Osiem dni w Rzymie

.
Spacerujemy uliczkami wokół Piazza Navona.








Siadamy na małe co nieco.


Waldek zażyczył sobie takie danie.




Nie mogło też zabraknąć tiramisu z Two Sizes, gdzie ponoć jest ono najlepsze w całym Rzymie. Ja za tiramisu nie przepadam, ale to było naprawdę dobre.




Ponownie docieramy do Panteonu, ale szybko przechodzimy obok niego i idziemy dalej.

megidh napisał(a):

wiola2012 napisał(a):Gosiu, szukałam na cropli pewnych informacji i natrafiłam na twoją relację z Londynu i tak sobie pomyślałam, że powinnaś zrobić spis swoich relacji .
Pewnie wiele z nich bym przeczytała, a nawet nie wiem, że istnieją

Spis zrobiłam i wysłałam Ci na pocztę. Na Forum to nie wiem, gdzie można taki spis umieścić. Kiedyś można było prosić o dopisanie swoich relacji do Spisu treści relacji, ale teraz się tam nic nie dzieje.

Niektórzy użytkownicy na początku relacji wstawiają linki do poprzednich czyli tworzą taki spis.
Otrzymałam meila, dziękuję bardzo .

Dziewczyny,
wyszukacie relacje (a dokładnie wszystkie wątki założone przez daną osobę) używając wyszukiwarki zaawansowanej.
1. Wpisz dokładnie nazwę użytkownika
2. Zaznacz pole "Tylko pierwszy post wątku"
i gotowe.

W ten sposób dowiedziałam się, że Gosia pisała relację z Irlandii, San Marino i Egiptu

piekara114 napisał(a):Dziewczyny,
wyszukacie relacje (a dokładnie wszystkie wątki założone przez daną osobę) używając wyszukiwarki zaawansowanej.
1. Wpisz dokładnie nazwę użytkownika
2. Zaznacz pole "Tylko pierwszy post wątku"
i gotowe.

Dzięki za podpowiedź.
Sprawdziłam i działa .

wiola2012 napisał(a):Niektórzy użytkownicy na początku relacji wstawiają linki do poprzednich czyli tworzą taki spis.

Informacja od Beaty rozwiązuje problem i nie trzeba już tworzyć własnego spisu treści.

.
Dochodzimy do Piazza di Pietra, na którym można podziwiać pozostałości po Świątyni Publiusza Eliusza Hadriana i Wibii Sabiny. Budowla powstała w 145 roku n.e. z inicjatywy cesarza Antoninusa Piusa. Chciał on w ten sposób uczcić swojego przybranego ojca, Hadriana, ogłoszonego bogiem po śmierci. Pierwotną nazwę miejsca zmieniono, aby włączyć do niej żonę Hadriana, Wibię Sabinę. Z oryginalnej struktury do dziś przetrwała północna ściana zewnętrzna, która składa się z 11 potężnych kolumn korynckich z marmuru prokoneskiego. Mają one po 15 metrów wysokości i 1,44 metra średnicy. W 1695 roku architekt Carlo Fontana wbudował starożytne ruiny w nowy Pałac Celny (Palazzo della Dogana di Terra). W XIX wieku budynek stał się siedzibą Rzymskiej Giełdy Papierów Wartościowych oraz Izby Handlowej. To doskonały przykład rzymskiego nawarstwiania się architektury.
Niestety budowla była do wysokości ok. 3,5 metra zastawiona rusztowaniami, co trochę przeszkadzało w jej odbiorze. Ale i tak zrobiła na mnie olbrzymie wrażenie.






Kolejne miejsce, do którego doszliśmy, to Piazza Colonna, na którym stoi Kolumna Marka Aureliusza (Colonna di Marco Aurelio), od której plac wziął swoją nazwę. Kolumna wykonana jest z marmuru i ma niemal 30 metrów wysokości (z podstawą około 42 metrów). Została wzniesiona pod koniec II wieku n.e. (lata 176–193), aby upamiętnić zwycięstwa cesarza nad plemionami Markomanów, Kwadów i Sarmatów. Jej powierzchnię pokrywają niezwykle szczegółowe, spiralne płaskorzeźby przedstawiające rzeź i realia rzymskich kampanii wojennych. Na polecenie papieża Sykstusa V w 1589 roku na szczycie kolumny umieszczono posąg św. Pawła, który zastąpił pierwotną, zaginioną rzeźbę cesarza.




Rzucamy okiem na Palazzo Chigi. To renesansowy pałac stojący naprzeciwko kolumny, który służy jako oficjalna rezydencja i siedziba Premiera Włoch.

piotrf napisał(a):Odrobiłem zaległości w kolejnej relacji , chociaż od jutra zaległości znowu będą rosły . . .

Pochwal się Piotrze, gdzie Cię tak nosi.

piotrf napisał(a):W "Wiecznym Mieście" mają ponad 2 000 fonann , żadne inne miasto nie ma ich tyle . Dawno temu wymyśliliśmy ze znajomymi taki challenge , żeby za jednym pobytem odwiedzić pół setki najpiękniejszych , ozdobionych dziełami sztuki i same będące dziełami sztuki , ale realizacja pomysłu odsuwana z roku na rok , nigdy nie doszła do skutku . Dobrze że chociaż część z nich zobaczę w Twojej relacji , którą traktuję jak przewodnik na kiedyś

Dla samych fontann warto pojechać do Rzymu, więc życzę Ci, aby doszło do realizacji Waszego wyzwania. Faktycznie fontann w Rzymie jest mnóstwo, od malusieńskich po olbrzymie. Każda z nich ma swój urok i zachwyca. Chociaż trafiliśmy na jedną szkaradną, ale i tak Rzymianie ją uwielbiają. Już niedługo ją opiszę.

.
Z Piazza Colonna przechodzimy na drugą stronę ulicy Via del Corso i wchodzimy do znajdującej się na wprost tego placu Gallerii Alberto Sordi. Jest to jedno z najpiękniejszych i najbardziej eleganckich miejsc w Rzymie, które zachwycają architekturą w stylu secesyjnym. Najbardziej spektakularnym elementem tego miejsca jest szklany, witrażowy dach, który został zaprojektowany w taki sposób, aby wpadające przez niego światło tworzyło wewnątrz iluzję nieustannej „złotej godziny”, niezależnie od pory dnia czy pogody panującej na zewnątrz. Zachwycające są też rzeźbione kolumny z marmuru oraz finezyjne mozaiki na posadzkach.
Przez ponad 80 lat budowla nosiła nazwę Galleria Colonna, ale w 2003 roku zmieniono jej nazwę na obecną, na cześć uwielbianego, rzymskiego aktora i ikony włoskiego kina Alberto Sordiego, który zmarł w tym samym roku.

.
Teraz idziemy już prosto do Fontanny di Trevi, do której dochodzimy po kilku minutach.
Od 2 lutego 2026 roku fontanna jest ogrodzona i aby wejść za to ogrodzenie należy uiścić opłatę w wysokości 2 €. Władze miasta wprowadziły tą odpłatność, aby kontrolować gigantyczny tłum turystów, chronić zabytek oraz sfinansować jego bieżącą konserwację. Cena biletu jest jednakowa dla wszystkich turystów i nie ma biletów ulgowych. Za darmo pod fontannę mogą wejść jedynie mieszkańcy Rzymu i dzieci poniżej szóstego roku życia a także osoby z niepełnosprawnościami wraz z jednym opiekunem. Bilety można kupić online albo na miejscu. Ponieważ nie mieliśmy pewności o której godzinie dotrzemy pod fontannę, to zdecydowaliśmy się na zakup biletów na miejscu. Tłumu nie było więc właściwie z marszu podeszliśmy do miejsca, w którym sprzedawane są bilety. Płatność odbywa się wyłącznie kartą. Stanowisko sprzedaży biletów znajduje się w uliczce po prawej stronie fontanny, pod białym baldachimem, który na zdjęciu poniżej zaznaczyłam czerwoną strzałką.


O fontannie nie będę się rozpisywać, ale odsyłam do mojego wpisu na jej temat z 2017 roku: Fontana di Trevi.













Może to wprowadzenie biletowanych wejść pod Fontannę di Trevi spowodowało, że ludzi przy samej fontannie nie było sporo. Dużo więcej ludzi tłoczyło za ogrodzeniem. Dzięki temu mogliśmy swobodnie poruszać się wzdłuż basenu fontanny.


Na dnie fontanny nie mogło zabraknąć monet wrzucanych przez turystów.


Widzieliśmy również banknoty. Chyba komuś zabrakło drobnych.

Przy fontannie byliśmy w tłoku bo w czasach bez biletów
Bardzo przyjemnie się z Tobą Gosiu wędruje po tym Rzymie

Kapitańska Baba napisał(a):Przy fontannie byliśmy w tłoku bo w czasach bez biletów

W 2017 roku też przy fontannie mieliśmy spory tłum.

Kapitańska Baba napisał(a):Bardzo przyjemnie się z Tobą Gosiu wędruje po tym Rzymie

Fajnie, że wędrowanie ze mną Ci się podoba .

.
Spod Fontanny di Trevi idziemy w stronę kolejnej atrakcji typu "must see", czyli do Schodów Hiszpańskich.
Po drodze przechodzimy obok bazyliki św. Andrzeja (Basilica Sant'Andrea delle Fratte), więc do niej zaglądamy.
Niestety i tutaj wnętrze zastawione jest rusztowaniami, więc mało co można zobaczyć.





Na szczęście dwie marmurowe rzeźby Berniniego, które znajdują się w tym kościele, są możliwie do obejrzenia. Oglądamy więc rzeźby dwóch Aniołów, które Bernini wyrzeźbił na zamówienie papieża Klemensa IX z przeznaczeniem na Most św. Anioła. Uznano je jednak za zbyt piękne, by niszczały na deszczu i wietrze, dlatego ostatecznie trafiły do tutejszego kościoła, a na moście ustawiono ich kopie.



Duże wrażenie w tym kościele robi rzeźba przedstawiająca św. Annę. Jest to dzieło Giovanniego Battisty Mainiego, który wzorował się na stylu Gian Lorenzo Berniniego.

Rusztowania są bardzo upierdliwe ale trzeba czasem wykonać jakiś remont czy konserwację. Pech jak się trafi właśnie na taki czas

megidh napisał(a):Może to wprowadzenie biletowanych wejść pod Fontannę di Trevi spowodowało, że ludzi przy samej fontannie nie było sporo. Dużo więcej ludzi tłoczyło za ogrodzeniem. Dzięki temu mogliśmy swobodnie poruszać się wzdłuż basenu fontanny.

Zazdroszczę. Wolałabym zapłacić i mieć możliwość komfortowego obejrzenia di Trevi, tak bardziej z bliska bez ponaglających tłumów za plecami. Jak to mówią do trzech razy sztuka
Rozumiem, że po uiszczeniu opłaty nie ma limitów czasowych?

megidh napisał(a):Po drodze przechodzimy obok bazyliki św. Andrzeja (Basilica Sant'Andrea delle Fratte), więc do niej zaglądamy.

I znów mnóstwo przepięknych rzeźb

piekara114 napisał(a):Dziewczyny,
wyszukacie relacje (a dokładnie wszystkie wątki założone przez daną osobę) używając wyszukiwarki zaawansowanej.
1. Wpisz dokładnie nazwę użytkownika
2. Zaznacz pole "Tylko pierwszy post wątku"
i gotowe.

Cenna wskazówka, dziękuję .

Kapitańska Baba napisał(a):Rusztowania są bardzo upierdliwe ale trzeba czasem wykonać jakiś remont czy konserwację. Pech jak się trafi właśnie na taki czas

To mieliśmy zwielokrotnionego pecha, bo rusztowania były w wielu odwiedzanych przez nas kościołach a także i na zewnątrz.

wiola2012 napisał(a):

megidh napisał(a):Może to wprowadzenie biletowanych wejść pod Fontannę di Trevi spowodowało, że ludzi przy samej fontannie nie było sporo. Dużo więcej ludzi tłoczyło za ogrodzeniem. Dzięki temu mogliśmy swobodnie poruszać się wzdłuż basenu fontanny.

Zazdroszczę. Wolałabym zapłacić i mieć możliwość komfortowego obejrzenia di Trevi, tak bardziej z bliska bez ponaglających tłumów za plecami. Jak to mówią do trzech razy sztuka
Rozumiem, że po uiszczeniu opłaty nie ma limitów czasowych?

Nigdzie nie widziałam informacji o jakimkolwiek ograniczeniu czasowym. My przy fontannie spędziliśmy jakieś 30 minut i nikt nas nie wypraszał.

wiola2012 napisał(a):

megidh napisał(a):Po drodze przechodzimy obok bazyliki św. Andrzeja (Basilica Sant'Andrea delle Fratte), więc do niej zaglądamy.

I znów mnóstwo przepięknych rzeźb

W rzymskich kościołach jest tyle pięknych dzieł, że jak się dobrze opracuje plan ich obejrzenia, to wcale nie trzeba chodzić po muzeach.