Menorca - fall in love

"Jeździec bez głowy". icon_lol.gif

Jezuuuu że ja się nie domyśliłam, ja mu tą głowę nawet sama specjalnie ucięłam.

Po prostu - zwiedzaliście okolicę dokładnie. icon_biggrin.gif

tak, zakurzone, wąskie dróżki między wybiegami dla owiec i krów oraz skąpo rozrzuconymi budynkami owszem , a trafić do celu, jak się później okazało, było banalnie łatwo, tylko trzeba było zacząć w innym miejscu. A my zabraliśmy się za to od d.....y strony

helen napisał(a):

"Jeździec bez głowy". icon_lol.gif

Jezuuuu że ja się nie domyśliłam, ja mu tą głowę nawet sama specjalnie ucięłam.

Zakładam, ze uzyskalaś na to zgodę skazańca.

Sorry, moje skojarzenia czasami wybiegają za daleko. Już się przywołuję do porządku: "Hejjj!..."


Pozdrawiam,
Wojtek

Zakładam, ze uzyskalaś na to zgodę skazańca. icon_twisted.gif

no nie bardzo, ale to obcinanie to odwracalne jest:


Niech ma

No i jestem na bieżąco. Sporo tu ostatnio o Grecji. Chyba dlatego już chciałem napisać, że ta Grecja u każdego inna. To byłaby gafa miesiąca.

Cales Piques bardzo mi się spodobała na pierwszym zdjęciu, ale na drugim już mniej (te budynki tuż nad głową po lewej).

Pierwsze zdjęcie z kolorów Minorki. Niesamowita barwa piasku. Będą jeszcze takie kolorki?

Będą jeszcze takie kolorki?

Będą, będą... i takie i inne.
Witaj

Cales Piques bardzo mi się spodobała na pierwszym zdjęciu, ale na drugim już mniej (te budynki tuż nad głową po lewej).

Takie podobne plaże były w okolicy jeszcze 3
Cala en Brut


Cala en Blanes


i Cala en Forcat


Zdjęcia pochodzą z internetu, widzieliśmy tylko Cala en Blanes.
Wszystkie są w mniejszym lub większym stopniu otoczone aparthotelami, aczkolwiek to otoczenie jest bardzo zadbane i ładne i nie ma tam aż tak dużego tłoku. Jest całkiem przyjemnie, no ale plaże są malutkie.
Młodzież z naszego hotelu chwaliła skałki z których można było fajnie skakać do wody.
Mi było szkoda czasu na takie plaże, aczkolwiek pewien urok i one mają.
Na nas czekały dzikie, rude plaże północy i błękitne "Karaiby" na południu.

Obszar naszych, zakończonych właśnie, poszukiwań wyglądał tak:



My próbowaliśmy się dostać na plażę z drogi Me-24 , wjeżdżając w sieć wąskich dróżek poplątanych między gospodarstwami. Należało "zaatakować" Son Saurę od góry, od głównej drogi Ciutadella-Maó, tylko trzeba wiedzieć, na którym rondzie zjechać. A nie pałętać się rolnikom między chałupami . Jak się później okaże, było to całkiem proste.

Tak więc poddajemy się i skręcamy na pierwszą z brzegu "cywilizowaną" plażę. Ja zła, moi zachwyceni, bo chcą do wody.

Dzień 2
Odcinek 3 - Santandrina - plaża "na otarcie łez"



Cala Santandrina, bardzo przypomina nasze zatoczki w pobliżu hotelu, nic dziwnego, to zaledwie kilka km od nich. Plaże na zachodnim wybrzeżu, które jest skaliste i poszarpane, tak właśnie wyglądają.

Parkujemy darmowo prawie przy samej plaży. Miasteczko pozytywnie nas zaskakuje, cisza, spokój, przy plaży mały hotel z restauracyjnym ogródkiem, jakieś apartamenty, bar przy plaży, prysznic, toalety i studnia ze źródlaną, słodką wodą. Można wynająć leżak z parasolem.
My mamy swój, niestety umocowanie go w twardym podłożu, mimo piasku, graniczy z cudem, wiatr wciąż nam go przewraca. Na szczęście zauważamy stojaki do parasoli wypełnione piaskiem stojące tuż obok. Pożyczamy sobie jeden, nikt nie krzyczy... chyba nic się nie stało.

Plażujemy długo i nic poza tym się nie dzieje, nic, oprócz mojej słabnącej pomału złości, że zamiast podziwiać piękno wyspy siedzę w jakiejś Santandrinie .

Fotki z tego zakątka:





Są właściwie 2 plaże, właściwa, przy barze i hoteliku i druga mniejsza, obok za skałką, rosną na niej 3 duże palmy. tam jest bardzo mało ludzi, ale i u nas jest ok.


Podczas krótkiego spaceru po raz pierwszy odkrywam słupek wyznaczający szlak turystyczno-rekreacyjny Cami de Cavalls.


Pojawiają się też charakterystyczne płotki z drewna oliwkowego



Całkiem tu przyjemnie, zadziwia spokój i cisza na plaży, mimo ludzi. Tylko słońca nie ma.

Urocze te maleństwa-plażyczki nad 'kanałkiem', przeurocze. Lubię takie kameralne miejsca

mahadarbi napisał(a):Urocze te maleństwa-plażyczki nad 'kanałkiem', przeurocze. Lubię takie kameralne miejsca

Mają swój urok, ale więcej takich już w relacji nie będzie , one są tylko na tym kawałku wyspy, a my już tam nie wrócimy i Son Saury też już nie będziemy szukać

helen napisał(a):Plażujemy długo i nic poza tym się nie dzieje, nic, oprócz mojej słabnącej pomału złości, że zamiast podziwiać piękno wyspy siedzę w jakiejś Santandrinie .

Zawsze jedna podgrupa może wziąć kluczyki od wozu i zwiedzić coś w czasie, gdy druga się plażuje.

Pozdrawiam,
Wojtek

Zawsze jedna podgrupa może wziąć kluczyki od wozu i zwiedzić coś w czasie, gdy druga się plażuje. icon_wink.gif

Nie, nie jest to u nas konieczne, zawsze chodzi tylko o ten jeden, pierwszy dzień .
Później już zgodnie szwędamy się w trójkę, ewentualnie rozchodząc się po zakamarkach na własną rękę. Mąż z córą włażą w każdą dziurę i balansują na krawędziach, a ja wolę "szersze widoki" bądź rozsiadam się gdzieś na kamolach i kontempluję. Poza tym za granicą oddaję mężowi prowadzenie auta w zupełności, ja jestem od logistyki i planowania, zdjęć i mapy.

Mąż nosi poza tym kasę, płaci i załatwia wszelkie "urzędowe sprawy". Oni beze mnie nigdzie by nie dotarli, bo nie bardzo orientują się przed wyjazdem, co ich czeka (twierdzą, że lubią niespodzianki) a ja bez nich umarłabym z głodu

Nie chciałabym chyba sama gdziekolwiek się urywać. Moja podgrupa składałaby się poza tym tylko ze mnie samej

helen napisał(a):Moja podgrupa składałaby się poza tym tylko ze mnie samej

Nie ważna ilość. Wazna jakość.

Ale - rozumiem całość zagadnienia i przyjmuję argumentację.

Pozdrawiam,
Wojtek

Nie ważna ilość. Wazna jakość. icon_cool.gif

Przyjmę to za komplement
Niedługo pewnie i tak nasza grupka skurczy się do dwójki, córa wiecznie z nami nie będzie jeździć.

A właśnie, Helen, zapomniałam dodać, że Natalia bardzo wydoroślała. W porównaniu z Pagie-m, oczywiście. Bo nadal to pewnie Twoje maleństwo

mahadarbi napisał(a):A właśnie, Helen, zapomniałam dodać, że Natalia bardzo wydoroślała. W porównaniu z Pagie-m, oczywiście. Bo nadal to pewnie Twoje maleństwo

Tak, niedługo mnie pewnie przerośnie

Na szczęście nadal pełno w niej dziecięcej radości, bez niej nasze wyjazdy byłyby znacznie nudniejsze, co jej na Minorce dobitnie powiedzieliśmy :



Chwilę wcześniej mało nie zjadły jej kozy, bo uparła się dzielić się z nimi kanapkami, ale o tym w swoim czasie

No halo, wyglądacie jak siostry! Dlatego fajnie mieć córkę, zawsze to powtarzam