Małe i duże bałkańskie podróże :-)

kulka53 napisał(a):Jak dla mnie Sikinos obok Naxos to krajobrazowo the best of Cyclades

Jeszcze jest Amorgos polecane przez Margaretkę i Milos, o którym ja nie mogę zapomnieć
pzdr.

tiwa napisał(a):Jeszcze jest Amorgos polecane przez Margaretkę i Milos, o którym ja nie mogę zapomnieć

Amorgos też bardzo podobało się MCR-owi, na tyle, że w tym roku wraca
Ale myśmy nie byli, więc się nie wypowiadam, nie brałem pod uwagę...
Może jak dotrzemy, wyląduje w pierwszej trójce

Co do Milos, to tu sytuacja jest inna, wyspa ma wiele atrakcji i bezapelacyjnie jest super ciekawa, ale krajobrazowo jest wg mnie parę innych znacznie ładniejszych

Milos jest najbardziej kolorową wyspą jaką widziałem. Na tyle nas zauroczyła, że odwiedziliśmy ją dwukrotnie i na pewno wrócimy (choćby w celu zdobycia profitis ilias).
Podobnie z przecudną Amorgos, na której spędzimy aż tydzień w tym roku

MCR napisał(a):Milos jest najbardziej kolorową wyspą jaką widziałem. Na tyle nas zauroczyła, że odwiedziliśmy ją dwukrotnie i na pewno wrócimy (choćby w celu zdobycia profitis ilias).
Podobnie z przecudną Amorgos, na której spędzimy aż tydzień w tym roku

Profitis Ilias zdecydowanie warto , dla widoków na większą część wyspy i kapliczkę oczywiście
Milos jest faktycznie kolorowa, skałki przy plażach (ale nie tylko tam) robią ogromne wrażenie...
A jest też Sarakiniko, jak dla mnie jedna z największych atrakcji na Cykladach

Póki co nie mam zielonego pojęcia gdzie spędzimy grecki wrzesień
Sądzę, że zacznę myśleć o tym końcem sierpnia
Na Amorgos z pewnością przyjdzie też kiedyś pora.

Ty masz oprócz Amorgos bardziej rozbudowane plany z tego co czytałem
Kalimnos braliśmy pod uwagę na wypad zimowy , ale odpuściliśmy, mogłoby być ciężko - i słusznie bo pogoda jak obserwowałem nie była sprzyjająca

Kalimnos odpadła ostatecznie. Za mało czasu, za mało promów. Odwiedzimy ją kiedyś bo jest urocza, no i jest tam Telendos...
W zamian na 2016 doba dłużej na Astypalei i...Antiparos
Będzie ciekawie, obiecuję

MCR napisał(a):Kalimnos odpadła ostatecznie. Za mało czasu, za mało promów. Odwiedzimy ją kiedyś bo jest urocza, no i jest tam Telendos...

Mi też się spodobała, no i rzeczywiście, wycieczkę na Telendos trzeba będzie zrobić
Na wszystko przyjdzie czas... mam nadzieję.

MCR napisał(a):W zamian na 2016 doba dłużej na Astypalei i...Antiparos
Będzie ciekawie, obiecuję

A to niespodzianka z tą Antiparos
O Astipalei rozmyślam już od dawna, ale jakoś się nie poukładało... była w jednej z koncepcji na zeszły rok.
Ale Antiparos , zaskoczenie niezłe
Chociaż... chyba wiem jaki jest powód, bardziej okolica niż sama wyspa

20 września, niedziela c.d.

Przepiękna jest Sikinos



Wracając z Episkopi parę razy zatrzymaliśmy się na zdjęcia....

Minąwszy stolicę (jednak zostawimy ją na jutro) postanowiliśmy spróbować pojechać na Maltę . Na tę największą - może kiedyś , może kiedyś też na tę w Poznaniu , teraz na tę grecką, sikinoską . Jedna mapa pozwalała przypuszczać, że na tę podobno bardzo ładną plażę można dojechać autem (a przynajmniej w jej pobliże), jednak druga nie pozostawiała złudzeń – droga skończy się gdzieś w górzystym interiorze i potem trzeba będzie iść co najmniej 3 km pieszo, a na końcu stromo zejść do zatoki. Przygotowani na gorszą ewentualność nie wahaliśmy się.... podjedziemy tak daleko jak się da, a potem spróbujemy pójść... tak daleko jak się da .

Z asfaltówki skręcamy na szuter w tym samym prawie miejscu, gdzie rano podjeżdżaliśmy pod monastyr Zoodohos Pigi. W tym, że właśnie tutaj trzeba jechać upewnia stojąca drewniana tabliczka z napisem „Malta” . Szutrówka jest przyzwoita, ale jedziemy powoli co chwilę zatrzymując się by pooglądać okolicę. A jest na co popatrzeć także i tutaj....



















Po półtora kilometra mijamy kapliczkę Profitis Ilias i od tego momentu jakość drogi znacznie się pogarsza. Na szczęście, a może niestety , za kolejne pół kilometra okazuje się, że dalej nie pojedziemy... definitywny koniec, dalej jechać można chyba tylko na osiołku . No trudno, czeka nas całkiem spory spacerek.

Auto zostaje niestety w pełnym słońcu , pólka rachitycznych pomidorów i winorośli zaraz się kończą i wchodzimy w skalno-krzaczaste nieużytki. Tu i ówdzie widać pozostałości... czegoś



Nie brakuje kamiennych murków, a na horyzoncie, na wprost dobrze widać pobliską Ios.



Ścieżka jest dość wyraźna, ale dodatkowo w tym, że idziemy dobrze upewniają nas stojące co kawałek oznaczenia szlaku





W dole – charakterystyczne skałki Agios Georgios







Chora na Ios

Zbocza wzgórz są w tej okolicy dość łagodne, w przeszłości wykorzystywano je budując tarasowe pólka.











Mniej więcej w połowie drogi napotykamy jeszcze jedną kapliczkę – Agia Triada (tak mówi mapa).

Ścieżka wiedzie głównie w dół, w tym miejscu jest nawet dość stromo...



Gdzieś tam na mapie i w przewodniku zaznaczono Paleokastro, jednak nie łudziliśmy się, że uda się nam cokolwiek zobaczyć... i tak też było, podobnie jak na Kimolos. Bo trudno uznać, że po Paleokastro zostało np. to:





Niemniej, sama „końcówka” wyspy całkiem fajnie się prezentuje



Nie sposób też nie rzucać okiem na pobliską Ios



Zejście na Maltę będzie gdzieś tamtędy



Na „przełęczy”



Żeby nie było wątpliwości – to na pewno tam . Ale jakieś 200 m w dół w 15 min, do tego prawie bez ścieżki?

Małgosia uznała, że rezygnuje. Przecież potem trzeba będzie po tym kolczastym rumowisku podejść z powrotem, no i wrócić tą samą trasą którą już przeszliśmy z powrotem do auta. A szliśmy tutaj, fakt, że nie spiesząc się, dobre dwie godziny.... A poza tym, no cóż, nawet gdybyśmy na Maltę zeszli, nie bylibyśmy tam sami



Nawet bardzo nie sami



A zatem – kilka fotek okolicy i roślinności.....















Ja zszedłem kawałek w dół, mocno stromo i praktycznie na przełaj po krzakach

No trudno, wracamy. Może gdybyśmy wybrali się tutaj z rana, trud wędrówki miałby większy sens. A tak, zejść by od razu wracać?







Ponownie Agia Triada, posiedzieliśmy chwilę w cieniu na murku by odpocząć















Auto stało tak jak je zostawiliśmy, dzięki zaciemnionym (i uchylonym jak zawsze) szybom i ustawianiu go tyłem do słońca wewnątrz nie jest tak gorąco jak dawniej. Teraz pozostało nam już jedynie przedostać się na plażę Daliskari na której byliśmy rano, tam postanowiliśmy spędzić tę noc .

Alopronia





Tuż przed Daliskari





Na plaży nie było nikogo , poza jakimś człowiekiem, który dotarł pieszo chwilę po nas. Nie nawiązaliśmy kontaktu, popluskaliśmy się w wodzie by odpocząć trochę po całym dniu i spłukać z siebie trudy około 8-mio kilometrowej niedawnej wędrówki. Fajna jest ta plaża, nieduża, co prawda w wodzie kamienista, ale w kąciku był kawałek piaszczysty dzięki któremu wchodziło się bezproblemowo. A jako miejsce na nocleg – wręcz idealna

I tak zakończył się dzień na Sikinos, wyspie, która w moim prywatnym rankingu greckich wysp już wtedy ulokowała się baaaaaardzo wysoko

c.d.n.

... w sumie szkoda, że się nie udało, zapewne gdyby nie widok stateczków które tam dotarły to byłaby większa motywacja ... ... ale widoczki zacne ... ...
Pozdrawiam.

kulka53 napisał(a):... postanowiliśmy spróbować pojechać na Maltę .... , może kiedyś też na tę w Poznaniu ,...

Niewątpliwie nasz Malta jest dużo łatwiejsza do zdobycia.

pzdr