Pomorze Gdańskie, IX 2025 (Gdańsk-Oliwa)

Grudziądz bardzo solidnie i estetycznie pokazałaś Danusiu. Lubię wracać do tego miasta, gdy tylko mam okazję.

Fajnie, że zaczęłaś Kwidzyn od Zamku, bo to moja ulubiona część miasta

Z tym zwiedzaniem z audiobookiem to dla mnie sprawa dyskusyjna. Z jednej strony oczywiście masz informacje co widzisz i gdzie jesteś. Z drugiej coś/ktoś cały czas do ciebie gada.
Ja mam tyle gadania w pracy zawodowej, że potrzebuję ciszy, a do wyjazdów staram się przygotować i nie błądzić jak dziecko we mgle. Dangol ma osobny wątek o Dolnośląskim - bardzo lubię te rejony.
Tak samo ciekawe jak Warmia i Mazury. Jak byłem na zamku Książ to sobie audioprzewodnika wziąłem. No, ale w takim zamku Czocha tylko przewodnik.W zamkach w Grodźcu, Bolkowie, Chojnik czy Świny to tylko kontemplacja.

tony montana napisał(a): Fajnie, że zaczęłaś Kwidzyn od Zamku, bo to moja ulubiona część miasta

Ze względu na podłą aurę, dużo Kwidzyna nie będzie , poza zamkiem bardzo maciupko.

romuald22 napisał(a):Z tym zwiedzaniem z audiobookiem to dla mnie sprawa dyskusyjna. Z jednej strony oczywiście masz informacje co widzisz i gdzie jesteś. Z drugiej coś/ktoś cały czas do ciebie gada. .

Takie gadanie mnie specjalnie nie przeszkadza , chociaż zdecydowanie wolę zwiedzać bez jakiegokolwiek przewodnika, niezależnie czy „żywy”, czy „audio”.

W przypadku kwidzyńskiego muzeum, nie było innej możliwości, ale akurat tu pasowało mi takie rozwiązanie. Sal muzealnych kilka i na różnych poziomach, a eksponatów sporo... Nawet jeśli były opisane, to info z „audio” było bogatsze . Zwiedzanie we własnym tempie, można było tak się wpasować, aby w wielu miejscach nie było więcej nikogo . „Żywy” przewodnik ma zalety, ale jak dla mnie jednak przeważają wady. Nie lubię zwiedzania w dużych grupach , a niestety tak to często wygląda… Z kolei wynajęcie osobistego przewodnika dla dwóch osób znacznie podwyższa koszty wstępu do zwiedzanych miejsc, dla mnie to minus istotny. Czasem jednak korzystam z takiej opcji, gdy wybieram się gdzieś z koleżankami . Przy 6-8 osobach (a czasem większej liczbie) dodatkowy koszt nie jest już dotkliwy dla kieszeni, a przy niezbyt licznej grupie zwiedzanie z przewodnikiem jest OK.

Na tym wrześniowym wypadzie raz jeszcze skorzystaliśmy z audio-przewodnika, ale o tym będzie w odpowiednim momencie realacji.

Z refektarzem zimowym sąsiaduje kaplica nakryta oryginalnym sklepieniem gwiaździstym z około połowy XIV wieku. W przeszłości wnętrze kaplicy posiadało dekoracje malarskie na ścianach i polach sklepiennych, ich fragmenty zostały odkryte podczas badań w 1994 roku. W kaplicy znajduje się przejście do obszernej komnaty będącej prawdopodobnie mieszkaniem prepozytora (przewodniczącego kapituły). Komnatę połączono z niewielką komorą mieszczącą skarbiec oraz archiwum z dokumentami kapituły katedralnej.























(fotka z netu: https://www.zamkipolskie.com/kwidz/kwidz.html )

Danusiu , sprawdziłem zdjęcia i muszę napisać , ze naszym ostatnim wizytom w Kwidzynie też towarzyszyła paskudna pogoda , może to taka prawidłowość






Pozdrawiam
Piotr

piotrf napisał(a): naszym ostatnim wizytom w Kwidzynie też towarzyszyła paskudna pogoda , może to taka prawidłowość

Może tak , ale czasem można się wpasować w okienko pogodowe. Marzena pokazała zamek w pięknym oświetleniu, ulewa dopadła Ich dopiero gdy wracali do auta,

Sale II piętra pozbawione są gotyckich detali architektonicznych, o ich wieku świadczą jedynie maswerkowe okna. Na tej kondygnacji możemy dziś zobaczyć wystawę przyrody Polski Północnej z pokaźną kolekcją fauny i flory. Ekspozycja jest starannie przygotowana, zwierzęta są zaprezentowane w swoim naturalnym środowisku bytowania, z odpowiednimi dźwiękami. Wystawę uzupełniają zbiory botaniczne i kolekcja owadów. Są też szczątki mamuta, tura, walenia grenlandzkiego oraz skamieniałe jajo dinozaura. Chyba właśnie ta muzealna wystawa podobała mi się najbardziej, chociaż niektórym zapewne nie przypadnie do gustu pokazywanie wypchanie zwierzaków .

Do Kwidzyna wrócimy przed wieczorem, gdyż tu właśnie zarezerwowaliśmy kolejny nocleg . Na razie jednak jedziemy do Pelplina.

piotrf napisał(a):Danusiu , sprawdziłem zdjęcia i muszę napisać , ze naszym ostatnim wizytom w Kwidzynie też towarzyszyła paskudna pogoda , może to taka prawidłowość

Czy ja wiem? Mnie się udało trafić na przyzwoitą pogodę. (Zdjęcie trochę krzywe, ale nie jestem profesjonalnym fotografem.)

romuald22 napisał(a): Mnie się udało trafić na przyzwoitą pogodę.

Taka pogoda powinna być zawsze, gdy mamy wakacje czy chociażby tylko weekendowy wypad.
My na tym pomorskim wyjeździe w zasadzie każdego dnia trafialiśmy na deszcz, na szczęście głównie tylko krótkotrwały. Ta niedziele była zdecydowanie najgorsza

Pelplin

Powody, dla których zdecydowaliśmy się zaglądnąć do pelplińskiej katedry były dwa. Ten pierwszy, ważny dla nas obojga, to boczne organy, które przed laty zrekonstruował nasz kolega i jego tato (a teraz regularnie kolega je konserwuje). Co prawda, nie mieliśmy szans szans na usłyszenie jak grają, gdyż aby zwiedzić wnętrze katedry, musieliśmy tam być w takich godzinach, w których nie ma żadnych nabożeństw… Drugi powód, to piękne pokazanie świątyni przez Marzenę w Jej relacji. Oglądając przed laty zamieszczone tam fotki już wówczas nabrałam chęci na wpadnięcie do Pelplina, ponowne zaglądnięcie do tej relacji tuż przez naszymi wakacjami tylko potwierdziło, że jakoś muszę to wpleść w wyjazdowy plan .



Deszcz wciąż mocno padał, więc zdjęcie katedry z zewnątrz tylko jedno (na szczęście można zaparkować niemal przy drzwiach wejściowych ), ale… zaglądnijcie do fotek Marzeny.

Cystersi zostali sprowadzeni do Pelplina jesienią 1276 roku, budowę zespołu rozpoczęli od pomieszczeń socjalno-gospodarczych. Katedra Wniebowzięcia NMP jest jedną z największych świątyń gotyku ceglanego w Polsce. Większa część tej gotyckiej, ceglanej budowli powstała w latach 1280-1320, ostatecznie budowę ukończono w 1557 roku (ale była konsekrowana w 1472 r.). Po wcześniejszej sekularyzacji i kasacie zakonu cystersów przez króla pruskiego, papież Pius VII dokonał zmiany terytorium diecezji chełmińskiej, wybrał Pelplin na jej stolice i siedzibę biskupów. W ten sposób w sierpniu 1824 roku kościół pocysterski stał się katedrą. W latach 1841 - 1842 dokonano przeróbek w katedrze, m.in. z tego okresu pochodzi chór z organami nad wejściem, neogotyckie freski i witraże. Cały zespół został gruntownie odnowiony w latach 1894-1899. Katedra przetrwała obie wojny światowe XX wieku, w 1965 roku papież Paweł VI nadał jej godność bazyliki mniejszej. Ołtarz główny odrestaurowano w latach 1957-1959. Następny remont świątyni miał miejsce w latach 1992 – 2003, pracami objęto także przylegające do niej obiekty dawnego opactwa. Kościół ma 84 m długości, ok. 25 m szerokości (z transeptem 40 m), szeroki na 30 m, wysokość również niemała… Z dawnego zespołu klasztornego zachowała się katedra oraz część zabudowań zakonnych skupionych wokół czworobocznego wirydarza.

Kupiliśmy ulgowe bilety (12 zł od głowy) i weszliśmy. Niestety, przewodnika audio tu nie ma, a żywy przewodnik wprawdzie dostępny bez problemu, lecz przy dwóch osobach stanowczo jak dla nas za drogi (80 zł).

We wnętrzu dominuje barok, chociaż jest też wyposażenie z innych epok. Zachwycają sklepienia gwiaździste i sieciowe, bogato dekorowane stalle, prospekt organowy, konfesjonały, witraże… No i oczywiście liczne ołtarze.

Żeby na spokojnie przyjrzeć się im wszystkim, potrzeba dużo czasu, a tyle nie mieliśmy. Co nieco pokażę, chociaż mocno okrojone w stosunku do tego, co jest do zobaczenia.

W zasadzie to większość z bocznych ołtarzy (powstały głównie w latach ok. 1620-1670 i w XVIII w.) warta byłaby pokazania , na zdjęciach mam jednak tylko kilka z nich, w tym niekoniecznie te najcenniejsze .

Ołtarz św. Urszuli z 1623 r. z obrazem w retabulum przedstawiającym jej męczeństwo.



Poniżej w predelli ukazano Powitanie św. Urszuli w Kolonii – to obraz z około 1640 r. przypisywany gdańskiemu malarzowi Johanowi Kriegowi.

(fotka z netu: https://grychowski.eu )

Ołtarz św. Piotra i Pawła z relikwiami Jana Pawła II…



Wizerunek Matki Boskiej Częstochowskiej umieszczono w tym ołtarzu dopiero w 1961 r.

Stiukowy ołtarz św. Jana Nepomucena został ufundowany w 1741 r,, konsekrowany w 1757 r. Wykonany został przez słynnych sztukatorów czeskich z Pragi, kształconych w świetnych warsztatach bawarskich. Renowacja ołtarza została ukończona w 2020 r.







Ołtarz św. Młodzianków z 1653 r…



W pobliżu tego ołtarza znajduje się ambona z podstawą przedstawiającą Samsona rozdzierającego paszczę lwa. Ambonę w 1682 r. ufundowała rodzina Błędzkich herbu Samson-Watta, stąd na niej figura Samsona. Aktualnie trwały przy niej jakieś prace remontowe, nie było szans na zrobienie własnej fotki, dlatego posłużę się znalezioną w sieci.



(fotka z netu: https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Plik:Am ... dstawa.jpg )