Osiem dni w Rzymie

piekara114 napisał(a):To chyba mało Grecji jeszcze widzieliście

Dla mnie ciekawsze te wc na podeście....

No, szczególnie że na wprost było wielkie lustro .

To jak król na tronie i poddani na wprost 2in1

Te toalety na podwyższeniu to chyba jakaś włoska specjalność. Ostatnio mieliśmy taką w mieszkaniu we Florencji i z tego co pamiętam w Rzymie też takie były.

Bardzo chętnie popatrzę sobie na Rzym bo już kilka lat minęło od ostatniej wizyty więc chociaż w internetach sobie popatrzę .

Aglaia napisał(a):Te toalety na podwyższeniu to chyba jakaś włoska specjalność.

Nie wiem, czy włoska, ale to obejście technicznych problemów:
- mają przeważnie dość cienkie stropy między kondygnacjami (szczególnie w starym budownictwie),
- żeby nie wkuwać się z instalacjami w strop, daje się właśnie taki mały cokół i ukrywa się tam rury.

Aglaia napisał(a):Bardzo chętnie popatrzę sobie na Rzym bo już kilka lat minęło od ostatniej wizyty więc chociaż w internetach sobie popatrzę .

Witam. Cieszę się, że zainteresowała Cię moja relacja z Rzymu.

.
Na pierwszy dzień pobytu miałam zaplanowane przejście trasy pokazanej na poniższej mapce. Trasa jest podzielona na kilka fragmentów oznaczonych różnymi kolorami. Trasa prowadzi od stacji metra Circo Massimo do stacji metra Colosseo.


Po przejściu odcinka wzdłuż Circo Massimo przeszliśmy na drugą stronę ulicy i poszliśmy w kierunku ogrodów pomarańczowych na Awentynie.
Droga prowadziła mocno pod górę.


Po kilkunastu minutach spaceru doszliśmy do bramy prowadzącej do Jardin des Orangers.
Jest to w rzeczywistości starożytny portal Villi Balestra, zbudowanej w XVI wieku, który został tutaj przeniesionej w 1937 roku, podczas urządzania parku na Awentynie.



Po lewej stronie bramy stoi fontanna. Nie, nie, to nie są Ustaw Prawdy .
Fontanna jest rekonstrukcją datowaną na 1936 rok, składającą się z misy wykonanej z egipskiego granitu z Campo Vaccino, z umieszczoną nad nią rzeźbioną maską. Ta barokowa maska ​​jest dziełem z XVI wieku, opartym na projekcie Giacomo della Porta.
Spodobała mi się ta fontanna, ale szkoda, że z tych ust nie lała się woda.


Wchodzimy do ogrodów pomarańczowych.





Na terenie ogrodów zobaczyłam taką rzeźbę. Jej autorem jest Andrea Gandini, który ratuje martwe i obumierające drzewa w Rzymie, zamieniając je w dzieła sztuki.
O jego pracach można przeczytać TUTAJ.



Idziemy dalej w kierunku punktu widokowego Belvedere Terrace of the Aventine,




z którego roztaczają się świetne widoki. Tymi widokami delektujemy się przez dłuższą chwilę.

megidh napisał(a):Po przejściu odcinka wzdłuż Circo Massimo przeszliśmy na drugą stronę ulicy i poszliśmy w kierunku ogrodów pomarańczowych na Awentynie.

To jest moja ukochana dzielnica w Rzymie

Piękny , interesujący spacer , Gosiu , z przyjemnością będę śledził następne
Wasz apartament na siedem noclegów też niczego sobie , wygląda na wygodny


Pozdrawiam
Piotr

mysza73 napisał(a):

megidh napisał(a):Po przejściu odcinka wzdłuż Circo Massimo przeszliśmy na drugą stronę ulicy i poszliśmy w kierunku ogrodów pomarańczowych na Awentynie.

To jest moja ukochana dzielnica w Rzymie

No fajna jest.

piotrf napisał(a):Piękny , interesujący spacer , Gosiu , z przyjemnością będę śledził następne

Sporo chodziliśmy, więc będzie co oglądać.

piotrf napisał(a):Wasz apartament na siedem noclegów też niczego sobie , wygląda na wygodny

Bardzo fajnie nam się w nim mieszkało.

.
Teraz idziemy do bazyliki św. Sabiny na Awentynie, stojącej tuż obok Jardin des Orangers.


Przy wyjściu z ogrodu stoi wysokie drzewo, na którym zauważyliśmy papużkę.


Przed nami bazylika św. Sabiny. Jest ona jedną z najlepiej zachowanych wczesnochrześcijańskich bazylik w Rzymie, datowaną na V wiek.
Jest ona główną siedzibą zakonu dominikanów.





Święty Dominik, skryty za piękną palmą.


Znajdujące się tutaj 24 korynckie kolumny pochodzą prawdopodobnie z pobliskiej antycznej świątyni Junony.








Świątynia wybudowana została w miejscu, gdzie mieszkała bogata patrycjuszka rzymska Sabina. Sabina została ścięta w latach 20-tych II wieku, po tym jak nakryto ją w katakumbach wraz ze swoją chrześcijańską niewolnicą. W bazylice można zobaczyć fragment kolumny i schodów pochodzących z jej domu.


W bazylice jest też polski akcent. W przedsionku kościoła znajduje się tablica poświęcona Jackowi Odrowążowi, który w tym klasztorze odebrał habit z rąk samego Dominika.

Nawa główna z kolumnami robi wrażenie.

mysza73 napisał(a):

megidh napisał(a):Po przejściu odcinka wzdłuż Circo Massimo przeszliśmy na drugą stronę ulicy i poszliśmy w kierunku ogrodów pomarańczowych na Awentynie.

To jest moja ukochana dzielnica w Rzymie

Moja chyba też. I uwielbiam panoramę stamtąd.

.
Po wyjściu z bazyliki mija nas takie cudo, które po chwili staje na parkingu przy bramie do ogrodu pomarańczowego.
Wracamy się więc, aby zrobić mu zdjęcia.




To autko należy do stajni firmy Facile Tours, która jest włoskim operatorem turystycznym specjalizującym się w wysokiej jakości, ekologicznych wycieczkach po Rzymie i Florencji. Organizują oni przejażdżki w pełni elektrycznymi wersjami klasycznych włoskich aut i wózkami golfowymi. Niestety taka przyjemność do tanich nie należy.

Idziemy dalej, mijając po drodze taką piękną posiadłość.


Po kilku minutach spaceru dochodzi do Piazza dei Cavalieri di Malta, z zamiarem popatrzenia przez słynną dziurkę od klucza.
Niestety kolejka do tej dziurki jest długa i zanosi się na dłuższe czekanie. Nie bardzo mam ochotę tutaj stać, więc namawiam moje towarzystwo na odpuszczenie tej atrakcji, ale oni chcą się z tą dziurką zapoznać bliżej. No trudno, trzeba będzie odczekać swoje w tej kolejce.



W międzyczasie poszłam zobaczyć wnętrza stojącego tuż obok Papieskiego Instytutu Liturgicznego Świętego Anzelma, ale dalej jak na dziedziniec, nie dało się wejść.




Wróciłam więc do kolejki, w której staliśmy aż 70 minut.



Początkowo kolejka przesuwała się w miarę sprawnie, ale gdy już byliśmy. Ludzie podchodzili grupkami, patrzyli przez chwilkę, robili zdjęcia i odchodzili.


Dopiero gdy do stojącej jakieś 20 osób przed nami grupki dziewczyn podeszło kilkunastu chłopców, to zaczęły się problemy. To była jakaś wycieczka młodzieży szkolnej z Niemiec. Jak stanęli przed dziurką, to zrobił się długi przestój. Ludzie z kolejki zaczęli się denerwować, bo nie dość że większość z tej grupy weszła tam bez stania w kolejce, to jeszcze bardzo przedłużali chwilę pobytu przed dziurką od klucza. W pewnej chwili podeszła do nich kobieta i zwróciła im uwagę, to ją potraktowali w bardzo obraźliwy sposób. Kroiła się awantura, ale na szczęście wreszcie stamtąd odeszli. Ale nam niesmak po ich zachowaniu pozostał.

W międzyczasie słońce zaczęło już się chylić ku zachodowi, więc zrobiło się zimno. Do tego wiał wiatr, więc zaczęliśmy się ubierać, w co kto miał. Gdy już byliśmy blisko drzwi z dziurką, to zaświeciło się światło nad tymi drzwiami.




Zaraz już będzie nasza kolej, więc stajemy w maszynę stratową.
Niby wiedziałam, co zobaczę przez dziurkę od klucza, ale mimo tego się rozczarowałam. Myślałam że zobaczenie tego widoku na własne oczy, to będzie większe WOW, ale niestety tak nie było. Może to nie była pora na oglądanie, chociaż przy zachodzie słońca powinno być fajnie. Ale bardziej skłaniam się ku wytłumaczeniu, że to ponad godzinne czekanie w niezbyt miłej atmosferze i zimno, które zrobiło się, gdy słońce schowało się za drzewami, nastawiło nas negatywnie do tej atrakcji. Bo moje towarzystwo w całości również było rozczarowane. Myślę, że gdybyśmy mieli okazję zobaczyć ten widok z marszu albo po krótkim czekaniu, to inaczej byśmy go odebrali. Wszyscy stwierdziliśmy, że nie warto było czekać i że straciliśmy 70 minut, które mogliśmy wykorzystać w lepszy sposób.

AgaGy napisał(a):

mysza73 napisał(a):

megidh napisał(a):Po przejściu odcinka wzdłuż Circo Massimo przeszliśmy na drugą stronę ulicy i poszliśmy w kierunku ogrodów pomarańczowych na Awentynie.

To jest moja ukochana dzielnica w Rzymie

Moja chyba też. I uwielbiam panoramę stamtąd.

Nie ma tam żadnych sklepów, knajpek więc i turystów jest niewielu ...
Jest spokój, cisza i piękne widoki

piekara114 napisał(a):Nawa główna z kolumnami robi wrażenie.

To wnętrze jest bardzo surowe, ale dzięki tym kolumnom staje się bardzo dostojne. Zrobiło na mnie spore wrażenie.

mysza73 napisał(a):

AgaGy napisał(a):

mysza73 napisał(a):

megidh napisał(a):Po przejściu odcinka wzdłuż Circo Massimo przeszliśmy na drugą stronę ulicy i poszliśmy w kierunku ogrodów pomarańczowych na Awentynie.

To jest moja ukochana dzielnica w Rzymie

Moja chyba też. I uwielbiam panoramę stamtąd.

Nie ma tam żadnych sklepów, knajpek więc i turystów jest niewielu ...
Jest spokój, cisza i piękne widoki

I to właśnie jest urok Awentynu.