COViD 20 – Coś O Vinie i Dalmacji 2020

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 26.10.2021 11:00

Chris_M napisał(a):Po prostu liczyłem na to, że masz większe zacięcie do pieszych wycieczek niż ja

Po całych dniach stania za sterem nie chce mi się daleko chodzić, wolę po prostu odpocząć :smo:

napisał(a) **Chris_M** » 26.10.2021 11:10

Kapitańska Baba napisał(a):Po całych dniach stania za sterem nie chce mi się daleko chodzić, wolę po prostu odpocząć

Dziwne, bo ja mam dokładnie to samo co Ty, chociaż my cały czas jeździmy na autopilocie

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 26.10.2021 13:14

Chris_M napisał(a):Dziwne, bo ja mam dokładnie to samo co Ty, chociaż my cały czas jeździmy na autopilocie

Dlaczego????

Nie lubicie sterować???
U nas autopilot tylko na silniku

napisał(a) **Chris_M** » 26.10.2021 14:05

Kapitańska Baba napisał(a):
Chris_M napisał(a):Dziwne, bo ja mam dokładnie to samo co Ty, chociaż my cały czas jeździmy na autopilocie

Dlaczego???? Nie lubicie sterować???
U nas autopilot tylko na silniku

Nie chodzi o to, że "nie lubimy", tylko podczas żeglugi "na halsie" jakoś nie ma chętnych

A ponieważ u nas cała męska część rodziny jest bardzo mocno "cyfrowa", więc dla nas czymś całkowicie naturalnym jest ustawienie na chart-plotterze punktu docelowego i włączenie autopilota żeby nas tam zawiózł

W dodatku autopilot steruje znacznie dokładniej niż nawet doświadczony żywy sternik, kilwater zazwyczaj jest idealnie prostą linią.
A nawet jeśli jest konieczność halsowania, to autopilot bardzo ładnie zmienia halsy od bajdewindu do bajdewindu, jeśli używa się do tego kombinacji klawiszy [+1][+10] oraz [-1][-10], co pozwala nawet na jednoosobowe halsowanie.
Zresztą autopilot ma jeszcze kilka innych fajnych funkcji, tylko że trzeba przeczytać jego instrukcję obsługi, na co mało kto ma czas podczas rejsu

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 27.10.2021 08:25

Chris_M napisał(a):Nie chodzi o to, że "nie lubimy", tylko podczas żeglugi "na halsie" jakoś nie ma chętnych
A ponieważ u nas cała męska część rodziny jest bardzo mocno "cyfrowa", więc dla nas czymś całkowicie naturalnym jest ustawienie na chart-plotterze punktu docelowego i włączenie autopilota żeby nas tam zawiózł
W dodatku autopilot steruje znacznie dokładniej niż nawet doświadczony żywy sternik, kilwater zazwyczaj jest idealnie prostą linią.
A nawet jeśli jest konieczność halsowania, to autopilot bardzo ładnie zmienia halsy od bajdewindu do bajdewindu, jeśli używa się do tego kombinacji klawiszy [+1][+10] oraz [-1][-10], co pozwala nawet na jednoosobowe halsowanie.
Zresztą autopilot ma jeszcze kilka innych fajnych funkcji, tylko że trzeba przeczytać jego instrukcję obsługi, na co mało kto ma czas podczas rejsu

To mnie zaskoczyłeś tym co piszesz. Nie przyszło by mi do głowy takie rozwiązanie

Co do tych autopilotów to mamy różne dświadczenia - jedne dobrze trzymają kurs, inne zupełnie sobie nie radzą.
Ja kocham stać za sterem - zwłaszcza w trochę trudniejszych warunkach - wtedy jest zabawa na całego. Nie oddałabym tej przyjemności maszynie :smo:

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 27.10.2021 08:49

Spotykamy wodną piękność.

Kapitan się rozmarzył.

Morze zaczyna coraz bardziej falować – jest fajnie.

Ewa chyba nie dospała w nocy – padła na pokładzie.

A fale bujają ją do snu.

A tam co tak czarno???

Pożar na Drveniku!!!

Płyniemy w jego kierunku.

Po kilkunastu minutach pojawił się samolot gaśniczy.

Potem drugi.

Dymu coraz więcej.

Widać tez ogień.

Uruchamiamy silnik i podpływamy troszkę bliżej wyspy.

Z zainteresowaniem podglądamy samoloty.

Widzimy jak samoloty siadają na morze, nabierają wodę i startują z pełnymi zbiornikami nad pożogę, po czym zrzucają ją nad zaognione tereny.

Niesamowite widowisko.

Po chwili pojawił się również helikopter.

Wylądował i wysadził jakichś ludzi w okolicy dogaszanego już pożaru.

Przyleciał też drugi i zrzucił jakieś toboły.

Pewnie już ręcznie będą dogaszać ewentualne resztki.

A tymczasem jeden z samolotów po zrzuceniu kolejnej porcji na palące się krzaki w drodze po nową porcję morskiej wody zrobił nad naszym masztem idealne kółko jednocześnie machając nam skrzydłami.

Odmachaliśmy rękoma i ....odpłynęliśmy.

napisał(a) **wiola2012** » 27.10.2021 15:09

Trzeba docenić jednostki ratownicze - gaśnicze, za szybką reakcję i błyskawiczną akcję. Mam nadzieję, że nikt nie ucierpiał.
Mieliście ciekawe widowisko

.

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 28.10.2021 08:18

wiola2012 napisał(a):Trzeba docenić jednostki ratownicze - gaśnicze, za szybką reakcję i błyskawiczną akcję. Mam nadzieję, że nikt nie ucierpiał.
Mieliście ciekawe widowisko .

Tak. Zwłaszcza ten przelot nad nami - było genialnie :hearts:

Choć wolałabym żeby to był tylko trening a nie prawdziwa akcja gaśnicza. Myślę, że nikt nie był poszkodowany bo tam były tylko krzaki - od czego sie zapaliło? Nie mam pojęcia. Może jakieś śmieci rzucone przez ludzi, może na przykład szkło? Kiedyś tu na forum ktoś chwalił się, że zpostawił dla innego forumowicza niespodziankę w szklanej butelce w trawach. A znalazca pisał, że trawa przy butelce była brązowa. Ile brakowało do pożaru? Czy naprawdę ludzie nie zdają sobie sprawy ze w suszy jaka panuje w Cro bardzo łatwo o tragedię? Nie wiem...

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 28.10.2021 09:06

Tymczasem pogoda robi się coraz bardziej żeglarska.

Niebo zamglone, widoczność kiepska.

Za to żeglarsko – genialnie!

Płyniemy z wiatrem od rufy – jest przez to gorąco ale za to nie mamy przechyłów.

Śmigamy wzdłuż Solty zastanawiając się co wybrać na dzisiejszy nocleg.

Kapitan rzuca propozycję Necujam.

W zasadzie mogłoby być ale tam trzeba na kotwicy.

Wiatr rozwiewa się coraz mocniej – czy mamy ochotę czuwać w nocy gdyby nie przygasł?

Nie bardzo.

To może Rogać? – pytam

Jest zgoda – zajrzymy do Rogać.

Jeśli będzie miejsce przy nabrzeżu – zostaniemy.

Jeśli nie – popłyniemy do Necujam.

Wiatr jest tak przyjemny że aż się nie chce kończyć żeglugi ale w brzuchach zaczyna nam burczeć.

Jeśli popłyniemy dalej żeby zjeść – trzeba będzie halsować się długo wracając.

Bez sensu.

Wpływamy zatem w zatokę, zerkamy na port.

Są miejsca.

Odbijacze, cumy, bosak – manewr szybki bo wiatr mocny – stoimy.

Można zabrać się za przygotowanie posiłku.

Ja gotuję a nasze dziewczyny w tym czasie idą się pokąpać na przeciwległą stronę zatoki.

W gotowaniu pomaga oczywiście zimny.

Wołamy dziewczyny, przybiegają natychmiast.

Smacznego!!!

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 29.10.2021 08:26

Po obiedzie Ania łapie podbierak i wiadro i czatuje na kraby.

Ciągle wieje – nawet w osłoniętym porcie cały czas ponad 10 węzłów.

Przypływa prom – idziemy z Anią zobaczyc go z bliska.

W Rogać nie ruszam się nigdzie poza nabrzeże – to już szczyt lenistwa.

A nie, przepraszam – zapomniałam – Ania wynalazła optymisty i ciągnie mnie na drugą stronę zatoki abym je zobaczyła.

Wzdycham i idę skoro dziecko prosi choć strasznie mi się nie chce.

Syberia na Adriatyku?????

Tam stoi nasz dom

Słodki kaktus.

I piękny kwiatuszek

Biedne optymisty... :cry:

Autoportret.

I wracamy do siebie.

Taki chorwacki akcent.

napisał(a) **Chris_M** » 29.10.2021 09:12

Kapitańska Baba napisał(a):
W Rogać nie ruszam się nigdzie poza nabrzeże – to już szczyt lenistwa.
[...]
A nie, przepraszam – zapomniałam – Ania wynalazła optymisty i ciągnie mnie na drugą stronę zatoki abym je zobaczyła.

Wzdycham i idę skoro dziecko prosi choć strasznie mi się nie chce.

Mam coś dla Ciebie

Nagrany z "TVP Dokument" film p/t "Optimista" - kamera towarzyszy 8-letniemu chłopcu, który zostaje zapisany do gdyńskiej "szkółki żeglarskiej"; jego pierwsze kroki na wodzie, aż do chwili gdy staje się już obytym z wodą żeglarzem startującym w regatach w klasie Optimist.
Bardzo wzruszający film, a zwłaszcza scena pierwszej wywrotki i związanych z tym emocji. Myślę, że na Tobie też zrobi podobne wrażenie

Czas: 40 minut, objętość - 1,7 GB.

https://mega.nz/file/eXhzQIQR#H8mdJrAWZ ... bzFvum058E

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 29.10.2021 20:36

Chris_M napisał(a):Mam coś dla Ciebie
Nagrany z "TVP Dokument" film p/t "Optimista" - kamera towarzyszy 8-letniemu chłopcu, który zostaje zapisany do gdyńskiej "szkółki żeglarskiej"; jego pierwsze kroki na wodzie, aż do chwili gdy staje się już obytym z wodą żeglarzem startującym w regatach w klasie Optimist.
Bardzo wzruszający film, a zwłaszcza scena pierwszej wywrotki i związanych z tym emocji. Myślę, że na Tobie też zrobi podobne wrażenie
Czas: 40 minut, objętość - 1,7 GB.

https://mega.nz/file/eXhzQIQR#H8mdJrAWZ ... bzFvum058E

Dzięki

Znana nam produkcja - nasza Ewa oglądała wiele razy w swoim klubie - dzieciaki optimistowe muszą to znać :wink:

Te emocje w jakiejs części były i naszym udziałem - na początku była ciekawość i fajna zabawa - w końcu zaczynała trenować w lecie. A potem przyszła jesień - zimno, deszcze, wywrotki - i strach. Ogromny strach w oczach Ewy. Ale i chęć przełamania go - nie poddawała się lękom, starała się dzielnie trzymać. Nigdy nie płakała choć dziesiątki razy było blisko. Przynajmniej nie krzyczała jak inne dzieciaki na pół zalewu: trenerze!!!!! MY tu wszyscy zginiemy!!!!! I nie trzeba było Jej odrywać palców przyklejonych w panice do siatki ogrodzeniowej - t :oczko_usmiech:

rnerzy i takie rzeczy muszą robić.
A potem u Niej też przyszło przełamanie - i nagle nie cisza była fajna tylko mocny wiatr, wywrotki jeśli były to czasem nawet "suche gleby", uśmiech na myśl o wyjściu na trening.
A teraz - gdy zmieniła klasę - to juz stary doświadczony żeglarz :mrgreen:

Tydzień temu była na imprezie - na środku zalewu sześć "dwudziestek" i morotówka - z muzyką, jedzeniem. Zabawa na całego!
Po latach treningu ma wielką radość z żeglowania, Jej pasję czuć z daleka, już snuje plany na przyszłość - oczywiście związane z żeglowaniem.
I to wszystko właśnie dzieki OPTIMISTOM :hearts:

Te małe dzieciaki optimistowe nawet w swoim płaczu i strachu są po prostu WIELKIE :idea:

PS - fragment trailera z krzykiem "trenerze!!!! trenerze!!!!!!!" mam ustawiony jako dzwonek w telefonie :mrgreen:

napisał(a) **wiola2012** » 30.10.2021 09:33

Niesamowite jest to co opisujesz, ile samozaparcia potrzeba, żeby pokonać strach, zimno, ból pewnie też. Jeszcze raz potwierdzam to co pisałam wcześniej, świetne macie z Kapitanem córki

.

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 02.11.2021 09:14

wiola2012 napisał(a):Niesamowite jest to co opisujesz, ile samozaparcia potrzeba, żeby pokonać strach, zimno, ból pewnie też. Jeszcze raz potwierdzam to co pisałam wcześniej, świetne macie z Kapitanem córki .

Dziękuję

I polecam Tobie poświęcić 40 minut i obejrzeć film z linka od Chrisa - warto :idea:

napisał(a) **Kapitańska Baba** » 02.11.2021 09:18

Do portu zbliża się jakiś jacht.

Kapitan schodzi na nabrzeże pomóc, ja asekuruję naszą burtę odbijaczem.

Trzeba być mocno czujnym bo wciąż mocno wieje.

Sąsiedzi zacumowali całkiem sprawnie, podziękowali za pomoc.

To Rodacy – i mają na pokładzie córkę.

Więc nasza Ania szczęśliwa.

Dziewczynki szybko się dogadują ze sobą.

Okazuje się, że mają apartament tutaj w mieście a jacht wynajęli do popływania – nie śpią na nim, po prostu chcieli robić sobie krótkie wycieczki.

Jednak dzis morze ich przeczołgało.

Chcieli popłynąć na Złoty Róg.

Do samej plaży nie dopłynęli, zawrócili.

I cały powrót mieli pod wiatr i fale.

Sternik – mało doświadczony (dopiero co zrobił chorwackie uprawnienia – odebrał je ze dwa dni temu) nie miał na tyle siły aby przekonac załogę, że fale rozbryzgujące się o dziób nie sa groźne.

Widziałam w oczach kobiet dziki przestrach i szczęście, że są już bezpiecznie na brzegu.

Nawet nie wiem jak się stało, że zabrali nasze córki do siebie do apartamentu ponieważ mieli w nim basen.

Długo ich nie było – dziewczyny we trzy szalały w wodzie.

W końcu wróciły.

Nasi sąsiedzi również się pojawili – i tak przeskoczyliśmy przez burtę na ich pokład i spędziliśmy wspólnie długi i niezwykle sympatyczny wieczór.

Mam nadzieję, że choć w części udało nam się przekonać panie, że fale i wiatr nie są takie straszne jak by się mogły wydawać.

To był pierwszy mocno zimny chorwacki wieczór – wszyscy siedzieliśmy w kurtkach i pod kocami.

Do siebie wróciliśmy po północy – sąsiedzi poszli do apartamentu.

Dzięki za wspólnie spędzony czas!

Dzięki Wam mieliśmy przemiły towarzyski wieczór!