Osiem dni w Rzymie

Pierwszy dzień i od razu miejsca, w których nie byłem .

Kibelek i prysznic w jednym? Na pokładzie jeszcze dołączamy do kompletu umywalkę i mieścimy się z tym często na kilkudziesięciu centymetrach kwadratowych

Kapitańska Baba napisał(a):Kibelek i prysznic w jednym?

Widziałem różne "wynalazki" we Włoszech i Chorwacji, ale tego jeszcze nie; może to miłośnik kamperów, które lubią tak mieć

megidh napisał(a):Po kilku minutach spaceru dochodzi do Piazza dei Cavalieri di Malta, z zamiarem popatrzenia przez słynną dziurkę od klucza.
Niestety kolejka do tej dziurki jest długa i zanosi się na dłuższe czekanie.

Dzięki za odczucia, szczerość i zdjęcia. Wystarczające do odpuszczenia tematu.

W zakresie zakupu biletów, również dzięki za to info poglądowe. Będziemy w rejonie, gdzie nie kupię biletów, więc w pierwszy poranek nastawiam się na Tap&Go (mamy 2 karty) lub zakup online w ATAC.

Dziurka ma viralowo-instagramerski potencjał stąd tyle ludzi i kolejka. Akcja z grupą młodzieży rzeczywiście mało fajna

My też tam trafiliśmy ale w trochę wcześniejsze porze dnia. Byliśmy na początku kwietnia (po Wielkanocy) - w kolejce spędziliśmy jakąś godzinę - trzeba było się podzielić bo dzieciarnia by tego nie zniosła - dlatego na raty zwiedzaliśmy pomarańczowy ogród i kościół św. Sabiny - jeden dorosły z przychówkiem zwiedza, drugi trzyma kolejkę ;-) . Zdjęcie udało się zrobić całkiem ładne - o dziwo z komórki wyszło zdecydowanie lepsze niż z lustrzanki . Perspektywa jest moim zdaniem bardzo fajna jednak gdybym była pierwszy raz w Rzymie to pewnie wolałabym tę godzinę spożytkować inaczej. Jeśli dla kogoś to kolejna wizyta w tym mieście to w sumie ciekawa atrakcja i można się poświęcić. Podobno wcześnie rano ludzi jest zdecydowanie mniej i światło do zdjęcia lepsze ;-) .

Sam Awentyn jest bardzo fajną dzielnicą i nawet bez wizyty przy dziurce warto tam pojechać.

Jak byłam przy "dziurce" pierwszy raz z Potter, jakieś 10 lat temu , to nie było żywej duszy ...
Drugi raz byłam z moim dzieckiem na "pomaturalnym Rzymie" (to już 8 lat temu było ) to było dosłownie kilka osób ...
A 5 lat temu, jak byłam ostatni raz w Rzymie, to już staliśmy w mega długiej kolejce ...

Spóźniony ale jestem, czytam i oglądam

Dawigs napisał(a):Pierwszy dzień i od razu miejsca, w których nie byłem .

Trochę jeszcze takich miejsc będzie .

Kapitańska Baba napisał(a):Kibelek i prysznic w jednym? Na pokładzie jeszcze dołączamy do kompletu umywalkę i mieścimy się z tym często na kilkudziesięciu centymetrach kwadratowych

Te nasze dwie łazienki też wielkością nie grzeszyły .

te kiero napisał(a):W zakresie zakupu biletów, również dzięki za to info poglądowe. Będziemy w rejonie, gdzie nie kupię biletów, więc w pierwszy poranek nastawiam się na Tap&Go (mamy 2 karty) lub zakup online w ATAC.

Gdy czytałam o systemie Tap & Go przed wyjazdem, to byłam sceptyczna wobec niego. Mieliśmy już do czynienia z tym systemem w Forli w 2022 roku, ale wtedy nie mieliśmy pojęcia, jak z niego korzystać. Po pierwszym użyciu karty do opłacenia przejazdu i nie napotkaniu żadnych problemów, nie próbowaliśmy już innych sposobów. Podczas pobytu w Rzymie jechaliśmy metrem 14 razy. Jak płaciłam kartą z ING, to obciążenie konta następowało dopiero następnego dnia. Natomiast gdy płaciłam kartą z PeKaO, to obciążenie konta było natychmiastowe.
Uzupełniając temat napiszę jeszcze, że w systemie Tap & Go obowiązuje dzienny limit opłat – tzw. Capping, który w Rzymie wynosi 8,50 €. Działa to w ten sposób, że jeśli w ciągu 24 godzin wykona się 5 przejazdów, to odbijając kartę przy 6 przejeździe system pobierze z nie opłatę w wysokości 1 €. Za wszystkie kolejne przejazdy opłata nie będzie już pobierana z konta, bowiem dzienny limit opłat przy korzystaniu z systemu Tap & Go wynosi 8,50 €. Fajne, jeśli ktoś dużo jeździ. Nam się zdarzyło skorzystać z metra w ciągu jednego dnia najwięcej trzy razy. W autobusie też korzystaliśmy z tej formy płatności.

te kiero napisał(a):

megidh napisał(a):Po kilku minutach spaceru dochodzi do Piazza dei Cavalieri di Malta, z zamiarem popatrzenia przez słynną dziurkę od klucza.
Niestety kolejka do tej dziurki jest długa i zanosi się na dłuższe czekanie.

Dzięki za odczucia, szczerość i zdjęcia. Wystarczające do odpuszczenia tematu.

Nie sugeruj się naszym przypadkiem i nie odpuszczaj dotarcia w to miejsce. Jeśli dojdziesz do Ogrodów Pomarańczowych, to stamtąd do dziurki jest już rzut beretem. A może będziesz miał szczęście i nie będzie tak dużej kolejki, na jaką my trafiliśmy. Jeśli będzie duża to po prostu zrezygnujecie z czekania.
Tym bardziej, że z komentarza Agi wynika, że trafiają się momenty, gdy ludzi tam nie ma.

mysza73 napisał(a):Jak byłam przy "dziurce" pierwszy raz z Potter, jakieś 10 lat temu , to nie było żywej duszy ...
Drugi raz byłam z moim dzieckiem na "pomaturalnym Rzymie" (to już 8 lat temu było ) to było dosłownie kilka osób ...
A 5 lat temu, jak byłam ostatni raz w Rzymie, to już staliśmy w mega długiej kolejce ...

Aglaia napisał(a):My też tam trafiliśmy ale w trochę wcześniejsze porze dnia. Byliśmy na początku kwietnia (po Wielkanocy) - w kolejce spędziliśmy jakąś godzinę - trzeba było się podzielić bo dzieciarnia by tego nie zniosła - dlatego na raty zwiedzaliśmy pomarańczowy ogród i kościół św. Sabiny - jeden dorosły z przychówkiem zwiedza, drugi trzyma kolejkę ;-) .

Fajne rozwiązanie. Ale my do dziurki dotarliśmy już po zwiedzaniu Ogrodów i kościoła św. Sabiny. Gdybym wcześniej wpadła na taki pomysł, to najpierw poszlibyśmy zorientować się w temacie kolejki do dziurki i, jeśli zdecydowalibyśmy się stać w kolejce, to właśnie byłoby to takie stanie przemienne.

Aglaia napisał(a):Zdjęcie udało się zrobić całkiem ładne - o dziwo z komórki wyszło zdecydowanie lepsze niż z lustrzanki .

To może pokaż to zdjęcie, bo moje wyszły beznadziejnie. Chyba już było zbyt ciemno.

Aglaia napisał(a):Sam Awentyn jest bardzo fajną dzielnicą i nawet bez wizyty przy dziurce warto tam pojechać.

Oczywiście że tak. Będąc w Rzymie Awentynu nie można pominąć.

yarko2000 napisał(a):Spóźniony ale jestem, czytam i oglądam

Cieszę się i witam serdecznie.

.
Trochę rozczarowani dziurką od klucza wracamy tą samą drogą, którą tutaj przyszliśmy.
Słońce, które przed chwilą zaszło, daje piękną poświatę, więc przed kościołem św. Sabiny skręcamy na punkt widokowy w Giardino di Sant'Alessio, z którego oglądamy taki widok.



Potem skrótem, na który wchodzimy przez tą bramę, dochodzimy do skrzyżowania, przy którym stoi się bazylika Santa Maria in Cosmedin.



To w przedsionku tej świątyni znajdują się słynne ustaw prawdy - La Bocca della Verità. Niestety jesteśmy tutaj za późno i przedsionek jest już zamknięty, więc możemy tam zajrzeć jedynie przez kraty. Do przedsionka można wejść w godzinach od 9:30 do 17:50, ale zazwyczaj jest tam spora kolejka. Ponoć najlepiej jest tam przyjść na sam moment otwarcia i wtedy jest szansa na brak tłumu.
Nam pozostaje zrobienie zdjęć przez kraty i w ciemności, bo usta prawdy nie są w nocy oświetlone.
Usta prawdy to duży, okrągły dysk o średnicy około 1,75 metra wykonany z marmuru. Jego waga przekracza 1200 kilogramów. Na jego powierzchni widać wyrzeźbioną brodatą twarz z głęboko z otworami w miejscu oczu nosa i ust. Usta są rozchylone a legenda głosi, że odgryzą rękę każdemu, kto skłamie, gdy jego ręka będzie w tych ustach.
Pierwotnie jednak marmurowy dysk prawdopodobnie służył jako pokrywa starożytnego rzymskiego odpływu lub fontanny.


Idziemy dalej, spoglądając na mijaną Świątynię Herkulesa Zwycięzcy.



Klucząc ciemnymi już uliczkami


dochodzimy do punktu widokowego znajdującego się tuż obok Pałacu Senatorskiego na Kapitolu, skąd oglądamy nocną odsłonę Forum Romanum.



Stąd już mamy kilka kroków do Piazza del Campidoglio.




Niestety Pałac Senatorski zasłonięty jest w całości rusztowaniami.


Nawet rzeźba Wilczycy Kapitolińskiej (Lupa Capitolina), która stoi przy lewej ściania Pałącu, jest trudno dostępna. Oczywiście rzeźba ta jest kopią. Oryginalna rzeźba znajduje się Muzeach Kapitolińskich (Musei Capitolini).



Chciałam zobaczyć jeszcze jedną rzeźbę, która znajduje się niedaleko. Dlatego idziemy w kierunku Villa Caffarelli, stanowiącej część kompleksu Muzeów Kapitolińskich. Na jej dziedzińcu ma się znajdować monumentalna, 13-metrowa rekonstrukcja Kolosa Konstantyna, przedstawiająca cesarza Konstantyna Wielkiego jako Jowisza. Jest to wierna kopia wykonana w skali 1:1, wykonana przy użyciu nowoczesnych technologii żywicy, mączki marmurowej i gipsu. Oryginalne marmurowe fragmenty (głowa, dłoń, stopy) można zobaczyć w sąsiednim dziedzińcu Pałacu Konserwatorów. Rzeźbę można oglądać bez żadnych opłat w godzinach otwarcia Villi Caffarelli. Niestety my dotarliśmy tutaj za późno, więc kolejną atrakcję oglądamy spoza ogrodzenia.

.
Teraz idziemy w stronę Placu Weneckiego.



Dochodzimy do monumentalnego Ołtarza Ojczyzny, który obchodzimy wokoło.



Niestety bliżej nie podejdziemy, bo schody są zagrodzone. Wiem że zdania na temat tej budowli są podzielone, ale mi się ona podoba. Szkoda że nie udało mi się bliżej z nią zapoznać.


Kolumnada pięknie się prezentuje w kolorach włoskiej flagi.




Plac Wenecki całkowicie odpuściłam, bo stanowił plac budowy i nie było jak zrobić fajnego zdjęcia.
Tak wygląda Plac Wenecki dzisiaj (zdjęcie z kamery on-line).


Nie lepiej było na Via dei Fori Imperiali, gdzie wszędzie stały jakieś ogrodzenia. Nawet nie chciało mi się brać telefonu do ręki, żeby zrobić jakieś fotki.
Dopiero gdy doszliśmy do Koloseum, to zrobiłam kilka zdjęć.




Na wprost Koloseum znajduje się stacja metra linii B, więc poszliśmy na metro, bo już nie chciało nam się na nogach iść do apartamentu.
I tak skończyło się nasze zwiedzanie podczas pierwszego dnia pobytu w Rzymie.

Nocą podobno wszystkie koty są czarne , ale Wieczne Miasto za to wygląda dostojniej - podświetlenia i nutka tajemniczości robią swoje Uwielbiam nocne spacery po miastach


Pozdrawiam
Piotr

Rzym nocą zarówno na zdjęciach jak i na żywo zyskuje . Wilczyca dalej trudno dostępna. Gdy byliśmy w czasie deszczu to gdyby przewodnik jej nie pokazał to idący z parasolami mogliby by jej nie zauważyć .

Nocny Rzym jest piękny!!
Podświetlona kolorami flagi kolumnada też mi się podoba. Nie w dowolnych barwach a właśnie w kolorach Italii

Bardzo piękne zdjęcia pokazałaś wieczornego Rzymu, pewnie będzie ich więcej w kolejnych odcinkach. Najbardziej do tej pory podobało mi się to z widokiem na Forum Romanum.

megidh napisał(a):Wiem że zdania na temat tej budowli są podzielone, ale mi się ona podoba. Szkoda że nie udało mi się bliżej z nią zapoznać.

Mi również. Nie znam się na architekturze i na stylach, wiem tylko czy to na co patrzę mi się podoba czy nie i ten budynek mi się podoba .

piotrf napisał(a):Nocą podobno wszystkie koty są czarne , ale Wieczne Miasto za to wygląda dostojniej - podświetlenia i nutka tajemniczości robią swoje

Pięknie to ująłeś.

piotrf napisał(a):Uwielbiam nocne spacery po miastach

Ja również, chociaż nieraz odpuszczaliśmy, bo nogi wieczorem zdecydowanie odmawiały posłuszeństwa.

Dawigs napisał(a):Wilczyca dalej trudno dostępna. Gdy byliśmy w czasie deszczu to gdyby przewodnik jej nie pokazał to idący z parasolami mogliby by jej nie zauważyć .

Gdy byliśmy w Rzymie w 2017 roku, to również mieliśmy trudny dostęp do Wilczycy, bo odbywała się wówczas jakaś demonstracja i teren został zagrodzony. Żeby ją dokładnie zobaczyć to chyba musimy trzeci raz pojechać do Rzymu i wejść do Muzeów Kapitolińskich, w których znajduje się jej oryginał.

Kapitańska Baba napisał(a):Nocny Rzym jest piękny!!
Podświetlona kolorami flagi kolumnada też mi się podoba. Nie w dowolnych barwach a właśnie w kolorach Italii

Gdyby jeszcze z głośników było tam słychać hymn włoski. Pewnie byłby to straszny kicz, ale ja kocham włoski hymn, który jest bardzo energiczny. Gdy go słyszę, np. podczas transmisji sportowych, to mam ochotę śpiewać razem z Włochami, którzy robią to z wielką pasją.

wiola2012 napisał(a):

megidh napisał(a):Wiem że zdania na temat tej budowli są podzielone, ale mi się ona podoba. Szkoda że nie udało mi się bliżej z nią zapoznać.

Mi również. Nie znam się na architekturze i na stylach, wiem tylko czy to na co patrzę mi się podoba czy nie i ten budynek mi się podoba .

Ja mam dokładnie tak samo. Dobrze że nie jestem sama .