Osiem dni w Rzymie

.
Wchodzimy na Piazza di Spagna.



Na placu ustawiono fajną instalację z luster w kształcie weneckiej maski karnawałowej. Spędzamy przy niej trochę czasu, bo bardzo nam się spodobała.





Gdy już wszyscy porobili setki zdjęć masce i swojemu odbiciu w jej lustrach, to idziemy dalej w stronę Schodów Hiszpańskich.
U podnóża schodów rozdzielamy się z naszą grupą i każdy chodzi sobie tutaj według własnego uznania.
Ja z Waldkiem wchodzimy na samą górę schodów, bo podczas poprzedniej tutaj wizyty na schody nie wchodziliśmy.

.
U szczytu Schodów Hiszpańskich znajduje się kościół Trinità dei Monti (kościół Trójcy Świętej na Górze).
Choć kościół ten znajduje się na terenie stolicy Włoch, to formalnie należy do państwa francuskiego i jest jedną z pięciu francuskojęzycznych świątyń w tym mieście.
Fasada kościoła wyróżnia się dwoma symetrycznymi wieżami-dzwonnicami. Na lewej zamontowano tradycyjny zegar, na prawej zaś zegar słoneczny.


Bezpośrednio przed kościołem stoi Obelisco Sallustiano, rzymska imitacja egipskiego obelisku, przeniesiona w to miejsce w 1788 roku z ogrodów Salustiusza.


Z tego miejsca rozciąga się fantastyczny widok na Rzym, Plac Hiszpański i Via dei Condotti.



Wchodzimy do kościoła Trinità dei Monti, którym bardzo mi przypadł do gustu. Jego wnętrze jest spokojne i eleganckie. Zdecydowanie różni się od kapiących złotem rzymskich kościołów barokowych.
Niestety turyści nie mają możliwość zwiedzania całej świątyni. Mniej więcej w połowie jej długości znajduje się przegroda, która uniemożliwia dojście pod ołtarz i boczne kaplice, znajdujące się za tą przegrodą.







Wielkie wrażenie zrobiła na mnie Droga Krzyżowa znajdująca się w tym kościele. Jej autorem jest Pierre Buraglio, ceniony i utytułowany współczesny artysta francuski. Współczesna Droga Krzyżowa (Via Crucis) została zainaugurowana i poświęcona 29 stycznia 2025 roku. Bardzo się różni od klasycznych stacji drogi krzyżowej, które można oglądać w innych kościołach Rzymu.
Instalacja składa się z kwadratowych białych płyt emaliowanych o wymiarach 30x30 centymetrów. Ta droga krzyżowa różni się od innych także ilością stacji, bowiem oprócz tradycyjnych 14 stacji pasyjnych, artysta zdecydował się dołączyć do cyklu dodatkową, piętnastą tablicę przedstawiającą symboliczną mapę Palestyny (Ziemi Świętej). Niestety wszystkich stacji tej drogi krzyżowej nie mogłam obejrzeć, bowiem część z nich znajduje się w niedostępnej dla turystów części kościoła. TUTAJ można przeczytać ciekawe informacje na temat tej drogi krzyżowej oraz objaśnienia autora co do poszczególnych stacji.

.
Po wyjściu z kościoła ponownie pokonujemy Schody Hiszpańskie, tym razem w dół.







Pomimo zakazu siadania na Schodach Hiszpańskich ludzie i tak na nich siadają.
My też na chwilkę posadziliśmy na tych schodach cztery litery.



Obowiązkowym punktem na Placu Hiszpańskim jest Fontana della Barcaccia.