Małe i duże bałkańskie podróże :-)

Wtorek, 20 września

Wiedziałem że kiedyś to musi nastąpić. Deszcz .

Już późnym wieczorem zerwał się silny wiatr ale wciąż było bardzo ciepło. To podejrzane zestawienie, tym razem już się sprawdziły przypuszczenia o zmianie pogody. Rano wciąż bardzo silnie wiało, daleko na horyzoncie niebo rozświetlały błyskawice a my staliśmy bardzo blisko brzegu, jednak na szczęście nie tak blisko .

Mimo to do śmiechu nam nie było. Gdy wstał dzień, widać było na niebie ołowiane, niskie chmury, ale wtedy na trochę przestało lać. Mogliśmy wyjść z auta, poprzebierać się i zjeść śniadanie. Kończyliśmy w pośpiechu, znów lunęło .

















Co tu robić.... , wyjęliśmy wszystkie przewodniki i urządziliśmy sobie samochodową czytelnię. Potem na trochę zasnęliśmy, a potem... znów przestało lać .

Wyglądało na to, że tym razem na trochę dłużej. Wiało jednak bardzo mocno, na tyle mocno, że ponieśliśmy pewną stratę. Wydrukowana mapka Kefalonii leżała sobie za przednią szybą, przez pootwierane drzwi wpadł jakiś podmuch wiatru i wywiał ją na zewnątrz . Nie mieliśmy szans jej złapać, poleciała hen, w morze, i się utopiła .

















Co było robić, nie będziemy tu przecież siedzieć cały dzień, i tak minęła już 10. Skoro już jesteśmy na tej wyspie, trzeba ten czas jakoś wykorzystać i coś zobaczyć. Wracamy więc do Zoli i głównej drogi i kierujemy się w stronę Lixouri.

W pewnym momencie skręcamy w prawo, zwłaszcza, że droga wygląda zachęcająco. Co prawda na mapie się kończy... ale co nam szkodzi zaglądnąć . Wczoraj z daleka w tym rejonie widzieliśmy ładną plażę o nazwie Fteri, może tędy uda się tam dojechać. Jednak dobra asfaltówka kończy się... wysypiskiem śmieci , kawałek wracamy i kontynuujemy prosto, na północ. Zmieszany z ziemią szuter po ulewach jest grząski, zresztą niedługo i tak droga kończy się płotem. Do wybrzeża nie jest daleko, może pół km i nie jesteśmy wysoko, ale rezygnujemy z dotarcia na tę plażę. Może gdyby była piękna pogoda, to owszem, ale teraz, nie ma to sensu.

Głęboka zatoka, dzieląca Kefalonię niemal na dwie osobne wyspy jest bardzo wzburzona





Drogowskazy ładnie kierują nas na inną znaną, bardzo popularną na wyspie plażę, Petani. Bardzo stromo trzeba na nią zjechać, ale nie robimy tego. Wystarczył nam widok z góry na liczne przyplażowe zabudowania by uznać, że nie ma po co tam jechać.























c.d.n.

kulka53 napisał(a):Niestety, widoczność jest bardzo kiepska .

Nie było tak źle.

Pozdrawiam,
Wojtek

kulka53 napisał(a):Wtorek, 20 września

Wiedziałem że kiedyś to musi nastąpić. Deszcz .

My ten punkt programu załatwiliśmy w pierwszy dzień wakacji !

... ale deszczowe zdjęcia super ... robią wrażenie !


Wiem, wiem ... mnie dobrze tak mówić siedząc w suchym !

Pozdrawiam.

kulka53 napisał(a):

Jakby Turner malował.

pzdr

Franz napisał(a):Nie było tak źle.

Dobrze też nie...
A Małgosia jak trzeba to potrafi ze zdjęciami różne czary mary robić

mariusz-w napisał(a):My ten punkt programu załatwiliśmy w pierwszy dzień wakacji !

Nam przypadł w udziale jeden z ostatnich... ale na szczęście tylko jeden

mariusz-w napisał(a):... mnie dobrze tak mówić siedząc w suchym !:wink:

Aż tak źle nam nie było... choć żałowaliśmy oczywiście czasu i miejsc które mogliśmy podziwiać przy słonecznej aurze.

Kiedyś, gdy podczas porządnego deszczu wracaliśmy z Pelistera, do wnętrza swego "wozu" czyli pochodzącego pewnie z lat 60-tych Renaulta zaprosił nas zjeżdżający z góry młody Macedończyk. Karoseria była tak zardzewiała, że gdzieś z tyłu, przy tylnej klapie, kapało do wnętrza auta.... Skoda jeszcze jest szczelna

longtom napisał(a):Jakby Turner malował.

Może też kiedyś uwiązł był w jakimś zaparowanym i deszczem zalanym powozie - to wiedział co maluje

Swoją drogą, lubię takie obrazki...

Pozdrawiam

kulka53 napisał(a):Wtorek, 20 września

Wiedziałem że kiedyś to musi nastąpić. Deszcz .

Nas to załamanie pogody spotkało w okolicach Makarskiej. Woda lała się strumieniami z nieba

Pzdr
K2

kulka53 napisał(a):

Franz napisał(a):Nie było tak źle.

Dobrze też nie...
A Małgosia jak trzeba to potrafi ze zdjęciami różne czary mary robić

No nie takie moje czary mary a możliwości pentaxa i dwóch programów za free irfanview i xnview. Ostatni pozwala wypróbować dwa sposoby automatycznego kontrastu i poziomu oraz wyrównania i normalizacji. W przypadku zdjęć zamglonych i robionych w ponurych warunkach można coś odzyskać.


Oryginalne zdjęcie prosto z aparatu.



Fragment tego zdjęcia po obróbce. Wiatraczki całkiem ładnie widoczne.

Pierwsze do przeżycia; drugie do skasowania, wg mnie.

FUX napisał(a):Pierwsze do przeżycia; drugie do skasowania, wg mnie.

Tak się kończy zbyt mocne poprawianie zwykłymi programami.
Dlatego w relacji są zdjęcia bez tak dramatycznej obróbki tego co "wyszło" z aparatu.

Pozdrawiam

K2 napisał(a):Nas to załamanie pogody spotkało w okolicach Makarskiej. Woda lała się strumieniami z nieba

Cześć Krzysiek

Na szczęście załamanie było dość krótkotrwałe
Ale mimo to zawsze trzeba się z czymś takim liczyć wyjeżdżając w drugiej połowie września...



Nie zważając na przeciwności pogodowe jedziemy dalej


Wtorek, 20 września c.d.


Przez malutkie wioski, krętymi, wąskimi dróżkami kierujemy się do kolejnego celu. Pogoda się nie poprawia, wszędzie jest mokro po porannej ulewie i w sumie dość chłodno bo jedynie 22 stopnie. Jedziemy tak trochę na czuja, mapki już nie mamy a normalna mapa drogowa zupełnie nie oddaje rzeczywistości. Na szczęście czasem przy drodze stoi jakiś drogowskaz i teraz jedziemy już szutrem:







Po niespełna dwóch kilometrach droga kończy się niedużym parkingiem:



Pod nami ONA.... Platia Ammos







Głównie dla tej plaży przyjechaliśmy na Kefalonię. Oczywiście nie tylko... ale tu po prostu musieliśmy się znaleźć. I znaleźliśmy się, szkoda tylko, że przy tak kiepskiej pogodzie .

Plaża Platia Ammos oficjalnie jest plażą zamkniętą, o tym fakcie informuje mała tabliczka w miejscu gdzie zaczyna się zejście. Oczywiście się tym nie przejmujemy , jak zresztą pewnie nikt z tych którzy tu trafiają. A zejście na dół to, trzeba przyznać, wyczyn nie lada .

Zeszliśmy

Kiedyś trzeba będzie wejść... ale na razie nie myślimy o tym. Na razie mamy prawie całą Platię
Ammos dla siebie. Prawie, bo oprócz nas jest jeszcze 3-osobowa czeska rodzina Brak ludzi, niby fajnie, ale to z pewnością z powodu takiej pogody... już dużo bardziej wolelibyśmy, żeby jednak było słonecznie .

Przycupnęliśmy sobie pod skałką, opalać się nie poopalamy, zresztą, nawet rozebrać się nie da, jest za chłodno. Ja w taki sposób nie wysiedzę zbyt długo, wziąłem aparat i powędrowałem na sam koniec plaży.

Przepięknie tu jest, nawet w taką pogodę jestem tym miejscem zachwycony, nawet nie chcę myśleć jak byłoby tu w bezchmurny dzień. Pod nogami małe lub większe, białe okrągłe kamyczki, niekiedy tak drobne że przypominają piasek. Są wspaniałe, ale chodzi się po nich trudno, zapadają się, trzeba z głęboka wyciągać nogi. Wracam do Małgosi, spacer już był, teraz czas na kąpiel .















Było REWELACYJNIE

Woda była znacznie cieplejsza niż powietrze, dodatkowo chłodzone jeszcze dość silnym wiatrem, gdybym mógł, siedziałbym w tym morzu w nieskończoność. Nie mogłem. Zaczęło padać .

Próby schowania się pod jakimiś skałkami nie miały sensu. Nie wiadomo było jak długo będzie padać, zresztą, ile można wysiedzieć w jakiejś dziwnej pozycji pod jakimś kamieniem . Pozbieraliśmy rzeczy i może nie w strugach, ale jednak w deszczu ruszyliśmy pod górę. Schodki w kość dają , trzeba przyznać, nie dość, że strome, to jeszcze wysokie . Lefkadzką plażę Egremni było jednak łatwiej opuścić... .