji Rzym otrzymał od Paryża dar w postaci karaweli, będącej symbolem stolicy Francji. W zamian Rzym podarował Paryżowi kopię Wilczycy Kapitolińskiej, która do dziś stoi w Dzielnicy Łacińskiej na Place Paul Painlevé (nie wiedziałam o tym, będąc w Paryżu i jej nie widziałam).



Hotel St. Regis Rome z bardzo eleganckim wejściem.


Piękna Fontanna Mojżesza (Fountain of Moses) na placu Piazza San Bernardo. Niestety stojąc na chodniku przed nią nie da się zrobić zdjęcia, które obejmowałoby ją w całości. Trzeba by wyjść na ulicę, ale nie było to wykonalne, bo ruch samochodowy był tam spory. Ale przyjdziemy tutaj jeszcze innego dnia, kiedy ruch będzie mniejszy, to wtedy pokażę ją w całej okazałości.



Weszliśmy do kościoła Matki Bożej Zwycięskiej, w którym znajduje się słynna rzeźba Berniniego „Ekstaza św. Teresy”.
Z zewnątrz kościół wydaje się mały i skromny.



Jednak po wejściu do środka szczęka opada, od znajdującego się tam przepychu. Jak dla mnie ten kościół jest za bardzo przeładowany barokiem i przez to wydaje się bardzo teatralny. Trudno skupić uwagę na czymś konkretnym, bo oczy same biegają po wszystkim wokoło. Nawet dzieło Berniniego według mnie ginie w tym natłoku detali i złoceń.


Rzeźba Berniniego znajduje się w Kaplica Cornaro, po lewej stronie od ołtarza głównego. Po bokach rzeźby Bernini umieścił posągi fundatorów, którzy wyglądają, jakby obserwowali rzeźbę z balkonów w teatrze.


Kościół ten stał się bardzo popularny po publikacji powieści „Anioły i demony” Dana Brown'a, w której Kaplica Cornaro jest jednym z kluczowych miejsc akcji.

.

Idziemy dalej Via Venti Settembre w kierunku Piazza del Quirinale.


Spoglądam tęsknym wzrokiem na ukryty w tym zaułku kościół Chiesa di San Bernardo alle Terme, ale o tej godzinie jest zamknięty. Ale nawet gdyby był otwarty, to nie mielibyśmy czasu, aby do niego zajrzeć. Przyjdziemy do niego innego dnia.


Fontanna Mojżesza widziana z oddali.







Dochodzimy do skrzyżowania, przy którym znajduje się kompleks Czterech Fontann, niestety jedna z nich jest zasłonięta plandekami.
Rzucamy na nie tylko okiem i idziemy dalej. Na dokładne oglądanie będzie czas innego dnia.





Przechodzimy obok Giardino di Sant'Andrea al Quirinale.


Idziemy wzdłuż Pałacu Kwirynalskiego widząc już w oddali Fontannę Dioskurów na Piazza del Quirinale.




Niestety do Pałacu Kwirynalskiego nie wejdziemy. Gdyby nie odwołano nam zwiedzania tej budowli, to teraz czekalibyśmy na wejście do jej wnętrza.
A tak musimy się obejść smakiem.

megidh napisał(a):Nawet dzieło Berniniego według mnie ginie w tym natłoku detali i złoceń.

Trochę ginie, to fakt, ale rzeźba jest przepiękna

Szkoda, że tak wyszło z "dziurką od klucza". Kiedy byłam w Rzymie nie było Instagrama, a internet raczkował i nikt chyba nawet nie wymyślił, że można robić zdjęcia w tamtym miejscu. W takiej kolejce raczej bym nie czekała, a mój mąż na pewno nie Ale z drugiej strony - lepiej żałować, że się coś zrobiło niż, że się nie spróbowało

megidh napisał(a):Po drodze mieliśmy okazję obejrzeć kilka ciekawych miejsc.

I tego się najbardziej obawiam...
Można pisać o odwiedzinach super atrakcji, jak tam na każdym kroku atrakcja, ale chyba raz się z buta przejdziemy z hotelu do ścisłej starówki 45min, co by zobaczyć coś nieoczywistego po drodze.

megidh napisał(a):Kościół ten stał się bardzo popularny po publikacji powieści „Anioły i demony” Dana Brown'a, w której Kaplica Cornaro jest jednym z kluczowych miejsc akcji.

Czytałam . Miałam kiedyś fazę na Browna i przeczytałam kilka jego książek, ale teraz wszystkie mi się mieszają. Pewnie podczas ponownej lektury wątki trafiłyby na właściwe miejsce .
Byliśmy w innym kościele Bazylice Santa Maria del Popolo, która jest opisywana w książce, ale zdjęć w niej nie kręcono.

maslinka napisał(a):

megidh napisał(a):Nawet dzieło Berniniego według mnie ginie w tym natłoku detali i złoceń.

Trochę ginie, to fakt, ale rzeźba jest przepiękna

Taką sytuację nazywam "przezdobieniem" , które przytłacza i raczej nie pomaga w podziwianiu


Pozdrawiam
Piotr