.png "Weteran")
Wracamy do miasta. Jednak jadąc główną ulicą wzdłuż wybrzeża na skrzyżowaniu przy wielkich hotelowych molochach skręcamy pod górkę i potem klucząc nieco po jednakowych uliczkach z nowoczesnymi domami mieszkalnymi dojeżdżamy do jeszcze jednego miejsca wzmiankowanego w naszym przewodniku. Nieco już na obrzeżach Rodos, przy głównej arterii wylotowej na południe znajduje się park Rodini
, mamy jeszcze trochę czasu więc zajrzymy także i do niego 
. Mimo dość zapchanego niedużego placyku przy nowoczesnym budynku w miejscu gdzie park się zaczyna udało się nam tam upchnąć nasze auto. W sporym budynku z napisem Rodini Park na pewno jest restauracja, ale co jeszcze? Tego nie wiemy. Zanim udaliśmy się na spacer postanowiliśmy napełnić żołądki drugim śniadaniem nie zapominając także o parkowych kotach
. 
Koty pożarły kilka saszetek mimo, że wcale nie wyglądały na wygłodniałe
. Prawdę mówiąc mieliśmy chyba trochę szczęścia bo trafiliśmy w odpowiednie miejsce będące można powiedzieć „początkiem” parku a na pewno jego najważniejszą częścią. Park jak się okazało jest wąski a długi – ciągnie się wzdłuż rzeczki która w maju płynęła całkiem przyzwoitym nurtem (ciekawe jak jest jesienią), mającej ujście w wielkiej plaży nieopodal rodyjskiego portu. Podobno
park ten istniał już w starożytności, na jego terenie znajduje się nekropolia z III wieku p.n.e. oraz rzymski akwedukt. Tego wszystkiego nie wiedzieliśmy i wędrówka wzdłuż rzeczki była w pewnym sensie spacerem w nieznane 
nie mieliśmy pojęcia ani gdzie jesteśmy ani dokąd jeszcze da się dalej pójść. Na początku jednak pokręciliśmy się po „zagospodarowanej” – na grecką skalę
części parku. 
Wspomniany akwedukt znajduje się właśnie tutaj.
. 
widzimy rosnące na dziko papirusy 
.png "Koneser")
.png "Cromaniak")
. Ale jak mówię, nie ma tego złego, parę miesięcy później jednak dotarliśmy i na pewno lepiej się stało, bo spędziliśmy tam więcej czasu i w jak sądzę lepszych warunkach pogodowych (i nie tylko) 
