Małe i duże bałkańskie podróże :-)

Plaże marne, ale krajobrazy ładne i wraz z każdym krokiem podobało się nam tu coraz bardziej.



















Jeszcze kawałek dalej odsłonił się przed nami nasz cel .





Zamek joannitów – od czasu gdy zobaczyłem to miejsce na zdjęciach bardzo chciałem się tu znaleźć . I prawie się już udało .

Póki co jeszcze kawałek drogi przed nami, ulica miejscami jest mocno stroma, słońce przygrzewa, tempo spada na tyle, że wyprzedza nas para angielskich emerytów , ale czy my się musimy dokądś w ogóle spieszyć?

I miasteczko ładnie nawet trochę już widać, choć nieco pod słońce.



Nagie zbocza wysokich gór bardzo mi się podobają .







Port i zatoka Pondamos



Mamy już coraz bliżej… dobrze widać mury zamku, choć wciąż są one spooooro wyżej.

Te w większości zrujnowane zabudowania poniżej to pozostałość po drugiej osadzie na Chalki. Właśnie tu, na przełęczy poniżej Kastro znajdowało się Chorio

















Dziś, poza kilkoma zachowanymi w całości kościołami jest tutaj tylko kilka budynków, jak przypuszczamy to letnie domy dawnych mieszkańców, albo przybyszów na lato zza granicy. Tak poza tym jesteśmy zaskoczeni, widać wyraźnie że droga – mimo że praktycznie nikt tędy nie jeździ – jest zrobiona na nowo, ma eleganckie barierki, murki. Mury Kasto też są ewidentnie odbudowane, a i kościoły w Chorio wyglądają na zadbane.

Docieramy już prawie na miejsce, można powiedzieć że jest tu rozwidlenie dróg...





Giali to zatoczka u stóp Kastro, po jego zachodniej stronie… gdy planowałem przybycie tu na dłużej, z samochodem, tak sobie myślałem że może będzie to dobre miejsce na nocleg. Ale gdy zobaczyłem jak dalej wygląda „droga” do Giali stało się dla mnie jasne, dlaczego w sieci w ogóle nie ma zdjęć tego miejsca . Natomiast Agios Ioannis to jedyny monastyr na Chalki, obecnie już niezamieszkały. Niestety, pieszo w ciągu jednego dnia nie mieliśmy szans by tam dotrzeć, to jeszcze kolejne 5 km .

Przy skrzyżowaniu znajduje się dawny cmentarz



Zauważyłem też znak do antycznych grobowców, ale trudno byłoby ich szukać



Choć możliwe że to tuż za znakiem, czyli gdzieś tu .



Tam w dole jest zatoka Giali.



Tęsknie spoglądaliśmy też w kierunku monastyru…



Skupiliśmy się na najważniejszym i w sumie jedynym realnym by się tam pieszo dostać w tak krótkim czasie celu…





c.d.n.

kulka53 napisał(a):Leros... gdzieś wyczytałem, że podobnie jak Kithnos jest uważana za najmniej ciekawą Cykladę, tak właśnie Leros zajmuje podobne miejsce wśród wysp Dodekanezu . Może coś w tym jest bo zabudowana jest gęsto a plaże ma kiepskie... ale pamiętam, że tak samo wyobrażałem sobie kiedyś Siros, a rzeczywistość była dużo przyjemniejsza. Kiedyś na pewno będziemy chcieli i tam się dostać

Pisałem to w przerwie reklamowej...po niej w reportażu była jeszcze Patmos i Simi...i powiem ,że każda mi się podobała.
Pozdrawiam

kulka53 napisał(a):Chalki, nasza wyspa numer 30 .

... gratulacje ... ...
Pozdrawiam.

kmichal napisał(a):
... gratulacje ...

Ja również się do nich przyłączam...
Pozdrawiam

ajdadi napisał(a):w reportażu była jeszcze Patmos i Simi...i powiem ,że każda mi się podobała.

No i dlaczego mnie to nie dziwi...

ajdadi napisał(a):

kmichal napisał(a):
... gratulacje ...

Ja również się do nich przyłączam...

Dzięki... , a od tego czasu udało się nam "zdobyć" jeszcze kolejne lądy

Fajna wysepka na wakacje leniwe, od czasu do czasu okraszone jakimś spacerkiem

kulka53 napisał(a): Natomiast czemu miała służyć ta kopulasta budowla tuż obok? Tego nie odkryłem

To zbudowana przez Turków cysterna, stąd kopułka

Fajne widoki na Chalki, port faktycznie podobny do Kastellorizo, choć miasteczko na tej drugiej wydaje się dużo większe. Brak plaż, na Kastellorizo też ich nie było, a jest to jedna z moich ulubionych wysp, pewnie na Chalki też by nam się podobało. Te małe wysepki..., coś pięknego!

Pozdrawiam

dangol napisał(a):Fajna wysepka na wakacje leniwe, od czasu do czasu okraszone jakimś spacerkiem

Możliwości różnorodnych tras nie ma aż tak wiele , ale parę by się znalazło... natomiast niewykluczone, że można też udać się na bardziej hardkorowe trasy do wnętrza wyspy i na jej północne wybrzeże... Tyle że wówczas koncepcja leniwości musiałaby zostać zachwiana

dangol napisał(a):To zbudowana przez Turków cysterna, stąd kopułka

O, dzięki
Tak przypuszczałem, że musiało to być coś związanego z czasami tureckimi, ale na meczet nieco małe mi się zdawało, natomiast o wodzie w ogóle nie pomyślałem.

KOL napisał(a):Fajne widoki na Chalki, port faktycznie podobny do Kastellorizo, choć miasteczko na tej drugiej wydaje się dużo większe. Brak plaż, na Kastellorizo też ich nie było, a jest to jedna z moich ulubionych wysp, pewnie na Chalki też by nam się podobało. Te małe wysepki..., coś pięknego!

Aha, czyli osada na Kastellorizo większa? to ciekawe, sądziłem że odwrotnie .
Przypuszczam, że Chalki też by się Wam spodobała. Plaż z prawdziwego zdarzenia nie ma, ale przecież tu i ówdzie wejść do wody się da, a sielankowy pozasezonowy spokój jest aż nieprawdopodobny...

Pozdrawiam

kulka53 napisał(a):Aha, czyli osada na Kastellorizo większa? to ciekawe, sądziłem że odwrotnie .
Pozdrawiam

Napisałem takie pierwsze wrażenie z Waszych zdjęć, teraz kiedy tak patrzę na mapę to nie wiem . Na Kastellorizo portowa miejscowość jest połączona z Mandraki, ale z tym dużo to już na pewno przesadziłem . No nic, ale do portowego miasteczka na Chalki jeszcze wróciliście (nie mieliście wyjścia ), także zdjęć jeszcze trochę pewnie będzie.

Pozdrawiam

KOL napisał(a):Napisałem takie pierwsze wrażenie z Waszych zdjęć, teraz kiedy tak patrzę na mapę to nie wiem . Na Kastellorizo portowa miejscowość jest połączona z Mandraki, ale z tym dużo to już na pewno przesadziłem . No nic, ale do portowego miasteczka na Chalki jeszcze wróciliście (nie mieliście wyjścia ), także zdjęć jeszcze trochę pewnie będzie.

Też spojrzałem na mapę i wniosek jest taki, że chyba oba miasteczka są podobnej wielkości
Zdjęcia rzeczywiście jeszcze będą, ale najlepiej będzie jak my wybierzemy się na Kastellorizo a Wy na Chalki i wtedy uzgodnimy wersję ostateczną .

10 maja, środa c.d.

Podeszliśmy na placyk będący zapewne niegdysiejszym centrum osady. Placyk był zasłany kozimi bobkami , chwilę czasu spędziliśmy tam jednak, wczytując się w eleganckie, nowiutkie tablice informacyjne na temat Chorio. Opuszczona osada ma rodowód starożytny, zaś Kastro na szczycie nad nią górującym było ówczesnym akropolem…od razu spojrzeliśmy na to miejsce z większym szacunkiem… .







Bardzo pozytywne w tym miejscu jest to, że widać jak dużo środków musieli Grecy przeznaczyć na rewitalizację i odbudowę tego zabytku. Odbudowano mury, kościoły, powstała nowa droga… naprawdę byliśmy pod wrażeniem, że tutaj, w takim miejscu trochę na końcu świata tak dobrze to wygląda. Być może dopilnował tego ktoś z potomków dawnych mieszkańców, jakiś emigrant, których przecież nie brakuje rozrzuconych po świecie .

Przed nami wędrówka eleganckim, nowo ułożonym kamiennym chodniczkiem dość stromo pod górę. Nie zamierzaliśmy podchodzić do każdego kościółka, zwłaszcza, że były one zamknięte . Z każdym krokiem i rozszerzającym się widokiem coraz bardziej mi się tutaj podobało, nawet mimo to, że nie byliśmy tak zupełnie sami…oprócz wspomnianych angielskich emerytów dogonił nas jeszcze Niemiec w średnim wieku a także „zroweryzowany” Francuz. Temu akurat zazdrościłem, nawet bardziej niż tylko trochę , z takim środkiem lokomocji w tych kilka godzin spokojnie mógł objechać każdy dostępny zakątek wyspy, zwłaszcza monastyr na końcu drogi. Ale i tak strasznie byłem zachwycony tym co dane nam było na Chalki zobaczyć .







Droga coraz niżej i pojedyncze zabudowania na zboczach gór.

Po tym jak zastaliśmy zamknięty ten największy kościół, już ostatecznie odpuściliśmy zwiedzanie każdego z nich . Tego akurat żałowaliśmy bo był taki nietypowy, nieproporcjonalnie długi.





Wyjątkowo długi i dorodny był też ten drakunkulus .



Dla porównania .



Zabudowania się skończyły a do góry jeszcze wciąż spory kawałek .

















I jak widać nie sposób się tutaj zgubić .